geluk?

Daar zaten we gisteravond tot laat te kletsen, te genieten, te eten en te drinken.

Komt op de foto's niet echt tot zijn recht maar het is een hele kleurige tuin.

Knallend zelfs.

en alles past bij elkaar.

Zelf hou ik mee van rust.

Zowel in huis als in de tuin.

maar daar zit ik vaak onder die afkapping lief en leed te delen.

Te lachen, te huilen, te troosten, te roddelen.

altijd veel te vertellen en te vragen.

Gisteren met de mannen er bij.

Die kunnen het ook prima vinden

Bij het afscheid de man beloofd dat hij gerust op vakantie kon dat wij wel op zijn meissie zouden passen.

Nergens, op de blogs klaagt er iemand over het weer dus wil ik graag de eerste zijn.

De ochtenden en de nachten zijn trouwens lekker koel.

Dan kan je zoveel mogelijk je ding doen.

Daarna moet je je rustig houden.

Ik heb de schurft aan dit weer en kan soms beetje in paniek raken als ik zie dat het voorlopig aanhoud.

Las eens op een blog van iemand die ook regelmatig depressief was dat wij al onze energie nodig hebben om ons overeind te houden en dat we daarom zo slecht tegen die hitte kunnen.

Ik vond het een uitleg waar ik me in kon vinden.

Het weercijfer is de komende tijd een 10.

Nou ik vind het echt geen tien.

Meer een 3 of zo.

Altijd de pest gehad aan hoge temperaturen.

Heb ik veel te vertellen?

Nee eigenlijk niet.

s"Nachts als ik wakker lig "schrijf" ik in gedachten een blog vol met hele intelligente en nuttige dingen.

Of heel grappig, dan moet ik zelf lachen in het donker.

Waar haal ik het toch vandaan denk ik dan

Jammer dat ik het s"morgens alweer vergeten bent.

Als ik lees dat mensen het lief van me vinden dat ik me bekommer om meisjemetderodeharen dan vind ik dat natuurlijk hartstikke leuk, ben ik toch nog iemand, maar eigenlijk zouden we het met zijn allen gewoon heel normaal moeten vinden.

Ik durf best te vertellen dat ik er voor haar wil zijn want ik weet dat een mens nooit iets doet als hij er zelf niet beter van wordt.

Is helemaal niet erg, zo zitten we nu eenmaal in elkaar.

Zij is altijd blij om  mij te zien en waardeert wat ik voor haar doe.

Dat geeft mij dan weer een goed gevoel.

een gevoel dat ik er toe doe.

Als ik iets voor de X doe en zie hoe blij hij is dan maakt mij dat weer blij.

Zoals onze boottocht met onze vrienden I en E met picknick.

Je kan hier en daar aanmeren op een eilandje, dekentje uitspreiden, lekkere dingen mee en bijkletsen, lachen en elkaars onze plannen vertellen.

Ik kan mr. X niet blijer maken dan mee te gaan 

Of achterop de brommer te springen.

Ik besef hoe rijk we zijn, bootje, brommer, 2 auto's, 2 ongebruikte fietsen, een voor- en achtertuin waar we beiden veel plezier aan beleven. 

Het huis, de buurt.

Zonneschermen.

We wonen niet ver van strand of bos.

We kunnen naar musea of winkelcentrum of niet.

We kunnen goed eten kopen.

op vakantie.

We hebben vrienden.

Leuk burencontact.

Twee buurmeisjes die regelmatig over de vloer komen en waar ik van geniet.

Morgen een surprise party van een buuv die 70 wordt en waar we uitgenodigd zijn.

Ik besef best dat ik/we onze best moeten doen om het allemaal te behouden en te waarderen.

Dat ons geluk zeker in het besef zit van wat we allemaal hebben.

Vanmorgen in de tuin ontbeten.

We eten zoveel mogelijk buiten.

Niks op de bank even onze hap wegwerken.

Nee, altijd aan tafel en ons best doen om het gezellig en bijzonder te maken.

Het is niet vanzelfsprekend dat ik HEM heb.

Of HET.

Zat is dus van de week in de tuin met vriendin te boetseren onze een parasol, kip en hond bij ons en even verderop lagen er 2 duifjes tegen elkaar aan op de grond  verliefd te doen.

en ik dacht;

dit is geluk.

Geluk is voor mij niet overal naar toe rennen omdat ik anders iets mis.

Ik las laatst ergens;

pas op voor de eenzaamheid van een druk leven.

en ik dacht; zo is het.

hij is er

Wat zijn ze toch leuk die vogels.
Lees er maar eens over en je zal zien hoe slim en sociaal ze zijn.
Ik hou van hun brutaliteit.


Zo.
Opgemaakt en gekapt zit ik te wachten op Ernst.
Ik wil bewijzen dat er wel een tweede kans bestaat om een eerste indruk te geven.
De vorige keer, tja hoe leuk kan een rattenvanger zijn, had ik er geen werk van gemaakt, staat me daar een knappe vent voor de deur.
Nee, dit gebeurt me geen tweede keer.
Is niet eens zeker dat hij het is die komt hoor maar ja een slimme meid is voorbereid.
Kan tussen 7 en 12 uur komen.
Zal tussendoor de make/up bij moeten werken.

Gisteren de middag in de tuin doorgebracht onder een parasol met klei voor onze neus en in onze handen.
Meisjemetrodeharen en ik.
Ze kan zoveel minder dan een jaar geleden.
Lopen gaat heel slecht en doet veel pijn.
Fietsen gaat hele even.
We hadden de wens om in zee te gaan zwemmen maar ook dat gaat niet meer.
Eigenlijk besefte ik gisteren pas hoe erg het was.
Uitstapjes maken zal niet meevallen.

