Gwiazda ogrodów

W nawiązaniu do wcześniejszego wpisu Nie zasypiaj gruszek w popiele oraz Gruszkowych żniw na blogu Dzika Kura w Pastelowym Kurniku podaję kilka ciekawostek na temat grusz.

Według greckiej mitologii Tantalos, syn Zeusa został wysłany za złe czyny przeciwko bogini i ludziom do świata zmarłych. Tam pokutował za swoje czyny przed drzewem gruszy. Będąc głodnym sięgał po wiszące gruszki, lecz gałęzie drzewa nie pozwalały dotknąć swych kuszących owoców.

W Chinach drzewo gruszy symbolizowało rozstanie i żałobę. W chrześcijańskiej wierze grusza miała pozytywne znaczenie, jej piękne białe kwiaty symbolizowały Matkę Bożą. [źródło]
Według źródeł historycznych po Grekach, Rzymianie rozkoszowali się tym owocem. Za czasów Juliusza Cezara gruszkę nazywano "GWIAZDĄ OGRODÓW", a on sam osobiście doglądał grusze w swych posiadłościach.
(...) Gdy upadło Cesarstwo Rzymskie, do czasów Ludwika XIV, gruszki uważano za owoce trujące.[źródło]

Pewnego jesiennego popołudnia do odpoczywającego w łaźni Juliusza Cezara podszedł zaufany sługa i podał mu dojrzałą gruszkę. Władca zachwycony smakiem nowego owocu, postanowił własnoręcznie zająć się jego uprawą. (...) Z jego polecenia gruszę zasadzono w zdobytej Anglii...

Gruszka w swojej dzikiej odmianie pochodzi z Dalekiego Wschodu. Jej udomowienie nastąpiło już w starożytnym Egipcie i w Asyrii, a także w Chinach i na Kaukazie, gdzie była szczepiona i oczkowana. Nie tylko Cezar docenił urodę i smak tych jesiennych owoców. Sam Homer wymienia je na kartach „Odysei”, opisując nieziemsko piękny, rajski ogród Alkinoosa...[źródło]

W wierzeniach słowiańskich pojawia się magiczna grusza. W kilku baśniach bohater (...) zaprzedaje duszę diabłu w zamian za mistrzostwo w swoim fachu albo jakieś inne nadzwyczajne umiejętności. W końcu przychodzi po niego śmierć, którą ten podstępnie wysyła na magiczną gruszę. Jako, że właściwością tego drzewa jak i innych przedmiotów otrzymanych od Jezusa i św. Piotra (drzewa, ławki, kowadła w kuźni), jest to, że ten kto dotknie ich bez zgody ich właściciela, nie może się od nich oderwać, śmierć zostaje uwięziona.[źródło]

(...) dawni Słowianie doceniali grusze jako drzewa, które karmią. Znana jest grusza pospolita zwana ulęgałką. Kiedyś dość często występowała na polskich polach, wpisując się w rodzimy krajobraz. Dawała schronienie przed letnim upałem i przed deszczem podczas prac polowych. Karmiła swoimi owocami. [źródło]

Polne grusze (grusze pospolite) - ulęgałki, to prawdziwa ozdoba polskich pól i miedz (...) Kiedy dojrzeją, opadają. Najpierw są twarde i cierpkie, z czasem stają się soczyste i pyszne. Ludzie nazywają je ulęgałkami, ponieważ zjada się je dopiero po tym, jak się ulęgną, czyli zajdzie w nich proces fermentacji. W niektórych regionach mówi się na nie żartobliwie "pierdziołki". W dawnej Polsce grusza pospolita nazywała się krusza. Dzisiaj już nikt prócz ptaków i dzikich zwierząt nie chce takich owoców jeść. (...) Może, stojąc na miedzy, warto sięgnąć ręką po ten darmowy owoc i upichcić pyszny sos z ulęgałek, w rejonie Tomaszowa Mazowieckiego zwany popularnie gruszczunką? [źródło, na podanej stronie znajduje się przepis]

(…)Wszystkie zabobony, przesądy, przysłowia, przepisy na leki domowe i na alkoholowe nalewki dotyczą ulęgałki. To ona, grusza dzika, kierująca się nakazami tajemniczych sił, może demonów, gdy czasem ponownie zakwitała, wróżyła śmierć temu ze współmałżonków, kto pierwszy owo ponowne zakwitnięcie zauważył, a przepowiadała również bardzo rychłe następne wesele osobie pozostałej we wdowieństwie i w tzw. „nieutulonym żalu”.

