ik was een beetje heel dom

Zit ik daar in het stro met zwangere geit op schoot en varkens aan mijn voeten.

Ik heb geslapen vannacht.

Zomaar paar uur achter elkaar en toen weer.

Het schijnt dat heel veel mensen slecht slapen.

Hoe zou dat toch komen?

Ja ik weet het denk ik wel.

Waren we gisteren uit eten en hadden we het over stress en druk enz.

Ik kan vriendin echt niet wijsmaken dat zij een heel druk leven hebben.

Ja zegt ze, dat verwacht men gewoon van je.

Wie dan?

Wie verwacht/verlangd dat jij zo een leven leidt?

We laten ons echt van alles aanpraten.

Doordat ik op de tribune aan de zijkant zit met allemaal mensen die zo niet willen of kunnen leven zie ik het allemaal gebeuren.

En ik ga echt niet mensen aanspreken op hun gedrag maar als ze erover vertellen probeer ik mijn visie te geven.

Kijk een museum kaart en bioskaart is hartstikke leuk maar als je tussen 2 dingen door even snel een museum in rent omdat je die kaart eruit moet krijgen of van de 4 films die je moet zien om voordeel te hebben er 2 of drie je smaak totaal niet zijn maar ach het is "gratis"

Vriendin doet aan yoga en leest het blad Happinez (die ik daarna mag hebben) dus ik zou zegen je weet toch hoe het niet moet?

Maar zij ziet het toch heel anders.

Het was trouwens weer heel gezellig.

Dames ik heb 2 keer iets heel doms gezegd en ik zit er mee.

Ik snap het niet maar het overkomt me steeds vaker.

Ik moet dus met 2 verschillende dames gaan praten om te zeggen dat het echt heel stom was.

Ik besef pas later hoe stom het was.

Het ene was zaterdag toen we het hadden over make-up en zo.

Een van de dames heeft daar een hekel aan en vindt t onzin en je bent gewoon zoals je bent.

Helemaal niets mis mee natuurlijk.

Ze zei dat haar man er ook een hekel aan had en wat zeg ik?

Oh ik vind het zo stom.

Nou als jou man naar andere vrouwen kijkt is het toch dames met make-up.

Kijk het is gewoon waar maar hoe stom kun je zijn.

Echt ik voel het helemaal in mijn buik terwijl ik het zo vertel.

Ik schaam me echt.

Het andere gebeurde gisteravond en dat laat ik maar even in het midden.

Jullie hoeven niet in 1 keer een hekel aan me te krijgen.

Ik was/ben sowieso angstig deze morgen.

Om dit maar ook om het neefje (zoon van mr. X zus)

Altijd een zorgenkind geweest vanwege adergroei in zijn hoofd.

Verschillende keren geopereerd maar ze weten niet wat ze ermee aan moeten.

 Twee weken geleden weer operatie

Na een paar dag weer met spoed opgenomen vanwege ondragelijke hoofdpijnen.

Zondag waren we er omdat zijn zusje 15 jaar werd.

Gisteren bericht gekregen dat na 2 epilepsie aanvallen (nooit eerder gehad) hij weer in ziekenhuis ligt.

We hebben sinds gistermiddag geen nieuws meer.

Wat een verschrikking als je kind ziek is.

Hij en zijn moeder zagen er al zo slecht uit van de angst en spanning.

Het is wel een heel sterk gezin dus ze hebben elkaar maar dat neemt niet weg dat als wij hier al in angst zitten het voor hen pure hel moet zijn.

_____________________

Ik wilde nog een onderwerp aansnijden maar ik laat t even zo.

Het is prachtig weer.

Ik ga weer even bij mijn beestjes kijken.

Dat geeft rust.

Vergeet niet te genieten.

waar is het feestje

Al nachten bijna niet slapen.

Vannacht de hele nacht last van pijnlijke en rusteloze benen.

Gelukkig hebben we een leuke logeerkamer zodat het geen straf is om apart te slapen.

Integendeel eigenlijk want als je beiden slecht slaap heb je zo een last van elkaar.

Nu kon ik in stilte zonder iemand te storen balen en zuchten en woelen.

Soms ben ik wel wanhopig zowel voor mezelf als voor X.

Enfin het werd weer dag en ja probeer er dan maar uit te komen of positief de dag te beginnen.

Maar goed ik weet dat het na een paar uur weer allemaal anders uitziet en die uren zijn bijna weer om.

En de koffie smaakt weer heerlijk.

Gisteren was een hele onrustige dag.

Het speelde zich allemaal weer in mijn hoofd af.

Stress om de boodschappen, stress om de klussen in huis en tuin, stress omdat ik op tijd op de verjaardag moest zijn.

Dat laatste MOEST helemaal niet en het is 100 meter lopen.

Vriendin straalde op haar eigen verjaardag.

De rode krullen glommen in de zon.

Veel vriendinnen en familie.

Haar kinderen en kleinkinderen.

Een gewone verjaardag.

Eind van de middag kwam mijn X thuis en ik zag meteen dat er iets goed mis was.

Is er iets met de kinderen vroeg ik want hij wilde er niet over praten maar gelukkig was dat niet zo.

Meestal begin hij na een tijdje zelf te vertellen maar deze keer niet.

Ik kan het jullie ook niet vertellen dames want ik weet t niet.

Ik was van plan om iets anders te koken maar bedacht me en maakte iets wat hij heel lekker vindt.

Tja je probeert maar wat als je man er zo uit ziet.

Het enige wat hij zei was dat hij ontslag ging nemen.

Nu heb ik mezelf geleerd om te wachten met hysterisch te worden door van alles en nog wat.

De meeste dingen gebeuren niet of voelt het heel anders als het zo ver is.

We hebben trouwens zondag erg gelachen omdat zijn oudere broer naar tijden werkeloos te zijn geweest opeens een vast contract heeft gekregen.

Wij allemaal; oooooh neee waarom jij weer, er zijn toch zat werkelozen.

Broer heeft het niet bepaald naar zijn zin, maar goed die vindt alles kl... in het leven dus ook zijn werk en ook dat hij vast contract heeft gekregen. haha.

Ik denk trouwens dat er heus wel dingen zijn die hij leuk vindt, dat kan toch niet anders, een mens kan toch niet alles ruk vinden, maar dat hij net als zijn vrouw die nooit lacht zich zo een houding aanmeet.

Gisteravond gingen we naar de locatie kijken waar X zijn feestje wil geven.

We kenden het al maar toch nog even kijken.

En tja het is prachtig.

en ja we gaan het daar doen.

Er kunnen zo 50 man, niet dat ik hoop dat wij dat gaan krijgen, je kan van alles openzetten als het warm weer is en de tuin gebruiken.

Het is er zo mooi.

We waren er eerder geweest toen mijn nichtje jarig was.

Heb wel de eigenaresse gevraagd of ze aub haar mond wil houden want we willen het al verrassing houden.

Het nadeel van in een dorp wonen is dat alles heel snel verspreid wordt en zij is nu niet bepaald heel discreet werd me gisteravond duidelijk.

We zijn weer op de hoogte van alles ziekte en sterfgevallen.

Ken je het soort mensen; dan moet je raden wie er kanker heeft.

Weet je wie er ook kanker heeft?

Ik heb dan altijd de neiging om te vragen of ik een hulplijn mag maar meestal voordat je maar kan reageren heb je het antwoord al.

Hoe groot is de teleurstelling als je dan zegt; oh die ken ik niet.

Of wist je dat niet eens?

Alsof je niet weet waar Amerika ligt op de wereldkaart

Euh wist je dat niet eens waar Amerika ligt.

Nou dan ben je echt onwetend.

Enfin best aardig mens verder hoor maar ik weet altijd dat x of ik ook een "raadseltje" zullen zijn mocht er ooit iets gebeuren.

Ze probeerde nog ons uitspraken uit te lokken over de ex van mr. X.

Ik zag haar nieuwsgierige blik vol verwachting.

Echt een hele mooie plek hier, vind je niet Lief?

Zo ik ga nu genieten van de stilte.

