...!

Άραγε πως ειναι να δίνεις τέλος ?

Να πέφτεις με την μηχανή

και με ταχύτητα διακοσίων χιλιομέτρων

πάνω σε τοίχο

ή σε γκρεμό ?

...το νιώθεις ?

φοβάμαι τελευταία

Eξομοίωση ή ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη

Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα

και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα

Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια

ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία.

Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη...

...Ότι θα έρθω από μακριά και 'γώ σε λίγο,

ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα

Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα,

θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω...

Αύγουστος δίχως καλοκαίρι στην ψυχή.

Καλοκαίρι δίχως εμένα μαζί μου.

Χαμένες σκέψεις σε ατέλειωτα χιλιόμετρα.

Μέσα σε λίγες ημέρες το κοντέρ έγραψε μερικές χιλιάδες απο δαύτα, μα και πάλι το νού που τρέχει με ιλιγγιώδης ταχύτητα και δεν αφήνει τις σκέψεις ν'ανασάνουν μέσα μου, δεν τον έφθασε.

Έτσι και εγώ, αυθαίρετα, μάζεψα κάποιες και τις άφησα στην άκρη να περιμένουν...

Θα περάσουμε όμορφα ?

τι ειρωνεία ε ?

Κάθε καινούργιο που αγοράζεις

το κρεμάς στη καλύτερη θέση της καρδιάς σου

πετώντας στην κυριολεξια

όλα τα προηγούμενα

και ξεχνώντας πανεύκολα τις στιγμές σας.