Wikipedia

Результаты поиска

Показаны сообщения с ярлыком POLISH JAZZ. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком POLISH JAZZ. Показать все сообщения

суббота, 20 апреля 2024 г.

SUN SHIP. 1980 - FOLLOW US. LP (POLAND)

 SUN SHIP. 1980 

 FOLLOW US. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1941
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1941 A K
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1941 B-2 K
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album, Red Labels
Country: Poland
Записан / Выпущен:  September – November 1979 / 1980
Жанр,стиль: Jazz, Fusion, Jazz-Funk, Contemporary Jazz,
mp3    320 кбит/сек.  97.8Mb
Продолжительность:   40 :12


TRACKLIST:


 SIDE  A

01. PRYMKA  = Lead Scor (H. Miskiewicz) - 08:21
02. BALLADA NA WIOSNE = The Spring Ballad (W. Sendecki) - 06:50
03. SZIPSON (W. Sendecki) - 04:08

SIDE B

04. MROWKA, JAK WIEMY... = An Ant, As We Know... (Z. Jaremko) - 12:01
05. NALEZY SIE WYKUPIC = One Must Pay Ransom (W. Sendecki) - 08: 54

WLADYSLAW SENDECKI-piano, electric piano, polymoog, Arp Omni
ZBIGNIEW JAREMKO-soprano saxophone, tenor saxophone
HENRYK MISKIEWICZ-soprano saxophone, alto saxophone
WITOLD SZCZUREK - bass, violoncello
MAREK STACH – drums
JOZEF GAWRYCH (guest) – percussion
MAREK BILINSKI-setting up the color of keyboards
Recorded in Warsaw, September- November 1979


В этой группе, как нигде, ощущается необычность, некая двойственность состава, с одной стороны,  тяготеющий к усложненной интеллектуальной музыке в духе Намысловского пианист и лидер Владислав Сендецкий, которого можно было услышать в первом составе революционного проекта «Экстра Бол», с другой же – «свингеры»-саксофонисты Яремко и Мискевич, ну и в музыке тоже получается некий, как говорит один мой юный друг, «коктейль», даже не знаю, будет ли вам интересно, но фрагмент пьесы «Ясное дело, муравей…» стоит послушать, а там сами решайте, что к чему.  Кстати, на барабанах играет Марек Стах – в 2005 году мы видели его в Пскове вместе с Томашем Шукальским – Андрей Константинов

Zespol Sun Ship powstal w styczniu 1978 roku z inicjatywy Wladyslawa Sendeckiego i Andrzeja Olejniczaka. Poczatkowo dzialal jako kwartet (W. Sendecki - p, el. p, A. Olejniczak - ts, M. Stach - dr, W. Szczurek - b; po kilku miesiacach A. Olejniczaka zastapil Z. Jaremko - ss, ts), potem, w okresie trwania festiwalu Jazz Jamboree 78 stal sie juz pelnym kwin­tetem (do zespolu dolaczyl Henryk Miskiewicz - ss, as). Jak dotad, naj-owocniejszym dla SunShipu byl rok 1979, kiedy to zarowno publicznosc, jak i krytyka (doroczna nagroda Sekcji Publicystow PSJ za rok 1979) uznala zespol za jedna z czolowych formacji jazzowych w Polsce. Muzyka kwintetu wyrasta z dwu tradycji. Pierwsza - to centralny nurt klasyki jazzu nowoczesnego. Niezaleznie od zwiazkow elementarnych w sensie muzycznym (harmonia, typ frazowania) Sun Ship nawiazuje do idei kwintetu, jako jednej z podstawowych formacji na dlugiej linii od Parkera az do Hancocka (Parker-Silver-Adderley-Davis-Hancock N/.S.O.P). Druga tradycja to, najogolniej rzecz biorac, jazz polski, zwlaszcza ta jego linia, ktora okresla tworczosc Zbigniewa Namyslowskiego. Zwiazki, jakie tu odnajdziemy dotyczyc beda nie tyle cech muzycznych (choc i one ist­nieja z natury rzeczy) ile okreslonego typu emocji, rzadko spotykanej u muzykow wywodzacych sie spoza naszego kregu kulturowego. Na bazie tych zrodel muzycy Sun Shipu stworzyli swoj wlasny styl, w kto­rym szczegolna role odgrywa sposob ksztaltowania formy. Przede wszy­stkim chodzi tu o duza elastycznosc, niekiedy nawet dowolnosc w tra­ktowaniu poszczegolnych elementow formy utworu jazzowego. Przyjecie takiej konwencji umozliwily muzykom zarowno ich indywidualne predy­spozycje psychiczne i warsztatowe (celowo zestawiam tu tak odlegle ka­tegorie!), jak rowniez zalozenia niektorych kompozycji. Przyklad stanowic tu moga chocby utwory Zbigniewa Jaremki (m.in. „Mrowka, jak wiemy..”) budowane z kilku pomyslow tematycznych, ktore wzajemnie sie uzupel­niajac, moga rowniez pelnic role niezalezna (w sensie rytmicznym, har­monicznym) i stawac sie impulsem do tworzenia roznych (w nastroju, dy­namice) improwizacji. Ta niezwykla „barwnosc”, zmiennosc, a co za tym idzie ogromna atrakcyjnosc utworow granych przez Sun Ship, to w duzej mierze zasluga trzech wybitnych muzykow tworzacych filar kwintetu. Pianista Wladyslaw Sendecki, muzyk o rzadko spotykanej wrazliwo­sci harmonicznej, wszechstronny technik, obraca sie w kregu najlep­szych wzorow wspolczesnej pianistyki jazzowej (Herbie Hancock, Chic Corea), choc nierzadko siega do innych zrodel (m. in. reminiscencje klasyki muzycznej). Jego swietne kompozycje (m.in. „Nalezy sie wy­kupic”, „Ballada na wiosne”) zaskakuja bogactwem pomyslow, zwiezlo­scia rozwiazan rytmicznych, wewnetrzna dynamika, nastrojem. Przy­kladem nieprzecietnej inwencji melodycznej jest gra Henryka Miskie-wicza. Budujac szerokie, blyskotliwe frazy na sopranie czy alcie, Mis­kiewicz - zwlaszcza w sytuacjach koncertowych - staje sie glownym aktorem wydarzenia. Posiada dar natychmiastowego nawiazywania kontaktu ze sluchaczem przekonujac go temperamentem, pieknym dzwiekiem instrumentu, klasycznym lukiem frazy. Zbigniew Jaremko to, w przeciwienstwie do Miskiewicza i Sendeckiego, wrazliwosc bar­dziej opanowana, emocja typu intelektualnego o duzym bagazu do­swiadczen. Jego sola, to niekiedy zmudne, ryzykowne drazenie materialu dzwiekowego w strone przekornej chromatyki, to powolywanie do zycia nowych wspolbrzmien o trudnej lecz fascynujacej konstrukcji. Marek Stach i Witold Szczurek naleza do mlodszej stazem generacji, dla ktorej zetkniecie sie w jednej formacji z Sendeckim, Jaremka i Mis-kiewiczem stanowi wielka przygode. Bez ich udzialu trudno bylo by wy­obrazic sobie Sun Ship przelomu lat 1979/80, ich z kolei gra imponuje spontanicznoscia, dynamizmem i rzetelnym przygotowaniem warszta­towym.
Plyta, ktora dostajemy do re i, powstala w studio, w atmosferze ste­rylnej dzwiekowo, co nie zawsze odpowiada estetyczno-emocjonal-nym wymaganiom jazzu. Jej wartosc to glownie obraz Sun Shipu bar­dziej kameralny, skupiony, „intelektualny”, ale z pewnoscia mniej dy­namiczny. Dlatego warto muzyke zarejestrowana na plycie porownac z muzyka wykonywana przez zespol na koncertach. Warto porownac te rozne sytuacje artystyczne, ktore w sumie skladaja sie na jedno z najciekawszych zjawisk naszego jazzu przelomu lat 1970/80, jakim jest Sun Ship.
Tomasz Szachowski