Vanavond weer een leuke afspraak.

Met vriendin I. en haar leuke man LB

vandaag

vandaag is het meisje met het rode haar jarig.
Ik weet niet precies hoe oud, volgens mij is ze 5 jaar ouder dan ik.

Vandaag versliep mr. X zich omdat hij in de logeerkamer sliep en de wekker nog op oude tijd stond.
Vandaag was hij kwaad omdat er zo goed als geen fatsoenlijke sokken in huis te vinden is dus ging hij tegen mij tekeer.
Vandaag sprong kip Mathilde meteen op mijn buro en trok de boterham uit mijn handen.
Vandaag schijnt de zon.
Vandaag ga ik dus gebak (suikervrij) eten in de sprookjestuin van vriendin.

Gisteren moest ik nog van alles doen maar dacht ik stuur app of ze een bakkie komt doen.
Ik had appie nog niet verstuurt of ze stond voor de deur.
Ze was op hetzelfde idee gekomen en had appie niet eens gelezen.
We brachten uren door in de tuin.
Heel wat bij te kletsen na 1 week.

Kado kocht ik al toen we met elkaar in Leeuwarden waren
bij tentoonstelling van haar favoriete kunstenaar Alma Tadema maar ze krijgt het pas vandaag.
Een boek met zijn schilderijen.

Vandaag geen boetseren, de juf is op vakantie, die stuurt net foto's van haar verblijf.
Vandaag kijken naar locatie voor feest van Lief.
Vandaag sokken kopen.
Vandaag de klusjes doen die gisteren niet gedaan zijn/
Vandaag genieten.
Vandaag.

maandag

Zo dat was weer een weekend met heel veel mensen om me heen.

Ik zou dat echt niet iedere weekend willen of kunnen.

Of misschien wel willen maar dan zou ik wel makkelijker moeten worden.

Nou dat heb ik geprobeerd dat makkelijker worden en als ik me goed voel lukt dat ook wel maar nooit heel lang.

Mensen maken nu eenmaal geluid en hebben een eigen mening ;-)

Mijn moeder was een supermakkelijk mens.

Zij was altijd blij of tevreden.

Het ging ook altijd goed met haar.

Als ze ooit een paar dagen ziek op bed lag schrokken wij ons helemaal rot als gezin.

Als zij s morgens opstond was ze al vrolijk en positief en dat bleef totdat ze naar bed ging.

Bestaat NIET zei een psych ooit tegen mij.

(ze heeft iets vreselijks meegemaakt in haar leven dus die therapeut vond dat je dan niet zo kon zijn)

Zij en ik schreven elkaar lange brieven die hier nog zijn maar allemaal hoe mooi alles was, de vogeltjes, de kipjes, en de rest.

Ik vroeg haar dus Mam wil je me schrijven wat je echt bezighoudt hoe je je echt voelt en denkt.

Het arme mens wist echt niet waar ik het over had.

Mijn vader was totaal tegenovergestelde.

Hield zij van veel dingen en mensen om zich heen, hij moest er niets van weten.

Niemand deugde en hij deed nooit moeite voor een ander.

Daarom lekker in Frankrijk wonen zodat hij ook geen last had van zijn kinderen.

Over hem ga ik niet veel schrijven maar jammer genoeg heb ik van beiden wel dingen.

Je kan mij niet kwader maken dan zeggen dat ik op hem lijk.

Maar ik herken mezelf er soms in, schrik me wild en probeer anders te doen en te denken.

Ik vind het fijn om dingen te hebben van mijn moeder.

Ik voel haar dan heel dichtbij en moet dan glimlachen als ik denk hoe erg ik t vond als ze dan weer over een musje begon die zo schattig was.

Gelukkig is mijn wereld wel veel groter dan een paar musjes en een tuin.

Die van haar was dat niet echt.

Ook zij hield van heel veel dingen (zoals theater) maar ze deed ze niet omdat HIJ niet alleen wilde zijn.

Het dagje Amsterdam was erg leuk.

Prachtig weer, eten op terras op het Leidseplein, kopje koffie voor 3,50 euro maar het was lekker.

Leuke dames.

Twee uit Indonesie, een Oostenrijkse, een Chileense, een Mexicaanse en een Groningse.

Amsterdam is leuk man.

Volgende maand weer 2 keer erheen.

Ik ben best wel een bofkont.\

Een keertje naar theater met de heer des huizes, allebei veel zin in, en een keer met Kaatje naar Moco museum.

De verjaardag was zoals ik dacht.

Zoals hij altijd is.

Niks buiten in de tuin zitten.

Ik heb het altijd liever een beetje fris dan zweten is een kleine veel te volle kamer.

Omdat de zon naar binnen scheen moest het zonnescherm naar beneden

Het gezin had een zware week achter de rug en dat was zeker de moeder en de zieke aan te zien.

Wat een drama als je kind ziek is en niemand weet wat ze eraan moeten doen.

Het heeft met de aderen in zijn hoofd te maken.

De jongen is bijna 18 jaar.

We hebben samen heel lang met elkaar gepraat wat ik als heel bijzonder heb ervaren.

Hij vertelde van alles over hoe hij in het leven staat.

Zijn moeder had net tegen me gezegd dat hij nooit iets vertelde maar dat kan ik me zo goed voorstellen dat je je ouders niet ongerust wil maken.

Ondanks alles is hij vol humor en plannen.

Het was echt fijn om met hem te praten.

Had de behoefte om hem te knuffelen , deed het maar niet.

Ik ben blij dat we geweest zijn.

Ook omdat schoonzusdienooitlacht en haar man zwagerdieallesrukvindt  weer eens vrolijk en gezellig waren en mr. X dus eens weer gezellig kon kletsen met zijn broer.

Er werd veel gelachen.

Schoonpapa was er ook.

En dan is het weer maandag.

En WEER schijnt de zon.

Ja maar woensdag wordt t weer slecht.

Ja dat zeggen mensen dan en ik probeer niet menselijk te reageren en te genieten van vandaag.

Tuurlijk gaat t ooit weer regenen.

Maar niet vandaag.

Vandaag staat de deur wagenwijd open, komt kip regelmatig even binnen, boven mijn hoofd zijn de kauwen bezig met hun nest.

 Ik zie ze door het glazen dak.

(computerhoekje staat in de serre)

Ik woon niet in een villa, maar t voelt wel regelmatig zo.

Ook dat heb ik van mijn moeder.

fijne week

verjaardag en zon

Kip Mathilde (niet op de foto) ligt weer aan mijn voeten haardingetje te doen en maakt zachte tevreden geluidjes.

Bazig of niet de dag Amsterdam was goed geregeld.

Zelf het weer.

Zelfs de bussen kwamen er meteen aan als we bij de halte stonden.

Vandaag gaan we naar een verjaardag.

Beetje tegen mijn/ons geloof in.

Gisteren allebei bezig geweest met onze eigen ding en zou een rustige zondag heel prettig zijn maar.....

Begin van de week kregen we een bericht dat het heel  slecht ging met het neefje van mr. X.

De jongen is 17 jaar en moest na een operatie aan het hoofd, dat moet hij regelmatig, met spoed weer naar ziekenhuis.

Het liep weer goed af maar we beseften ook dat het wel anders kan zijn op een dag.

Zijn zusje is vandaag jarig en we gaan er toch heen.

We hebben toch de behoefte om het gezin te zien.

Wat is het toch jammer dat ieder toch steeds egoistischer wordt.

En wij doen er gewoon aan mee.

Steeds meer eigenlijk.

Ik zou niet weten waarom ik, vaak zat teleurgesteld, het niet zou mogen zijn.

Het is erg maar ik ben best van het oog om oog.

Het is ook een soort bescherming.

Waarom zou ik rekening met jou houden als jij dat niet met mij doet/deed.

Mr. X wilde heel graag nog een keer samen naar de Moezel.

Omdat die ene keer dat we er waren het een niet zo leuk vakantie was omdat we alleen maar regen hadden zag ik het niet zo zitten, het is gewoon geen leuke herinnering.