Zaterdag gaat haar man een week weg en die maakt zich grote zorgen.
Ze hebben een grote hond die een paar dagen geleden een tia heeft gehad.
Ze ziet er erg tegenop om alleen te zijn.
Ik heb aangeboden om veel te helpen.
Aan mr. X gevraagd of hij ook wil helpen met de hond, haar zoon is ingeschakeld en ik hoop dat een vriendin die verderop woont er ook voor haar zal zijn.
Het gaat vooral om de hond.
Maar ik wil haar ook steunen als het niet gaat .
Haar weer oppeppen.
Voel me wel een beetje de blinde die de lamme helpt of zoiets.
Merk dat ik zelf heel weinig energie heb en vooral heeeeel veel stilte en rust nodig heb.
maar ik wil ook dat haar man kan genieten van zijn vakantie en weet dat er mensen om haar heen zijn.
De hond zou naar zijn oppas gaan maar dat gaat nu niet hij die tia heeft gehad.
Ben een beetje bang dat het een zware week gaat worden maar wie weet valt het reuze mee en moet ik gewoon mijn stilte dagen zoveel mogelijk inlassen.
Ik kan me zo verantwoordelijk voelen voor een ander dat ik er zelf soms aan onderdoor ben gegaan dus dat is heel dom.

Verder besef ik wel hoe gelukkig ik ben met ons huis.
en onze buurt.
Krijg steeds de buurmeisje over de vloer die Sofietje komen halen om te wandelen.
Ik was ze gisteren vergeten een plastik zakje te mee te geven.
Moest de kleine van 5 bij de drol waken )zo vertelde grote zus het mij' terwijl zij snel een zakje kwam halen.
Haha.
Schattig toch?
Ik heb altijd tegen ze gezegd; oke jullie mogen haar meenemen maar als ze iets doet, of jullie rapen het op of jullie komen me halen.
Ze doen het dus zelf.

Tja en dan "moet" ik ook nog een picknick regelen voor vanavond op het water.
Vriendin I. neemt ook dingen mee hoor.
Ik moet nog iets verzinnen en het gaan kopen.
Maak er weer een probleem van terwijl dat helemaal niet nodig is.
maar ja zeg dat maar tegen mijn brein.
Die vindt het een groot probleem.
en daar reageert mijn lijf dan weer op.

Ik heb het vaker hier verteld maar I. zag een docu in de bioscoop en is vanaf dat moment definitief gestopt met het eten van vlees en vis.
Het bleek zo schokkend te zijn.

Hoe raar uit mijn mond, het is best lastig al die mensen die bepaalde dingen niet meer willen of kunnen eten.
X stelde een paar lekkere recepten voor maar daar zat dan weer vis in.
Meisjemetrodeharen eet hier zeer  regelmatig met de man maar zij is allergisch voor allerlei dingen.
Zelf eet ik natuurlijk geen vlees en geen suiker dus ik ben ook zo een klant.
Het leven is er echt niet makkelijker op geworden met de jaren.
Niet alleen met eten maar met alles.
De drukte, de snelheid, al die eisen die al die mensen stellen, het egoisme.
die volle agenda's ( van de anderen)

Ik begrijp mijn ouders, nou ja het ging van mijn vader uit want ja ma had niets te vertellen en vond dat trouwens helemaal niet erg, maar zij gingen dus in een frans dorp zitten met 600 inwoners en leefde een super rustig leven en deden echt NIETS waar ze geen zin in hadden.
Nooit eens iemand bellen om te vragen hoe het gaat of een kaartje sturen.
Niet eens naar Nederland gekomen toen de kleinkinderen geboren werden.
Super egoistisch waarschijnlijk maar ze vroegen van een ander ook niets.
Ik sprak mijn vader aan het eind van zijn leven en hij vond dat hij een heel fijn leven had gehad.
En ja mijn moeder was altijd gelukkig dus daar weet ik het ook van dat haar leven goed was.
Weinig tegenslag maar ja dat is al je weinig mensen in je leven toelaat ben je ook niet verdrietig als er iemand overlijdt.
Fout of goed?
Als ze geen kinderen hadden gehad had ik gevonden dat ze gelijk hadden.
Ik zie veel van het gedrag van vader terug bij mijn broer.
Of je past je aan hem aan of je blijft weg.
Maakt niet uit of je zijn zus bent of zijn kind.
Het is zijn wet.
 Wat is het meest nutteloze advies dat je ooit gekregen hebt, vraag mijn theezakje vandaag.
Euh eer u vader en moeder?
Ik dacht het niet.
Pa vroeg ik hem aan het eind van zijn leven, weet jij hoe lang je mij niet gezien hebt?
Ja hoor een jaar of zes zeven.
Pa het is 16 jaar.
Zo dat is een tijd.
Het interesseerde hem totaal niet.
Wij hebben niets te zoeken in Nederland zei hij eens tegen mij.
En hij meende het.

Ik zit al 2 uur op Ernst te wachten.
Dat is niet netjes van hem.
Even mijn lipstift bij werken en dan voor het raam zitten wachten totdat hij met zijn brede, gepierde lichaam  door het hek komt.