Группа Sun Ship была основана в январе 1978 года по инициативе Владислава Сендецкого и Анджея Олейничака. Первоначально это был квартет (В. Сендецкий - п., эл.п., А. Олейничак - т.с., М. Стах - д.р., В. Щурек - б.н.). Через несколько месяцев А. Олейничака сменил З. Jaremko - ss, ts), во время Jazz Jamboree 78 они превратились в полноценный квинтет (к группе присоединился Хенрик Мишкевич - ss, as). До сих пор самым плодотворным годом для Sun Sbip был 1979, когда и публика, и критики (ежегодная премия, присуждаемая Секцией публицистики Польской джазовой ассоциации в 1979 году) признали группу ведущим джазовым образованием в этой стране. Музыка квинтета основана на двух традициях. Первая - это основное течение современной джазовой классики. Помимо элементарных музыкальных связей (гармония, тип фразировки), The Sun Ship придерживается идеи квинтета как одной из базовых формаций в длинной цепочке от Паркера до Хэнкока (Parker - Silver - Adderley - Davis - Hancock V.S.O.P.). Вторая традиция, вообще говоря, заключается в том, что Польский джаз, особенно направление, определяемое музыкой Збигнева Намысловского. В данном случае связи связаны не столько с музыкальными особенностями (хотя они, естественно, существуют), сколько с эмоциями, которые редко можно встретить у музыкантов, принадлежащих к непольской культурной сфере.
На основе этих источников музыканты The Sun Ship создали свой собственный стиль, в котором особая роль отводится форме. У них очень гибкий, иногда даже совершенно неограниченный подход к джазовому номеру. Такой подход был принят в результате индивидуальных предрасположенностей музыкантов и их подготовки (я намеренно объединяю эти две разные категории), а также характера некоторых композиций. Примером в этом отношении могут служить пьесы Збигнева Яремко (в частности, “Муравей, как мы знаем...”), состоящие из нескольких тем, которые, дополняя друг друга, могут также играть самостоятельную роль (в ритме и гармонии) и давать импульс для создания всевозможных импровизаций (разные по настроению и динамике). Эта “красочность”, вариативность и, следовательно, привлекательность номеров Sun Ship во многом обусловлена тремя выдающимися музыкантами, составляющими основу квинтета. Пианист Владислав Сендецкий, музыкант редкой гармонической восприимчивости, разносторонний техник, опирается на лучшие образцы современной фортепианной джазовой игры (Херби Хэнкок, Чик Кориа), а также иногда использует другие источники (например, воспоминания о классической музыке). Его превосходные композиции (например, “One must pay ransom”, “Весенняя баллада”) отличаются богатством идей, ритмической лаконичностью, динамичным драйвом, атмосферностью. Кроме того, есть игра Генрика Мишкевича, являющаяся примером мелодической изобретательности. Построение широких, блестящих фраз сопрано или альтом Мишкевич становится - особенно на концертах - главным действующим лицом мероприятия. Он обладает даром устанавливать мгновенный контакт с аудиторией, завоевывая ее своим темпераментом, красивым инструментальным звучанием, классическими изгибами фраз. Что касается Збигнева Яремко, то его чувствительность, в отличие от чувствительности Мишкевича и Сендецкого, более контролируема, его эмоции скорее интеллектуального характера, подкрепленные огромным опытом. Его соло - это иногда кропотливые, рискованные исследования звукового материала, стремящиеся к смелому хроматизму или созданию новых созвучий с завораживающей структурой. Марек Стах и Витольд Щурек принадлежат к более молодому поколению, для которого сотрудничество с Сендецки, Яремко и Мишкевичем стало настоящим приключением. Без их участия вряд ли можно было бы представить себе корабль Sun 79/80 годов выпуска. Их впечатляющая игра отличается спонтанностью, энергией и профессиональным мастерством.
Этот диск был записан в студии, в акустически стерильной атмосфере, которая не всегда отвечает эстетическим и эмоциональным требованиям джаза. Таким образом, образ the Sun Ship, который он создает, более камерный, сосредоточенный, “интеллектуальный” и, безусловно, менее динамичный. Вот почему стоит сравнить их музыку на этой пластинке с той, которую они исполняют в концертном зале; обе они создают разные художественные ситуации, которые в совокупности создают одно из самых интересных явлений в польском джазе конца 70—х и 80-х годов - группу Sun Ship.
(перевод Яндекс переводчиком с английского)

Design (Sleeve) M. Karewicz
Engineer: H. Jastrzebska-Marciszewska, W. Trenkler
Programmed By (Setting Up The Color Of Keyboards) Marek Bilinski
Recorded in Warsaw, September – November 1979


Polskie Nagrania Muza – SX 1941
Printed by Lodzka Drukarnia Akcydensowa6
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena zl 80,  LDA
Оцифровка: ter4212 (rutracker.org)
СПАСИБО!!!





пятница, 19 апреля 2024 г.

EXTRA BALL. 1976 - BITHDAY. LP (POLAND)

 EXTRA BALL. 1976 

 BITHDAY. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1414
Matrix / Runout (Runout Side A):  S3X 1414 A-3
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1414 B-3 
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album, Red Labels
Country: Poland
Записан / Выпущен:  19.. / 1976
Жанр,стиль:  Jazz, Contemporary Jazz, Fusion,
mp3    320 кбит/сек. 94.9 Mb
Продолжительность:   40:40


TRACKLIST: 

ВОСПРОИЗВЕСТИ ВСЁ


SIDE A

01. NARODZINY = Birthday - 10:06
02.TANIEC MARYNY = Maryna’s Dance - 03:33
03. BEZ POWROTU = Without Return - 02:50
04. PODROZ W GORY = A Journay to the Mountains - 03:51

SIDE B

05. SIODEMKA = The seven - 06:59
06. SZCZESLIWY NIESZCZESLIWIEC = The Lucky Unlucky Man - 04:10
07. BLUES FOR EYERYBODY - 03:52
08. HENGELO, ALMELO, DEVENTER - 03:23

Kompozycje i aranzacje J. Smietana, W. Sendecki
Jaroslaw Smietana  guitar, leader,
Wladyslaw Sendecki  el. piano, piano, synthetizer
Andrzej Olejniczak  tenor-saxophone, soprano-saxofone
Jan Cichy  bass
Benedykt Radecki  percussion