Maar.....omdat we binnenkort naar de Ardennen gaan keek ik hoe ver het was van Trier want ja die plek staat nog op onze beider verlanglijstje.

En na overleg en veel zoeken vond ik voor een paar dagen een mooi appartementje .

Ik kan je zeggen dat ik al lange tijd mijn Lief niet zo blij heb gezien.

Verdorie denk ik dan geef dan aan dat t zo belangrijk voor je is dan hadden we het veel eerder gedaan.

Ik voel me nu schuldig dat ik dat niet geweten hebt.

Dezelfde avond maakte ik hem weer blij.

Ooit waren we op feestje, 2 jaar geleden, van het kleine nichtje op een prachtige plek.

Het is een huisje met prachtige tuin en je kan dat afhuren voor een leuk, rustig feest.

Drank en catering moet jezelf regelen en daarom dacht ik; waar is dat makkelijker dan thuis, dus het kwam niet in mij op om erover te beginnen.

Ik deed het vrijdag toch, ach leuke locatie maar zoveel gedoe die plek zei ik achterloos.

Voor de tweede keer zag ik mijn vent blij worden.

Wat een GEWELDIG idee!!!!

Goed ik belde en we gaan dinsdag nog even kijken en een datum prikken.

Ik werd er ook zomaar enthousiast van.

Tuurlijk waren er het eerste half uur allerlei beren op de weg maar die heb ik verjaagd.

Weg beren.

Het is echt een prachtige plek.

Ik zal proberen dinsdag foto's te maken.

Het stomme is dat er allerlei lasten van mijn schouders afvallen.

Zowel voor het feest als voor de reis langs de moezel.

Hem blij maken is toch het leukste wat er is.

Ik begrijp opeens waarom mensen hun kinderen zo verwennen (al vind ik t harstikke fout)

Die blik is onbetaalbaar.

De zon schijnt, de tuin leeft, er zijn een paar kauwen (mijn favoriete vogels) een nest aan het bouwen in onze goot.

Vanaf de serre waar we ontbijten kunnen we ze bezig zien.

De musjes vechten om de veertjes van de kipjes om hun nestjes comfortabel te maken.

Ik heb de moestuintjes die ik nog overhad van verleden jaar en het jaar daarvoor geplant en er groeit van alles uit.

Het plan is om met de buurkinderen in de gezamenlijk tuin ermee aan de gang te gaan.

Zie ik dat er die jaar WEER moestuintje komen dus hup, een hoop werk voor de boeg zeker omdat ik hen wil laten zien hoe leuk het is.

Ze hebben een konijn dus we bespreken wat die allemaal lekker vindt en gaan daarmee aan de gang.

Morgen foto's van Amsterdam.

Bazig? Moi?

Gisteren in de tuin bezig geweest en natuurlijk wilde Mathilde erbij zijn.
Lekker wormen zoeken.

Wat is het leuk om iedere dag zoveel reactie te krijgen en zo uitgebreid ook.
Dank jullie wel meiden.

Het slapen en wakker worden blijft een drama hier.
Je voelt s'nachts ook alles in je lijf.
Of hoofd.
En iedere nacht weer nare dromen.
En al blijf ik vechten voor een redelijk leuk leven het verdriet en gemis blijft.
Ooit zoveel van de 2 nichtjes en het neefje gehouden en waar is het nu?
Een groot zwart gat.
Ik droomde er vannacht over vandaar dat ik erover begin.
En ik heb weer naar foto's gekeken.
Ik droomde dat het grote nichtje spijt had van het geld dat ze van mij gejat heeft.
Ik was blij man.
maar het maar een droom.


Bazig zijn; Ik ben bang dat ik best bazig ben.
Ik herinner me in Frankrijk  een voorval.
Ik verzon meestal de spelletjes en ik had verzonnen dat we koninginnetje gingen spelen en we gingen een troon bouwen.
En ik was natuurlijk de koninging want ik had het verzonnen, logisch toch tot zo ver.
Nou dat vonden de vriendjes en vriendinnetjes niet en ze liepen een voor een weg.
Zat ik daar in mijn uppie met mijn troon.
Een vriendin, Marie-Edith riep me nog na; jij wil altijd de baas spelen.
Ja hoor deuh, stomme trut, verzin jij dan een spelletje waar je de koningin kan zijn.

Zo een 50 jaar later wil mr. X zijn verjaardag vieren want hij wordt 60.
En ik bemoei we werkelijk overal mee.
Ik weet t gewoon ook veel beter.
Ik had zo een leuke uitnodiging verzonnen, wat ben ik toch origineel.
Hij vond t helemaal niets.
Nou zeg.
Ik vroeg een paar dagen later, ik had nagedacht, ben ik niet een beetje te bazig.
Dat ben je zeker zei hij zonder na te denken.
En er kwam  me toch een hoop voorbeelden op tafel.
Ja, daar had ik toch niet om gevraagd.

Ik heb wel een serieus excuus.
Ik wil alles onder controle hebben.
Ik word bang als ik dat niet heb.
Hoe laat begint het feest, hoeveel mensen en wie, welke catering nemen we, welke datum.
Het is in juni, we doen het thuis en mr. X kwam op zo een 50 mensen of meer.
Iedereen mag komen.

Ik heb als kind nooit iets onder controle gehad en mijn ouders deden maar wat.
Gek werd ik daarvan want toen al wilde ik weten wanneer, hoe laat, hoe lang waar en weet ik veel wat.
Als we nu op vakantie gaan en ik heb in mijn hoofd dat we om 10 uur gaan rijden en het wordt een kwartier later dan klopt t allemaal niet meer in mijn hoofd.
Gelukkig kan ik me herstellen maar als er onderweg ook nog eens file is wordt t wel heel moeilijk.
Ik laat niet alles merken want ja hij zou daar gek van worden.

Over dat feest; ik besefte dus opeens door wat het met me deed over die uitnodiging hoe ik weer bezig was.
Hij wilde zelf een uitnodiging verzinnen.
HOE durft hij??? ;-)
Dus stapje terug.
Heel veel stapjes.

Aan de andere kant ben ik een goede organisator.
Zo vroeg ik afgelopen weekend aan dierbaren vrienden of zij konden die en die datum.
Nee, dan konden ze niet.
We hadden 2 data dus het werd de andere.
Ik had na overleg met X, nou ja was t echt overleg? of gewoon vertelt? het idee om hun 2 zonen te vragen om te helpen met de  bediening en zo dus ook dat vroeg ik ze gelijk.
Ze vonden het heel leuk en hoefde er niets voor te hebben maar natuurlijk krijgen ze wel wat.
Nou ja dat is weer geregeld.
We hebben nu een datum en hulp.

We hebben vaak een feest gegeven en dat pas 2 weken van tevoren besloten en het was altijd geslaagd maar nu voelt het gewoon anders het MOET goed gaan want ja hij wordt 60.
Grote onzin natuurlijk dat het opeens anders moet.

Afijn ik zit al vanaf februari al plannen te maken en ik merk dat hij er steeds minder over wil praten.
Ik heb niet in alles ongelijk , we kunnen toch geen 50 mensen hier hebben als het gaat regenen bijv. en ik zoek naar een manier om de kosten te drukken zonder dat er iemand maar ook iets tekort komt of dat er eten weggegooid moet worden.

Dat "bazig" zijn en alles willen regelen heeft voor veel mensen ook voordelen.
Zo ook met mijn groep buitenlandse vrouwen.
Ze vinden het wel makkelijk dat ik van alles verzin en regel.
Van wandelingen tot etentjes, van koffiedrinken tot dagje Amsterdam.
Het afgelopen jaar was ik voor het eerst daar vrij passief in en keek wat er gebeurde.
Nam iemand anders het initiatief?
Nee dus.
Er gebeurde weinig tot niets.