Ah en de koffie smaakt weer heerlijk.
Ik ga maar even wat recepten zoeken voor vanavond.

oh dames hij is er.
Ik ga vlug.

theezakjes stellen best wel goede vragen

Gisteren had ik na een bezoek aan ziekenhuis, niets aan de hand, de keus uit boodschappen doen of de tuin.
De boodschappen waren best belangrijk, de tuin niet.
Ik koos er toch voor om in de aarde te poeren.
Dat was een goede keus.
Ik voelde me daarna stukken beter, kookte lekker, al moest ik de spinazie van de diertjes er voor gebruiken, en was een en al glimlach toen X binnenkwam.
Beetje te laat want ik was blijven hangen bij meisjemetrodeharen.
Ik denk altijd even een klein uurtje langs maar het loopt daar altijd uit de hand.
We zijn altijd zo nieuwsgierig naar elkaars leven.

Ik ging "even" vragen of ze vandaag bij mij in de tuin kwam boetseren.
Dus vanmiddag zien we elkaar weer.
Sowieso is 2 a 3 keer in de week heel normaal.

Beetje jammer alleen dat ik eigenlijk als ik slim was geweest een stilte dag had moeten inplannen.
Ik las laatst dat mensen zoals ik alleen maar tot rust komen door alleen te zijn en stilte.
Dat klopt helemaal.
Ik heb de tekst groot uitgeprint, nou ja A4 formaat, ga het in een lijstje doen en in de gang ophangen.
Voor anderen, niet dat het gaat helpen, maar vooral voor mezelf.
Ik moet ophouden me schuldig te voelen dat ik alleen wil zijn.
Sterker nog MOET zijn.
Ik blijf het maar oneerlijk vinden dat ieder die met een gekneusde voet stil moet zitten met haar/zijn been omhoog alle begrip heeft maar voor een gekneusd leven is er weinig begrip.
Ik zou ook al lang schijt moeten hebben aan anderen maar nee hoor het schuldgevoel blijft.
En waarom eigenlijk?

Ik begin nu op te knappen maar vanmorgen werd ik al een beetje ziek wakker.
Stress dus.
en angst.
Ja omdat zij hier komt en ik eigenlijk zovele andere dingen zou moeten doen.
En omdat ik morgen weer een drukke dag heb.
Onder andere een picknick voorbereiden.

We gaan morgenavond varen en picknicken met onze vrienden I en E.
Is leuk, echt waar, elkaar tijdje niet gesproken, paar weken of zo, en is leuk om bij te kletsen maar die stress van mij iedere keer.

Nu een paar uur na het opstaan begin ik een beetje weer een beetje plezier te voelen.
Over vanmiddag en morgen.
En over de vakantie.

Kip Mathilde zit al een hele tijd te zeuren om haar stukje banaan.
Soms kan ze zo te keer gaan en zeker als ik met de X buiten aan het eten ben en ze geen aandacht krijgt zit ze door onze gesprekken heen te schreeuwen.
Geeft dat beest een schop zegt de X dan.
Haha.
Ze is af en toe echt irritant.
En hij ook.

We eten trouwens zoveel mogelijk buiten.
Dat is zo heerlijk.
En samen in het weekend buiten ontbijten is helemaal top.
Kip en hond meestal naast ons op het bankje.
Voor mijn broodnodige ontspanning.

Mijn theezakje van gisteren vroeg wat ik het allerbelangrijkste vind in het leven./
Voor mij blijven dat de dieren en de natuur.
Zonder hen zou ik het niet lang redden.

En jaha natuurlijk zou ik mr. X boven alles kiezen als dat moest maar dat vroeg het theezakje niet.

oog in oog

Weer zo een perfect beeld uit get museum in Rotterdam.
Mooi, mooi, mooi.

Gisteren stond ik oog in oog met hem.
De Rat.
Sofietje had hem/haar de schutting opgejaagd.
Ik zag dat het beest doodsbang was en niet bewoog.
Zo kon ik hem goed bekijken.
Beetje jammer dat het niet DE rat was maar een ander.
Deze was veel lichter van kleur.
Dus ik heb nu geen rat in de tuin maar RATTEN>
En daar krijg ik dan wel de zenuwen van.
Goed ze komen donderdag de rattenvangers.
Ik weet nu ook dat ze al tijden in onze tuin wonen.
Ik zag altijd al overal gangen en maakte er maar muizengangen van terwijl ik best wel wist dat die veel te groot waren.

Gisteren ook, stak de Soop zomaar de drukke weg over.
Een bus stopte op tijd.
Ik moet er niet aan denken om mijn Soop kwijt te raken.
Bedankte duizendmaal de buschauffeur en verontschuldigde me.

Stond best in het eken van dierne dit weekend.
Zo moest ik onverwachts naar de dierenarts met mijn Ludo. (konijn)
Die blaasontsteking had.
In de wachtkamer zat meisjemetrodeharen met haar grote hond en ze begon meteen te huilen toen ze me zag.
Hond had TIA gehad en de vooruitzichten waren niet best.
Ondertussen is hij trouwens weer opgeknapt gelukkig.
maar ja voor hoe lang.

Van alles gedaan in het weekend, niets schokkends maar vond het niet echt leuk.
Geraniums en perkgoed eigenlijk niet meer te koop.
Bij de kringloop hadden ze ook niet wat ik zocht.
Wel hard gewerkt in de tuin en huis.
Zeeeeeeer slechte film gezien.
Tijd geleden dat ik zo een slechte zag.

Beetje mot met de X.
Kwam allemaal weer goed.
We gingen samen winkelen en ik kocht leuke kleding voor hem in de uitverkoop.
En ik kocht een zomerjurkje en 2 fatsoenlijke korte broeken om thuis te dragen want wat ik had was echt vreselijk, die gingen meteen de kledingcontainer in. Zo kan iemand anders er heel oncharmant in rondlopen ergens op deze wereld.
X vind dat vreselijk als ik er zo bijloop en ik snap hem helemaal maar ik vind het heerlijk
Maar nu dus 2 mooie, frivole (ahum) korte broekjes waar ik mee kan tuinieren, lezen, huishoudelijk werk doen, de hokken schoonmaken en Ludo zijn medicijnen kan toedienen.
Laat t warme weer maar komen.

