Go ahead. Try to be rational

Try to keep a sane, safe and appropriate distance

between you and your heart

Keep on functioning, working, avoiding

blocking your ears to the music

that comes from the deepest part of

your yearning soul

it's the background score

to the dreary drama of your life

and the more you play deaf

to the music and continue on

your dull and lifeless path,

the louder the music grows

.

.

.

REPEAT AFTER ME ...

VIVA HEZBOLLAH



VIVA HEZBOLLAH



VIVA HEZBOLLAH



VIVA HEZBOLLAH



VIVA HEZBOLLAH

προς ανώνυμους ...

είστε πρωτόγονοι ... είμαι πλέον πεπεισμένος πως είστε ο χαμένος κρίκος στη θεωρία της εξέλιξης ... ανάμεσα στην αμοιβάδα και τον πίθηκα υπάρχετε εσείς ... ούτε για έλλειψη ευγένειας ψυχής δεν θα μπορούσε να σας κατηγορήσει κανείς γιατί, ως γνωστόν, δεν έχετε ψυχή ... δεν είστε παρά ψηφιακά ζόμπι που τρέφονται με κακεντρεχή, ευτελή και υβριστικά σχόλια ... ακόμα και τα βλαστοκύτταρα είναι πιο εξελιγμένα από σας ... το παρόν blog επειδή έχει ταχθεί από την πρώτη στιγμή στην ανοιχτή επικοινωνία και την ελευθερία της πληροφορίας έχει χώρο και για σας ... είστε η τιμή που οι administrators αυτού του ιστολογίου πρέπει να πληρώσουν προκειμένου να παραμείνουν πιστοί στις εξαγγελίες τους ... αλλά guess what ... είστε πολύ μικρή τιμή ... είστε πολύ μικροί γενικά ... we can afford you ... μπορούμε να γελάμε μαζί σας και με την ανόητη αυταπάτη που τρέφετε πως μπορείτε να μας ενοχλήσετε έστω και για ένα απειρελάχιστο, εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου ... δεν είστε παρά θόρυβος ... κι εμείς αρκετά κουφοί ώστε να μη μας ενοχλείτε ...

αυτά ... σας βαρέθηκα ήδη ... byeeee ...

οι άνθρωποι βασανίζονται να κυνηγάνε την ευτυχία,
αλλά τους είναι δύσκολο να αποδεχτούν πως αυτό που
με τόση αγωνία αναζητούν δεν υπάρχει

πως η ευτυχία στην καλύτερη περίπτωση δεν είναι
παρά το μακρινό τραγούδι ενός πουλιού, μια
καλοκαιριάτικη νύχτα

αυτοί συνεχίζουν να κυνηγάνε αυτό που δεν υπάρχει
και αδιαφορούν γι αυτό το γλυκό κελάϊδημα κάπου μακριά που κάνει αυτή τη νύχτα, αυτού του καλοκαιριού να μοιάζει σχεδόν με ευτυχία

ίσες αποστάσεις είπες?

.



διάβασε αυτό ... και τα ξαναλέμε


.

αγαπημένη μου κωσταντίνα

.


δύο ερωτήματα που μου ήρθαν στο μυαλό διαβάζοντας το θυμωμένο σου ποστ με τίτλο "δεν ξεχνώ"

1. αν είναι τελείως γελοίο να παίρνεις το μέρος του ενός ή του άλλου το να μη παίρνεις το μέρος κανενός τι είναι ;

2. μήπως είναι λίγο υποκριτικό να λέμε πως παίρνουμε το μέρος των θυμάτων όταν δεν θέλουμε να ξέρουμε ποιος είναι ο θύτης;

PS : θα έλεγα πως όλη αυτή η ιστορία του πολέμου είναι μια καλή ευκαιρία να ξαναγαπήσουμε τους Ναζί μιας και πλέον έχουμε προχωρήσει και προοδεύσει αρκετά ... τι λές?

.

ένας πόλεμος δεν σταματάει με την κατάπαυση του πυρός

Στη δεκαετία του '60, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, οι Ηνωμένες Πολιτείες σε μια προσπάθεια να αποψιλώσουν τη ζούγκλα που κάλυπτε το δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ και η οποία έδινε κάλυμμα στους βορειοβιετναμέζους αντάρτες, βομβάρδισαν την περιοχή με μια χημική ουσία πιο καταστρεπτική και από τις βλομβες ναπάλμ με την κωδική ονομασία Agent Orange.