Давно уже Ярек Сметана выступает с другими партнерами, и, говорят, по Европе он настоящая звезда, но мне как-то милее ранние его записи в группе «Экстра Бол», настоящая музыка молодых, заковыристая и замороченная – чем они хуже Махавишну! – и даже в аннотации к пластинке сделан довольно подробный разбор всех пьес, почитайте – может быть, просветитесь, а послушать рекомендую вторую тему, заодно прикиньте, какой там размер, а ведь в основе – польский народный танец. И, если кому интересно, то пианист Владислав Сендецкий через несколько лет организует свой, очень достойный проект, под названием Sun Ship – А.К

 
EXTRA BALL nalezy do odkryc jazzowych ostatnich lat. Jego mlodzi czlonkowie poj a wiali sie na pol­skiej scenie jazzowej jeszcze jako polamatorzy, jed­nak jako prawdziwy start grupa podac moze festi­wal ,,Jazz nad Odra” w 1974 roku. W tym najpo­wazniejszym polskim konkursie jazzowym ,,Extra Bali” zyskal druga, zas rok pozniej pierwsza nagro­de. Takze poszczegolni muzycy tworzacy zespol szczyca sie zwyciestwami we wroclawskim konkur­sie : Jan Cichy w roku 1974, Jaroslaw Smietana w 1974 i 1975, Wladyslaw Sendecki w 1975 zas Andrzej Olejniczafc w 1976 roku. Koncerty zespolu spotkaly sie z goracym przyjeciem krytyki, stwierdzajacej iz: ,.To jedyna nasza grupa, ktora moze stanac smialo za zespolem Namyslowskiego” (JAZZ nr 5/1976).. Opinie fachowcow zbiezne sa tu z upodobaniami sluchaczy, bowiem ,,Extra Bali” zdobyl ostatnio olbrzymia po­pularnosc.
Pierwsza plyta ,,Extra Ballu” zawiera osiem kompo­zycji Smietany i Sendeckiego. Kazdy z nagranych te­matow zwraca uwage na inne walory zespolu i two­rzacych go muzykow.
Tytulowe f,Narodziny” sa bodaj najdoskonalsze pod wzgledem kompozycyjnym. Liryczny ton saksofonu sopranowego ..maluje” tu temat, gitara leadera ze­spolu Smietany organizuje zas utwor harmoniczni o i rytmicznie. Kompozycja w srodkowej czesci za­wiera sliczny cytat slaskiej melodii ludowej, wto­piony integralnie w calosc...
,,Taniec Mdryny” rowniez przypomina, ze sluchamy polskiego jazzu. Egzotycznie i swojsko brzmiacy kujawiak o metrum 11/8 swiadczy, iz nie tylko w folklorze balkanskim (Ellis!) jazz wspolczesny znalezc moze inspiracje.
Inaczej w „Bez powrotu”. Tu zespol pokazuje, jak gleboko tkwi w jazzowej tradycji. Klasycznie skon­struowany temat wskazuje, ze muzyka Parkera byc moze i dla wspolczesnych mlodych jazzmanow zrodlem artystycznego przezycia. Zwracam tu uwa­ge na tenorzyste Olejniczaka, ktory takze w partiach solowych inspiruje partnerow do tworzenia zespo­lowego.
.,Podroz w gory” — najpopularniejszy bodaj temat w dotychczasowym dorobku ,,Extra Ballu” — po lirycznym wstepie przedstawia zespol w dynamicz­nym jazz-rocku. Ta wlasnie muzyka zyskal ,.E-B” najwiecej entuzjastow, zwlaszcza wsrod wielbicieli ,,Return to forever”...
,, Siodemka” nalezy rowniez do wczesniejszych osiagniec grupy (prezentowana by ta jeszcze podczas konkursu „Jazz nad Odra”), Zwraca w niej uwage ,,hendersonowskie” brzmienie tenoru a przede wszystkim wirtuozowskie solo a capella elektryczne­go fortepianu, zakonczone pieknym, lirycznym mo­tywem.
„Szczesliwy nieszczesliwiec”, zamkniety klamra ra­dosnych dzwiekow natury — jest znow probka ta­lentu Sendeckiego, tym razem poslugujacego sie moogiem.
,,Blues for everybody” znow przenosi nas do tra­dycji. Bez ograniczen czasowych i aranzacyjnych W. Sendecki (tym razem na klasycznym fortepianie) oraz J, Smietana daja popis swobodnej, radosnej improwizacji. Nie tylko ze wzgledu na zestaw instru­mentow lecz i wirtuozerie muzykow nagranie przy­wodzi skojarzenie z duetem J. Pass — O. Peterson. Temat „Hengelo Almeto Deventer” konczy plyte — i choc trzeba w nim podkreslic partie solowe J. Smietany i J, Cichego, to jest to przede wszystkim popis grania zespolowego.
Byc moze sluchacz znajacy ,,Extra Ball” z koncer­tow zdziwi sie tak wielka rozmaitoscia nagranych tu utworow. Niechze jednak sluchajac ich wylowi z tej pierwszej plyty zespolu, plyty podsumowujacej dotychczasowy jego dorobek, cechy osobiste i nie­powtarzalne. Przy calej bowiem odmiennosci nagra­nych tu jazzowych miniatur — jest to jednolicie i konsekwentnie muzyka ,,Extra Ballu”.
Jan Poprawa