Daarna onze hond opgehaald en zijn we een hapje gaan eten even verderop.
Kostte onze dus hond bijna het leven maar het was gezellig.

Mijn humeurtje is niet zo best maat het voordeel is dat ik de enige ben die er last van heeft.
Of ik een reden heb?
Nee.
Ik ben een vrouw en wij vrouwen hebben geen reden nodig om chagrijnig te zijn, het zijn onze hormonen. TocH?
Gaat zo wel weer over al kan ik me er nu nog niets bij voorstellen.

Over 3 weken is onze vakantie al.
We hebben er veel zin in.
Oh lekker lopen daar in Limburg en daarna de Moezel.

Fijne week.

ik zal nooit burgelijk worden

Ik ben dol op kauwen en andere zwarte vogels.
Ja zeggen mensen dan maar ze eten de kleintjes van anderen op.
Doe jij toch ook .
Wat bedoel=
Jij eet toch een rund, varken, kip? Nou die hebben ook een vader en een moeder.
Zeg ik regelmatig tegen mijn vleeseter hier;
ja zit moeder varken bij het hek te wachten tot haar kind terugkomt maar die komt niet terug want die ligt op jouw bord.
Hou toch eens op met die onzin, zegt hij dan boos.


Vakanties.
Appte ik van de week naar een vriendin waar we naartoe gingen op vakantie, 5 dagen Zuid-Limburg en 4 Moezel.
En jij?
Eerst naar Chili en daarna naar Mexico.
Ik moet dan altijd glimlachen om de X en mij.
Op zijn werk vragen ze niet eens meer waar hij heen gaat, terwijl ze vertellen over wat zij gaan doen zeggen ze tussen neus en lippen door tegen hem; jij gaat zeker naar Limburg.
En echt ik vind dat grappig.
Ik had namelijk nooit gedacht dat ik zo burgerlijk zou worden.
En vooral dat ik dat heerlijk vind.
Huisje, boompje, beestje, af en toe een paar dagen weg en tevreden zijn.
Moet er niet aan denken om 2 weken weg te moeten.
Of ver weg.

De meeste mensen waar ik mee om ga gaan ver weg en velen met heel veel plezier.
Anderen komen steeds terug met drama verhalen over het eten, de warmte, het hotel, de zee die te koud was.
Na 1 week al terug willen maar ze moeten dan nog een hele week.
Pubers die in Brazilie alleen maar op het strand hebben willen liggen dus niets gezien want ja kinderen maken de wet bij velen.
En stel je voor dat die liefjes een dag iets zouden moeten doen waar ze geen zin in hebben.

Als ik mezelf iets had beloofd toen ik jong was dan was het wel om nooit burgerlijk te worden.
En ja om nooit meer dan hooguit 55 kilo te wegen.
Allebei niet gelukt.
Maar burgerlijk is leuk.
Genieten van een bakkie koffie in je tuin.
Geraniums kopen om de boel op te fleuren en je al verheugen om ze te gaan kopen.
Lekker met een Libelle, hond tegen me aan, op de bank lezen.

Tuurlijk zou ik soms willen dat ik makkelijker kon reizen en dan lekker 2 weken naar Zuid-Frankrijk gaan of  Zwitserland.
Maar dat gaat al heel lang niet meer dus heb ik me al lang erbij neergelegd dat het zo moet en dat is prima.
Verleden jaar kreeg ik na een paar dagen Ardennen vreselijke heimwee naar huis en naar meisjemetrodeharen.
Dat was vreselijk.
Niks is zo goed als thuis.

Weekend; het is feestweek in ons dorp.
Nog niets van gemerkt eerlijk gezegd.
De X gaat vandaag want zijn kinderen doen mee aan volleybal wedstrijden.
We hebben verder geen afspraken of verplichtingen.
Ik MOET wel de deur uit want ben al teveel thuis geweest de afgelopen dagen.
Thuis moet ik altijd zoveel dat ik uiteindelijk niet weet waar ik aan moet beginnen en dus niets doe.


Ik wil nog even bedanken voor jullie reacties iedere keer.
Het heeft me zoals altijd goed geholpen.
Al jaren heb ik er veel aan.
Ook leuk om andere blogs te lezen omdat je nieuwe ideeen krijgt of inzichten.
fijn weekend en dank je wel.

en ik denk dat ik vandaag geraniums ga kopen.
lekker burgelijk

zal ik ooit nog lachen? ;-)

Niet schrikken is nog steeds in het museum.

Trouwens er was een dag dat je daar naakt rond mocht lopen.

Getver, dat zou ik toch echt niet mee willen maken hoor.

Ik wil mooie dingen zien.

Was vandaag bij de tandarts en laten we zeggen dat dit probleem afgesloten kan worden.

Ik ben klaar voor volgende probleem.

Oh man wat was ik bang.

Jarenlang bij een angsttandarts gelopen om van de angst af te komen, wat zeer goed gelukt was maar vraag me af of ik er ooit nog naar toe zal gaan.

Ik verlang zo hard terug naar mijn vorige tandarts die overal de tijd voor nam en alles zo duidelijk uitlegde dat het irritant was en ja je moest meekijken met een spiegel )tijdens de uitleg) zo dat het duidelijk was.