Dan regel ik een dagje Amsterdam.
We waren met zn tienen bij elkaar en ik stelde voor; de 9 straatjes wie lijkt het leuk?
We prikten gelijk een datum en ik had er al over nagedacht hoe er te komen.
Ja maar we kunnen ook in Osdorp parkeren of een ander waarom niet in Amstelveen?
Dan word ik een beetje boos.
OMDAT ik erover nagedacht heb en die het makkelijkst is .
Ja maar met tram gaat sneller en die stopt bij CS.
Ja maar dan moeten we heel stuk lopen en dan zijn we net zoveel tijd kwijt als met de bus die precies stopt waar we moeten zijn.
Hoe laat dames, vroeg ik?
En wat doen eerst een bakkie of wat?
Ik overleg het allemaal.
We gaan eerst de straatjes door om alles te zien en daarna kan ieder terug naar de dingen die haar leuk lijken.
Dit om te voorkomen dat we iedere winkeltje in en uit hoeven om 1 persoon dat altijd doet en we achter aan moeten lopen,
Nee, ik noem geen namen. ;-)

Verleden jaar waren we in Haarlem en het was lunchtijd.
Waar gaan we lunchen vroeg ik want ja daar had ik dan niet over nagedacht.
We waren ook met 10 dames volgens mij en ieder wilde ergens anders.
Dus ik ga zo even kijken wat er leuk uitziet en dat noteren.
En mocht het niet goed zijn dan gaan we ergens anders.

Die groep bestaat nu al meer dan 20 jaar en ik durf sinds kort hardop te roepen dat het zonder mij al lang niet meer zou bestaan.
Hoe vaak heb ik niet mijn kop gestoten en toch doorgegaan.
Het leven van een bazig iemand gaat echt niet over rozen hoor.

Wat wel heel erg is en ik schaam me best hoor maar jullie mogen het wel weten mits je het aan niemand vertelt ;
Morgen ben ik dus weg en zei ik tegen mr. X wat hij moest gaan doen.
Zijn boot poetsen want het wordt mooi weer dus dat komt goed uit.
Slaat echt nergens op want die hele boot heb ik niets mee en daarbij is X oud genoeg (bijna 60) om zelf te beslissen wat hij gaat doen maar zo erg wil ik dus controle hebben .
Gelukkig kan hij mij de baas en doet hij zijn eigen ding.
Hij gaat lekker klussen bij zijn dochter.
en gelijk heeft ie.

aub geen zout op de slak

Ik weet niet of iedereen RTLz  kan ontvangen maar ik zag gisteren een programma die ik graag wilde zien; Waarom we maar steeds dingen blijven kopen.
We worden zo ongelofelijk gemanipuleerd daar van alles en nog wat en mijn ervaring is dat we dat niet eens in de gaten hebben.
Ik zag honderden mensen voor een deur staan omdat ze allemaal die nieuwste IPhone wilde hebben die vanaf DIE dag te koop zou zijn.
Toen de deuren opengingen veranderde de mensen in een soort gnoe's om naar binnen te rennen.
Niks geen gevaar, nee nieuwe IPhone.
Ook lieten ze gigantische loodsen vol met allerlei apparaten nog in de verpakking, printers, computers, iphones, allemaal OUD  al waren ze nieuw.
Hoe er besloten werd om te zorgen dat apparaten niet meer lang meegingen en niet meer gemaakt konden worden.
Of ieder jaar ander modelletje, kleur of weet ik veel wat.
En ja hoor, we trapten erin.
Eerst waren het de buren die ons op ideeen brachten, ja ze heeft een nieuwe wasmasjien of hij heeft een grotere auto, bleek dat de TV series als Dallas of Dynasty ons opeens dingen deden kopen.
En wat te denken van al die reclames met al die gelukkige mensen.
Ik zag ooit een reclame van T.ell se.ll over panty's.
Een mevrouw was al tijden niet buiten geweest want ze had zulke lelijke benen maar nu met die panty's was haar hele leven verandert.

Ik liep een keer met X op een braderie bij dekbedovertrekken te kijken toen de man mij herkenden, he u heeft vorig jaar toch ook iets bij me gekocht, bevalt dat een beetje?
Meneer zei ik u wil het niet weten, onze hele leven is verandert, we wilden scheiden maar zijn nu weer stapel verliefd, we hadden geen vrienden nu stikken we ervan, we gingen nooit op vakantie en nu reizen we de hele wereld rond.
Geen wonder dat die man mij niet vergeten was.
Ik weet even niet meer of Lief mij grappig vond, volgens mij wel, of dat hij zich schaamde.
De verkopen vond me in ieder geval wel grappig.

Zouden mensen echt geloven dat je wereld kan veranderen door een paar panty's of een iPhone?
Ik weet goed dat ik op een feestje bij mijn broer mijn telefoon uit mijn tas pakte en dat ieder begon te lachen en ik begreep het echt niet.
Nou ja al snel wel natuurlijk.
Mijn telefoon.
Hoe triest kun je zijn?
Nu moet ik zeggen dat ik ook om hen lach hoor.
Kinderen hele week uitbesteed want ja ze MOETEN wel met zn tweeen werken.
Tuurlijk jongens!

Mijn ervaring is dat je een superdure auto of wat dan ook kunt kopen maar als ieder het 3 keer gezien heeft is het allemaal weer normaal en moet je dus weer iets anders en duurders kopen wil je indruk maken.
Is dat niet heel vermoeiend?

Zoals je je kan laten beinvloeden  om constant te kopen en te willen kan het ook andersom werken.
Zo kwam ik heel lang geleden op de blog van Valhalla terecht en las iedere dag.
Ik werd mij bewust van mijn eigen koopgedrag.
Die was niet vreselijk maar het kon beter.
Zo zwierf ik 1 of 2 keer in de maand in het winkelcentrum en kwam altijd met iets thuis.
Goedkoop boek of film, truitje, noem maar op. (wat dacht je van Action)

Ik ging eens optellen wat die "üitjes"  me iedere keer kostten en ik schrok.
Zo snel gaat het geld dus uit je zakken.
Een ding bleef me bij van haar;
wat moet je met 10 beha'S je kan er maar 1 aan.
En dat kan je met van alles toepassen.
Schoenen, shirts, weet ik veel.
Dan trek ik maar zwarte schoenen bij die blauwe broek ipv dat ik blauwe ga kopen.
Ik was echt geen big spender hoor maar toch ongemerkt veel meer dan ik dacht of wilde.
Jarenlang, echt waar, zo vervelend, zat Valhalla op mijn schouder als ik aan het winkelen was.
Ik mocht niets kopen van haar .

Ik ging ook de man beinvloeden die luid protesteerde dat HIJ echt NIET ging bezuinigen of nadenken over een overhemd of weet ik veel wat want hij had er RECHT op.
En nu doet hij net als ik, hij denkt na over iedere aankoop.
Het resultaat is wel dat we geen fatsoenlijke sokken meer in huis hebben en mij kan het niet schelen maar hem wel want hij is erg netjes dus hup we moeten op pad voor sokken.

We houden geld over en daar doen we andere dingen voor.
Zoals theater, uit eten, museumpje, iets voor het huis.
En ja Lief wilde zo graag een oude brommer en die kocht hij verleden jaar.
Hij poetst, sleutelt, gaat op zoek naar onderdelen.
Dit is iets waar over nagedacht is en waar we echt blij mee zijn.
Ik zeg absoluut niet dat zoals ik het doe de juiste manier is maar voor ons is het het wel.

Wat ook een mazzel is vind ik trouwens is dat we niet reizen.
Ik kan dat niet meer en Lief wil ook niet meer in een vliegtuig stappen.
Een week of zelfs 5 dagen ergens heen noemen wij vakantie en zijn weer blij als we weer thuiskomen met nieuwe ervaringen.
En willen we gek doen dan gaan we later nog een week.
Haha.

Ik ga trouwens, ben ik bang wel 3 films kopen die al een tijdje op mijn lijstje staan en die ik niet in de bios heb kunnen zien.
Dat dan weer wel.
En nou ja sokken.
Hebben ze die ook bij Bol,kom?
Dan gaat dat in 1 moeite door en hebben ze morgen in huis.