EXTRA BALL - недавнее открытие в области польского джаза. Несмотря на то, что ее молодые участники выступали еще наполовину любителями, группа начала свою деятельность только на фестивале ”Джаз на реке Одер" в 1974 году. На этом важнейшем польском джазовом конкурсе ”Extra Ball" завоевал вторую, а год спустя и первую премию. Кроме того, музыканты, создавшие его, получили награды на том же Вроцлавском конкурсе: Ян Чичи в 1974 году, Ярослав Смитана в 1974 и 1975 годах, Владислав Сендецкий в 1975 году и Анджей Олейничак в 1976 году. Их концерты были очень тепло встречены критиками, один из которых написал: “Это единственная группа в этой стране, которая может стоять в одном ряду с группой Намысловского” (JAZZ, № 5/1976). Эти мнения критиков совпали с мнением зрителей, у которых “Extra Bali” в последнее время стали очень популярны. Их первая пластинка включает восемь произведений Дж. Смиетаны и В. Сендецки. Каждая из записанных тем привлекает внимание к каким-то качествам группы и ее конкретного участника. Заглавная композиция “Birthday”, пожалуй, самая совершенная с точки зрения композиции. Лирический тон саксофона “раскрашивает” здесь тему, в то время как гитара лидера группы Дж. Смиетаны гармонично и ритмично выстраивает композицию. В средней части произведения есть прекрасная цитата из силезской народной песни, которая сливается в единое целое...
“Танец Марины” напоминает нам о том, что это польский джаз. А экзотическое и в то же время знакомое звучание 11/8-метрового куявяка указывает на то, что современный джаз может черпать вдохновение не только в балканском фольклоре (Эллис!).
С другой стороны, в фильме “Без возврата”. Группа показывает нам, насколько глубоко она укоренена в джазовой традиции. Классическая тема указывает на то, что музыка Паркера по-прежнему остается наиболее привлекательной для молодых джазменов. Особый интерес здесь представляет тенорист А. Олейничак, который и в сольных партиях вдохновляет своих партнеров на создание группы. “Путешествие в горы” — вероятно, самая популярная из их тем на сегодняшний день — представляет группу, после лирического вступления, в динамичном джаз-роке. Именно эта музыка завоевала самых восторженных поклонников “E-B”, особенно среди поклонников “Return to forever”...
“The Seven” также относится к ранним достижениям группы (она была исполнена на конкурсе “Джаз на реке Одер”). В нем можно заметить “хендерсоновский” тембр тенора и, прежде всего, восхититься виртуозным соло a capella электрического пианино, завершенным красивым лирическим мотивом. ”The Lucky Lucky-Man", обрамленный радостными звуками природы, дает нам представление о таланте В. Сендецки. “Blues for Everybody” снова возвращает нас в прошлое. Без ограничений по времени и аранжировке, В. Сендецкий (на этот раз играющий на классическом фортепиано) и Дж. Группа Smietana наслаждается свободной и радостной импровизацией, и используемые в ней инструменты, и виртуозность исполнителей напоминают дуэт Дж. Пасс — О. Питерсон.
 Песня “Hengelo Almelo Deventer” завершает альбом, и, хотя в ней необходимо сделать ударение, сольные партии Дж. Смиетаны и Дж. Чичи, нельзя не восхититься и мастерством коллективной игры. Можно удивиться разнообразию номеров на этом альбоме. это краткое изложение того, что группа сделала на данный момент, и все же это, на протяжении всего альбома “Extra Bali”, и наиболее последовательно.

Design, Photography by M. Karewicz
Operator Dzwieku J. Slotwinska
Guitar, Leader, Composed By, Arranged By – Jaroslaw Smietana
Rezyser Nagrania Z. Gajewska


Polskie Nagrania Muza – SX 1414
Printed by Lodzka Drukarnia Akcydensowa
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena: zl 65,  LDA
Оцифровка: ur7 (blogspot.com)
СПАСИБО!!!

ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ







четверг, 18 апреля 2024 г.

EXTRA BELL. 1979 - GO AHEAD. LP (POLAND)

 EXTRA BELL. 1979 

 GO AHEAD. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1795
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1795 A 
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1795 B
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3,  Album
Country: Poland
Записан / Выпущен: May 1979 / 1979
Жанр,стиль: Jazz, Contemporary Jazz,
mp3    320 кбит/сек. 115 Mb
Продолжительность:   38:41


TRACKLIST:


SIDE A

01. KRAKOWSKI FESTIWAL JAZZOWY - 05:54
The Cracow Jazz Festival (J. Smietana) 
 
02. GWIAZDKA DLA EWY - 05:34
A Starlet for Eve (A. Kawonczyk)

03. TANIEC NA LINIE - 06:26
A Tightrope Performance (J. Smietana)

04.  NAIMA (J. Coltrane) - 01:55

SIDE B 

05. GO AHEAD (J. Smietana) - 02:43

06. KOCHAM CIE ANNO - 06:23
l Loye You Anna (J. Smietana)

07. SPRAWY BIEZACE - 04:00
Current Buisiness(A. Kawonczyk)

08. AIRPORT - 04:50
(J. Smietana)

09. SEPIA - 00:57
(A.   Kawonczyk)

Arranged by: Jaroslaw Smietana (01,03,04;05,06,08), Adam Kawonczyk  (02,07,09)

EXTRA BALL:
Jaroslaw Smietana - leader, electric and acoustic guitars
Adam Kawonczyk - trumpet, flugelhorn
Wojciech Groborz - Fender piano, piano, trombone
Antoni Debski - electric bass
Marian Bronikowski - drums, percussion
with Janusz Muniak (guest) - tenor and soprano saxophones, flute
Recorded in Warsaw, May 1979


Краковская группа «Экстра Болл» появляется в серии Polish Jazz уже не в первый раз, а в восьмидесятые годы выйдет два альбома в «синей серии» фирмы Pronil, это не рекорд, но весьма даже много, а потом их лидер Ярек Шметана сделалет сильную и устойчивую сольную карьеру (об этом в интернете можно много чего посмотреть), но, мне кажется, все-таки лучшие их произведения записаны тогда, в славные семидесятые. Да и гость у них играет великолепный – Януш Муньяк уже тогда был легендой саксофона, но при этом не тянет одеяло на себя. Вот хотя бы вторая тема со второй стороны, «Я люблю тебя, Анна» - А.К.


To juz druga dlugograjaca plyta krakowskiej grupy „Extra Ball" wydana w serii „Polish jazz". Spodziewac sie wiec nalezy, ze nazwa zespolu dobrze jest znana milosnikom muzyki jazzo­wej. Dowodzi tego zreszta nie tylko sukces dotychczasowych nagran (choc podkreslic wypada, ze LP „Birthday" rozszedl sie w rekordowym,jak na polskie warunki-nakladzie), lecz takze ogromne zainteresowanie towarzyszace koncertom „Extra Ballu" zarowno w Polsce, jak
wielu krajach swiata„Extra Bali" istnieje od roku 1974. Zalozyl go i prowadzi ciagle czolowy polski gitarzysta azzowy Jaroslaw Smietana. Jego to koncepcje artystyczne i energia ozywiaja grupe, w ktorej skupiaja sie przedstawiciele pokolenia lat siedemdziesiatych, dominujacego obecnie na jolskiej scenie jazzowej.
Dotychczasowy dorobek plytowy „Extra Ballu" swiadczy o typowych dla ostatnich lat fascy­nacjach i o jazzowym dojrzewaniu. Pierwszy LP („Birthday" - SX 1414) stanowil jeszcze sume mlodzienczego dorobku, byl eklektyczny - choc juz naznaczony pietnem artystycznych osobowosci jego tworcow. Dwie plyty wydane przez POLJAZZ dowiodly, ze muzyczne zainte­resowania J. Smietany i jego wspolpracownikow przesuwaja sie w strone glownego, postcol-trane'owskiegp nurtu jazzu. Rezygnacja z efektownych rytmow jazz-rocka szla w parze ze smakowaniem brzmienia instrumentow, ze zwiekszeniem swobody improwizator-skiej - jednym slowem z tym wszystkim, co wyznacza muzyczny kregoslup wspol­czesnego jazzu.
Plyta, ktora rekomenduje obecnie melomanom - przedstawia „Extra Ball" po pieciu latach artystycznej drogi. Spotkali sie na niej pod kierownictwem artystycznym J. Smietany - pelen wyobrazni kompozytor a jednoczesnie dyskretny, oszczedny w stosowaniu wirtuozowskich sposobow trebacz Adam Kawonczyk; precyzyjny i muzykalny perkusista Marian Bronikowski; skupiony, oszczednie i ze smakiem podsuwajacy towarzyszom ciekawe rozwiazania harmo­niczne pianista Wojciech Groborz; napedzajacy sekcje rytmiczna - ale i towarzyszacy czujnie melodykom basista Antoni Debski. Na plycie zarejestrowany zostal takze dzwiek sakso­fonow najwiekszego bodaj w chwili obecnej polskiego jazzmana - Janusza Muniaka, ktory w roku 1979 czesto wspolpracowal z „Extra Ballem". Podkreslam w tym przy­padku szczegolnie fakt calkowitego niemal stopienia sie goscinnie wystepujacego solisty z grupa.
Wiekszosc utworow nagranych na tej plycie - to kompozycje  J.  Smietany i A. Kawonczyka. Doczynajac od „Krakowskiego Festiwalu Jazzowego" przez „ostry" tytulowy „Go Ahead", zrelaksowany i spiewny temat „Kocham Cie Anno", az do bogatej w gesty, zrytmizowany podklad kompozycji „Airport" - repertuar „Extra Ballu" dowodzi zarowno inwencji autorskiej, jak i szla­chetnego instynktu muzykowania zespolowego. Nawet solowe miniatury J. Smietany („Naima" Coltrane'a) i A. Kawonczyka („Sepia") nie zmieniaja tego ogolnego wrazenia, iz sluchamy grupy rownouprawnionych i rownorzednych, swietnie sie rozumiejacych i czujacych wspolnie muzy­kow. A to wlasnie cechy prawdziwego jazzu.
Jan Poprawa
 
