3 Eit lys skal brenne for denne lille jord...

♥

1. søndag i advent var i går, og heldigvis kom eg tilfeldigvis over nokre lilla lys på laurdag. Advent allereie, gitt!

Det ser kanskje ikkje slik ut, men eg brukte litt tid på å pynte advents"staken" i går. Den var fyrst ganske tradisjonell med mose og kongler, men eg fann ut at det var ei større brannbombe enn me eigentleg trong. Ein gong med svidde augnebryn og Oslo brannvesen på nakken får vere nok.

Så det vart enkelt i staden.

Det er ikkje mykje som minnar om vinterstemning utanfor stovevindauget. Regnet pøsar ned. Eg har nokre ærend ute, men det kan i grunn vente. I dag trur eg Ellapusen og eg skal kose oss inne. Ella har fått seg ein ballong, den er supergøy! Det går fort framover på golvet, sjølv om ikkje krabbekoden er knekt heilt enno.

Julegrana i bakgården vart tend i går, med korpsmusikk, pepperkaker og gløgg. Reint så koseleg! Eg har i grunn alltid vore ein hund etter julestemning, men spenninga rundt det har likevel ei sterkt stigande kurve no når me har Ella! Ho finn ikkje veldig mykje glede i småkakebaking eller adventspynting enno, men alle lysa på julegrana var ganske fine!

Me har ikkje meir julepynt enn at den får lov å kome fram allereie no, og er absolutt ein majoritet av englar blant innebyggarane av dei to julekassane våre.

Englar er mykje kjekkare enn nissar. Ein og anna fjøsnisse kan til nauds gå, men elles er det fint lite nissar, ja.

Englane står derimot klar til å verte spreidde rundt i heimen.

Men litt overdose av englar er nok ikkje så skadeleg. Den finaste av dei alle er ORDENTLEG også : )

♥

6 Kvardagskos

Kvardagskos kan vere så mangt, og med ei lita tulle vert det i grunn ganske mykje kvardagskos. Men i dag vil eg heller dele ein augneblink med to litt vaksnare tuller. Herlege dei også.

Kakaobaren Cocoa on the gogo ved Birkelunden er nemleg oppdaga.

Der er kakaoen både lys og mørk, den kan smake mint, banan, karamell, meksikansk og chili (som er løyndomen i den, visst nok, spektakulære kakaoen i filmen "Chocolat", det skal prøvast neste gong). Og så er det jo toppings! Alt frå krem og marshmallows, til nøter og hakka sjokolade av mange slag. Vatn i munnen?

Dei har også frossen kakao og frappé. Aldri høyrd om det? Det skal visst vere godt på ein varm dag.

Eg har framleis til gode å få plass inne på den pikyrande vesle kakaobaren, men on the gogo er også kos! I alle fall i så godt selskap!

0 Hipp hurra for dagen som var!

Tysdag var bursdagsdag og underskrivande er brått 29 år. Det har eg tenkt å vere ei stund, min far seier ein gjerne er 29 år i 5-6 år. Det er ikkje fordi eg har angst for å entre 30-talet, men fordi ingen kjem til å tru meg likevel. Eg ser då framleis ut som ein ungfole, tør eg påstå. 
Heile bursdagsfeiringa har gått stille og roleg for seg. Petter laga biffmiddag og kake! På sin heilt eigen sjarmerande måte: ) Mmmm... 

Eg brukar å invitere ein liten gjeng næraste helg, men i år er novemberhelgene altfor travle. Denne helga er Petter på Beitostølen med jobben, og eg får kjenne på aleinemortilværet. Det er litt einsamt, og eg trur Ella er lei av at det er BERRE mamma heile tida. Mamma orkar ikkje å fly så lenge som pappa nemleg.


Ellers vil eg nytte høve til å takke for bursdagsgåver! 
Det kom ei søt lita bok frå mamma og pappa i posten: ) 

...og eg er glad i dykk!