Geniet van het weer en probeer niet zoals ik op alle slakken zout te leggen.
We zijn gisteren een hapje gaan eten en het was gezellig maar.......
en ja daar kom ik; ik vond t niet zo lekker en ik nam een toetje (volgens mij was januari de laatste keer dat ik suiker at een heerlijk wortelcake) en dat toetje was ook niet lekker en dan zit ik te balen dat ik het gedaan heb en zonde van de poen en zo leg ik dus weer overal zout op de slak.
NIET doen!.
Mr. X vond het heerlijk en had het bereleuk.
Daar gaat het ook om.



fijne dag.

wel en wee

Vriendin A. stuurde me app of ik mee ging naar Moco museum.
Had ik nooit van gehoord.
Wel van Dali natuurlijk en van Bans.ki al ken ik het werk van laatste niet.
Ik heb niet zoveel met beiden maar wel met A.
En wie weet ben ik helemaal fan na het bezoek.
Met A. was ik eind januari al op stap in Amsterdam.

Minder leuk was t volgende appie.
We werden uitgenodigd op de verjaardag van andere vriendin.
En ik vind haar lief en hou zelfs van haar denk ik maar die kl... verjaardagen.
En weet het he, dat ik niet wil maar ja.
Sommige verjaardagen vind ik trouwens wel leuk hoor.
Ik ga NIET.
Heb volgende dag kaartjes voor een musical, al 7 maanden in huis of zo en ik verheug me er vreselijk op dus ik wil fit zijn.
En de afspraak die ik heb is 1 afspraak per weekend maximaal.

Mr. X hartstikke chagrijnig en iedere keer doe ik weer dom door binnen die 3 kwartier dat hij nodig heeft om een beetje bij te komen dit soort dingen te vertellen.
Je moet je niet zo afzonderen, zegt ie dan en niet gek opkijken als er niemand op jouw verjaardag komt, en niet zo egoistisch zijn.
Hij is dan zo onredelijk, t slaat nergens op.
Ik weet dat hij zelf ook niet wil.
En iedere keer krijg ik die verwijten weer.
Breng ik het een uurtje later op een andere manier zegt hij zelf al; nee hoor geen zin.
Ik haat het als hij dit soort dingen tegen me zegt.

Had gisteren net met mijn juf erover.
Zij had afgelopen zaterdag ook een verjaardag en zij zag er zo tegenop dat ze er buikpijn van had.
Op t laatste moment zei ze het af.
Je bent toch gek als je het al zo ver laat komen?
Waarom doen we ons zelf dit toch aan?
Maar vooral waarom is het zo moeilijk om zonder schuldgevoel NEE te zeggen.
Anderen doen het heel makkelijk bij mij.

En het probleem is met NEE nog niet afgelopen want dan nodigt ze ons een andere keer uit en dat is nog erger want ik vind haar man zo een ongelofelijk lul.
En dan lul met de grootste hoofdletters die je kan vinden.
echt een ongelofelijke, grote L.

De zon schijnt.
Mijn BFF ziet er prachtig uit.
Een jaar gelden kaal en nu, wat een prachtige rode glanzende krullen.
Ik heb je zo gemist zei, ik jou ook zei zij want we hadden elkaar 5 dagen niet gezien.

Het is net of ik wakker ben uit een winterslaap.
Hebben jullie dat ook?
Een paar weken geleden was het er opeens weer.
Het gevoel dat ik van alles wil meemaken
Dat ik me verheug op van alles en nog wat.
Dat het regent maar dat je weet dat de zon toch weer ooit gaat schijnen dus die regen maar voor lief neemt en toch ziet dat er van alles veranderd in de tuin en overal.
En vooral in je lijf.
Het ontspant zich lijkt wel.
Ik merk het ook aan het gedraag van de huisdieren in de tuin.
Hup meteen uitgestrekt in de zon, totaal ontspanning.
Konijn Georgina heeft heel erg de lente in haar hoofd en laat arme, gecastreerde Ludo niet meet rust.

De kippen hebben nog steeds geen vriendschap gesloten, verre van dat zelfs.
Nieuwkomer Saartje3 wil wel ze heeft zelfs de kunst van over het hek fladderen afgekeken zodat ze de hele dag achter Mathilde aan kan lopen.
Ze weet nu ook dat ze hier iedere ochtend voor een stuk banaan kan komen.
Haha.
Ik irriteerde me altijd zo aan mijn moeder als ze dit soort verhalen vertelde over haar beesten.
Trés interessant  maman, zei ik dan spottend.
Kon haar niet schelen ze ging gewoon door.
.........en toen ging het musje helemaal het waterbakje in voor een bad, zo schattig.

Ach wat maakt t uit waar je gelukkig van wordt als je het maar voelt.

Het is natuurlijk grote onzin dat je alles kan worden wat je maar wilt maar tussen de problemen door is er altijd een mogelijkheid om gelukkig te zijn toch.

maandag

foto van internet maar t zou zomaar mijn Soop kunnen zijn.

Nou ja met een beetje fantasie.

Gatver was is de koffie vies.

Even kijken wat er aan de hand is.

Ik ga niet de maandag beginnen met vieze koffie, o nee.

Ik werd vanmorgen wakker alsof ik het hele weekend gerookt en gedronken heb.

Nou ja ik denk dat je je zo voelt als je dat doet.

Geen ervaring mee.

Waarschijnlijk komt het door het dromen, zou niet weten waar anders van.

In ieder geval niet van de rustige gezellige verjaardag van gisteren in Lisse.

De zoon van onze vrienden werd alweer 15 jaar.

De dingen veranderen jammer genoeg.

De jarige zelf zie je amper.

Verder alleen 2 vriendenstellen van onze vrienden.

Mensen die wij ook al jaren kennen.

Dus het was gezellig als altijd.

We namen zoals gewoonlijk als laatsten met de slappe lach afscheid, het hele gezin zwaaide ons uit.

Ik rij altijd terug en de auto van Lief en zit dan echt met de slappe lach achter het stuur iedere keer weer.

Het thema oordelen bleef in mijn achterhoofd.

Ik ben er opeens helemaal uit.

Ik denk dat oordelen op t eerste gezicht bedoelt was om heel vroeger te kunnen zien met wie we te maken hadden en zo nodig keihard weg te rennen, onze speer te pakken of contact te maken.

Dat zit nog steeds in ons.

En ja soms vergissen we ons, best vaak denk ik, maar sommige mensen wekken angst op door de agressie die ze uitstralen.

Soms is dat voor hun ook een dikke masker om uit hun eigen angst mensen af te schrikken maar soms willen ze ook laten zien dat er met hen niet te spotten valt en dat je beter opzij kunt gaan.

Gisteren spraken we opeens over mensen die hun volwassen kinderen weer in huis nemen en door hen over zich heen laten lopen.

Het ene stel hebben dat met hun buren, vriendin heeft dat met een vriendin en vriend met een oom.

Het eerste stel heeft volwassen zoon al 3 jaar in huis.

De man heeft 3 kinderen die in de weekeinden erbij komen.

Hij betaald niets aan zijn ouders, doet ook niets in huis.

Gaan die ouders op vakantie dan moeten ze aan de buren vragen of die de planten water willen geven. 

Nu  vonden we dat allemaal belachelijk maar bleek dat hun andere zoon zelfmoord heeft gepleegd en dat ze panisch zijn om deze zoon ook kwijt te  raken.

Tja wat zou ik dan doen?

Makkelijk om vanaf mijn positie te zeggen eruit met die zoon maar stel dat hij ook......

Ander geval; volwassen dochter krijgt van 2 one night stands 2 kinderen.

Zij heeft altijd een puinhoop gemaakt van haar leven vanwege psychische problemen./

Grootouders staan 24 uur per dag klaar om de kleinkinderen op te vangen, steunen haar financieel, kunnen NOOIT op vakantie want ja die kinderen he.

Derde geval was oom die iedere dag alleen met zijn zoon bezig is die een paar huizen verder woont.

Hij maakt hem wakker, zet, koffie, gaat wandelen.

Zoon in minderbegaafd.

Oom gaat stuk eraan maar wat doe je?

Zodra ik me echt verplaatst in die ander weet ik het ook niet.