Ben ik nu dolblij en opgelucht nu het klaar is?

Niet echt.

Ik moet alles laten bezinken en beseffen dat het klaar is en niet meer hoef.

Ja voor controle over 2 weken en daarna ben ik bang dat die man mij NOOIT meer terug zal zien.

Mits alles goed gaat.

Ik ga lekker terug naar mijn andere tandarts.

Het is heel raar dat ik me geen zorgen meer hoef te maken en besef het gewoon nog niet.

Oh en ook zo heerlijk; geen napijn.

Ze hebben wel toegegeven dat ze het onderschat hebben en dat ze het nooit eerder zo gedaan hadden.

Tja lekker, oefen de volgende keer om iemand zonder post traumatische stress.

Waar ik nog het meeste moeite mee heb is dat ik die man zo vertrouwde bij de kennismaking.

Ik baal zo dat mijn instinct gewoon niet klopte.

Kan ik daar nog wel op vertrouwen?

Volgende probleem is best klein vergeleken met deze.

Monsieur le Rat.

Ik zag hem vanmorgen vroeg terwijl hij door de kauwen weggejaagd werd.

Jeetje wat was hij dik geworden?

Of is het een zij?

met baby's?

Ik moet er niet aan denken.

Volgens mijn geloof mag ik niets levends doodmaken maar ik wil ook mijn man behouden en dat gaat deze keer niet samen.

Ik heb hem vanavond maar opgebiecht dat Rat er nog steeds is en dat ik morgen de gemeente ga bellen.

Geloof me of niet maar ik zal het er nog moeilijk mee krijgen.

Ze zetten een val neer met iets heeeel lekkers en als hij/zij ervan eet gaat de klem naar beneden.

Wel een leuke laatste herinnering.

oh wat bah.

foto van internet omdat mijn camera geen zin meer had.

Hebben jullie van de SS Rotterdam gehoord?

Ik dus niet tot vrijdagavond en dinsdag stonden wij op dat schip.

Na het museum gingen we daarheen met het plan dat als er genoeg energie was we een rondleiding van 1 uur gingen doen.

Nou dat was teveel gevraagd maar we hebben wel kunnen rondkijken en gaan deze zomer nog terug .

Mr. X is dol op boten en wil zeker de machinekamers enz. zien.

Het is nu een hotel, hij vaart niet meer en er zitten restaurants op.

Hartstikke geinig.

Op het dek kun je aan het zwembad wat drinken of eten.

Vandaag ging ik uitgebreid verslag van ons uitje doen bij meisjemetrodeharen.

Het is zo leuk hoeveel interesse we altijd hebben in elkaar wel en wee.

En zo jammer dat ze niet meer goed kan lopen vanwege de chemo en ze dus niet zo makkelijk mee kan.

Verleden jaar nog hebben we heel wat dingen met elkaar gedaan maar dat valt nu niet mee.

Eigenlijk kan ze zoveel minder dan verleden jaar.

maar....we hebben mr. X bereid gevonden om met ons naar een kunstmarkt te gaan 150km verderop.

haha arme mr. X.

We gaan hem maar goed verwennen die dag.

(30 juni)

Zus van meisjemetrodeharen, staat daar op die markt met schilderijen.

Ik ga naar bed.

Was een zwaar daggie.

Heb veel leuke dingen in het vooruitzicht en zo lang de depressie blijft waar hij zit kan het een leuke zomer worden.

Heb een lijstje gemaakt van mijn wensen en dat zijn er nogal wat.

En mochten ze niet uitkomen, ook prima.

en het maakt niet uit of je een haas of een schildpad bent.

je hebt hele gelukkige en ongelukkige hazen en zo ook met schildpadden.

Icoontjes maken zegt de X altijd, daar gaan het om.

een haas of schildpad?

Gisteren leek er van alles mis te gaan maar het werd toch weer een bijzondere leuke dag.

Kunst.hal in Rotterdam.

Ik had vrijkaartjes en zo blij dat we gegaan zijn.

Tentoonstelling van Viktor en R.olf pakte we er bij maar het ging dus om de beelden.

Zo bijzonder dat je bij ieder beeld weer een ander gevoel krijgt.

Nou ja ik dan, weet niet of iedereen dat heeft.

Sommigen waren wel heel snel.

Ik hou er van om ECHT te kijken en te voelen.

Meeste indruk maakte dit beeld

Zag mezelf, oud en kinderloos.

Vond het confronterend.

Zo graag een baby vast willen houden.

Vroeg me ook af hoe het zou zijn om op deze leeftijd een baby te hebben.

Ik vond het ook een prachtige oude vrouw.

Ik probeer vrouwen te zien die nog steeds mooi en elegant zijn op haar leeftijd.

Het voelde heel raar om foto´s van deze beelden te maken.

Alsof je stiekem op straat of op t strand foto´s gaat maken.

Dat durf ik nooit.

Er waren ook 3 prachtige beelden van een blote dame in zittende houding maar zo dat je haar, laten we zeggen intieme delen ook kon zien.

Je durfde gewoon niet te kijken, nou ja ik dan, omdat het leek of zei jouw aankeek.

Wat trouwens het meest indrukwekkend was waren de kleine haartjes op haar armen.

Daar besteedde ik meer tijd aan dan aan haar "fruttje" ( zo noemde het klein nichtje dat gedeelte)

Ik vond het prachtig die expo.

Al die gevoelens die het opriep.

Daarna naar de andere zaal, ja we waren er toch he, en wel geinig hoor die mode.

De bruidsjurk is die van Mabel en dat heeft natuurlijk ook een heel verhaal waardoor je kippenvel kreeg.

