Yeniden yazıyorum ama neden :) Epey ihmal etmiştim. Yıllardır çok şey olmadı mı oldu mesela önce teyzesini gelin ettik, Ahmed de ben de çok zor kabullendik bu durumu. Neredeyse iki yıl boyunca nişanıydı, düğünüydü derken en gündem maddemiz buydu.
Sonra Ahmedim kreşten mezun oldu, ilkokula başladı. Okula başladı ilk bir buçuk ay hastalıklar yüzünden gidemedi. Önce zatüre başlangıcı sonra beta virüsü kaptı. Yıllar sonra tekrar ona bakan bir teyzesi oldu. İlk teyzesi bizi ilk ayın sonunda bıraktı gitti, diğer teyzesi ile herşey yolunda görünüyor şimdilik. Okulu hiç "sevmiyormuş" ama gayret gösteriyor, emek harcıyor ki benim için önemli olan da bu.
Haberler var birazcık benden, bizden. Ailemize katılmak üzere olan iki minik var tam 7 haftadır içimde. Bir bedende 3 kalp atıyoruz biz bir süredir. Daha çok yeni, çok heveslere, hayallere kapılmamak lazım. Ahmed daha bilmiyor durumu. Ona söylemek için vaktin biraz daha geçmesini bekleyeceğim. İki gün önce doktora gittiğimizde gördük onları. İki olduklarını öğrendiğimden beri çok ama çok karışığım. Heyecan, mutluluk bir yanda. Kaygı, korku, panik öbür yanda.
Karşılaşabileceğimiz bir sürü sıkıntı olabilirmiş bu dönemde. İkizlerden birini ya da ikisini birden ilk dönemde kaybetmeden başladı uyarılar, erken doğumdan, prematüreden, sürekli yatmalı bir hamilelik geçirmeye kadar gitti. Doktorum açık açık ikiz hamilelik riskli hamileliktir ve bizim istemediğimiz bir şeydir dedi. Yaşayıp günlerin bize ne getireceğini göreceğiz. Umudumu, iyi niyetimi kaybetmeyeceğim ben. Her şey çok güzel olacak.
Ama yavaş yavaş tarihe not düşmek lazım. Ahmed de 7 haftada başlayıp sadece 4-5 hafta süren mide bulantıları bu bebelerde 5. haftada başladı ve maalesef tüm yaşam kalitemi etkiliyor :( İki haftadır ne yattığımı ne kalktığımı biliyorum. Çok hırpaladı beni bu bulantılar. İkizlerde erken başlar daha uzun süre devam edermiş. Bebeler doğar doğmaz ilk şaplaklarını bu bulantılar sebebi ile yiyecekler :)
İkinci not da Ahmed'e yıllardır bana yaptığı duygu sömürülerinden yaka silker hale gelmiştim. Benim niye kardeşim yok, kardeşim olsa, sınıfta bir tek benim kardeşim yok, kardeşim olsa şimdi ne güzel oyun oynardım onunla diye uzun bir serzeniş listesi var elimde. Ben de ona sürekli Allah'a dua et sana iyi bir kardeş vermesi için deyip duruyordum. Hain çocuk, 100 kardeşim olsun, 13 kardeşim olsun diye dualar ediyordu :) Ahmedim gözün aydın sen daha bilmesen de Allah dualarını kabul etti. 100 ve 13 değilse de birden çok kardeşin olacak inşallah :)