Doe ik het niet nou dan weet ik t wel.

Ik oordeel over die situatie, ik zou t wel weten.

Jaja.

Het gaat met een van de zussen van X al tijden niet goed.

Psychisch.

Ik hoor hoe de andere familieleden over haar praten en grapjes maken.

Soms liet ik me meeslepen, schaam, schaam.

Totdat ik besloot ik doe hier niet aan mee.

En als iemand moet weten hoe dat is dat soort problemen ben ik het wel.

En ja ze gaat naar feestjes maar zelden naar haar vader die veel aandacht nodig heeft maar wie ben ik om daar een mening over te hebben?

En, zei ik tegen X als ze over haar zo praten dan weet je dat ze dat over mij ook doen.

OORDEEL NOOIT OVER EEN ANDER VOORDAT JE IN ZIJN SCHOENEN HEBT GESTAAN.

Ik vind dat wel een goeie, voor anderen maar ook voor mezelf.

Zaterdag was Lief aan het klussen bij zijn dochter.

Ik was in de buurt en dwong mezelf langs te gaan.

Ik ben heus niet zo aardig als ik me voor doe hoor.

Nou ja ik ben wel aardig maar ook een loeder.

Ik was blij dat ik het loeder niet de leiding had gegeven en ben langsgegaan want Lief vond t zo leuk dat ik er was.

Kreeg rondleiding van dochter en schoonzoon die beretrots de vorderingen lieten zien.

Zag dat zij hoogstverbaasd was om te zien maar wel blij.

Op de terugweg kreeg ik een deja vu.

En ik HAAT dit soort déja vu's.

MIJN vader zat opeens op de achterbank.

De hele boel afzeiken.

En niet omdat het niet mooi was, nee het was allemaal zo overdreven en waarom moest t allemaal zo groot en zo overdreven duur.

En wat als ze uit elkaar gingen of als er kinderen komen en ze beiden 5 dagen moeten blijven werken of als 1 van het niet meer kan werken.

Ik schopte mijn vader de auto uit.

Het zijn mijn zaken niet.

Het huis wordt prachtig.

En al er ooit een bom op valt zien we het vanzelf wel toch?

Zaterdagavond verzon ik een heerlijk recept, Lief stak de open haard aan, Soop zat heerlijk bij ons.

We hoefden helemaal niets, we waren bij elkaar.

Oh getver zei ik.

Wat is er? vroeg hij

Ik voel me opeens zo gelukkig, doodeng man. Vlug vertel iets naars!

We keken naar een cabaretier en lagen in een deuk.

Al hebben wij natuurlijk geen cabaretier nodig om te lachen.

God zij dank.

Voor alles.

over oordelen en depressie

Wat jammer van het mooie weer.
Vooral voor degenen die de hele week gewerkt hebben
Ik heb er hier een zitten die o zo graag zon wil.

Oordelen; je mag NIET oordelen maar ik vraag me af hoe je dat doet.
Hebben jullie dat dan niet dat als je iemand ziet die heel mager is; jee wat is die mager, of mooi, of lelijk, of ordi, of slank, of aantrekkelijk, of vies, of aardig.
Positief oordelen mag dan weer wel geloof ik.
Wat een mooie vrouw of man.
Maar zo werken mijn hersenen helemaal niet.
Die zien iets en ja hebben een mening nog voordat ik kan beseffen; niet oordelen.
Ik geloof dus niet dat je je jezelf aan kan leren om het niet te doen.
En is dat heel erg?
Het zal heus wel een functie hebben.
Aan de andere kant is het me natuurlijk in mijn leven honderden keren gebeurd dat ik mijn eerste oordeel moest bijschaven.
Is toch helemaal niet erg?
Die ordimeid bleek wel ordi maar zo grappig en behulpzaam.
En die mooie meid heeft helemaal geen kapsones maar een schatje.
Die andere mooie meid die zo leuk leek is heel wat minder leuk dan gedacht.
Die vieze persoon blijkt zich heel erg in te zetten voor zieke en afgedankte dieren.
Of t was iemand die zeer depressief was en niet eens merkte dat ze vies was.
Ik verzin allemaal maar voorbeelden hoor die dus wel waar kunnen zijn.

Zo belandde ik gisteren tijdens het zappen bij een intervieuw  met een zeer bekende NL regisseur.
Zijn huis zag er vies uit en hij zeer onverzorgd en ja met een vies shirt aan.
Dat is toch niet oordelen?
Het was gewoon zo.
Ik bleef toch kijken, ben eenmaal dol op films, en naarmate ik keek verdwenen al die negatieve dingen omdat de man zelf zo goed vertelde en interessante gedachten had en ja hij stemde regelmatig op partij van de dieren, tja dan maak je het wel bij mij.

Ik ben zo benieuwd of t raar is wat ik over dat oordelen schrijf.
Heb jij dat dan niet?


Daarvoor, keek ik naar K.assa omdat dat over depressies ging en medicijnen die daarbij horen.
Dat depressie zo een taboe is, dat mensen zich zo schamen.
Ik heb dat nooit gehad.
Ik was ook te ziek om excuses te gaan verzinnen.
Ik had ook de mazzel om , o wat wilde ik dat graag, al jaren, in therapie te gaan en voor t eerst van mijn leven serieus genomen te worden.
Ik moest 5 dagen in de week naar een dagcentrum, kwam in een groep terecht met hele bijzondere mensen  waar tot mijn verbazing niets aan te zien was.
Ze kwijlden niet of bonkten niet met hun hoofd tegen de muur.
En de meesten waren nog eens hoog opgeleid.
Dus viel er aan mij ook niet veel te zien en ik was zeker niet dom.
Ondanks de hel waar ik in zat herinner ik me deze tijd als heel mooi en bijzonder.
Ik denk dat ik daar ook leerde om met mensen om te gaan.
En ik leerde zeker om te praten over mijzelf want dat had ik nog nooit gedaan.
Meer dan 2 jaar ging ik daarheen.
Leerde zoveel over mezelf maar ook over anderen.
Ik heb er vandaag de dag nog steeds baat bij.
Echt een soort universiteit voor het leven.

Door de jaren heen ben ik heel wat mensen tegen gekomen die mij hun verhaal vertelden maar vroegen of ik het echt tegen niemand wilde vertellen dat ze in therapie waren of geweest of aan de medicijnen zaten want niemand in hun buurt wist er van.
Toen ik mr. X zo een 17 jaar geleden weer tegenkwam en we elkaar steeds vaker en langer opzochten heb ik hem alles vertelt over mijn ziektes.
Twee jaar later kregen we een relatie en hij wist het meeste wel.
Mijn fobieën, angsten en depressies.
Hij is er toch ingedoken.

Ook in alle contacten die ik heb weten mensen het.
Waarom zou iemand mogen vertellen dat ze pas kanker heeft gehad maar ja wat ik heb dat is geheim.
Een buurtbewoner nodigde ons uit om kennis te maken 2 jaar geleden en ja dan praat je over wat voor werk je doet, over reizen en weet ik veel wat.
Ik ga geen hele verhalen verzinnen.
Bleek dat zij ook erg ziek is geweest en ze vertelt me nu gewoon als ik haar tegenkomt hoe het met haar gaat.
Ik zie in haar ogen en houding hoe eenzaam ze is al doet ze vreselijk haar best om sterk en grappig over te komen.

En het is war WIJ worden niet altijd voor vol gezien maar heel eerlijk gezegd zie ik (regelmatig) mensen die ik ook niet erg serieus neem.
Die ik zeer dom vind en dat heeft dan niets met psychische ziektes te maken.
Ik hoor ze dingen nalullen die ik een week eerder precies zo op TV heb gehoord over politiek of toestand in de wereld.
Wat ik verleden week meemaakte over een stel wat hier was; zij moet weer aan het werk maar dan kan NIET want ze heeft veel pijnen die niet aangetoond kunnen worden, nou dat kan natuurlijk en dat is heel erg maar ik ben nog niet klaar met vertellen, ze klussen allebei zwart en hebben dus buiten uitkering een prachtig inkomen erbij.
Mag ik even oordelen?
Oh en ze zijn gestopt met in huis roken want ja dat is zo ongezond.
Gelukkig zaten we buiten en konden ze hun pakjes gewoon leegroken.
Ik ben ze regelmatig dronken of aangeschoten tegen gekomen.
Denk je dat ik respect heb voor die soort mensen?
Dat ik ze voor vol aanzie?
Zeker omdat zijn vorige vrouw zich letterlijk dood gerookt en gezopen heeft.