Mamma hadde også vore i skogen og samla meg mose og kongler, så eg kan pynte litt jul etterkvart. Gler meg! 
Resten av bursdagsgåva står og ventar på meg til eg skal heim i desember. To søte zinkhus frå Walther & Co. Dei har eg ynskja meg leeenge! 

Walther & Co

I går var eg også ute og kjøpte med noko for pengane eg fekk frå min svigerfamilie, noko eg OGSÅ har ynskja meg leeenge!! Og som eg treng! Eit smykkeskrin! Som sagt, har eg ynskja meg og leita etter, eit riktig smykkeskrin. Det skulle vere stort, enkelt og tidlaust. Eg fann det til slutt! 

Så no skal endeleg smykkene få sin plass, utan å måtte liggje i ei stor klyse. Eller i små svarte boksar spreidd rundt omkring. For eg har to menn i livet som er flinke å kjøpe slikt som ein kan ha oppi slike skrin. Den ein er mykje flinkare enn den andre. Pappaen min! Øyrepynten nedst til høgre var fjorårets julegåve. Nydelege!!

Og endeleg kan eg altså ta godt vare på dei og det andre. Og så skal Ella sine smykker få låne litt plass til me finn eit fint skrin til ho også. Ho har så kresen mamma, ho Ella...

Tusen takk, Misjane!

Takk elles for alle helsingar på sms og diverse andre digitale mediar. Veldig hyggjeleg! 

5 Eg har vunne ein fotokonkurranse!

Eg visste ikkje ein gong at eg deltok. Ikkje har eg fått premien heller. Min kjære broder har delteke med mitt bilete. Kriminell er det han er. Skulle tru han visste betre han som veit alt. Han meinte det var teoretisk sett hans bilete ettersom det var han som oppfordra meg til å ta det. Han må nok skumme gjennom andsverklova, den mannen der.
Men han er tilgjeven, vinn bilete hovudpremien i slutten av året skal eg nemleg få den. Ein Kenwood maskin. For det har han frå før. Han er så omtenksom, den bror min.

Men det er syns er MEST utruleg, er at i konkurransen som har tema "Slik ser god mat ut", vann EG med eit bilete av mat EG har laga. Tjo hei!!

4 8 månadar og finast i verda!

I dag har me vore i dåp til Emilia, og det har vore så kjekt! God mat, to herlege familiar, og mange gode vener!

Og så fekk me endeleg pynta oss litt! På 8 månadarsdagen. Åtte månadar med vår fantastisk gode, bedårande Ella Marie. Tida no er utruleg morosam, ho lærer stadig nye ting og er brått med i VÅR verd også! Verda med blader med så fine fargar at dei MÅ berre rivast ut, verda med knappar som lyser og spanande ting i bokhylla, verda med mamma og pappa som hoppar av glede og klappar så kjekt i hendene når det nesten krabbast på golvet!

Nydeleg tid, nydeleg jente!

2 Kvar var Dr. McDreamy?

Fredag den 13. var dagen eg endeleg (?) skulle under kniven med denne kulen i leppa mi. Ikkje den beste kombinasjonen av dag og dato for mange, men slikt kan ein då ikkje gå å bekymre seg over, syns eg.


Først kikka ei dame på meg, både her og der og lurte på om eg var tett i nasa. Joda, det er eg støtt og stadig, sa eg. Ja, det var ikkje rart, for det var noko inni nasa mi som var skeivt. What else is new?! Det måtte jo vere meir... Så kikka ho på leppa mi og sende meg vidare til dagkirurgisk avdeling. Dumme meg som trudde ho var sistemann som skulle sjå på denne leppa...