Τριάντα χρόνια μετά από το τέλος του πολέμου, η ουσία αυτή δηλητηριάζει ακόμα το νερό και κυλάει στο αίμα μιας τρίτης γενιάς. Ο φωτογράφος James Nachtwey κατέγραψε με τον φακό του την ζοφερή κληρονομιά που άφησαν αυτοί οι βομβαρδισμοί : φριχτά παραμορφωμένα παιδιά, απόγονοι των βιετναμέζων που ζούσαν και πολεμούσαν στην περιοχή και οι οποίοι εκτέθηκαν στην ουσία Agent Orange (διοξίνη).

more

σκληρό, αλλά σωστό
Artois said... (Μανταλένα, "με αντικατάσταση σώζεται η κατάσταση")


τώρα που το θυμήθηκα ο artois ανέβασε ένα πολύ όμορφο post με τους αριστουργηματικούς μήνες του Γ. Τσαρούχη


.

...

- κι αν ο χρόνος γυρνούσε ανάποδα?

- θα θυμόμαστε το αύριο και δεν θα γνωρίζαμε τίποτα για το χθες ...

why dont you come with me to Beirut, she said

- "Θα πάω να δω τον Αμήν για λίγο", είπε η Ράνα, "γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου;"
- “Γιατί όχι;» της απάντησε με το πολύ μυαλό που διέθετε.

Είχε γνωρίσει την Ράνα μέσω ενός κοινού φίλου. Η μητέρα της ήταν ελληνίδα που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στο Κάιρο, ο πατέρας της Σαουδάραβας. Ηταν παντρεμένη με τον Αμήν, έναν Λιβανέζο που είχε γνωρίσει στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυττού.

Mέχρι το 1975 που ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος στο Λίβανο ( που έμεινε στην ιστορία σαν ο πόλεμος κατά τη διάρκεια του οποίου όλοι οι εμπλεκόμενοι - χριστιανοί, μουσουλμάνοι, λιβανέζοι, ισραηλινοί, παλαιστήνιοι, σύριοι και οι περί αυτών - συμμάχησαν και πρόδωσαν όλους τους άλλους) η Βηρυττός ήταν γνωστή σαν το Παρίσι της Ανατολής.

Μια κοσμοπολίτικη μεγαλούπολη φημισμένη για τα καζίνο της , τα πολυτελή ξενοδοχεία της και τους αμαρτωλούς οίκους ανοχής . Ηταν επίσης το πνευματικό κέντρο του αραβικού κόσμου και στα πανεπιστήμιά της φοιτούσε το άνθος του κόσμου αυτού.

Ομως ο εμφύλιος είχε μεταμορφώσει την Βηρυττό σε μια πόλη – φάντασμα. Ηταν χωρισμένη ανάμεσα στον Δυτικό Τομέα όπου κατοικούσαν κυρίως μουσουλμάνοι και τον Ανατολικό όπου κατοικούσαν χριστιανοί. Ανάμεσά τους υπήρχε η Πράσινη Γραμμή, μια απαγορευμένη ζώνη την οποία μπορούσε κανείς να διασχίσει μόνο σαν έπεφτε το σκοτάδι και αυτό μόνο όταν τα πράγματα ήταν λίγο ήσυχα, όταν ίσχυε μια από τις εύθραυστες εκεχειρίες.

Ο Δυτικός τομέας ήταν αυτός που είχε υποστεί τις μεγαλύτερες ζημιές, που είχε δεχτεί τους περισσότερους βομβαρδισμούς. Παντού έβλεπες γκρεμισμένα κτήρια και χαλάσματα. Τη μια μέρα περνούσες κι έβλεπες μια πενταόροφη πολυκατοικία και την επόμενη έβλεπες στη θέση της έναν κρατήρα στο έδαφος.

Η Ράνα, μετά από πέντε χρόνια ζωής στη φρίκη του πολέμου είχε σπάσει κι είχε έρθει στην Αθήνα, όπου έμενε με τη γιαγιά της. Ο Αμήν είχε παραμείνει στο Λίβανο. Εκεί ήταν η ζωή του, η δουλειά του, η οικογένειά του. Η Ράνα τον επισκεπτόνταν συχνά, προσπαθώντας να κρατήσει ζωντανό έναν γάμο που η απόσταση είχε αρχίσει να διαλύει.

«Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου;», του είχε πει εκείνο το βράδυ και χωρίς καλά – καλά να το σκεφτεί είχε συμφωνήσει. Ετσι βρέθηκε στη Βηρυττό εκείνο τον Φεβρουάριο.

Τι θυμάται;

Θυμάτα που τα πρώτα βράδυα ξυπνούσε φοβισμένος από τις εκρήξεις και τους πυροβολισμούς που ακούγονταν από τον δρόμο κι ένοιωθε θλίψη με τη σκέψη της καταστροφής που σκόρπιζαν. Πολύ σύντομα συνήθισε και όταν ξυπνούσε δεν σκεφτόνταν πια όλα αυτά, αλλά περίμενε υπομονετικά να ξανακοιμηθεί. Ο άνθρωπος συνηθίζει σε όλα λένε και είναι αλήθεια.

