Δε θα πω δικαιολογιες του τυπου "για προσωπικους λογους εχασα την εμφανιση των Roxy Bitch και Firewind".Λιγο το χαλαρο κλιμα της Θεσσαλονικης,το οτι η παρεα μου που ηθελε να παμε απο νωρις δεν θα καταφερνε να ερθει,η απεργια των TAXI και οτι για να ειμαι ειλικρινης οι Firewind παρα τα υψηλα standars που εχουν θεσει ολα αυτα τα χρονια με αφηνουν παγερα αδιαφορο,τελικα μπηκα στο σταδιο λιγο πριν βγουν οι Whitesnake προετοιμασμενος για αλλη μια μοναχικη πλην γαματη συναυλιακη βραδια.Καθως ομως το Cornucopia εχει πλοκαμια παντου,επεσα πανω σε εναν παλιο φιλο απο Αθηνα και την κοπελα του και η βραδια κυλησε ακομα πιο ευχαριστα.Κριμα παντως γιατι οι Roxy Bitch μου ειναι ιδιεταιρα συμπαθεις.
Πρωτη εντυπωση?Η σκηνη ηταν απελπιστηκα κοντα στις εξεδρες,καταλαμβανοντας ουτε το μισο του γηπεδου.Αστεια εικονα αλλα τελικα ο κοσμος χωρεσε μια χαρα και φανηκε να χρησιμοποιει πολυ τις κερκιδες.Αστεια ειναι και αυτη η παρατηρηση,αλλα το μεγεθος της αρενας ηταν παιδικο,τουλαχιστον για τα αθηναικα δεοδομενα.
Η ωρα πηγε 8 και οι Purple freaks Σταθης Παναγιωτοπουλος,Γιωργος Γακης και Batman εχουν λαβει θεση σtα δεξια της σκηνης αναμενοντας.Εχω δει τους Whitnake ολες τις φορες που εχουν εμφανιστει επι αθηναικου εδαφους,και ως τεραστιος οπαδος αρα και αυστηρος κριτης πρεπει να ομολογησω οτι καμια φορα δεν εμεινα απολυτα ικανοποιημενος.Δυστυχως ουτε και αυτη η φορα αποτελεσε εξαιρεση.Το χρυσο λαρυγγι του David Coverdale εχει απο καιρο χασει πολλα καρατια.Για αλλη μια φορα τον ειδαμε να παλευει να καταφερει τα τραγουδια.Απο θεμα αποδωσης χωρις τους Reb Beach και Dough Aldrich να σιγονταρουν δεν θα εβγαζε ολοηκληρη συναλια.Τα καινουρια τραγουδια ειναι ποτισμενα με Whitesnake ερωτισμο και συναισθημα,η μπαντα φανεται να τα ευχαριστιεται πολυ ζωνταnα και το feeling μας συνεπηρε,κι ας μην ξεραμε να τα τραγουδησουμε.Απο την αλλη η επιλογη των παλιων ηταν για αλλη μια φορα η απολυτα αναμενωμενη.David μου εχεις αλλαξει τη ζωη με τους δισκους σου αλλα ποτε θα δωσεις μια συναυλια με τραγουδια για οπαδους των Whitesnake και οχι για οπαδους του 1987 album?H κοιλια που εκανε το setlist με τα συνχομενα solos των μουσικων φανηκε να κουρασε τον κοσμο,αλλα ο μεγαλος επρεπε να παρει ανασες κα να κανει γαργαρες."Μην παιξεις αλλο θελουμε Priest" φωναζαν καποιοι πισω μου.Γαμω το μου ποσο θα ηθελα να βγει ο mr Coverdale και να τους βουλωσει ο στομα.Δυστυχως ομως κατι τετοιο εν ετει 2011 ειναι μαλλον αδυνατο.Τολευκο φιδι ειναι ακομα μια κορυφαια studio μπαντα,αλλα ζωντανα,περισσοτερο με την καυλα τους ευχαριστιομαστε παρα με τα αυτια.Για το τελος μας ειπε το Soldier of Fortune a capela οπου η βαθια ερωτιαρικη φωνη του ελαμψε χωρις να παλευει να ακουστει πανω απο δυο κιθαριστες.Οχι τοσο Ready οσο Willing,τιμιος,ωραιος,αλλα συγχωρεστε με,τους Whitesnake τους εχω πολυ πολυ ψηλα για να μου αρκουν μονο αυτα.