Trouwen met je grote liefde en hem dan kwijtraken.

Nogmaals zo blij dat ik bij Bertie en anderen las over deze tentoonstelling.

En blij dat ik dit soort gevoelens kan hebben en niet van hot naar her te rennen om van alles mee te maken en uiteindelijk niets te zien.

Tenminste volgens mij dan he.

Misschien is je haasten door een museum hartstikke leuk.

Had vrijdag op het feestje een paar keer moeten vertellen dat wij liever wandelen dan fietsen.

Ja maar zeiden de anderen dan kom je niet ver en zie je niet zoveel.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat een schildpad meer ziet dan een haas.

maar ja lees maar bij NZMZ vandaag, soms of is het altijd, ligt de waarheid in het midden.
Ik blijf bij mijn schildpad verhaal.

morgen gezond weer op

Laat ik beginnen te zeggen dat ik een leuke dag had.

Maar daar wil het niet over hebben.

Nee joh, al die gelukkige mensen daar wordt je toch maar jaloers van.

Ik voel me nog steeds grieperig.

Vergat gisteren mijn medicijnen in te nemen en merkte al vroeg dat dat gebeurd is doordat ik meteen bijverschijnselen had en dacht dat onze dag niet door kon gaan.

Mijn zonnebril brak in de auto.

En ik kan niet zonder.

Mijn camera stopte er mee en daar baalde ik vreselijk van want op stap zonder camera is voor mij niet zo leuk als met.

Maar....ik sloeg me er door heen.

Kijk ik weet ook wel dat het geen grote drama's zijn maar dat klote voelen op deze dag, na zoveel dagen, dat ben ik wel een beetje meer dan zat en als er dan dingen bij gebeuren is het niet leuk.

Ik besef opeens dat ik ook vond dat ik recht had op appeltaart met heel veel slagroom en ja daarom voel ik me nu ook zo opgefokt en bozig.

De suiker in een lijf dus die dat niet meer gewend is.

Ik weet dat de wereld hard is maar soms is het gewoon te hard.

Een kennis van ons wilden iets terugdoen voor de maatschappij, niet te lang, en namen een piepklein meisje van 5 jaar in huis.

Het kind bezat alleen wat ze aanhad.

De politie gaf haar een knuffel en daar kan ze niet meer buiten.

Ze noemt de mensen waar ze nu een paar maanden is al papa en mama.

De echte moeder komt op afspraken niet opdagen en die heeft ze dus niet meer gezien.

Of dat pleeggezin haar wilde opnemen in hun gezin, voorgoed.

Nee, dat wilden ze niet.

Beetje druk met geld verdienen en zo.

Kan dat wel eigenlijk zomaar een kind in huis nemen zo lang het jou uitkomt?

Als iemand dat zou doen met een hond of kat zou ik al op zijn zacht gezegd raar opkijken.

maar met een kind?

Mijn hart breekt.

Ze willen wat terugdoen voor de maatschappij maar niet te lang.

Dan staan de slachthuizen weer in het nieuws.

Weten mensen echt niet wat daar allemaal gebeurt?

Of willen ze het niet weten?

Waarom denk je dat ik geen vlees meer wil eten?

Omdat die beesten zo een leuk leven hebben gehad?

En een geweldig eind?

Kom op jongens.

Laten we elkaar geen mietje noemen, zeiden we vroeger dan.

Soms ben ik gewoon te boos en te bang op en door de maatschappij.

Niet dat ik vind dat ik het zo goed doe hoor, ben net zo menselijk als een ander alleen hoor ik bij de groep die nog wel een beetje nadenkt.

Ik ga slapen en morgen gezond weer op.

VIJF flessen frisdrank

Zo een 10 jaar gelden las ik op een blog over een vrouw en haar manier van bezuinigen.

Mijn hemel dacht ik nog, zo zal ik nooit worden.

Ze ging uit haar dak omdat haar man zomaar 2 plakjes ham uit de koelkast pakte en zo opat.

Nu is er paniek want ik dreig haar te zijn.

Is er nog een weg terug.

De X deed zaterdag de boodschappen en nam frisdrank mee, wel VIJF flessen he dames, dus het is niet dat het nergens over gaat en dat terwijl het niet op het lijstje staat.

Ik ontzeg mezelf best veel gezonde dingen zoals noten en aardbeien omdat ik met veel minder geld de boodschappen wil doen en hij dus VIJF flessen kocht.

We drinken het niet maar we hebben ook niets als we onverwacht visite krijgen.

En STOM, STOM ik begon erover en ja toen hadden we de poppetjes aan het dansen want de X werd kwaad en kwader over mijn gezeik over geld.

Half uur verder besefte ik inderdaad hoe erg ik ben dat ik daar over zeik.

En om het nog erger te maken kregen we onverwacht bezoek en hadden ze trek in frisdrank en dat hadden we dus en werd mijn ongelijk nog meer bevestigd.

Ik was dus die vrouw geworden waarvan ik dacht dat ik dat nooit zou zijn.

Heb dus weer wat goed te maken met de X.

Is al goed hoor maar ik schaam me gewoon.

Ik schrijf regelmatig dat ik blij ben dat ik dingen van mijn moeder heb maar jammer genoeg is dat maar de halve waarheid.

Ik heb ook dingen van mijn vader en oh wat haat ik dat.

Mijn vader was ongelofelijk gierig.

We leefden in armoe terwijl dat helemaal niet hoefde.

Hij vond 3 dingen belangrijk+ mooie auto, grote TV en eten.

Dat was de mazzel dat we nooit honger geleden hebben maar verder kwamen we echt van alles tekort.