Παρ’ όλη τη φρίκη του πολέμου η Βηρυττός ήταν μια ζωντανή πόλη. Εξ αιτίας της φρίκης ήταν μια πόλη γεμάτη τρέλλα. Τα πιτσιρίκια έπαιρναν τα αυτοκίνητα και έκαναν τα βράδυα κόντρες στην παραλιακή λεωφόρο, την περίφημη «Κορνίς», με τις απότομες στροφές πάνω σε γκρεμούς που πέφτουν κατακόρυφα προς τη θάλασσα. Σε πολλά μέρη του κόσμου οι νέοι κάνουν κόντρες με αυτοκίνητα. Η μόνη διαφορά ήταν πως εκεί τις έκαναν έχοντας δεμένα τα μάτια του οδηγού. Δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο ένα αυτοκίνητο να φύγει από τον δρόμο κάνοντας μια θεαματική βουτιά στη θάλασσα. Εβλεπες να τα ψαρεύουν την άλλη μέρα από τα βαθυγάλαζα νερά, θλιβερά απομεινάρια μιας νεανικής τρέλλας.

Τα βράδυα πήγαιναν σε μπαρ και κλαμπ και ρεστωράν στα οποία για να μπεις έπρεπε να περάσεις από χαλάσματα, αλλά στο εσωτερικό ήταν λες και βρισκόσουν σε άλλο κόσμο.

Θυμάται τα μεθύσια που έκαναν πίνοντας καμικάζι στα παραλιακά ξενοδοχεία που έστεκαν ακόμα όρθια. Τα αλεπάλληλα φυλάκια και σκοπιές που έπρεπε να περάσουν κάθε φορά που πήγαιναν στο κτήμα του Αμήν στο νότιο Λίβανο, λίγο έκω από την Τύρο.
Του Αμήν του άρεσε να τον τρομάζει και κάθε φορά που πλησίαζαν σε ένα φυλάκιο του έλεγε : «Αυτό είναι το πιο δύσκολο απ όλα, αν το περάσουμε είμαστε ασφαλείς».
Θυμάται τη μόνιμη ένταση που καθρεφτίζονταν στα μάτια των ανθρώπων, τις φοβισμένες ματιές που έριχναν τριγύρω κάθε φορά που ακουγόταν ένας απροσδόκητος θόρυβος, τα τεντωμένα νεύρα που μάταια προσπαθούσαν να κρύψουν το μεθύσι και τα χοντρά αστεία.

Θυμάται την αδελφή του Αμήν που κάθε τόσο ξεσπούσε σε σιωπηλούς λυγμούς, ανίκανη να ξεχάσει τον επτάχρονο γιό της που είχε χάσει τη ζωή του σε έναν από τους βομβαρδισμούς. Τον φευγάτο εξάδελφο που αρνιόταν να φύγει από το κτήμα του κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ παρ όλο που αυτό σήμαινε πως η γυναίκα του και τα παιδιά του τον είχαν εγκαταλείψει και κάθε βράδυ έπρεπε να κοιμάται αγκαλιά με ένα αυτόματο.

Θυμάται τις σειρήνες που ηχούσαν δραματικά κάθε τόσο γεγονός που σήμαινε πως έπρεπε όλοι να τρέξουν στα σπίτια τους και να κλειστούν εκεί με την ελπίδα πως θα τη γλυτώσουν κι αυτή τη φορά, πως ο θάνατος θα επισκεφτεί ένα άλλο σπίτι, το διπλανό ίσως, αλλά όχι το δικό τους.

Θυμάται τα τηλεφωνήματα του θείου του Αμήν, ενός υψηλόβαθμου στρατιωτικού κάθε φορά που τα πράγματα προμηνύονταν πιο σοβαρά απ ότι συνήθως. Κάθε φορά που έπαιρνε ηλέφωνο έπρεπε να μαζέψουν γρήγορα τα απαραίτητα και να φύγουν βιαστικά προς τα βουνά πάνω από την ανατολική πλευρά, όπου έμεναν σε ξενοδοχεία μέχρι να περάσει η καταιγίδα. Τον Αμήν που με τη βοήθεια ενός χρονόμετρου μετρούσε το διάστημα ανάμεσα στη λάμψη και τον θόρυβο από τις εκρήξεις και μπορούσε να υπολογίσει με σχετική ακρίβεια σε ποια γειτονιά είχε πέσει η ρουκέτα.

Θυμάται πως έφυγε από τη Βηρυττό έχοντας αγαπήσει βαθιά αυτή τη θεότρελλη πόλη και όσους είχε γνωρίσει σ αυτή. Εκτοτε παρακολουθούσε όσα γίνονταν εκεί από μακρυά και δεν έπαυε ποτέ να ελπίζει πως μια μέρα ο εφιάλτης θα τέλειωνε και οι κάτοικοι της Βηρυττού, ανάμεσα σε αυτούς και οι φίλοι του, θα μπορούσαν και πάλι να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους.