Это уже вторая долгоиграющая пластинка краковской группы „Extra Bali", выпущенная в серии „Польский джаз". Так что группа, должно быть, уже хорошо известна любителям джаза в этой стране. Еще одним доказательством их популярности является как успех их предыдущих записей (пластинка "Birthday" была распродана в необычных для Польши количествах), так и необычный интерес, который концерты "Extra Bali" вызывали как дома, так и за рубежом. "Extra Bali" была образована в 1974 году. Ее основал и до сих пор возглавляет известный польский джазовый гитарист Ярослав Смитана. Именно его художественные концепции и энергия вдохновляют группу, состоящую из представителей поколения 1970-х, которые сейчас преобладают в творчестве польского джаза.
Музыка, которую "Extra Bali" до сих пор представляет в своих записях, отражает типичное увлечение последних лет, а также созревание джаза. Таким образом, первый альбом ("Birthday" -SX 1414) вобрал в себя совокупность их юношеских достижений, он был эклектичным, хотя и уже отмечен артистической индивидуальностью исполнителей. Две пластинки, выпущенные Poljazz, свидетельствуют о том, что интересы Дж. Смиетаны и его коллег смещаются в сторону основного, постколтрейновского направления в джазе. Их уход от эффектного джаз-рокового ритма; это сочеталось со вкусом к инструментальному звучанию, с возросшей свободой импровизации и, вкратце, с характерными чертами, которые составляют основу современного джаза.
Диск, который я сейчас вновь рекомендую любителям музыки, представляет собой "Дополнительный бал" после пяти лет их совместного творческого пути. Они взялись за это дело под руководством Дж. Смиетаны, помимо него это Адам Кавончик, композитор с богатым воображением и в то же время сдержанный, не жалеющий виртуозных эффектов трубач; Мариан Брониковски, точный и музыкальный перкуссионист; Войцех Гроборц, пианист сосредоточенный, предлагающий своим коллегам интересные идеи. гармонирует со вкусом и бережливостью; Антони Дебски, басист, возглавляет ритмическую группу, внимательно аккомпанируя мелодистам. На этот раз пиво также
наложило звучание саксофонов Януша Муниака, ныне, вероятно, величайшего польского джазмена, который в 1979 году часто сотрудничал с "Extra Ball". В этом отношении следует отметить почти идеальное слияние приглашенного солиста с группой.
Большинство номеров, записанных на этом диске, - это композиции Дж. Смиетаны и А. Кавончика, начиная с "The Crakow Jazz Festival", от "острого" заглавного номера “Go Ahead", непринужденной и певучей темы "l Love You Anna" и заканчивая "Airport", богатой своими насыщенными и ритмическая фактура - репертуар "Extra Balls" демонстрирует как изобретательность авторов, так и тонкое чувство коллективного музицирования. Даже сольные миниатюры Дж. Смиетаны ("Наима" Колтрейна) и О. А. Кавончик ("Sepia") не меняют впечатления, что мы слушаем группу музыкантов, которые во всех отношениях равны, прекрасно понимают друг друга и разделяют одни и те же чувства. И именно это и есть отличительные черты настоящего джаза.
(перевод Яндекс переводчиком с английского)


Polskie Nagrania Muza – SX 1795
Design  M. Karewicz
Recording Engineer: H. Jastrzebska-Marciszewska, W. Trenkler
Recorded in Warsaw, May 1979
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena zl 80,
Оцифровка: Николай (plastinka.org)
СПАСИБО!!!

ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ








среда, 17 апреля 2024 г.

OLD TIMERS. 1979 - WITH WILD BILL DAVISON. LP (POLAND)

 

 OLD TIMERS. 1979 

 WITH WILD BILL DAVISON. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1771
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1771 A
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1771 B
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3,  Album
Country: Poland
Записан / Выпущен: January 1976  - January 1978 / 1979
Жанр,стиль: Jazz, Dixieland,
mp3    320 кбит/сек. 96.1 Mb
Продолжительность:   40:36


TRACKLIST:


SIDE A

01. FEETGETY FEE (Shyelds, Edvards, Ragas, La Rocca) - 04:51
02. l CANT GIVE YOU ANYTHING BUT LOVE (McHugh, Fields) - 04:03
03. BEALE STREET BLUES (Handy) - 03:44
04. IТM CONFESSINТ (Neilburg, Daugherty, Reynolds) - 03:53
05. RUNNING WILD (Gray, Wood, Gibbs) - 03:57

SIDE B

06. CHIINA BќY (Wmfree, Boutelje) - 04:00
07. SUGAR (Pinkard, Mitchell, Alexander) - 05:51
08. RIVERBOATS HUFFLE (Carmichael, Voynow, Mills) - 04:21
09. LOUISIANA (Razaf. Schafer. Johnson) - 05:59

HENRYK M AJEWSKI - Trumpet,
ZBIGNIEW KONOPCZYNSKi - Trombone,
JANUSZ KWIECIEN -  Clarinet, 
TOMASZ OCHALSKI - Piano,
JERZY STAWARZ - Bass,
HENRYK STEFANSKI - Banjo, Guitar
TADEUSZ FEDEROWSKI - Drums,
RYSZARD LIPIEC- Clarinet (05, 06),
WILD BILL DAVISON - Cornet


я думаю, что в Польше побывали хот¤ бы по разу почти все главные европейские  джазмены, еще бы, ведь Польские легендарные составы играют по своему не хуже, как бы там ни было, но кое-что задокументировно, в 1977 году, трубач Вайлд Билл Дэвидсон, уже по возрасту (74!) почти и не играющий на своем непростом инструменте, продирижировал традиционной программой в исполнении группы  Эдди Кондонома. Хенрик Маевский !
 