(…) Pierwsze wzmianki o uprawie grusz w Europie znajdujemy w „Odysei” Homera. Gdy Odyseusz, wracając rzemiennym dyszlem spod Troi, dobrnął wreszcie po dwudziestoletniej tułaczce po świecie, zmieniony i postarzały, do domu swego ojca Laertesa, ten, nie poznawszy w nim syna, zażądał odeń jakiegoś dowodu tożsamości. Wtedy Odyseusz pokazał bliznę na nodze i wyliczył drzewa w sadzie, podarowane mu kiedyś przez ojca, jako małemu dziecku, a między innymi wymienił trzynaście grusz…

(…) Już w latach dwudziestych XVII wieku, gdy tylko tytoń pojawił się w Polsce, „alamondowie”, czyli ówcześni modnisie, eleganci, którzy nie „niuchali” go, lecz kurzyli, używali fajek z drewna gruszy. A i dziś gruszkowe fajki cieszą się wielkim popytem. [źródło]

W medycynie ludowej grusza była drzewem, na które „przenoszono” choroby. W tym celu wykopywano pod nią głęboki dół, do którego wkładano wszelką wydzielinę chorego, po czym zasypywano go. Grusza zachowuje swoje właściwości także po ścięciu. Dlatego z jej drewna robiono różne sprzęty, by wchłaniały choroby domowników. Wierzono, że stołki, krzesła i foteliki z gruszy działają leczniczo na miednicę i jej rejon, w obrębie którego występują stany zapalne.

Drewno gruszy i jabłoni jest idealne do renowacji mebli zabytkowych. Stosuje się je także do produkcji instrumentów muzycznych. [źródło]

Wierzenia na Lubelszczyźnie

Woda po pierwszej kąpieli dziecka musi zostać wylana w określone miejsce, bowiem w taki sposób przekazuje ona swoją płodnościową moc: To wszystko pod gruszke na podwórku, to wszystkie gruszki uschły, a ta gruszka jeszcze rodzi. Jakie co rok ma gruchy! [Janina Woch,Wólka Kątna, 2009]. 

W tej czynności woda staje się także pośrednikiem - moc drzewka owocującego ma się udzielić małemu dziecku […] żeby to rosło, jak ta grusza rośnie i łowoc przynosiło słodki jak gruszki. [Janina Woch,Wólka Kątna, 2010]. [źródło]

Ciekawostki o gruszach

• Kształt gruszki, nasuwający na myśl kształty kobiecego ciała, zapewne zdecydował o łączeniu jej z wyobrażeniami miłości i macierzyństwa (Jung 1981).
• W starożytnej Grecji gruszka związana była z Afrodytą i Herą; wytrzymałość grusz uczyniła z niej symbol długowieczności. [źródło]
• W starożytnych Chinach grusze były symbolem długowieczności. [źródło]
• Pestkowiec o czysto białych kwiatach, które ze względu na ich delikatność i szybkie więdnięcie są np. w Chinach symbolem żałoby. W średniowieczu grusza - prawdopodobnie na nieskazitelną biel jej kwiatów - uchodziła za symbol maryjny, inaczej mówiąc za symbol Wielkiej Matki. W wierzeniach ludowych wiele gruszek oznacza obfitość dzieci.[źródło]
• We wschodniej Azji kwiaty gruszy chińskiej są symbolem wiosny budzącej się do życia.[źródło]
• Najstarsza w Polsce grusza rośnie w miejscowości Nekla koło Wrześni (woj. wielkopolskie). W 2005 r. miała wysokość 18 m i obwód 329 cm. Jej wiek w 2011 r. obliczono na 211 lat. [źródło]
• Kruszwica to nazwa pochodząca od wyrazu „kruszwa” („krusza”), który jest północnopolską odmianą rzeczownika „grusza”, znaną też w dialektach oraz w języku górnołużyckim. Nazwę miejscową utworzono przez dodanie przyrostka słowotwórczego „-ica”. [źródło]
• Kruszwica ma w herbie gruszę, symbol bogactwa.