Τα τελευταία χρόνια όλα έδειχναν πως αυτό είχε γίνει πραγματικότητα. Από το 2000 που αποχώρησαν οι ισραηλινοί και οι σύριοι από τον Λίβανο η Βηρυττός είχε κάνει το θαύμα της και έμοιαζε να επουλώνει σιγά σιγά τις πληγές της. Η πόλη φαινόταν να έχει ξαναβρεί τους ρυθμούς της και οι άνθρωποι έμοιαζαν έτοιμοι να αφήσουν πίσω τους την φρίκη και το σκοτάδι του πολέμου. Ακόμα και οι τουρίστες είχαν ξαναγυρίσει στη Βηρυττό.

Ομως εδώ και εννέα μέρες η πόλη, η χώρα, οι άνθρωποι έχουν βυθιστεί ξανά στον ίδιο εφιάλτη και όπως όλα δείχνουν δεν πρόκειται να βγουν σύντομα από αυτόν.

.

αν θέλετε να γελάσετε μέχρι δακρύων ή να κλάψετε πικρά ή και τα δύο κάντε κλικ για να δείτε τι συζητούσαν και τι έλεγαν οι αμερικανοί γερουσιαστές χθες ... με λίγα λόγια : εδώ ο κόσμος καίγεται και τα ----- χτενίζονται

.
.
.
.

"Τα σκυλιά δεν γεννιούνται για να μουγκρίζουν και οι άνθρωποι δεν γεννιούνται για να είναι ομοφυλόφιλοι"....

αυτές είναι επιστημονικές ανακαλύψεις ...

όχι αυτές που κάνουν οι έλληνες bloggers ... όταν βρίσκουν την φωνή τους δηλαδή, γιατί συνήθως κρατούν σιγή ιχθύος και προτιμούν να ακούνε μουσική που τους αρέσει με ανθρώπους που τους αγαπάνε ...

οι οποίες αποκαλύψεις παρεμπιπτόντως αφήνουν αδιάφορη την κατά τα άλλα υπερευαίσθητη και υπερεπιλεκτική, ελληνική, ιστολογούσα αδελφοσύνη

ε ψιτ, το πήρε το μήνυμά σου

δεν είναι περίεργο ?

τα πράγματα που ποθούμε σε αυτή τη ζωή μας έρχονται όταν πάψουμε να τα ποθούμε

ξέρεις πως είναι : όταν θέλεις κάτι πολύ και με μεγάλο πόνο αποφασίζεις πως δεν πρόκειται τελικά να το έχεις και σκύβεις το κεφάλι έχοντας αποδεχτεί πως "έτσι είναι τα πράγματα ... πότε χάνεις, πότε κερδίζεις" κι ύστερα ένα πρωί αυτό το κάτι έρχεται να σε βρει και το κοιτάς απορημένος και σκέφτεσαι "αυτό ήταν τελικά? όλος αυτός ο πόνος γι αυτό?"

λες κι η ζωή έχει βαλθεί να μας αποδείξει πως όλα αυτά που θεωρήσαμε σημαντικά δεν ήταν και τόσο σημαντικά τελικά

το διάβαζε και δεν ήξερε τι να σκεφτεί, δεν ήξερε πως θα έπρεπε να νοιώσει

έπρεπε να χαρεί επειδή η επιθυμία του γινόταν πραγματικότητα ή να λυπηθεί για το γεγονός πως τώρα που η επιθυμία είχε ικανοποιηθεί εκείνος την είχε ξεπεράσει?

σκεφτόταν πως σε μια άλλη στιγμή του χωροχρόνου αν διάβαζε αυτό το μήνυμα θα πέταγε τη σκούφια του από τη χαρά, θα άνοιγε τα παράθυρα της ψυχής του για να μπει μέσα το φως του ήλιου να φωτίσει τις σκοτεινές γωνιές, να κλείσει τις ανοιχτές πληγές ...

όμως όλον αυτόν τον καιρό, μέσα στο σκοτάδι αυτό, μια αλλαγή, ανεπαίσθητη και ταυτόχρονα κοσμογονική είχε συντελεστεί, χωρίς εκείνος να το πάρει χαμπάρι

κι έτσι απέμεινε να διαβάζει το μήνυμα και το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί ήταν : too little, too late, too little, too late, too little, too late, too little, too late ...



...

matisse, the cutouts

wash dc, july 2006

διαβάστε επίσης

.

την επιστολή που δημοσιεύει η kyrallina ...

go, read

Naharnet

The Beiruter

Lebanese Political Journal

.