Dobrze sie siato, ze wsroa odwiedzaja cych ostatnio Europe starych mistrzow znalazl sie takze William Wild Bill Davison. Pozwolilo to plejadzie czolowych europe skich tradycjonalistow na konfrontacji tego co graja z kims kto nalezy do tworcov muzyki okreslanej jako dixieland, Clii cago czy styl condonowski - mniejsz o definicje. Davison, ktory jest znany z tego ze lubi grac i nagrywac z przypadkowym grupami (stawia jeden warunek: musza ti byc dobrzy muzycy) nagral w ostatnich la lach ponad setke plyt z Europe jczykami. Obecnosc Davisona jest w tych nagraniacl zawsze slyszalna nawet gdy sam mistrz ni gra inni graja z reguly najlepiej jak potra fia; dotyczy to zarowno solistow jak i calyc zespolow, l tak tez jest w przypadku tej plyt Charakterystyczne brzmienie, zmiennos nastrojow i precyzja Old Timersow zostal wyeksponowane dzieki niezawodnemu wy czuciu Davisona, ktory nie stara sie by gwiazda, jest partnerem. Cala plyta ma co z nastroju jam session. Wild Bill dzieli sii z Henrykiem Majewskim solowkami a icl Дprzekomarzanie sie jest w kilku przypad kach najwyzszej jazzowej marki (np. w Ri verboat Shuffle). W grze Timersow ujawn sie bardzo specyficzny, a niestety rzadk u nas slyszany amerykanski driue. Z Dav sonem inaczej grac sie nie da. Pochwali-zatem nalezy sekcje rytmiczna za ten swini leadera za doskonale solowki i inteligentni aranze. Zbigniewa Konopczynskiego z brookmeyerowskie niemal solowki w Beal Street Blues i Sugar, Guglowskiego za sma i elegancje a Wilda Billa Davisona za te ze do nas zawital a dzieki tej plycie zagosc u nas w domach.
Mimo swoich 74 lat jest muzykiem nad zwyczaj aktywnym. Dlaczego? Poniewaz jak sam mowi: Lubie grac jazz a prze cale zycie robilem to co lubie. Bechet po wiedzial kiedys: Jazz to nie jest rodzc muzyki, to styl zycia, l Wild Bill to udo wadnia. W jego grze mozna uslyszec jedne czesnie liryzm i zadziornosc, eksplozje w gornych rejestrach i gniewne growle w dole, ekspansywne frazowanie i melo-dyjnosc. .Wszystko to sklada sie na obraz muzyki bardzo osobistej, stanowiacej odbi cie jego niespokojnego a jednoczesni lagodnego i jakze bardzo meskiego cha rakteru.
Bogdan Styczynski

Хорошо, что среди “старых мастеров”, недавно посетивших Европу, был и Уильям “Дикий Билл” Дэвисон. Таким образом, ведущие европейские традиционалисты получили возможность сравнить свою игру с игрой того, кто является одним из создателей музыки, которую называют “Дикси Лэнд”, “Чикаго” или “стиль Кондона”, хотя название не имеет значения. Дэвисон, который известен своей готовностью играть и записываться со случайными группами (при условии, что они хорошие музыканты), за последние годы записал более ста пластинок с европейцами.
Присутствие Дэвисона всегда можно услышать в этих записях, даже если он сам не играет - другие стараются сыграть как можно лучше, как солисты, так и группы в целом. Это следует сказать и об этой записи.
Характерное звучание, меняющиеся настроения и точность “олдтаймеров” здесь проявлены в полной мере благодаря безошибочному чутью Дэвисона, который "не пытается стать звездой, а просто является партнером". В этой пластинке действительно есть что-то от джем-сейшна. “Дикий Билл” исполняет соло вместе с Хенриком Маевски, и их “обмены” в некоторых случаях достигают высочайшего джазового уровня (например, в the River-boat Shuffle). Истинно американский драйв, редкое качество, увы, для наших групп, на этот раз проявился в игре “Timers”. Действительно, с Дэвисоном невозможно играть иначе. Так что следует похвалить ритм-секцию за их свинг, лидера за его превосходные соло и интеллектуальные аранжировки, Збигнева Конопчиньского за его почти брукмейеровские соло в The Beale Street Blues и Sugar, Гугловски за его вкус и элегантность, а также “Дикого Билла” Дэвисона за то, что он пришел к нам и, благодаря этому альбому, присутствуя в наших домах.
Несмотря на свои семьдесят четыре года, он по-прежнему чрезвычайно активный музыкант. Почему? Потому что, как он сам говорит, “мне нравится играть джаз, и я всегда делал в своей жизни то, что мне нравится”. Беше как-то сказал: “Джаз - это не просто музыка, это стиль жизни”. И “Дикий Билл” продемонстрировал это. В его игре слышны одновременно лиризм и задорность, взрывы в верхних регистрах и сердитое рычание в нижних, экспансивная фразировка и мелодичность. Все это способствует тому, что музыка становится очень личной, отражая характер исполнителя, который одновременно и беспокойный, и нежный, и очень мужественный.
(перевод Яндекс переводчиком с английского)


Polskie Nagrania Muza – SX 1771
Printed by Lodzka Drukarnia Akcydensowa
Recorded at  Polskie Radio
Design  M. Karewicz
Polish Radio recordings: A-5, B-1 - January 1976 others - January 1978
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena zl 80,  LDA
Оцифровка: mrak1961 (rutracker.org)
СПАСИБО!!!

ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ











JAN PTASZYN WROBLEWSKI. QUARTET. 1978 - FLYIN LADY. LP (POLAND)

 JAN PTASZYN WROBLEWSKI. 

 QUARTET. 1978 

 FLYIN LADY. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1690
Matrix / Runout (Runout Side A): S3X 1690 A 
Matrix / Runout (Runout Side B): S3X 1690 B 
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album
Country: Poland
Записан / Выпущен:  August 1978 / 1978
Жанр,стиль: Jazz, Bop, Hard Bop, Fusion,
mp3    320 кбит/сек. 111 Mb
Продолжительность:   40:25


TRACKLIST:

ВОСПРОИЗВЕСТИ ВСЁ


SIDE A

01. Pastuszek Stomp - 06:47
02. Grzmot nad ranem = Morning  Thunder - 08:05
03. Bossa  Nostra - 05:35
 
SIDE  B

04. Pani  Ptakowa =   Flyin’  Lady - 08:15
05. Dlaczego  malpa... = Why the  Monkey... - 07:52
06. Klichec chechciol dana - 03:55

Ali  compositions  by J.  Pt.  Wroblewski
Jan „Ptaszyn” Wroblewski - tenor sax,
Marek Blizinski - guitar,
Witold Szczu­rek — bass,
Andrzej Dabrowski - drums

Recorded   in  Warsaw,   August   1978


В одном из предыдущих альбомов Врублевкого исполнялись в основном джазовые стандарты, здесь же все темы написаны самим маэcтро, поводом к чему была некая переоценка итогов его собственной многолетней деятельности, о чем он подробно и откровенно пишет в авторском предисловии к этой пластинке, полезно почитать – даже великие иногда сомневаются. – А.К.