Oι Judas Priest απο την αλλη εν ετει 2011 πηραν κεφαλια.Δεν ξερω τι εγινε στην Αθηνα μια μερα πριν,αλα τα αυτια της Θεσσαλονικης προκειται να βουιζουν για πολυ καιρο.Υποτιθεται οτι εναι η τελευταια παγκοσμια περιοδεια του συγκροτηματος.Τα ματια μας πολλα εχουν δει και κραταμε μια πισινη για αυτο.Απο την αλλη ο τιτανομεγιστος KK Dowing πριν καποιους μηνες αποχωρησε και η διασπαση ενος εκ των κορυφαιων κιθαρστκων δυδιμων στην ιστορια της μουσικης μου ειχε γεννησει πολλες αμφβολιες για το τι να περιμενω.Λοιπον οι Priest με εκαναν να καταπιω τη γλωσσα μου.Καλυτεροι και απο τις αλλες 2 φορες που ειχαν εμφανιστει με το Halford.Δεν μπορω να ειμαι αντικειμενικος και συγκρατημενος απο εδω και περα.Ο ηχος της κιθαρας των Judas Priest ειναι η απανηση στην ερωτηση "Τι ειναι το Heavy Metal?".H φωναρα του Rob Halford ηταν σε αψογη φορμα και του πηρε μιαμιση ωρα να δειξει σημαδια κοπωσης.Η απολυτη αποδωση της μπαντας σε συνδιασμο με ενα setlist γεματο εκπληξεις απογειωσε τη συναυλια.Ποσο ασχημα μπορει να παει μια εμφανιση που αρχιζει με Rapid Fire?Kαι συνεχιζει με Beyond the Realms of Death,Heading out to the highway(!!!),Starcrusher,Βlood Red Skies.Στο Never Satisfied το riff ακουγοταν 200 φορες καλυτερο παιγμενο ζωντανα,στο Victim of Changes σκεφτηκα οτι επιτελους θα ξαναφησω μαλλι γιατι τομονοπουμετραεισεαυτητηζωηειναιηλατρειαγιατοheavymetal (ναι με λιγη καλη διαθεση και αψογο βρετανικο metal γυρνας παλι στα θρανια).Δεν ελειψαν βεβαια τα απαιτουμενα στανταρακια απο τα Painkiller και British Steel.Tο Breaking the Law δεν το τραγουδησε καν παρα το εδωσε ολο πανω μας και μαζι με τo Τurbo Lover μας εκλεισε τη φωνη για το υπολοιπο βραδυ.Οσο για τον καινουριο κιθαριστα?Εκτος του οτι ξεσαλωσε,ηταν ολοιδιος ο KK Dowing.Αλλα και περα απο τη οφθαλμαπατη που προκαλουσε,εδεσε και επι της ουσιας με τους παλιουρες μια χαρα.Το οτι επαιξαν το Sentinel το ειπα???Αυτη ηταν και η κορυφαια στιγμη της βραδιας ολοκληρης για μενα.Σταματαω εδω γιατι θα αρχισω true και cult σχολια για παρθενο ατσαλι και υδραργυρο να ξεχυνεται γαργαρος και ανοξειδωτος απο τα ηχεια,αλλα δυστυχως αυτα τα νιωθεις οταν εισαι παρων,οχι μεσα απο live reports.
Εν κατακλειδι,μακαρι να μη δωσουν αλλες συναυλιες γιατι να φτασουν τα ιδια επιπεδα απο εδω και περα μαλον ειναι πολυ δυσκολο.Οσο υπερβολη κι αν ακουστει,διπλα στα Unleased in the East και Priest Live στη συνειδηση μου εχω πλεον αυτη την εμφανιση στη Θεσσαλονικη.
Εxtra Special Thanks σε Βαγγελη και Νικο για τη φιλοξενια.