“From Gaza with love”

μικρές, αθώες ισραηλινές

γράφουν μηνύματα πάνω στους πυραύλους που θα πέσουν πάνω στα κεφάλια μικρών, αθώων λιβανέζων

...

o πραγματικός στόχος

όσοι αφελώς πιστεύουν πως η αιτία των πρόσφατων γεγονότων στον Λίβανο ήταν οι απαγωγή των Ισραηλινών στρατιωτών από την Χεζμπολάχ ας το ξανασκεφτούν ...



"Ο πραγματικός στόχος είναι η αλλαγή του καθεστώτος στον Λίβανο και η αντικατάστασή του από μια κυβέρνηση - ανδρεικέλων. Αυτός ήταν ο στόχος της εισβολής του Ariel Sharon στον Λίβανο το 1982. Απέτυχε. Αλλά ο Sharon και οι μαθητές του στη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του Ισραήλ στην πραγματικότητα δεν εγκατέλειωαν ποτέ το σχέδιο αυτό. Όπως και το 1982, οι πρόσφατες επιχειρήσεις προγραμματίζονται και εκτελούνται με την πλήρη συνεργασία των ΗΠΑ. Όπως επίσης δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως στα σχέδια αυτά συνεργάζεται και μερίδα της λιβανέζικης ελίτ. Όλα τα άλλα είναι θόρυβος και προπαγάνδα."

...

KΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ

Aποσπάσματα από την κατ ιδίαν συνομιλία Bush - Blair όπως την κατέγραψαν οι κάμερες της ρωσσικής τηλεόρασης (και κάποιοι ελεύθεροι συνειρμοί):

Bush: No. I'm just going to make it up. I'm not going to talk too damn long like the rest of them. Some of these guys talk too long. (Με λίγα λόγια βαριέμαι αφόρητα όλους αυτούς τους μαλάκες)

Bush: Got something to do tonight? (???? tonight??? σαν να λέμε έχεις κανονίσει τίποτα γι απόψε?)

Blair: Go to the airport. Get on a plane and go home. (Να ησυχάσει λίγο το κεφάλι μου απ αυτές τις βλακείες)

Bush: Where you going, home? This is your neighborhood. Won't take you long to get home.

You get home in eight hours? Me too! Russia's a big country and you're a big country. (and Texas is a big country)

Yeah. No, not Coke, Diet Coke.

It takes him eight hours to fly home, eight hours. Russia's big and so's China. (and so is Μοngolia)

Yeah, Blair, what are you doing? You leaving? (που μ αφήνεις ρe συ με όλους αυτούς τους μαλάκες εδώ πέρα?)

Blair: No, no, not yet. On this trade thing ... (inaudible)

Bush: Yeah, I told that to the man ...

Blair: (inaudible) (θα μου τον ακουμπήσεις λίγο απόψε πριν φύγω?)

Bush: If you want me to. (allways the decider)

Blair: I just want to see it moving. Yesterday I didn't see much movement, no no ... maybe there's no ... it may be that it's impossible. (Ναι αλλά απόψε θέλω να το δω να ζωντανεύει το πράγμα, χθες δεν ήταν πολύ ζωντανό ... ίσως να μη μπορεί να ζωντανέψει)

Bush: I'll be glad to say it. (its up and moving baby)

Blair: But I just think we need to be is in possession.

Bush: Who's introducing the (inaudible)?

Blair: Angela. (H αγελάδα απ τη Στουτγάρδη)

Bush: Tell her to call on me. Tell her to put me on the spot.

Thanks for the sweater, awfully thoughtful of you. I know you picked it out yourself.
(Ξέρω επίσης πως τόπλεξες με τα χεράκια σου)

(Laughing) (Γελάκια)

Bush: What about Kofi? That seems odd. (Background noise.) Well, I don't like the sequence of it. His attitude, basically, cease fire and everything else. But you know what I'm saying. (Τι μαλάκας κι αυτός ο Κόφι)

Blair: I think, think the (inaudible) you need that done quickly

....

Bu: The irony is what they need to do is get Syria to get Hezbollah to stop doing this shit and it's over. (AΥΤΟ είναι εξωτερική πολιτική, όχι μπαρμπούτσαλα)

Blair: Who, Syria?

Bush: Right.

...

i t s s o h o t i n h e r e

αιρετικές σκέψεις

διαβάζω στο blog τραγώνια σχετικά με το κόμμα στην ολλανδία που φαίνεται να έχει σοκάρει τόσους πολλούς bloggers, πως το κόμμα αυτό ζητάει :

- να νομιμοποιηθεί η κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας,

- να μπορεί να θεωρείται «συναινετικό» το σεξ με άτομα έως και 12 χρονών (σήμερα η νόμιμη ηλικία είναι τα 16 έτη),

- οι ανήλικοι από 16 ετών και πάνω να επιτρέπεται να συμμετέχουν σε πορνογραφικές ταινίες

- και να μην θεωρείται αδίκημα η κτηνοβασία

δεν ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς το πράγμα γιατί η αλήθεια είναι πως δεν το έχω ψάξει πολύ, αλλά διαβάζοντας τα αιτήματα αυτά μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες :

1. υπάρχουν κράτη (κάποια από τα σκανδιναβικά νομίζω) οι νόμοι των οποίων σχετικά με την παιδική πορνογραφία είναι, ας πούμε, διαφορετικοί από τους νόμους άλλων κρατών γι αυτό και στα κράτη αυτά υπάρχει ανθούσα σχετική βιομηχανία

η ερώτησή μου είναι : αν κάποιος μπει σε ένα site και κατεβάσει μια από τις φωτό που παράγει η βιομηχανία αυτή στον υπολογιστή του, αυτό (εκτός από άρρωστο) γιατί είναι παράνομο?


2. αν ένας νεαρός 20 ετών τα φτιάξει με μια δεκατετράχρονη και κάνουν σεξ, μπορεί να διωχθεί αυτός ο νεαρός για αποπλάνηση ανηλίκου και αν ναι γιατί?

3. για το 16 και το 18 σχετικά με τη συμμετοχή σε πορνοταινίες νομίζω πως είναι λίγο υποκριτικό ... λες κι αν έχει κλείσει τα 18 είναι έτοιμος για πορνοστάρ ενώ αν είναι 17 δεν είναι ακόμα έτοιμος

4. τέλος για την κτηνοβασία νόμιζα πως είναι νόμιμη ... και μη μου πείτε πως υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει ποτέ κάνει σεξ με ζώο στη ζωή του ... εγώ προσωπικά έχω κοιμηθεί με περισότερα από ένα

διαβάστε κι αυτή τη συνέντευξη που δημοσιεύουν οι παραφωνιάδες

πάμε να δούμε τον πόλεμο?

από το Blogging Beirut

αν η ζωή φαινόταν να έχει σταματήσει στο κέντρο της Βηρυττού σήμερα το μεσημέρι, χθες βράδυ τα οργισμένα νιάτα της πόλης είχαν πάρει τα αυτοκίνητα και είχαν ανεβεί στα βουνά που την περιβάλλουν για να παρακολουθήσουν τα πυροτεχνήματα

ποιος είπε πως ο πόλεμος δεν είναι θεαματικός ?

από το Νew Yorker

Το Κόμμα του Θεού

To 2002, o Jeffrey Goldberg έγραψε στο περιοδικό The New Yorker ένα άρθρο για την Χεζμπολάχ όπου την αποκαλεί "την πιο επιτυχημένη τρομοκρατική οργάνωση στον κόσμο.

διαβάστε :

part one και part two

προσωπική μου άποψη είναι πως η πιο επιτυχημένες τρομοκρατικές οργανώσεις στον κόσμο είναι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ

η Χεζμπολάχ ούτε στο μικρό τους δαχτυλάκι δεν τους φτάνει

μερικά blogs Παλαιστηνίων

Oranges and Olives

Improvisations: Arab Woman Progressive Voice

KABOBfest

Jordan... enjoying my freedom..

P a l e s t i n e F r e e V o i c e

για αρχή ...

διαβάστε επίσης τι γράφουν οι Λιβανέζοι bloggers

... and getting hotter every minute

45 (μέχρι στιγμής) νεκροί και δεκάδες τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός των άγριων βομβαρδισμών που εξαπέλυσε το Ισραήλ εναντίον στόχων στη νότια Βηρυττό και το νότιο Λίβανο ύστερα από την επίθεση της Χεζμπολάχ με πυραύλους εναντίον της Χάιφα που είχαν σαν αποτέλεσμα 8 Ισραηλινοί να χάσουν τη ζωή τους και δεκάδες να τραυματιστούν.

φαίνεται πως αυτός ο τραγικός φαύλος κύκλος δεν θα τελειώσει ποτέ

θυμάμαι εκείνη τη φράση ...

wash dc, july 2006

"ποιος τάχα απ τους δυο θα γελάσει"

δεν καταλαβαίνω τίποτα

ξύπνησα το πρωί και διάβασα το ακόλουθο σχόλιο της Isis Veiled στο αποκάτω ποστ, θέμα του οποίου ήταν η δήλωση - εγκεφαλικό του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου

γράφει λοιπόν η ίσις :

για να τα πάρουμε λίγο απ' την αρχή τα πράγματα...