Ik kijk tegen mensen op die zich rot vechten om uit een depressie te komen en iets van het leven willen maken.
Ondanks hun ernstige ziekte.
Want dat is depressie.
Dus mensen mogen mij best gestoord vinden.
Ik weet wel veel beter.


Tot morgen

geen geld, geen zon

Georgina en Saartje 3


We zouden deze maand heel rustig aan doen wat het geld betreft.
Nou ja ik in ieder geval.
Even een maand lang niks uitgeven.
Is veel moeilijker dan je denkt, nou ja dan ik denk in ieder geval.
Hoe vaak denk je niet; oh dat koop ik even.
Paar plantjes, alvast was T-shirts voor de zomer, een film, een (lees)blad want o de voorkant is zo mooi, nou ja noem maar op.
Ik zou deze maand echt veel geld overhouden.
In gedachten gaf ik t alweer uit.

Nou toen was daar de dierenarts 2 keer, de nieuwe bril die ik al 2 jaar moest en de kapper.
Tot 23 maart moest ik dus zuinig aandoen maar omdat ik deze dagen niets te doen had ben ik dus een week eerder naar de kapper gegaan.
Helemaal geverfd en blonde plukjes en verzorging erbij waar ik goed over nagedacht had.
Ik ben namelijk heel blij met mijn haar.
Nu met die plukken erin ben ik bang dat het uitdroogt dus hup special shampoo en conditioner erbij.
Die blonde plukjes deed ik voor de heer des huizes, dat vindt hij mooi.
Doe het dan in je eigen haar zou je zeggen maar nee hij vindt t mooi bij mij.
Hij kwam gisteravond om 22.30 thuis van het werk en vond het inderdaad prachtig.
Ik had niets gezegd en hij was blij verrast.

Enfin weg poen.
Maar ik zit hier met prachtig haar, beeldschone bril (helemaal alleen uitgezocht) en Soop heeft weer een mooi gebit en kan weer lachen.
Vanaf volgende week dan maar weer heeeeel zuinig aandoen?

Mr. X heeft hier de wc zelf betegeld anderhalf jaar geleden.
En ik durfde er niets van te zeggen maar gelukkig begon hij er zelf over maar het is echt heel lelijk.
Het moet dus overnieuw en dan door een vakman.
Dom natuurlijk want nu veel meer geld kwijt maar ik en hij hebben geen zin om ons jaren te irriteren dus we doen iedere maand geld opzij zodat het niet echt opvalt straks.
Wil het toeval dat de kippenman een vakman is en ik vroeg of hij even een offerte wilde maken.
Hij keek blij toen ik t vroeg.

Ik ben blij dat X hier nooit leest want ik zou dit anders nooit hier geschreven hebben.
Dit soort dingen zijn zo gevoelig voor mannen.
Als ze iets maken hoe klein dan ook; overlaad ze met complimenten, sla je hand voor de mond alsof je zoiets moois nog nooit gezien heb.
Wedden dat de rest van de dag heel gezellig wordt?

Het geheim van een leuke relatie is dat je elkaar veel complimentjes geeft volgens mij dan he.
Kijk als X en dat doet hij af en toe, zegt; zou je niet naar de kapper gaan het ziet er niet uit.
Denk ik; zoek t even uit of ik zeg; schatje ga lekker terug naar je ex, die was toch zo leuk?
Maar hij zei; weet je wat jou leuk staat, van die blonde plukjes.
En ja hoor het werkt.
Ik ben blut maar ik heb wel blonde plukjes.
Zo simpel is het leven soms.

Zondag zitten we weer in Lisse op een verjaardag bij onze vrienden.
Oh besef opeens dat t helemaal geen mooi weer gaat worden.
Dat is dan weer jammer.
Geen zon, geen geld.

Ik wens je een heel fijn weekend toe.


en dank jullie wel voor al jullie leuke en lieve reacties.
Ik ben er heel blij mee.

kleding,kapper, kips

Ik vind een heel hoop dingen.
Ik vind eigenlijk overal wat van.
Ik weet of anderen dat ook hebben, die drukte in hun hoofd.
Volgens mij niet.

Zo vind ik dat, nu de warme dagen er weer aankomen, je je naar je figuur, leeftijd en de gelegenheid moet kleden.
Zoals sommige jonge meisje naar school gaan met zeer korte strakke broek en dito topje, vind ik niet kunnen.
Dat trek je aan als je naar het strand gaat.
Ik zie ook vreselijke dingen in de supermarkt.
Veel te dikke, oudere dames in veel te blote outfits.
Topjes met haren onder de armen, nou ja ik zie een hele hoop.
Zelf kleed ik me altijd even om als ik in het openbaar verschijn en ik thuis door de warmte in korte broek rondloop.
Ik weet niet beter of het is ook een soort beleefdheid naar anderen.
Zij hoeven niet naar mijn blote lijf te kijken.
Tuurlijk zijn er ook de mannen met ontbloot bovenlijf enz.
Ik weet wel dat we met de jaren hier erg tolerant zijn geworden en we overal maar maling aan hebben wat ongeschreven regels betreft maar toch........
Vrijheid, blijheid?
Geef mij maar respect.
Je zou niet moeten zien hoe ik er nu uitzie hoor.
Haar recht overeind, legging, sandalen, oude trui, geen make up.
Heerlijk is dit om zo goed wakker te worden maar daarna probeer ik er weer wat van te maken.

Straks ga ik naar de kapper.
Voor uitgroei en blonde plukken.
Hopen dat die mijn IQ niet aantasten.

Nog steeds grote zorgen om mijn mr. X.
Die af en toe als een soort zombie door het huis loopt na zijn werk.
Dinsdag besloot hij zich ziek te melden want hij kon niet meer maar toen ik thuiskwam was hij spoorloos verdwenen en zat hij weer op kantoor.
Ik weet gewoon niet wat je als vrouw eraan kan doen?
Ik had de burn out al lang uitgevonden voordat het een naam had dus ik weet wat het met je kan doen.
Ik lees het hier ook op verschillende blogs.
De dokter zei; blijf maar een week thuis en ga daarna andere baan zoeken.
Ik ben dus nooit meer aan het werk gegaan.
Nu is ieder verhaal anders maar ik ben zo bang dat zijn lijf ook krak zegt.
Waarom denken mensen toch altijd dat ze onmisbaar zijn?
Ik dacht het zelf ook best wel.
Michel Fugain zingt in een liedje; het kerkhof zit vol met onvervangbare mensen.
Ik kan nu niet ziek zijn zegt mr. X en ik hoor dat er weer een collega 3 weken ziek thuis zit.
Waarom die collega dan wel?
Enfin half mei heeft hij 3 weken vakantie en dan zullen we zien wat er gebeurd/

Het meisje met het rode haar ziet er zo goed uit.
We zien elkaar nog steeds een paar keer in de week en altijd blij om elkaar te zien en te kletsen.
Het is vreemd voor mij om  niet echt meer nodig te zijn.
Ik hoef niet echt tijd vrij te maken of er steeds aan te denken.
We kunnen nu anders met elkaar omgaan.
Begrijp me goed, het is heel fijn, vooral als ik zie hoe goed ze eruit ziet, maar het is voor mij even wennen.
Ik hou tijd over.
Zeker in mijn hoofd.

