Dün malum 1 Nisan'dı. Bugünün mana ve önemine ait tatlı yada tatsız herhangi bir şakada başrolü oynamadım. :)))
Dün gece İzmir Devlet Tiyatrosu'nun oyunlarından Simavnalı Şeyh Bedreddin Destanı adlı oyundaydım. Annem Aydın Didim'de yaşıyor. Orda bulunan tiyatroseverlerle beraber bu oyun için düzenlenen tura katılacağını duyunca bende bilet aldım. Akşam Annem ve Didim'den gelen bir otobüs dolusu seyirci ile oyunu izledim.Tiyatroda boş yer yoktu.
Oyunun konusu; 14.yy'da Edirne’nin Simavna kırlığında doğan asıl adı Mahmud olan Bedreddin’in Osmanlıların kuruluş döneminde yaşama taht koymalarının ve savaşların, Anadolu halkını fakirliğe ve çaresizliğe sürüklediği bir dönemde; din, dil, ırk ayrımı yapmadan insanların eşit ve kardeş oldukları söylemiyle çıkmış olan bağnaz düşünceye karşı çıkıp, mücadele etmesi, sonunda da yine bağnaz kişilerce yargılanıp asılmasını anlatmakydı. Kimi yerler günümüz devletinin düzenine o kadar yakın çizgideydi ki tarihin tekerrürden ibaret olduğuna bir kez daha kanaat getirdim.
Annem Didim'e geri dönmedi ve bana geldi. Bir kaç gün bende kalıp hafta sonu dönücek.
Annem oyunu en çok da oyunda kullanılan beylerin ihtişamını anlatan kaftan ve kıyafetlerine bayıldığını söyledi.
Tiyatro biletleri Tam: 6 Lira / Öğrenci : 4 Lira.
Şu son zamanlarda sinemalarda hiç de düzgün olmayan Türkçe ile oynayan, konusu ise boş zamanımızı dahi geçirmeye değmeyecek flimlerle doluyken, karşınızda canlı oynanan birebir reaksiyon alınıp verilen oyunlara gitmek çok daha iyi fikir olur diye düşünüyorum.