1. το Ισραήλ είναι κράτος! οι Εβραίοι είναι έθνος...
2. ως έθνος ΔΕΝ έχει διεισδύσει πουθενά (διάβασε ιστορία αγαπητέ Λύσιππε), αλλά βρήκε καταφύγιο, εδώ και αιώνες, σε άλλα κράτη καθώς τελούσε υπό διωγμό...
3. οι Εβραίοι δεν έκαναν τίποτα παραπάνω απ' ότι κάνουν οι Ελληνες μετανάστες στο εξωτερικό. Επιβίωσαν, δούλεψαν και διακρίθηκαν όπου μπορούσαν και όσο άξιζαν... γιατί αυτό για τους συμπατριώτες μας είναι θεάρεστο και εκτιμητέο αλλά για τους Εβραίους όχι, λυπάμαι, αλλά δεν το καταλαβαίνω... ή μάλλον το καταλαβαίνω, λέγεται και φθόνος μερικές φορές...
3. θα πρέπει κάποτε να καταλάβουμε ότι αν υπήρχε η ανοιχτή υποστήριξη από όλα τα άλλα κράτη, του δικαιώματος τους να ζουν στο δικό τους κράτος, δεν θα είχαμε όλες αυτές τις "ιστορίες"...

άντε επιτέλους γιατί ό,τι θέλουμε λέμε μερικές φορές!

υ.γ. δεν καταλαβαίνω γιατί στις επιθέσεις "αυτοκτονίας" των Παλαιστινίων οι νεκροί Ισραηλινοί αναφέρονται ως νούμερο (30 νεκροί από έκρηξη σε λεωφορείο.... όχι αυτοί δεν ήταν απλοί άνθρωποι που πήγαιναν στη δουλειά τους, όλοι συνομώτες και απαίσιοι ήταν), ενώ όταν σκοτώνονται Παλαιστίνιοι έχουμε πλήρη ανάλυση (δακρύβρεχτη συνήθως) των θυμάτων (σκοτώθηκαν 2 γυναίκες και τρία παιδιά)...


@@@#%@#%#@%@#%#@%!!!!!



εκείνο που μου κάνει εντύπωση δεν είναι οι απόψεις ή η θέση της ίσιδος ... είπαμε : ο καθένας έχει τις απόψεις του

εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι η απροθυμία της να κάνει μια στοιχειώδη έρευνα πριν τις εκφράσει

θα έβλεπε τότε ότι κανείς δεν υποστηρίζει τον διωγμό των Εβραίων, ούτε το δικαίωμά τους να έχουν δικό τους κράτος, ούτε το γεγονός πως έκαναν προκοπή στα ξένα

όμως αυτό δεν σημαίνει πως εκείνοι επειδή υπέστησαν διωγμούς πρέπει τώρα να γίνουν οι διώκτες

ούτε σημαίνει πως επειδή έχουν δικαίωμα να έχουν δικό τους κράτος πρέπει να διώξουν τους παλαιστήνιους από το δικό τους και να το οικειοποιηθούν

ούτε σημαίνει πως επειδή τους έκλειναν στα γκέτο στη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου μπορούν τώρα αυτή να χτίζουν το νέο TEIXOS του αίσχους.

και βέβαια δεν σημαίνει πως επειδή εικείνοι έζησαν τον εφιάλτη του Ολοκαυτώματος πρέπει τώρα να τον επιβάλουν σε άλλους

λίγο μετά διάβασα ένα ποστ στο δικό της blog όπου αναρωτιέται “Γιατί ο Θεός επιτρέπει το Κακό στον Κόσμο?”

πρόκειται για ένα ερώτημα θεολογικής φύσεως που με βρίσκει ανέτοιμο καθότι δεν τα πάω καλά με τις αναλύσεις των βουλών του Κυρίου

η πρώτη απάντηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι : πως ο Θεός επιτρέπει το κακό στον κόσμο γιατί ο Θεός είναι μπανάλ ... όπως και το κακό ...

αλλά στη συνέχεια διαβάζοντας τα σχόλια στο συγκεκριμένο ποστ κατάλαβα πως οι θεοσοφικές αναζητήσεις της ίσιδος αναφέρονται στην αραβο-ισραηλινή διαμάχη ...

κάπου εκεί χάθηκα ...

πως το είπες αυτό, αγαπημένε μου ?

.


"Θεωρούμε πως στην προσπάθεια αυτή (δηλαδή να αμυνθούν)το Ισραήλ πρέπει να περιορίσει όσο είναι δυνατόν τις αποκαλούμενες παράπλευρες απώλειες, όχι μόνο σε πολίτες, αλλά και σε ανθρώπινες ζωές".

Tony Snow, εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου

ήθελα να ήξερα τι πίνουν και δεν μας δίνουν

hotter than July

Ο αρχηγός της Χεζμπολάχ δηλώνει : “θέλατε ανοιχτό πόλεμο και είμαστε έτοιμοι για ανοιχτό πόλεμο”...