Wat een prachtig weer is het toch.
Zie net dat Saartje drie, net als Mathilde het hek waar ze achter horen over gefladderd is.
Dat doen deze soort kippen zelden tot nooit, behalve Mathilde dan en nu dus ook Saartje 3.
Ik weet nu al dat mr. X boos gaat worden want ja ze eten wel de jonge plantjes op.
Maar mr. X komt vanavond laat thuis en dan liggen de meiden al lang weer in het hooi te pitten.
Wat maakt jou gelukkig  vroeg Klief op haar blog.
Nou dat dus.
DE zon, de planten die weer de grond uitkomen, de beestjes die hun leven leven en genieten.
Als X thuiskomt, voel ik iedere keer weer iets in mijn hartstreek.
Al is het de eerst 3 kwartier even doorzetten want jeetje wat een chagerijn haha.
Echt dames.
Zo roze als ik mijn leven wil doen voorkomen is het niet altijd hoor.


Lot;  IEDER ZIJN MUG moet inderdaad MEUG zijn maar mijn moeder sprak zeer slecht Nederlands en dat vonden wij wel grappig.
Zo kon ze bijvoorbeeld ook geen geel zeggen, het klonk meer als geil en ook dan lagen we in een deuk.
Tja wat maakt t uit waar je om lacht als je maar lacht toch.

Zo nu ga ik een gepaste tenue zoeken om naar de kapper te gaan.
Ik kan het vanaf hier lopen en dat vind ik heerlijk.
Soms is het leven gewoon best leuk.

ieder zijn mug

Ik heb gisteren mijn een na laatste cavia, Pompadourtje in moeten laten slapen.

Wat voelde ik me beroerd.

Ik was nog bang dat de dierenarts me WEER om zou praten zoals vorige keer met Kleine Viezerik

(moet toch weer lachen, waar haal ik die namen toch vandaan)

Kleine V. was zo ziek maar ik liet me overhalen en 2 weken later kon ik hem alsnog in laten slapen.

Pompadourtje is er dus ook niet meer.

En ik baal dat ik baal van een dode cavia.

Hoeveel mensen geven er geen bal om?

Vanmorgen weer een heerlijke ochtend gehad, jullie weten toch onderhand waar ik op dinsdag ben?

De juf liet haar twee jonge varkentjes los in de tuin en wat een pret hadden ze en zodra zij ze riep dat ze weer in hun stal moesten kwamen ze er weer aangerend nadat ze nog even de kippen en het konijn de stuipen op het lijf hadden gejaagd.

Zoooo schattig.

Op dinsdag komt het buurmeisje altijd met haar zusje of met een vriendin zoals vandaag.

Dan gaan ze wandelen met Soop en daarna doen we iets gezelligs hier.

Zaterdag over een week gaan we met een clubje vrouwen dagje Amsterdam.

Krijg ik net weer een appje hoe laat we weer terug zijn want om 15.30 had iemand alweer een andere afspraak.

Ik vind dat altijd zo onbeschoft.

Het gebeurd iedere keer weer hoor en toch blijf ik het doen.

Al maak ik me wel stukken minder druk dan vroeger.

Ik baal dat wat we ook doen er altijd wel iemand of meerdere iemanden haast hebben.

Of opeens wat anders of....weet ik veel wat.

Twee weken terug prikten we met zijn tienen een datum dat iedereen kon, oh wat hadden we er een zin in.

Ik vind dan als er iets beters tussendoor komt dan kan je dat gewoon niet doen want ja je gaat een dagje naar Amsterdam.

Toch?

Ander heeft al afgezegd en die heeft een acceptabele reden en had van tevoren al gezegd dat t kon gebeuren.

Ik kan het verder alleen mezelf kwalijk nemen hoor want ik blijf organiseren, kan t gewoon niet laten, terwijl ik eigenlijk het liefs met X  zou gaan.

Alleen durf ik dan niet naar Amsterdam al zou me dat prima afgaan want ik ken er goed de weg.

Maar zoals gezegd ik maak me steeds minder druk.

maar nog wel teveel merk ik aan het gevoel in mijn buik.

We hebben gewoon teveel keuzes en we willen ook gewoon volle agenda's.

Nou ja ik niet en vele lezeressen hier ook niet volgens mij maar die meiden waar ik mee omga, je wordt er bang van.

Wat zij in een maand doen doe ik toch niet in het hele jaar hoor.

We/ze willen ook geen keuzes maken en moet allemaal èn èn.

Ik geloof niet dat ze echt genieten als t allemaal zo snel gaat en moet.

misschien vergis ik mij en is zo een leven helemaal geweldig.

Ik zal er NOOIT achter komen.

Gelukkig niet.

ik laat ondertussen ieder uit de groep in gedachten voorbij komen en inderdaad ik heb het rustigste leven van allemaal.

Ik hoef ook niet India, Vietnam, Gambia, enz. te gaan ontdekken.

Ik vind t allemaal best.

Wel zou ik mee willen reizen in Europa maar dat gaat nu eenmaal niet en het zal ook nooit meer gaan dus ik kijk TV en ik lees erover ook leuk.

Eind januari vroegen vrienden of we 2e paasdag mee uit eten gingen.

Ik weet dat ze eerste paasdag ook al een afspraak hadden.

En dat ze in een opwelling een vliegvakantie hebben geboekt waar ze spijt van hebben.

De heer des huizes en ik houden van een lege agenda en plannen in het weekend maar 1 afspraak of niks.

Aan de andere kant vond ik afgelopen weekend best wel een beetje saai.

Ons hoogtepunt was de serie SMERIS.

Ik had toch wel IETS mee willen maken, wat weet ik dan ook niet.

Ach ieder zijn MUG zou mijn moeder zeggen.

En wat doe jij met de kerst?

Wat zijn katten toch mooi.

Geen flauw idee van wie ze zijn maar ze brengen uren door bij ons.

Kip Mathilde is gestopt met broeden en komt weer iedere ochtend gezellig lang.

Ze zit nu op mijn prullenbak naast me, kleine geluidjes te maken.

Oh jee, ze springt op t bureau.

Ik heb snel foto's gemaakt.

Hoe schattig wil je het hebben.

Terwijl je aan het typen bent.

Ligt ze hier gewoon te pitten.

Wat een prachtig weer was het toch.

Je zou er energie van krijgen.

Dat was bij mij niet echt het geval en daar baal ik van.

Zo vond ik het ook nodig om gisteren de halve dag te gaan zitten piekeren.

Maar genoten heb ik natuurlijk wel.

Samen werken en koffie drinken in de tuin.

Er waren bijen, vlinders, hommels en ik zag een lieveheersbeestje.

Zat ik zatermiddag heerlijk aan de L.ibelle kwamen eerst de 2 buurtkinderen, oh en ik zat zo lekker en daarna de weduwnaar, vriend van Mr. X vanaf kleuterschool, en zijn vriendin.

Dag heerlijk L.ibellemoment.

Kip ligt hier echt te slapen, oooooh wat schattig.

(niet te hard typen)

Ik heb veel van mijn moeder.

Ik laat ieder die aan de deur staat binnen.

Nou ja bijna.

En ja dan moet ik gezellig gaan doen en doe dat ook.

Gelukkig viel het ook wel allemaal mee.

De weduwnaar heeft de neiging om veel wat wij hebben af te zeiken.

Maar we boften want hij hield zich in.

Ik pik het trouwens ook niet hoor maar X doet dat wel.

Die wil nooit toestanden.

Mijn ervaring is dat als je altijd maar je mond houd mensen denken dat ze alles kunnen zeggen.

Oh ik bakte ook een bosbessencake en wat denk je wat er niet in zat?

Ik vond hem al zo vreemd smaken.

Bosbessen staan nog in de ijskast.

Net als mijn moeder kan ik lachen om dit soort dingen maar aan de andere kant maak ik me soms best zorgen.

Niet om een keer zo een cake maar ik vergeet zoveel.

Ren ik naar boven om ...... te halen, euh wat was het ook weer?

Woorden, dingen.

Gelukkig heeft X dat ook ook al is hij dan niet in de overgang.

Heb voor me een prikbord met lijstje (uit  de Lib) wat je klachten allemaal kunnen zijn en daar stel ik mezelf dan maar mee gerust.

Dit is toch te schattig?

Hoe was jouw weekend?