Annem her yıl evde tarhana yapar ve kızlarına da dağıtır. Geçenlerde okulda hocalarımdan biri Trakyalıların tarhanalarının iyi olduğunu söylemişti  bir sohbet sırasında,  ve ardından bana sormuştu özel bir pişirme yönteminiz var mı diye.


Ben de anlattım ama, özellikle sucuklu tarhanayı bilmiyorlarmış. Sanırım çoğu kimse bilmiyor, ilk fırsatta yapıp Tarifsiz Bir Gece'ye koyacağım. Müthiş bir lezzet.


Anneme bu durumu anlattığımda, onlara da götürmem için bana fazladan tarhana vermişti. Ben de bir çeşit özel paketleme yaparak vermeyi düşündüm.


Aklımda yağlı fırın kağıdını kese kağıdı gibi katlayıp, birkaç küçük dikişle dikmek ve şık bir etiketle sunmak vardı. Pazar günü deneme amaçlı bir tane yapayım dedim.


Sonra bir baktım yağlı kağıtlardan evde kalmamış, birden aklıma normal fotokopi kağıdına güzel fontlarla birşeyler yazıp, çıkartıp onu katlamak geldi. İyi ki de gelmiş. Üstelik şansıma aldığımız zaman hayal kırıklığına uğradığımız, hafif sarımtırak fotokopi kağıtlarından vardı bolca. Eskimiş kağıt gibi. Şimdi bu tarz amaçlarla bitiririm ben onları yaşasın.


Word'de birkaç şey yazdım ve yazıcıdan kağıdı çıkardım. Yalnız yukarıda görülen katlanmamış kağıt  yanlış oldu. Çünkü yazı ortalanmalıydı, ki ikinci çıktıyı öyle yaptım. Katlandığında ek yeri arkaya geliyor böyllikle. Arka kısmını yapıştırdım alt  birleşim yerini de zımbaladım. Tarhanayı, paketin içine önce buzdolabı poşetine koyduktan sonra yerleştirdim. Ağzına da delgeçle açtığım deliklerden kendir ipi geçirip bağladım. Doğal bir ürün için doğal görünümlü bir sunum oldu.

Bu deneme için yaptığım ama çok beğendiğim tarhana paketini de akşam kayınvalideme götürdüm.

Günaydın diyeceğim ama öğlen oldu bile, dünkü yazımda darmadağın olmuş olan evimi toplayacağımı söylemiştim. Sadece temizlik değil alınmış biryerlere tıkılmış bir sürü şeye de yer bulacaktım. El işi çalışmalarım için almış olduğum yünler, incik boncuk gibi şeyleri de toparladım atılacak kalacak ayırdım. Bu arada elime geçmiş olan miktar açısından hiç bir işe yaramayacak ama atmaya da kıyamadığım ipler vardı.



Yukarıdaki resimde görüldüğü üzere artık iplerden renkli motifler ördüm. Aslında bu fikir aklıma çok daha önceden gelmişti. Venedikten almış olduğum venedik danteli masa örtümle uyumlu olacak vintage görünümlü amerikan servisleri yapmak istiyordum. Aklıma renkli iple örülmüş dantelin hoş duracağı fikri gelmişti ve bir tane de örmüştüm hatta. Ancak ördüğüm şeyi ütüleyince tepsi kadar büyüdü :) Malesef hayallerim suya düşmüştü.



Bende bu ipleri görünce aynı fikirden hala vazgeçmediğim için deneme olsun diye bardak altlıklarından başlayayım dedim. kafama göre farklı motifler uydurdum. Dün bir yandan temizlik yaptım bir yandan da gelip iki sıra örgü ördüm :))



Yukarıdaki resimde görüldüğü üzere bunun için şeffaf masa örtüsü ve yapışkanlı kağıt kullandım. Şeffaf masa örtüsünden amerikan servis yapıcam diye bir sürü almıştım.




Önce motifleri ütüledim sonra kare kestiğim yapışkanlı kağıda yapıştırdım. Diğer yüzeyine de şeffaf masa örtüsü yapıştırdım böylece hazır oldu. Sonrasında da yuvarlak kestim. Yapışkan oldukça sağlamdı. Tek kusur kalın ipler varsa biraz kabarık durması. Mesela aşağıdaki resimdeki arka taraftaki siyah motif daha kalın ipli hatta tüylüydü. Ancak diğerleri neredeyse hiç kabarmadı. Zaten ütü de oldukça inceltiyor.



Böylece altı tane farklı renkte sevimli bardak altlığım oldu, Ce de çok beğendi.



Limonlu sularımız ve çanağımız model olarak çok yoruldular e biraz onları koyalım di mi :p



Ce diyor ki, hafta için gayet bilimsel şeylerle uğraşan bir fizikçi nasıl oluyor da böyle dantellerle uğraşıyor anlayamıyorum.



Ben de anlayamıyorum, ama tek hissettiğim böyle şeylerle uğraşmak beni rahatlatıyor.

Merhaba dostlar, iyi haftalar diyeceğim çünkü bu hafta bana yeni başladı. Düm bilgisayarıma format atmam gerekti, daha doğrusu hep gerekiyordu da dün artık atayım dedim, tam önemli çalışmanın ortasında kapanıp duruyordu. Bu yüzden doğru düzgün blogları okuyamadım bu günden itibaren artık.

Geçen gün aldığım deterjanın kutusunu atacakken birden aklıma geldi bunu kaplayıp kullanmak. Çünkü kutu gayet sağlamdı. Aslında çok orjinal bir fikir değil biliyorum ama birkaç gün önce başka bir kutuyu kapladığım bu yazımda bazı sorular olmuştu. Daha doğrusu yapışkanlı kağıtları kaplarken, pürüzlü oluyormuş bazen.

Benim de ilk çalışmalarım öyle olmuştu ama püf noktası şöyle. Yapışkanı tamamen çıkarmıyoruz. Önce bir miktar ayırıp yavaş yavaş ilerliyoruz resimdeki gibi. Tabi burda ilk başlangıç çok öenmli. Çünkü düzgün başlanmazda yamuk ilerliyor ve düzgün olmuyor.
Resimde görüldüğü gibi biraz daha ilerledim. Kağıdın tamamını çıkarmadım.
Ve bitmiş hali, hiç katlanma, yamukluk, hava kabarcığı yada pütür yok. Sadece ben de biraz kaydırmışım zira aşağıdaki resme bakılırsa içe kıvırdığım kısımlar gitgide incelmiş.
Neyseki kağıdım bu hizalama sorununu göstermeyecek bir kağıt. Kareli kağıtlarda yamukluk daha da belirgin olacaktır.

Bu kutuyu önceki yazımdaki dergi kutusu gibi kesebilir ve önden yuvarlak bir delik açabılirdim. Ancak arka kısmını kesmedim çünkü bazı dergiler yanlara doğru yamuluyor ve benim gibi fotokopi kağıdan alınmış yığınlarca çıktınız varsa bunların da dik durması zor. İşte böyle eğilebilen malzemelerimi koymak için tamamen kapalı bir kutu yaptım.