Od 150 lat istnieje w polskich kręgach prawniczych (...) anegdota na temat sporu o gruszę, spopularyzowana przez Sienkiewicza w Ogniem i mieczem, a znana z relacji J. Grajnerta (1857), za którym przytoczył ją Kolberg. Skłóceni sąsiedzi z tych, których określa przysłowie: „Procesuje się o cień od gruszy” (...), poszli do sądu i w pierwszej instancji jeden z nich wygrał. Przegrywający zaapelował i wraz z przeciwnikiem pojechał na jednym wózku do trybunału. Każdy z nich miał nadzieję wygrania, bo każdy był opatrzony rekomendacyjnym listem od swego obrońcy; lecz na popasie w karczmie przyszło z nich jednemu na myśl, aby list odpieczętować i dowiedzieć się, co też tam w nim stoi napisane. Na swoje zmartwienie przeczytał między innymi te słowa: „Kochany kolego! staraj się dobrze trząść z tej gruszki, bo ja otrząsłem już z niej do 600 złotych.” — Gdy i drugi coś podobnego w swym liście wyczytał, poznali dopiero obaj swój nierozsądek, uściskali się i powróciwszy do domu dzielili się po dawnemu gruszkami.[źródło]

Kilka słynnych cytatów dotyczących grusz:
(...) bo trzeba waszmościom wiedzieć, że oni mają tam proces z Jaworskim o gruszę, co na miedzy stoi i w połowie nad Jaworskich gruntami, a w połowie nad naszymi ma gałęzie. Owóż jak ją Jaworscy trzęsą, to i nasze gruszki opadają, a dużo idzie na miedzę. Oni tedy powiadają, że te, co na miedzy leżą, to ich...[Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, tom II, Rozdział XXI]

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...
Tęskno mi, Panie...[Cyprian Kamil Norwid, Moja piosnka]

A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.[Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz]

Na każdą rzecz można patrzeć z dwóch stron. Jest prawda czasów, o których mówimy, i prawda ekranu, która mówi: „Prasłowiańska grusza chroni w swych konarach plebejskiego uciekiniera”. Zróbcie mi przebitkę zająca na gruszy… [pamiętne słowa reżysera, postaci z kultowego "Misia", źródło]

Na koniec proponuję obejrzeć videoclip z 1981 roku z piosenką pt. "Leżę pod gruszą" w wykonaniu Maryli Rodowicz [muzyka: Seweryn Krajewski, tekst: Magdalena Czapińska].

A tymczasem leżę pod gruszą 
Na dowolnie wybranym boku
I mam to, co na świecie najświętsze
Święty spokój... 

A tymczasem leżę pod gruszą
A świat obok płynie leniwie
I niczego więcej nie pragnę
Wręcz przeciwnie... [źródło]

Jeśli chcesz być piękna i bardziej kobieca...

... przebywaj w otoczeniu czereśni. Na potwierdzenie dobroczynnego wpływu tego drzewa na kobiety kilka cytatów:

Kontakt z czereśnią podobno pomaga paniom odnaleźć kobiecość, uwierzyć w siebie oraz w to, że życie niezależnie od wieku może być piękne. O energię tego drzewa zabiegać powinny więc szczególnie te panie, które są trochę starsze. Czereśnia jest też patronką młodych – zgodnie z wierzeniami ludowymi pozwala dziewczętom w pełni odkryć w sobie kobiecą duszę. [źródło]

Czereśnia skutecznie przywraca radość życia. Jest drzewem radości, zabawy, tańca, lekkości, uśmiechu. [źródło]

Czereśnia – drzewo kobiet, szczególnie pomocne dla tych, które czują się stare i niepotrzebne. [źródło]

Drzewo to wyzwala, zwiększa erotyczną aktywność i pobudza do tęsknoty za miłością. [źródło]

Ciekawe wytłumaczenie, dlaczego czereśnia uważana jest za drzewo kobiet, znalazłam na blogu Wilcze Szepty.


"Magię" nie tylko posiadają drzewa rosnące. Z czereśniową gałązką związana jest wróżba, stosowana zarówno przez chłopców jak i dziewczęta. Pierwsi w wigilię Katarzyny, drugie – Andrzeja ucinali gałązkę wiśni lub czereśni, jeśli zakwitła ona na Boże Narodzenie lub Nowy Rok była zwiastunem przyjęcia zaręczyn. Niekiedy mówiono, że zapowiadała szczęśliwe małżeństwo.[źródło]

Inny, bardzo piękny zwyczaj, dziś praktykowany sporadycznie dotyczy gałązki drzewa owocowego. Gałązkę zrywało się pierwszego dnia Adwentu. Po włożeniu do wody miała zakwitnąć w dniu Bożego Narodzenia. Wróżyło to pomyślność i urodzaj na następny rok. Na wsiach najczęściej wybierano gałązkę wiśni - co dodatkowo dla panien - miało wróżyć rychłe zamążpójście. W mieście wybierano jabłoń lub czereśnię. [źródło]

Podobne zwyczaje występowały u naszych południowych sąsiadów - Czechów.