Is prima en allemaal geweest maar die zuinigheid zit ook in mij al is het op een andere manier.

Enfin weer iets waar ik aan moet werken.

Nog steeds iedere dag kiespijn aan het eind van de dag en in de nacht.

Vandaag was ik lichamelijk zo beroerd dat ik alleen maar plat wilde en toen het beter ging bedacht ik dat het wel eens van de pijnstillers kon komen.

Dus daar stop ik meteen mee.

Ik word GEK van mezelf.

De pijn, dat gehang, dat geklaag, de onzekerheid.

Donderdag wordt de behandeling afgemaakt.

ook al zo iets waar ik tegenop zie.

Ondanks dat toch een leuk weekend.

Veel in de tuin lopen poeren met constant kip achter me aan.

Heb veel dingen eruit getrokken want het werd veel te vol.

Meisjemetrodeharen kwam zaterdag nog even langs en gisteren kwamen de stiefkinderen met aanhang lunchen en was het gezellig.

Zo een drie jaar gelden gingen we ons aan ons naaste buren voorstellen en gisteravond kwamen ze afscheid nemen.

Ze zijn verhuisd en daar balen we van.

Ik zeker.

Het was zo een rustig stel.

We hadden niets gemeen maar mogen elkaar graag en het doet gewoon beetje pijn.

En ja je kan elkaar opzoeken maar dat is niet wat ik wil.

Als buren is het hartstikke leuk en ongedwongen maar op visite gaan is niet voor mij in dit geval vanwege dat verschil.

Alles verandert altijd maar.

Maar het moeilijkste om te veranderen is dan toch altijd jezelf.

Tenminste als je dat wil natuurlijk.

Ik wil alleen de dingen veranderen die mij problemen bezorgen zoals elke keer mijn kop stoten aan dezelfde steen.

ZEIKEN over kleine dingen.

Beseffen dat als ik mijn mening zegt ik dat van een ander ook kan krijgen en dat ik dan gekwetst kan zijn.

Ik moet meer naar de X kijken.

Die laat iedereen lekker lullen en heeft nooit het soort situatie waar ik in terecht kom.

Iedereen vindt hem leuk en aardig.

Hij heeft wel een duidelijke mening maar heeft gewoon geen zin om die te geven.

Ik kan regelmatig kattig reageren dan doen de ander dat ook en dan heb ik zo een spijt want ik voel me dan rot.

Gewoon mijn mond houden want het heeft totaal geen nut.

Ik denk dat die grote bek van mij een van de redenen is dat ik geen contact meer heb met broer en schoonzus.

En heeft het iets opgebracht dat ik altijd zei wat ik dacht?

NEE dus.

En toch was het een leuk weekend.

Veel buiten, meisjemetrodeharen, veel mr. X, veel tuin met Kip.

Bij de kringloop tafeltje gekocht voor in de tuin. Ibiza look stond erbij.

Geen flauw idee wat ibizaLook is haha maar ik heb er in ieder geval een tafeltje van.

Een heel leuk appartement gevonden in schattig stadje aan de Moezel voor weinig geld en ontbijt als we dat willen.

We gaan 3 nachten.

Heb nog niet geboekt maar moet wel opschieten.

Alleen zo jammer dat ze in Duitsland Duits praten want dat spreek ik weer niet ondanks dat 2 van mijn vriendinnen die nog wel op de witte lijst staan Duits zijn.

Ik praat gewoon zo graag met mensen overal en nergens.

Dat heb ik dan ook weer van mijn moeder.

Zag weer foto's van de Moezelstreek voorbij komen en jeetje wat is het mooi daar.

Mocht je het niet kennen; gaaaaaan.

Ik zou je niet de maanden juli en augustus aanraden .

Bij ons komt het zo uit dat we in juli gaan.

Na Zuid-Limburg.

Ondanks de 5 flessen frisdrank kunnen we toch op vakantie.

wel en wee

Ik slaap het liefst met het slaapkamerraam wagenwijd open.
Dan horen we s`morgens vroeg de geluiden van de vogels.
En van Kip die wakker is.
Ook geniet ik van de kerkklokken.
Het geeft me een soort veilig en huiselijk gevoel.

Gaat nog steeds niet goed met mij na de behandeling.
Voel me echt alsof ik onder een trein heb gelegen of zo.
Wel minder pijn.
Ik wil zo dolgraag eens vertrouwen hebben in anderen maar als ik dan weer zo iets mee maakt met een tandarts dan is alles weer weg.
De 2 afspraken voor de behandeling voelden zo goed.
Vol vertrouwen was ik.
Luisteren naar mijn gevoel en dat voelde goed.
Nou denk ik er anders over.
Het komt vast allemaal goed als alles achter de rug is maar vertrouwen is wel weg en komt niet meer terug.
Als je op de site leest dan denk je echt+ dit is precies wat ik zoek.
NIET DUS!!!
En dit heeft voor mij ook psychisch gevolgen en dat is zo vervelend.
Ik merk dat ik helemaal niet sterk ben als er maar iets gebeurd ga ik wee op de bek.
Oh ik sta heus wel weer op maar ja keuze heb je ook niet.
Hans Ka.zan zei ooit+ je hebt pas verloren als je niet meer opstaat.
Dat vind ik een hele goeie.

Was ik gisteren net thuis van heel veel boodschappen doen werd er weer aangebeld.
MERDE.
Ik zou maar 1 persoon, met tegenzin dat wel, binnenlaten en zij was het.
Uiteindelijk was zij het, dronken we thee en liet ze mij uitgebreid vertellen hoe ik me voelde en wat ik meegemaakt had.
Dat is toch zo heerlijk.

