Przywódcy skavenów są więksi i lepiej zbudowani od szeregowych wojowników, którym przewodzą, lecz siła fizyczna to zbyt mało, by sprawować kontrolę. Kiedy Szponowład przy pomocy walki i zdrady wdrapie się na sam szczyt, przychodzi czas na prawdziwe zmagania.
Manipulacja, zdolność napuszczania na siebie rywali, czy też zdobywania poparcia u nieszczerych popleczników to umiejętności niezbędne do sprawowania władzy, albowiem nawet najbardziej zajadli wojownicy z czasem męczą się ciągłymi pojedynkami.
Wielkie bogactwo może zwiększyć zdolności bojowe, posłużyć do przekupienia poddanych lub chociażby do opłacenia skrytobójców. Wszelkie zagrożenie pozycji przywódcy musi być bezwzględnie zwalczone, a jeśli chodzi o eliminowanie rywali, cel uświęca środki.
Jako że Skaveni zakładają, poniekąd słusznie, że każdy jest potencjalnym rywalem, pozostaje niełatwe zadanie ustalenia, którym z nich należy zająć się w pierwszej kolejności. Zwalczanie pretendentów zajmuje szponowładom większość ich czasu – lecz ten stan rzeczy ma swoje zalety, brutalne usunięcie zdrajcy sprawia, że inni pomyślą dwa razy, zanim sami spróbują tego samego.
Szponowład osiągnął odpowiedzialną pozycję dowódców oddziałów, zwykle dzięki awansowi lub mordując swoich poprzedników. W odróżnieniu od pozostających pod stałą obserwacją kapitanów pozostałych wielkich klanów, którzy w oczach swych hersztów i wodzów są równie dobrzy do poświęcenia na polu bitwy, jak wszyscy inni szczuroludzie, szponowładzi cieszą się znacznym zaufaniem Norowgryza.
***
Co pewien czas, bardzo rzadko, rodzi się skaven z małymi wypustkami na skroni, okryty białym lub szarym futrem. To kwilące okropieństwo zostaje oddzielone od reszty miotu i jego los jest już przypieczętowany. Czeka go życie wypełnione brutalnym szkoleniem, ale także obfitujące w zbytki i wygody. Ci wyjątkowi szczuroludzie to żywe symbole łaski Rogatego Szczura, przejawiają bowiem umiejętność władania magią Spaczenia.
Szarzy prorocy nie przynależą do żadnego konkretnego klanu, ale służą jako ich doradcy, a częściej jako faktyczni władcy pomniejszych przedstawicieli własnej rasy. Ich główną bronią jest strach. Tym, którzy myślą o zdradzie, dają nauczkę, niszcząc winnych lub tylko podejrzanych w bardzo bolesny sposób.
Szarzy Prorocy zajmują szczególne miejsce w społeczności Skavenów. Używając mocy danej im przez ich plugawego boga, oni i tylko oni mogą interpretować wolę i rozkazy Rogatego Szczura. Z tego względu uważani są za jego proroków i pośredników. Doradzają klanom wojny, subtelnie nimi kierując w celu realizacji uknutego przez siebie złowieszczego planu, niezależnie od tego, czy powstał z inspiracji Rogatego Szczura, czy ich własnych, mrocznych wytworów wyobraźni.
Szarzy prorocy dysponują niezrównaną władzą, bowiem każdy, kto się im sprzeciwi, zostanie okrzyknięty heretykiem i zdrajcą, sprowadzając na siebie szybką i straszliwą śmierć.
Wpływy i pozycja dają największym z nich więcej bezpieczeństwa i swobody niż wszelkim innym szczuroludziom, ale zdrada jest w tej kulturze zakorzeniona głęboko. Wraz z władzą przychodzi zawiść, przez co wielu szarych proroków kończy żywot z nożem w plecach.
***
Czarnoszczury to najlepsi wojownicy w kompaniach szczuroludzi, z których składają się okryte niesłaną oddziały szturmoszczurów.
Każdy czarnoszczur jest większy od przeciętnego skavena, dobrze umięśniony i doskonale wyćwiczony w posługiwaniu się różnią bronią oraz przywykły do noszenia pancerza. Czarnoszczury są agresywne z natury i lubią popisywać się swoją sprawnością oraz zastraszać wszystkich wokół.
Podobnie jak w przypadku szarych proroków ich przeznaczenie zostaje określone w chwili narodzin, bowiem tylko szczuroludzie o czarnej sierści są szkolone na wojowników. Z tego powodu wszystkie czarnoszczury łączy poczucie wspólnoty, której brakuje w innych grupach skavenów.
Oczywiście to zaufanie nie sięga zbyt daleko. Czarnoszczury stale wypatrują wszelkich słabości o swych kamratów, a jeśli którykolwiek z nich zdradzi jej oznaki, zostanie bezlitosny zabity przez swoich braci.
Pozycja w szeregach szturmoszczurów ustalana jest za pomocą serii krwawych i śmiertelnych pojedynków, bowiem tylko najlepszy czarnoszczur dostępuje zaszczytu awansu i wcielenia w szeregi bohaterów dowodzonego przez szponowłada zbrojnego stada klanu Mors.
Awans ze szturmoszczura na czarnoszczura i dalej na szponowłada jest zjawiskiem powszechnym, choć nie tak częstym jak zdrada. Czarnoszczur jest związany z przywódcą klanu, służy jako jego strażnik i wykonawca jego woli.
Opozycja wobec dowódcy dławiona jest krwawą rzezią, a czarnoszczury i podlegli mu szturmoszczury idealnie się do tego zadania nadają. By upewnić się, że zbrojne ramię pozostaje lojalne dowódca poświęca mu wiele uwagi, chwali, a co najważniejsze obdarowuje swoich protegowanych.
Pożywienie i prawo do rozmnażania są najpowszechniejszymi motywatorami. Czarnoszczur, który potrafi chronić swojego dowódcę i twardą ręką wykonywać obowiązki podoficera, może dosłownie żądać, czego chce.
***
Podimperium szczuroludzi opiera się na pracy niewolników, którzy wykonują brudną robotę, taką jak kopanie tuneli, górnictwo czy produkcja żywności. A w trudnych czasach sami niewolnicy stają się pożywieniem.
Większość niewolników to skaveni urodzenie w zniewoleniu, którzy tworzą najniższą kastę w hierarchii społecznej. Często zdarza się także, że nawet przedstawiciele innych ras stają się niewolnikami, jednakże inne rasy nie wytrzymują długo pod batogami nadzorców.