Na św. Barbarę, czwartego grudnia, wraz z pierwszym porannym promieniem słońca, obcinana była gałązka czereśni, która miała przynajmniej dziesięć lat. Jeżeli gałązka, zwana barbórką, rozkwitła w Wigilię Bożego Narodzenia, oznaczało to, że panna w przyszłym roku znajdzie kawalera. [źródło]

Czeszki mają zwyczaj w Boże Narodzenie wróżyć na różne sposoby. Na początku grudnia ścina się gałązki czereśni, jabłoni i forsycji. Jeśli zakwitną one w święta, dziewczyna wyjdzie za mąż. Jeśli zakwitną przed świętami, najpierw będzie dziecko, a dopiero potem zamążpójście. Gałązka bez kwiatków oznacza, że przed jej właścicielką kolejny rok spędzony w samotności. [źródło]

O szkockich zwyczajach związanych z czereśnią można przeczytać tu (klik).

Właściwości energetyczne czereśni sprawiają, że w jej otoczeniu żyje się lżej, łatwiej i bez zmartwień. Osoby skłonne do czarnowidztwa powinny jak najczęściej przebywać przy tym drzewie. Drewno czereśniowe skutecznie pomaga uwolnić się od problemów i życiowego zgorzknienia, a jego energia wzmacnia serce i krążenie. Choćby jeden czereśniowy mebel w mieszkaniu zdecydowanie poprawi nastrój i samopoczucie. [źródło]

Drewno czereśni służy między innymi do produkcji podłóg, parkietów, oklein i mebli. Wiśnia ptasia znajduje też bogate zastosowanie w rękodzielnictwie – przede wszystkim, niezwykle często wykorzystuje się jej drewno w intarsji. Z uwagi na łatwość, z jaką poddaje się toczeniu, często spotkać można wszelkiego rodzaju miski, talerze, kubki i inne naczynia wykonane właśnie z tego drewna. Słynne są także fajki wykonane z czereśni.[źródło]

W Beskidzie Sądeckim tradycyjnie wykonywano trombity z drewna świerkowego, całość owijano korą czereśniową, którą zdejmuje się spiralnie z gałęzi, w miesiącach wiosennych. [źródło]

Jako ciekawostkę podam fakt, iż profesor Neville Frank Longbottom (postać z Harry'ego Pottera) posiadał różdżkę z czereśniowego drewna. [źródło]

Przy okazji polecam piękne czereśniowe ramy do luster, które można zobaczyć na blogu Czary z Drewna. Autorem jest R., Stolarz-Artysta, od którego dostałam trzy deseczki, co prawda nie do odpukiwania, ale może po to, aby uwierzyć, że życie jest piękne i każdy dzień można spędzić radośnie i twórczo. Z deseczek coś powstanie, ale muszę to przemyśleć, gdyż słoje i kora są tak niesamowite, że szkoda by było je zasłaniać.

Na stronie Medycyna naturalna, nasze zdrowie, fizyczność i duchowość znalazłam wiele interesujących wiadomości na temat czereśni. Oto niektóre z nich:

• Rzymski dostojnik i pisarz Pliniusz Starszy, czyli Caius Plinius Secundus (ok. 23-79), zapisał w swoim wiekopomnym dziele Historia naturalis, że pierwsze czereśnie sprowadził do Rzymu z miasta Cerasus w Poncie sławny rzymski wódz i organizator wystawnych uczt, Lukullus. Stało się to po jego zwycięstwie nad królem Pontu, około 70 r. przed Chr. 
• ... czereśnia była znana od wieków. Zakłada się, że pochodzi ona z rejonów okalających Morze Czarne – Bałkanów, Kaukazu, Azji Mniejszej. Nasi praprzodkowie jadali dzikie owoce czereśni, co potwierdzają wykopaliska z wczesnej epoki kamienia łupanego. 
• ... już Etruskowie sadzili drzewa czereśniowe. 
• Greckie słowo kerasos stanowiło nazwę drzew wydających owoce podobne do dzisiejszych czereśni, ale kwaśniejsze i twardsze. 
• W średniowieczu uprawiano czereśnie już w całej Europie. Ich szczególnym amatorem był francuski Król Słońce, czyli Ludwik XIV (*1638 †1715), który, jak podaje anegdota, nie bacząc na swój królewski majestat, łaził po drzewach ze zręcznością małpy i zjadał owoce wprost z gałęzi… 
• ... jeszcze dziś w dawnej Brandenburgii kołacze się pewien przesąd: jeśli na czereśni wystąpią jednocześnie kwiaty i owoce, to w domu umrze dziecko…
• Tylko w językach słowiańskich istnieją odrębne nazwy dla czereśni i wiśni. W językach romańskich, germańskich i anglosaskich nie ma takiego rozróżniena! Mówi się na oba gatunki wiśnia, przy czym czereśnia to wiśnia słodka, a wiśnia to po prostu wiśnia lub wiśnia kwaśna – np. ang. cherry i sweet cherry, niem. Kirsche i Süßkirsche.
• W dawnej polszczyźnie czereśnia nazywana była trześnią, trzęśnią, krześnią, tereśnią lub teresinką, a na jej owoce mówiono po prostu wiśnie lub czarne wiśnie. Dziś w języku polskim nazwą czereśnia określa się odmiany wyhodowane z jednego tylko gatunku – czereśni ptasiej Prunus avium L. (Cerasus avium Moench.). 
• Dzięki kompozycji różnorodnych kwasów organicznych, czereśnie, zwłaszcza te bardziej kwaśne, normalizują trawienie, pobudzają pracę trzustki i perystaltykę jelit. Słodsze owoce wpływają uspokajająco na drogi trawienne i są lekko moczopędne. Wysoka zawartość potasu nie tylko pomaga w chorobach serca, krążenia i wątroby, ale też oddziałuje korzystnie w procesach zapalnych dróg moczowych i żółciowych, jak również przy kamieniach i piasku w nerkach oraz pęcherzu moczowym. Jod pozytywnie wpływa na czynności tarczycy i jest dobrym środkiem profilaktycznym przeciwko chorobie Basedowa. Żelazo, wapń, fosfor i witaminy odgrywają istotną rolę w procesie tworzenia się tkanki kostnej, zębów oraz są czynnikami wpływającymi krwiotwórczo, co ma szczególne znaczenie dla kobiet w ciąży i małych dzieci. Garbniki hamują procesy zapalne w śluzówkach dróg pokarmowych. Gatunki ciemnoczerwone zawierają dużo związków P-aktywnych i są zalecane osobom z wysokim ciśnieniem. Kuracja czereśniowa wpływa na utratę wagi, nie zmniejszając przy tym wydolności organizmu. Tradycja anglo-saksońska zalecała spożywanie ćwierć kilograma czereśni dziennie, w celu zwalczenia dny moczanowej. Zdaniem Francuzów, czereśnie są przeznaczone dla kobiet, gdyż owoce te zapewniają im piękną cerę – zarówno dzięki spożywaniu, jak i możliwości zastosowania zewnętrznego, do maseczek kosmetycznych…
• Walory czereśni nie ograniczają się tylko do korzyści płynących z owoców. Cenne są również pestki, kwiaty, liście, szypułki, kora i żywica. W medycynie ludowej wywar z liści i kwiatów, jak również wodne wyciągi ze zmiażdżonych pestek, zalecane są przy żółtaczce i zaburzeniach funkcji serca. Olejek uzyskiwany z miażdżenia pestek, ze względu na niewielką zawartość toksycznego w dużych ilościach kwasu cyjanowodorowego, działa rozkurczowo. Herbatki i napary z szypułek uważane są za środek odchudzający. Jego mankament polega na smaku . Jest on „piołuńsko” gorzki. (...) Żywica występująca z pęknięć kory jest stosunkowo skutecznym środkiem przeciwko zapaleniom górnych dróg oddechowych. Podobny efekt daje także wywar lub napar z szypułek. Odwar z kory działa przeciwrobaczycowo. 