Pravopodobnie zbudowany jesiem z Komorek zaprogramowanych na pewien specyficzny gatu­nek muzyczny nazywany jazzem, mylnie czasami utozsamiany z produkcjami niewiele majacymi z nim wspolnego. Jestem z tego powodu rownie zakompleksialy, jak i bardzo dumny. Sonny Rollins dziala na mnie silniej niz Hallelujah Umper Gamper Roctime Band a dzwiek saksofonu Bena Webstera jest mi blizszy niz Ibrahim Bramaputra Transgalactic Mission, co nie oznacza, ze Ste-vie Wonder czy Joao Gilberto nie sprawiaja mi przyjemnosci. Na taki stan rzeczy zlozyly sie dwu­dziestoparoletnie doswiadczenia z Sekstetu Ko-medy, Jazz Believers, kwintetu Kuryla, licznych wlasnych zespolow z Polish Jazz Ouartetem na czele. Potem wszechwladnie zapanowala moda na jazz, wobec ktorego moje komorki niemal automatycznie stosowaly blokade i koniec kon­cow — jako instrumentalista — na pare lat znik­nalem z jazzowej mapy Polski. Mowiono, ze Pta­szyn nie ma juz nic do powiedzenia, niektorzy podzielaja ten poglad do dzis, ale nie jest moja wina, ze ktos ma zatkane uszy.
W latach kryzysu poswiecilem sie kompozycji i dyrygowaniu takimi zespolami jak Studio Jaz­zowe PR. Nawyk komponowania, jak widac, po­zostal mi do dzis, ale obecnie Ptaszyn-kompozy-tor pelni jedynie uslugowa role dostarczajac pre­tekstow do improwizacji Ptaszynowi-instrumenta-liscie i jego kolegom. Wystarczajaco wczesnie zdalem sobie sprawe, ze nie ma kompozytorow jazzowych a sa jedynie komponujacy jazzmani i zdecydowalem sie na powrot do bardziej czyn­nego zycia.
Odskocznia stal sie „Mainstream”, ktorego roz­wiazanie po czterech niekiepskich latach posta­wilo mnie w decydujacym punkcie: trzeba bylo pojsc dalej, albo przepasc. Te szczesliwsza alter­natywe umozliwili mi trzej aktualni wspolpracow­nicy: Marek Blizinski - gitarzysta o imponuja­cym warsztacie, jedyny, ktory potrafi mi calkowi­cie zastapic fortepian, a do tego inspirujacy partner — solista. Jego sraieczny i zrelaksowany wy­glad niejednego sklonil do mylnych spekulacji: czy tak moze wygladac jazzman w akcji? Jednak jazz jest do sluchania, nie do patrzenia. Witold Szczurek — szalenie mlody czlowiek, ktoremu w epoce jazz-rocka nie wiadomo skad wzielo sie zamilowanie do „staroswieckiego” walkin’ basu i przed ktorym swiat stoi dopiero otworem. Wresz­cie Andrzej Dabrowski - perkusista, ktorego po­wrot do jazzu winien stac sie wydarzeniem w na­szym srodowisku. Jego komorki, podobnie jak i moje zaprogramowane, nie pozwalaja zapom­niec o rytmie i swingu. Jezeli szukacie w perkusji filozofii i mglistych objawien — to po prostu nie ten czlowiek, ale jezeli chodzi o jazz — nielatwo znajduje sie lepszych. No i do tego wszystkiego ciagle jeszcze ja -
Jan  Ptaszyn Wroblewski

Вероятно, я состою из клеток, запрограммированных на определенный вид музыки, называемый джазом, и иногда отождествляемых с произведениями, которые имеют с ним мало общего. Хотя это и наполняет меня комплексами, я в то же время горжусь этим.
Сонни Роллинз оказывает на меня более сильное влияние, чем рок-группа hallelujah amper gamper, а саксофонное звучание Бена Вебстера ближе моему сердцу, чем трансгалактическая миссия Ибрагима Брамапутры, что не означает, что прослушивание Стиви Уандера или Жоао Жилберту не доставляет мне удовольствия. Все эти чувства могут быть оправданы двадцатью годами, которые я провел с секстетом Komeda, jazz believers, квинтетом Kuryl и рядом моих собственных групп, в первую очередь с польским джазовым квартетом. Затем пришла мода на такой вид джаза, от которого у меня автоматически затыкались глаза, и поэтому — как инструменталист — я на несколько лет исчез с джазовой карты Польши. Раньше говорили, что Пташин заигрался, некоторые придерживаются этого мнения и сегодня, но это не моя вина, если кому-то заткнут уши. В тот кризисный период я посвятил себя сочинительству, дирижируя такими группами, как джазовая студия польского радио. Эта привычка сочинять, по-видимому, сохранилась у меня до сих пор, хотя сегодня Пташин-композитор к услугам Пташина-инструменталиста и его коллег, которым он предоставляет предлоги для импровизации. Я довольно рано понял, что джазовых композиторов не существует, а есть только джазмены-композиторы-исполнители, и поэтому решил вернуться к более активной жизни.
Отправной точкой для меня был мейнстрим, и как только он был распущен, после нескольких не слишком плохих лет, я оказался на переломном этапе: я должен был идти дальше или погибнуть. К счастью, первое стало возможным благодаря трем моим нынешним коллегам: Мареку Близински, гитаристу впечатляющей группы.
скилл, единственный, кто может заменить мне фортепиано и в то же время быть вдохновляющим партнером-солистом. Его степенная и непринужденная манера поведения привела некоторых к ошибочному предположению: может ли джазмен так выглядеть в действии? И все же джаз предназначен для того, чтобы слушать, а не смотреть. Витольд Щурек, невероятно молодой человек, который в эпоху джаз-рока внезапно проникся симпатией к "старомодному" walkin bas, и у которого впереди большое будущее. И, наконец, Анджей Домбровски, перкуссионист, чье возвращение в джаз должно стать главным событием в нашем мире. Его клетки, запрограммированные так же, как и мои, не позволяют ему забывать ритм и свинг. Если вы ищете философию и туманные откровения в перкуссии, он просто не ваш человек, но если это джаз — вам нелегко будет найти человека лучше. И в дополнение к ним — есть еще я.
Ян Пташин Врублевский
(перевод Яндекс переводчиком с английского)

Design M. Karewicz
Recording Engineer J. Zlotkowski, M. Gola
Recorded in Warsaw, August 1978


Polskie Nagrania Muza – SX 1690
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Retail price: Cena zl 80,
Оцифровка: Николай (plastinka.org)
СПАСИБО!!!

ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ






JAN WROBLEWSKI, WOJCIECH KAROLAK. 1974 - MAINSTREAM. LP (POLAND)

 JAN WROBLEWSKI, 

 WOJCIECH KAROLAK. 1974 

 MAINSTREAM. LP (POLAND) 


Polskie Nagrania Muza – SX 1139
Matrix / Runout (Label Side A): S-3 XW-2363
Matrix / Runout (Label Side B): S-3 XW-2364
Vinyl, LP, Stereo, 33 1/3, Album, Blue Label
Country: Poland
Записан / Выпущен:  31 May, 24 October 1973 / 1974
Жанр,стиль: Jazz, Hard Bop, Swing,
mp3    320 кбит/сек. 125 Mb
Продолжительность:   40:24


TRACKLIST: 

SIDE A

01.   l HEAR MUSIC (F. Loesser, B. Lane) - 07:27

02.   MY FAVOURITE THINGS (Porter)  - 05:55

03.  DOOKOLA WOJTEK (Pt. Wroblewski) - 05:52



SIDE B

04.   WALKIN’  (Carpenter, Davis) - 06:13

05.   l GOT IT BAD (D. Ellington) - 06:08

06.   IT COULD HAPPEN TO YOU (Burke, Van Heussen) - 08:52

Jan „Ptaszyn” Wroblewski - tenor sax
Wojciech Karolak — Hammond organ
Marek Blizinski - guitar
Czeslaw Bartkowski — drums


Один из наиболее значимых польских джазменов, Ян «Пташин» Врублевский участвовал, наверное, в доброй трети всех польских джазовых записей, пошарьте хоть по этому сайту – и много чего найдете, один лишь «Оркестр Джазовой студии Польского радио» - уже легенда.
Эта же пластинка спокойная и мягкая, действительно, мэйнстрим, особенно удалась еще Колтрейном «раскрученная» тема MY FAVOURITE THINGS, только вот почему-то автором указан Кол Портер, а я все время думал, что ее написали Роджерс и Харт! Кто умный, подскажите!
Андрей Константинов


Gdzies w srodku drogi miedzy jazzem tradycyjnym i awangarda znajduje sie ten stary, dobry, „normalny” jazz, oparty na klasycznym schemacie tematu z wariacjami, nazywany niegdys wspolczesnym swingiem, be-bopem, hard-bopem, soulem. Te rozne w swoim czasie gatunki dzisiaj potocznie sprowadza sie do wspolnego mianownika okreslajac je jako jazz konwencjonalny, lub „mainstream”, glowny nurt. Wielu muzykow jazzowych uwaza ze praw­dziwego jazzmana poznaje sie po tym, czy potrafi dobrze zagrac mainstreamowy kawalek, niezaleznie od tego jak wielkim jest eksperymentatorem.
Wspolpraca Ptaszyna Wroblewskiego i Wojciecha Karolaka ma juz wieloletnie tradycje. W latach piecdziesiatych i szescdziesiatych wystepowali razem od „Jazz Believers” az po „Polish Jazz Ouartet” stanowiac zgrany tandem, dla ktorego jazz konwencjonalny nie mial tajemnic. Rownie dobrze radzili sobie z „originals” Silvera, Davisa czy Ellingtona jak i stan-dartami Portera czy Gerschwina. Pozniej drogi ich rozeszly sie na kilka lat. Karolak jezdzil po swiecie grajac i jazz wspolczesny i muzyke rozrywkowa. Ptaszyn poswiecil sie Studiu Jazzowemu Polskiego Radia. Do ponownego spotkania doszlo w 73-cim roku. Na pierwsze po latach, wspominkowe nagranie Ptaszyn przyniosl stare nuty. Okazaly sie jednak niepo­trzebne. Muzycy natychmiast przypomnieli sobie dawne wspolne granie, a moze wogole go nie zapominali. Twierdze, ze obaj autentycznie lubia ten rodzaj jazzu. Pozostali muzycy -Czeslaw Bartkowski i Marek Blizinski rowniez poczuli sie jakgdyby grali z nimi od lat. To mainstream po prostu laczy wszystkich dobrych jazzmanow.
Jan Borkowski

Half way between traditional jazz and the avant-garde there is the old, good, “normal” jazz, based on the classical scheme of a theme with variations and once called the contemporary swing, be-bop, hard-bop or soul. All these varieties, once distinct, are now usually called jointly “conventional jazz” or simply “mainstream”. Many jazz musicians consider that the test of a true jazzman is his ability to play well a mainstream number, no matter how good he may be at experimenting.
The close co-operation between Ptaszyn Wroblewski and Wojciech Karolak is already of many years standing. In the fifties and sixties they used to appear together, at first in “Jazz Believers” and finally in “Polish Jazz Ouartet”, forming a pair to whom traditional jazz had no secrets. They were as excellent in dealing with the “originals” of Silver, Davis and Ellington as they were expert in Porter’s or Gershwin’s “standards”. Then they drifted farther and farther apart. Karolak made tours around the world, on which he played con-temporary jazz and popular music, while Ptaszyn confined himself to the Jazz Studio of Polish Radio. They met again in 1973. To this first recording session, after years, Ptaszyn brought the old sheets of musie. They proved unnecessary. The musicians resumed at once their common playing as if they had never ceased it. Clearly. they both love this kind of jazz. The remaining musicians - Czeslaw Bartkowski and Marek Blizinski, they too felt as if they had been playing with them for years. Indeed, it is the mainstream that unites all good jazzmen.
transl. Ludwik Wiewiorkowski

На полпути между традиционным джазом и авангардом находится старый, добрый, “нормальный” джаз, основанный на классической схеме темы с вариациями и когда-то называвшийся современным свингом, би-бопом, хард-бопом или соулом. Все эти разновидности, когда-то отличавшиеся друг от друга, теперь обычно называют “традиционным джазом” или просто “мейнстримом”. Многие джазовые музыканты считают, что критерием истинного джазмена является его способность хорошо исполнять мейнстримные номера, независимо от того, насколько хорошо он умеет экспериментировать.
Тесное сотрудничество между Пташином Вроблевским и Войцехом Каролаком длится уже много лет. В пятидесятые и шестидесятые годы они часто выступали вместе, сначала в “Jazz Believers” и, наконец, в “Polish Jazz Ouartet”, образуя пару, для которой традиционный джаз имел большое значение.
никаких секретов. Они так же хорошо разбирались в “оригиналах” Сильвера, Дэвиса и Эллингтона, как и в “стандартах” Портера или Гершвина. Затем они отдалялись друг от друга все больше и больше. Каролак гастролировал по всему миру, исполняя современный джаз и популярную музыку, в то время как Пташин ограничивался джазовой студией Польского радио. Они снова встретились в 1973 году. На эту первую сессию записи, спустя годы, Пташин принес старые записи musie. Они оказались ненужными. Музыканты сразу же возобновили свою обычную игру, как будто никогда ее и не прекращали. Ясно. они оба любят этот вид джаза. Остальные музыканты - Чеслав Бартковски и Марек Близински - тоже чувствовали себя так, словно играли с ними годами. Действительно, это мейнстрим, который объединяет всех хороших джазменов.

Sound engineer Andrzej Malczewski
Photo and proj. graf.  M. Karewicz
LDA


Polskie Nagrania Muza – SX 1139
Recorded at Polskie Radio
Engineer  Andrzej Malczewski
Recorded 31 May, 24 October 1973 in Polish Radio, Warsaw
Rights Society: BIEM
Made in Poland
Cena 65 zl
Оцифровка: Николай (plastinka.org)
СПАСИБО!!!


ССЫЛКА:

СКАЧАТЬ ИЛИ ПРОСЛУШАТЬ