Då eg kom opp på dagkirurigisk måtte eg flire litt inni meg av folk som tusla rundt bukselause i berre sjukehusskjorte, raud morgonkåpe og plastsokkar. Stilig! Not! Etterkvart kobla eg at kvar person som vart ropt opp etterkvart kom tilbake i den outfit´en, og sakte men sikkert slo det meg at ALLE måtte skifte. ALLE. Det ville også inkludere meg! For ein kul i leppa? Verkeleg? Så der satt eg då. Og kaldsvetta.  Omringa av raude bukselause som slett ikkje hugsa at dei var bukselause og slang gjerne det eine beinet oppå det andre. Ikkje bra. Eg prøvde så godt eg kunne å fokusere på strikketøyet mitt. 
Så... "Ingrid Misje?"
Eg såg det med det same, ho var som ein engel. Snill og  god og full av barmhjertigheit. "Du treng ikkje kle av deg", sa ho, "berre ta dette utanpå", så gav ho meg ei raud morgonkåpe og plastsko. Heilt greit det så lenge eg slapp å gå bukselaus i korridorane. Hipp hurra!
Til slutt fekk eg kome inn på operasjonsstova. Det var litt som å vere hos tannlegen, berre med full overvakning.

fvtropes.org

Ingen McDreamy, ingen McSteamy, ingen krangling eller sladring over operasjonssåret. Berre dama som sa eg hadde skeiv nase. Skjønt ho vart litt irritert på den stakkars sjukepleiaren som ikkje greide å halde leppa mi fast. Ikkje rart det, eg sikla jo som ein hund.
Etter ein halvtime var eg ferdig. Stukket, svidd, kutta og sydd. Og med verandaleppe. Stor nok til å huse eit stort hageselskap. Ascehougs sommarfest. Slik kjendes det ut.
"Du ser litt maltraktert ut, men slik er det berre", sa legen.
"Takk skal du ha, det var beroligande", sa eg.
Så gjekk eg heim.

3 Gratulerar med farsdagen!

Til alle pappaer som les dette!
Og ein ekstra stor nuss frå Ella til pappa Petter så klart!

Bilete frå www.weheartit.com

Han burde fått ei kake, men mamma Ingrid har ikkje orka tanken på å stå oppreist denne helga, endå mindre tanken på smør og sukker.
Men det byrjar å kitle litt på tunga når eg ser slike bilete...

Bilete frå www.weheartit.com

..og det tydar vel på at eg er på betringens veg...?

2 Kvar vart oktober av?

November er godt i gong, og eg kjenner at eg byrjar å få litt panikk. Det er så mykje eg har lyst å lage til jul, men ser no at den lista må tynnast litt ut. 

Bilete er lånt frå www.art.com

Sidan sist har me vore heime på vestlandet ei god veke. Me måtte jo heim å sjå til farfar Dagfinn før han reiste til varmen på Gran Canaria. Der er han no, lukkeleg gjenforeint med farmor Maria i 25-30 varmegrader. Me gler oss til å besøke dykk i jula!

Ellers skal eg inn på operasjonsstova neste fredag, kulen i leppa må under kniven. Noko er tett, noko har hopa seg opp og eg er lei av folk kikkar på den i staden for i augo når eg pratar med dei : ) Det har teke litt tid å få den fiksa. Då eg endeleg innsåg at den ikkje kom til å forsvinne av seg sjølv, gjekk eg til legen berre for å betale 170,- for å verte henvist til spesialist. Hos spesialisten betala eg 300,- for å høyre at denne kunne han ikkje gjere noko med på kontoret, eg måtte nok på operasjonsstova, ja. På operasjonsstova må eg betale nye 290,- eller kva det var.  
Kan nokon minne meg på kvifor eg betalar skatt? (Ja, ok då, det er vel for den epiduralen eg fekk gratis på fødestova...)


I går fekk pappa Petter prøvd seg som heiltids nesten-aleinepappa. Mamma Ingrid låg strekk ut, bortsett frå når ho måtte springe på do anten av den eine eller andre grunnen. Ingen er gode, og ingen treng me kome nærmare inn på her. 

Mamma Ingrid var altså ikkje mykje hjelp. Pappa Petter måtte ta fri frå jobb, og brukte dagen til å vere sjukepleiar og pappa. Ella og pappa hadde det heilt topp, dei! Ikkje rart det, Ella er jo verdas beste baby og pappa Petter er verdas beste pappa! 

Men mormor Gunn er framleis ein litt betre sjukepleiar då ho har mottoet "det den sjuke har LYST, det har den sjuke GODT av"...