μερικές σκέψεις για μια ταινία που δεν έχω δει
δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου και δεν έχω δει την ταινία V for Vendetta που παίζεται από χθες στους κινηματογράφους
όμως έχω διαβάσει μερικά πράγματα γι αυτή, καθώς επίσης και το κόμικ πάνω στο οποίο έχει βασιστεί
απ ότι έχω καταλάβει η υπόθεση έχει ως εξής :
εμείς, οι μεγάλοι αδιάφοροι, θα τρέξουμε στα mall και στα village sin ema να παρακολουθήσουμε την Νάταλι Πόρτμαν (καταπληκτική στο Closer, αφόρητη στην αφόρητη τριλογία του Λούκας) να υποδύεται την επαναστάτρια και να ανατινάζει κτίρια και σταθμούς τραίνων
η επανάσταση και η τρομοκρατία σαν ποπ προιόν για τις μάζες
καθώς θα τρώμε το ποπ κόρν η ποπ πρωταγωνίστρια θα ανάβει τον δαυλό της ποπ αντίστασης πάνω σε μια οθόνη που ξεχειλίζει από σπέσιαλ εφέ
στη συνέχεια οι αδελφοί Γουατσόφσκι θα εισπράξουν εκατομμύρια δολλάρια που θα λαδώσουν την ανελέητη βιομηχανία κατασκευής κλισέ και συναίνεσης του Χόλυγουντ
εμείς θα πάμε στο σπίτι και θα ρίξουμε έναν επαναστατικό ύπνο
έτσι το σύστημα θα έχει πάρει τα τελευταία φύκια δυσαρέσκειας και θα μας τα έχει πουλήσει σαν μεταξωτές μπαρούφες
όταν τον τελευταίο καιρό άκουγα διάφορα για το Μόναχο και την μεταμόρφωση του Στήβεν Σπίλμπεργκ σε σοβαρό, φιλελεύθερο σκηνοθέτη δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου το γεγονός ότι πριν λίγο καιρό, μαζί με τον Τόμ Κρουζ, δήλωναν χωρίς ντροπή την συναίνεσή τους για τους βομβαρδισμούς εναντίον της πρώην Γιουγκοσλαβίας
πιθανόν η ταινία να είναι καλή
πιθανόν να είναι πολύ καλή
αυτό θα μας το πουν αυτοί που θα την έχουν δει
αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όταν οι μηχανές προπαγάνδας αρχίζουν να πουλάνε επανάσταση τα πράγματα έχουν γίνει πολύ σοβαρά
γι αυτό αντί να πάτε να δείτε την ταινία σας προτείνω να πάτε να βάλετε φωτιά σ έναν από τους κάδους σκουπιδιών που βρίσκονται έξω από τα village
αν δεν μπορείτε να βάλετε φωτιά σε κάδο σκουπιδιών βάλτε φωτιά στο κεφάλι σας (no big difference)
θα μπορέσετε έτσι να αποκτήσετε το λουκ που λανσάρει η Νάταλι στην ταινία
κάτι είναι κι αυτό
14 σχόλια:
Κι όπως είχα διαβάσει σε μια κάρτα κολλημένη σε στάση του λεωφορείου:
Στο σκίτσο ήταν δυο κοπέλες που βλέπανε ένα "επαναστατικό" ροκ γκρουπ και λέγανε μεταξύ τους:
"Hey - is he using his band to 'sell' revolution-"
"-or using 'revolution' to SELL his band?!"
... right two
Όταν το ταλέντο μπερδεύεται με τα συμφέροντα δυσκολεύει η επιλογή. Δεν καταφέρνει πάντα η παρουσία του ενός να δικαιολογήσει την απουσία του άλλου.
*Ανέβασα τραγουδάκι για τον art-mani ;)
*elisavet είναι μια από τις ωραιότερες φιλοφρονήσεις που μου έχουν κάνει
πως γνώριζες πως είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια?
Καραφλη νυφη θες; ε, το κριμα στο λαιμό σου...
Σκέπτομαι αν επιστρέψω στο monitor και να διεκδικήσω τα διαφυγόντα linkblogs μου!
Δεν είσαι κριτικός αλλά είναι μια από τις καλύτερες κριτικές που έχω διαβάσει.
(Θα σε βάλω και στο λινκμπλογκ μου, το οποίο είναι στο google πάντως.)
Αλήθεια; Χαίρομαι, είναι και δικό μου αγαπημένο. Απ'τους ελάχιστους λόγους που απολαμβάνω να μελαγχολώ.
snow σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και σ ευχαριστώ για το λινκμπλογκ αν αυτό σημαίνει πως σου άρεσε το ποστ ... νάσαι καλά
mirandolina το ξέρεις πως θα σε παντρευόμουν ακόμα και καραφλή
mac κι εγώ σκεφτόμουν να ζητήσω τα διαφυγόντα εισερχόμενα λίνκς μου :))
ελισάβετ καμιά φορά είναι πολύτιμο να μπορείς να μελαγχολείς :)
Δεν αποτελεί κριτική αυτής της συγκεκριμένης ταινίας, πως θα μπορούσε άλλωστε αφού δεν την έχει δει; Βασικά ακριβώς τα ίδια θα μπορούσε να πει και για το βιβλίο 1984 του George Orwell, ένα από τα αριστουργήματα του 20ου αιώνα (δίχως να το διαβάσει και αυτό). Δεν υπάρχει καμία συνομωσία πίσω από αυτήν την ταινία. Πριν αποφασίσετε να μην πάτε σε μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, καλύτερα να διαβάσετε κάποια κριτική της ταινίας πρώτα :-)
παντως η "σωστη" μελαγχολία αφορά στους εφυείς κ μόνο...
γι αυτό μην διστάζετε να πέσετε με τα μούτρα...
Δημοσίευση σχολίου