Ciekawostki na temat czereśni znalezione w sieci:

• W literaturze i mitologii występuje czereśnia jako symbol oświaty, jedności i hojności. [źródło]
• Regionalnie nazywane bywają (...) wiśniami ptasimi, bo uwielbiają je szpaki i wróble. Jedni wywodzą ich nazwę od łacińskiego słowa yerasa, inni zaś wskazują na starożytne miasto Cerasus – położone obecnie na terenie Turcji (...) Wiele jednak wskazuje na to, że drzewa czereśniowe znane były już wcześniej, w czasach prehistorycznych i to nie tylko na ziemiach dzisiejszej Italii, ale również w Grecji czy Francji. Faktem jest, że w Europie zrobiły furorę, a nad Sekwaną stały się ulubionym owocem, hodowanym w licznych odmianach. [źródło]
• Żółtą z rumieńcem wyhodowano specjalnie dla Napoleona. Ludwik XIV wolał jednak prawie czarne, po które sam właził na drzewa. Pierwsze sprowadził do Europy Lukullus (...) Były to duże ciemnoczerwone, soczyste owoce, tak pyszne, że kilkaset lat później uprawiano je już na całym kontynencie. Wielkim łasuchem był Król Słońce. Gdy nadchodził czas zbiorów, zapominał o dworskiej etykiecie i jaśnie oświeconym majestacie i zamieniał się w łakomego chłopaka, który właził na drzewo jak zwykły parobek. Świadczyło to zresztą o jego niezłej kondycji, bo wiśnia ptasia, zwana popularnie czereśnią, to najwyższe i, obok orzecha włoskiego, jedno z najbardziej okazałych drzew owocowych. [źródło]
• Szypułki czereśni stosowano do wyrobu barwników używanych przy tkaniu dywanów w rejonie Fars w południowo-zachodniej części Iranu. [źródło]
• W Bułgarii nie obchodzi się dnia Wszystkich Świętych, zamiast tego są tzw. Zaduszki Archanielskie (Archangelska Zadoushnitsa). Święto to określa się często mianem Zaduszek Czereśniowych, gdyż na cmentarz przynosi się czereśnie.[źródło]
• O zabytkowych alejach czereśniowych można przeczytać tu (klik).
• Czereśnie były ulubionymi owocami Celtów. [źródło]
• Polskie słowo „czereśnia" pochodzi od oryginalnej łacińskiej nazwy „xerasa". (...) czereśnie są długowiecznymi roślinami - potrafią dożyć nawet i 100 lat. Z jednego takiego drzewa uzyskuje się do 300 kg owoców. [źródło]
• Najgrubsza czereśnia w Polsce (na terenie Lasów Państwowych ) rośnie w Myscowej i ma 356 cm obwodu i 22 metry wysokości. [źródło]
• O czereśni w kulturze i co oznacza następujące powiedzenie: „Najlepiej nie jeść czereśni z kimś, kto się nie zna na ich jedzeniu.” można przeczytać tu (klik).

Czereśnie występują jako temat w literaturze. Przykładem mogą być wiersze: Miłość Józefa Czechowicza, Zapłoniona czereśnia Bolesława Leśmiana, Baśń Czereśniowa Igora Strapki czy Czereśnia Juliana Tuwima.

Rwałem dziś rano czereśnie,
Ciemno-czerwone czereśnie,
W ogrodzie było ćwierkliwie,
Słonecznie, rośnie i wcześnie.
Gałęzie, jak opryskane
Dojrzałą wiśni jagodą,
Zwieszały się omdlewając,
Nad stawu odniebną wodą.
Zwieszały się, omdlewając
I myślą tonęły w stawie,
A plamki słońca migały
Na lśniącej, soczystej trawie.

W dziele pt. "Lud Polski Jego zwyczaje i zabobony" Łukasza Gołębiowskiego zamieszczony jest fragment rytuału ślubnego z Lubelszczyzny:
Po ślubie odbytym (...) wracają do domu, przy takich śpiewkach:

Pod czereśniami
Pod kalinami
Barwinek zielony;
Spiesz się mateńko!
Już Jaś ożeniony.
Od terema do terema
Jużeśmy po ślubie
Wzięty on według zakonu
Od Boga był ślub
Od ludzi jest sąd,
Od matki będzie wesele.

P.S. Przy okazji nadmieniam, iż post ten nie ma żadnego związku z czarną magią i szerzeniem zabobonów. Powstał w oparciu o moje zainteresowania przyrodnicze. Miał się ukazać, co prawda, w późniejszym terminie (fotografie, robione wczoraj, dowodzą, że czereśnie w moim regionie jeszcze nie są dojrzałe.), ale z powodu upalnego dnia w Pastelowym Kurniku dziewczyny: Hana, Maria i Bacha stwierdziły, iż nie ma czasu do stracenia [Hana].
Dodam jeszcze, że bardzo lubię czereśnie i z tej okazji kupiłam dziś na rynku dwa gatunki do spróbowania.