Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα neurosis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα neurosis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

Blood, Sweat + Vinyl: DIY in the 21st Century

Έχουν περάσει 3 χρόνια περίπου από το καταπληκτικό "Such Hawks, Such Hounds" που εξερευνούσε γνωστές και άγνωστες πτυχές από την doom/stoner σκηνή. Αυτή η προσπάθεια φαίνεται να αφύπνησε και τους δημιουργούς του "Blood, Sweat + Vinyl", το οποίο επεκτείνεται στο ατμοσφαιρικό sludge/post-metal/post-rock παρακλάδι.

Το BSV λοιπόν, είναι μια ειλικρινή προσπάθεια καταγραφής του DIY κινήματος, επικεντρώνοντας στις 3 μεγάλες, ανεξάρτητες εταιρείες του είδους: Τη Hydra Head, τη Neurot και την Constellation.
Το DVD χωρίζεται σε 2 μέρη, από 90 λεπτά περίπου το καθένα με το πρώτο να είναι το ντοκιμαντέρ και το δεύτερο να περιλαμβάνει ανέκδοτα συναυλιακά αποσπάσματα από τις μπάντες που εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ.

Όσον αφορά το πρώτο μέρος που είναι και το ζουμί της υπόθεσης, παρουσιάζονται συνεντεύξεις από μέλη των εκάστοτε γκρουπ, με τον περισσότερο χρόνο να παίρνουν οι Aaron Turner (Isis/Hydra Head), Steve Von Till (Neurosis/Neurot) και Efrim Manuel Menuck (Godspeed You Black Emperor/A Silver Mt. Zion/Constellation), καθώς επίσης και συνεντεύξεις από δημοσιογράφους, visual artists και πολλούς άλλους.

Μεταξύ άλλων από την οθόνη περνάνε πάνω από 20 μπάντες, όπως οι Isis, Neurosis, GY!BE, A Silver Mt. Zion, Cave In, Oxbow, Justin Broadrick (Godflesh, Jesu), Pelican, εκφράζοντας τον αμέριστο και αμοιβαίο σεβασμό και θαυμασμό που υπάρχει μεταξύ των καλλιτεχνών (αυτό είναι και το βασικό θέμα που πραγματεύεται η ταινία), παρουσιάζοντας ανεκτίμητα ιστορικά ντοκουμέντα.

Λόγω του ότι παρουσιάζονται τόσες μπάντες, αν βάλουμε την υποκειμενικότητα στην μέση, ίσως υπάρξουν κάποια σημεία βαρεμάρας, ανάλογα με το ποια μπάντα γουστάρει ο καθένας από εμάς. Εγω για παράδειγμα γούσταρα γενικά, αλλά προς το τέλος που παίρνουν αρκετό χρόνο κάποια γκρουπ όπως οι Evangelista και Do Make Say Think, ψιλοβαρέθηκα, αλλά και πάλι αυτά που λένε είναι μέσα στο πνεύμα του DIY, οπότε δεν γίνεται να περάσουν στο ντούκου.

Συμπερασματικά, πρόκειται για μια αξιολογότατη και άκρως ενδιαφέρουσα προσπάθεια που εμβαθύνει στο κίνημα του DIY και των ανεξάρτητων εταιρειών, με πολυ όμορφες μουσικές από ένα είδος που εδώ και χρόνια βρίσκεται σε ζενίθ έμπνευσης και δημοτικότητας. Μακάρι να δούμε και άλλες παρόμοιες προσπάθειες στο μέλλον.

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Blood, Sweat and Vinyl

Μετά το γαμάτο Such Hawks, Such Hounds ντοκιμαντέρ που κάθε σωστός ΑΝΤΡΑΣ επιβάλλεται να δει, παρουσιάζοντας γνωστές και άγνωστες πτυχές από την stoner 'o' doom σκηνή, έρχεται το σαφώς πιο φλώρικο αλλά εξίσου γαμηστερό και τρομερά αναμενόμενο Blood, Sweat and Vinyl που κάνει την ίδια δουλειά με το παραπάνω αλλά κινούμενο σε post (rock, metal, hardcore) μονοπάτια (Neurosis, Isis, Pelican, GY!BE και πολλοί άλλοι).

Μπορώ να σκεφτώ ήδη ένα τρολ που θα κάνει τούμπες.

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

Time brings them all home; to the eye of every storm.

Να πάει να γαμηθεί η σκατοδιάθεση.




















A time to think back and move on.
Rebuild the loves of lives long gone.

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

On Time

Η ανάβαση από τα έγκατα της γης στην ηλιόλουστη/έναστρη επιφάνεια αποτελεί διαχρονικά μία από τις πιό ισχυρές εικόνες. Η εικόνα αυτή, είτε αλληγορική όπως στην περίπτωση της Περσεφόνης, είτε πραγματική όπως στην περίπτωση των Χιλιανών εργατών, συνδέεται με την διαδικασία της γέννησης, της ανανεομένης αντίληψης, καθώς επίσης και την αποχώρηση από την ασφάλεια του εσωτερικού κόσμου, αλλά αυτή την φορά με περισσότερα πνευματικά εφόδια.

Το 1968 ο Johnny Cash κατευθύνεται για την σπηλιά NIckajack του Tennessee απλά για να περιπλανηθεί όσο πιο βαθιά μπορούσε, προσπαθώντας έτσι με έμμεσο τρόπο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Ο ίδιος όμως λέει πως, στην πιό σκοτεινή του ώρα, ένιωσε την παρουσία του θεού και πως αυτός ήταν που τον καθοδήγησε να βρεί τον δρόμο της εξόδου παρά της κόπωση. Σημειωτέον πως ο Cash ήταν ήδη για πάνω από μία δεκαετία στα ναρκωτικά, και πως υπό την επήρεια οδηγήθηκε στην σπηλιά. Βγαίνοντας κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να ξεκόψει από τις παλιές συνήθειες, αλλά και να φτιάξει από την αρχή τη ζωή του, έχοντας πλέον στο πλευρό του την June Carter.

Η ιστορία αυτή αναφέρεται, όχι γιατί έχει πρωταγωνιστή τον Cash, αλλά γιατί αποτελεί λαμπρό παράδειγμα του νοήματος που θέλω να τονήσω. Ισως τελικά δεν είμαστε μόνο δεσμώτες, αν και γεννιόμαστε με αυτή την προδιάθεση. Και για το αποδείξω δεν θα βάλω κάποιο τραγούδι του Cash αλλά κάποιο σχετικό των Neurosis.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...