Goed nieuws kreeg ik vanmorgen in de bus.
Het darmonderzoek was goed.
Niet dat ik me zorgen maakte maar toch.
Het was wel even spannend met de envelop open maken.

Mooieschoonzus heeft me via haar broer weer een hele stapel leuke bladen meegegeven.
Kan ik er heerlijk van genieten, denk aan Landleven en Seasons.
Zij krijgt die bladen ook weer van klanten en ze zijn altijd als nieuw al zijn sommigen al een paar jaar oud.
Maar wat maakt het uit, wij genieten wel.
en lekker op goedkope manier.
Daar hou ik van.
Ik voel me altijd genaaid als ik heel soms een blad koop voor 7 euro vanwege de prachtige voorkant en dat ik thuis zo door dat blad heen ben en baal dat ik dat geld uitgegeven heb.

Mr. X is dinsdag jarig.
Pffff alweer.
Wat worden we toch snel oud met zijn tweeen.
Hij heeft vrij genomen en we gaan naar een museum waar ik graag heen wil.
Zondag komen zijn kinderen hier lunchen.
Ik hoop dat we buiten kunnen zitten.
Vandaag wordt zijn zoon 27 jaar.
Een knappe vent, net een eigen bedrijf begonnen en heel serieus ermee bezig.
Een leuke relatie met een knap en leuk meisje.
Hoe anders stond hij 3 jaar geleden in het leven.
Zo fijn om te zien dat het goed gaat en hoe iemand weer omhoog kan krabbelen.
Trots dus.

Hey, Mathilde de Kip is nog niet geweest.
Zo toch maar even kijken waar ze blijft, meestal hoor ik haar al aankomen met haar lieve gekakel.

Vanavond feest in Lisse.
Vieren dat M. geslaagd is voor school.

Gaan jullie nog leuke dingen doen in het weekend?
Bungie jumpen of wandelen?
Ik wens je in ieder geval veel plezier.

veel minder pijn maar nog steeds niet lachen ;-)

Zo he, ik geloof dat ik er weer bed.

De pijn is gezakt en ik zie het weer een beetje zitten.

Was gisteren wel weer erg en ik was bang dat er misschien een ontsteking was of zo maar schijnbaar ben ik gewoon aan alle kanten gekneusd.

Even over de reactie; Wat leuk dat J. op mijn blog reageerde en natuurlijk mogen jullie hier voor haar een boodschap achterlaten.

Ik hoop heel erg dat ze terugkomt.

Zelf denk ik al tijden om mijn blog te veranderen maar ik weet niet zo goed hoe dat moet.

Zou geen kwaad kunnen als ik een beetje meer …..ik wou zeggen illegaal maar dat bedoel ik niet, nou ja minder herkenbaar.

Wat erg ik vergeet zoveel woorden, ze komen wel terug maar het duurt wel even.

Incognito .

Beetje meer incognito.

Over het testament': kwam niet door de kiespijn hoor, ik denk er regelmatig aan en hoeft ook geen haast te maken want mr. X is mijn erfgenaam en ik zou het gene probleem vinden als daarna zijn kids het zouden krijgen, dat moet hij maar beslissen maar stel dat hij eerst gaat dan wil ik dat het gaat naar iets wat we heel erg aan het hart ligt en dat zijn dus de dieren en de natuur.

Nu lijkt het alsof ik met mijn erfenis de regenwouden kan gaan redden maar dat is niet zo hoor maar als je toch je leven aan het aanpassen ben dan ook de ondankbaren uit mijn testament schrappen.

De jongeman waar ik gisteren om in spanning zat is GESLAAGD.

Geweldig nieuws.

Morgenavond een feestje.

Das minder, haha, ik zit niet zo op een feestje te wachten.

Volgende maand gaan we met hem en zijn broer en ouders naar Zuid-Limburg.

Zij 2 weken, wij een midweek.

Doen we al jaren als zij in NL vakantievieren, een paar dagen erheen.

En Zuid-Limburg verveelt mij en mr. X nooit.

Is onze 24ste keer in 16 jaar.

waarom dan foto's van de Moezel.

Nou dachten X en ik misschien wel leuk om daarna een paar dagen samen er naar toe te gaan.

We vinden het daar zo mooi.

Kwam eigenlijk door mooieschoonzus dus daar een paar weken heen wil en ik zocht wat bladen en zo voor haar op, bladerde ze door en dacht; ik WIL ook.

De X is nooit zo moeilijk die zegt meestal; doen.

Ikoontjes maken, zoveel mogelijk is zijn motto.

maar we zien het wel.

Het idee dat het gewoon kan is al zo fijn.

Niet alleen financieel maar ook dat mijn angsten en fobieën het toelaten.

Aardig van ze.

Monsieur le Rat is zoals ik vermoedde nooit weggeweest.

Mr. X heeft het niet door maar ik zal toch moeten beslissen om de knappe rattenvanger weer op te laten draven.

Ik haat het om wat dan ook dood te maken.

Er komt dan een val met lokstof en ja dan is mijn ratje de lul want die overleefd de klap niet.

Wat trouwens wel een voordeel is; we hebben nu geen muizen meer. haha.

Zo zie je maar dat elk nadeel een voordeel heeft.

Ik ben nog steeds niet de oude, dus iets leuks doen zit er niet in voor vandaag maar ik kan wel leuke plannen maken voor over een paar dagen.

Allerlereerst de psych afbellen, heb ik even geen zin in, ga liever iets doen van mijn zomerbucketlijst.