εν τω μεταξύ

Ο Μπους αρνείται να ασκήσει πιέσεις στο Ισραήλ για κατάπαυση του πυρός

Η τιμή του πετρελαίου έφτασε τα $78 το βαρέλι …

O ισραηλινός πρωθυπουργός αποφασίζει νέες επιθέσεις στο Λίβανο …

εντάξει, καλά πάμε

αυτό τον καιρό διαβάζω Jorge Luis Borges

"Κι όμως, κι όμως... Το να αρνείσαι το πέρασμα του χρόνου, να αρνείσαι τον εαυτό, να αρνείσαι το σύμπαν, είναι προφανείς απελπισίες και μυστικές παρηγοριές. Το πεπρωμένο δεν είναι τρομερό επειδή είναι εξωπραγματικό, είναι τρομερό επειδή είναι αμετάκλητο και αμείλικτο. Ο χρόνος είναι η ουσία από την οποία είμαι φτιαγμένος. Ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που με παρασύρει, αλλά το ποτάμι είμαι εγώ, είναι μια τίγρη που με κατασπαράζει, αλλά είμαι η τίγρη, είναι μια φωτιά που με καίει, αλλά είμαι η φωτιά. Ο κόσμος, δυστυχώς, είναι πραγματικός κι εγώ, δυστυχώς, είμαι ο Borges."

Δοκίμιο : "Μια νέα διάψευση του χρόνου," 1946

και ένα καλό νέο

25 χρόνια μετά από την ανακάλυψη του AIDS, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε την προηγούμενη Τετάρτη ένα χάπι που μπορεί να ληφθεί μία φορά την ημέρα και να κρατήσει τον ιό υπό έλεγχο.

Πρόκειται για ένα χάπι που είναι συνδυασμός τριών φαρμάκων και θα βγεί στην αγορά την επόμενη εβδομάδα με την ονομασία Atripla. Η μηνιαία συσκευασία των 30 χαπιών θα κοστίζει 1.151 δολ.

Είναι ένα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της καθημερινής ζωής χιλιάδων ανθρώπων που μέχρι σήμερα ήταν αναγκασμένοι να παίρνουν διάφορα χάπια στη διάρκεια μιας ημέρας.

Όταν οι ερευνητές ανακάλυψαν αρχικά το 1996 ότι οι συνδυασμοί φαρμάκων θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή όσων είχαν μολυνθεί με τον ιό, υπήρχαν ασθενείς που έπαιρναν έως και 30 χάπια την ημέρα. Μια τέτοια θεραπευτική αγωγή ήταν πολύ δύσκολο να κρατηθεί με συνέπεια, έτσι πολλοί ασθενείς ξεχνούσαν να πάρουν τα χάπια και ο ιός ανέπτυσσε μεταλλάξεις που έκαναν τα φάρμακα λιγότερο αποτελεσματικά.

Τα τρία φάρμακα που συνδυάζονται στο νέο χάπι έχουν σοβαρές παρενέργειες, αλλά θεωρούνται τα πλέον ασφαλή από όσα είναι διαθέσιμα σήμερα.

βρίσκει κανείς τα πάντα στην Ουάσινγκτον

μέχρι πορτραίτα ανωνύμων

παρεμπιπτόντως σας είπα τα νέα για τον ανάδρομο Ερμή?
σας είπα για τον Πλούτωνα στον Τοξότη?
σας είπα τον Μεγάλο Σταυρό των σταθερών ζωδίων?

όχι?

ούτε και πρόκειται ... αυτά θα σας τα πει ο φίλος μου ο Γιώργος Πανόπουλος στο stardome.gr ...

χθες βράδυ πήγα να δω το ...

The Devil Wears Prada

η ταινία είναι για τα σκουπίδια, αλλά η ερμηνεία της Μέριλ Στριπ είναι
σ-υ-γ-κ-λ-ο-ν-ι-σ-τ-ι-κ-η


Miranda Priestly: The details of your incompetence do not interest me.

another conspiracy theory ?

Loose Chance

αφιερωμένο στην Μ13

wash dc, july 2006

γι αυτό το πολύ τρυφερό ποστ που έγραψε προχθές

I specialize in loneliness

available for 7 days or 100 downloads



.

ο Θεός να σας φυλάει ...

potatojunkie - 10 July, 2006

αδερφός..ακόμα μια λέξη που κινδυνεύει, σαν το φίλος, να χάσει το νόημά της, από την πολύ χρήση...

μεγάλη κουβέντα έγραψε ο junkie

παιδιά ο Θεός να μας φυλάει από "φίλους" και "αδελφούς"


.

put on a mask, I wanna see your real face

wash dc, july 06

και μετά από ένα μικρό διάλειμα ...

wash dc, july 2006

... λόγω ανωτέρας βίας ξανά και πάλι εδώ με μια φωτογραφία που είμαι σίγουρος πως θα λατρέψετε ... στο Μετρό της Ουάσινγκτον βλέπει κανείς πολύ περίεργα πράγματα, αλλά η "κυρία" της φωτογραφίας ήταν σίγουρα το πιο συγκλονιστικό απ όσα έχω δει μέχρι στιγμής ...
απολαύστε τη