daar ben ik weer

Tragikomedie.
Wat een heerlijke film.
Een genot om naar te kijken.
De sfeer, de beelden, de mensen, het schattige jongetje en ja ik die dool is op alles wat roodharig is kwam goed aan mijn trekken met Gijs N.aber en de 2 prachtige roodharige vrouwen.
Ik rook de sfeer van Italie.
Acht mensen in de bioscoop, ook al zo lekker.
Als je de trailer de moeite waard vindt zou ik zeker gaan.
Het is wat je krijgt.
Even uit het gewone leven.


Goed hier ben ik weer.
Ik ging gisteren naar de huisarts die een dubbele afspraak voor mij had ingepland.
Hij heeft me doorverwezen en in die tussentijd krijg ik gesprek met  praktijkondersteuner.
Over 16 dagen.

Door te mailen met NZMZ, dank je wel lief mens, net als alle anderen die gereageerd hebben zo aardig om mee te denken en mee te leven, ben ik erachter waardoor het af en toe zo mis gaat.
Het is wel weer heel persoonlijk maar ja dat zijn jullie vast gewend.
Ik hou mijn gevoelens heel erg in om mr. X te sparen.
Hij houdt niet van toestanden, welke vent wel en praten gaat ook gewoon niet.
Weer geprobeerd maar hij begrijp het niet en denkt dat ik hem overal de schuld van geeft.
We irriteren elkaar mateloos, hij is een wegloper, ik een prater.
Of een schreeuwer desnoods maar dat doe ik niet bij hem.
Altijd heel voorzichtig dingen uitleggen en dan nog vat hij het verkeerd op.
Dus ik slik en hou me in.
Niet voor mij want van binnen word ik zo verschrikkelijk kwaad om andere dingen .
Zo was ik zo kwaad op vriendin, ik barstte van woede, van binnen he, en begreep niet waarom ik ZO kwaad was.
Was niet leuk was ze gedaan had maar om daar zo kwaad om te worden.
Ze kwam dan even op mijn 'zwarte" lijst.
Ken je dat?
Ik wil je voorlopig of nooit meer zien.
Naar gelang naar de daad van de ander.
Nou kun je best wel snel op mijn lijst terechtkomen hoor en er even snel weer vanaf.
Ben je mijn verjaardag vergeten terwijl ik ALTIJD aan die van jou denk?
Hup op de lijst.
Haha, erg he.

Goed wat X betreft; het gaat om kleine irritatie die groot worden door het niet uit te kunnen praten.
Hij slaat me niet, ik hem ook niet.
Hij liegt niet of iets anders wat me de 10 geboden te maken heeft.
Hij doet veel om het mij naar de zin te maken en ik doe dat ook voor hem.
Maar dat constant inslikken van gevoelens dat nekt mij.
Dat doe ik mijn hele leven al, ik heb echt gewoon pijn op mijn borst, iets wat ik herken van lang geleden.

Ik heb weer een lege agenda voor het weekend.
Hij is naar oude woning van zijn vader met zijn familie om op te ruimen.
Vanavond gaat hij met de man van een vriendin van mij naar een concert.
Morgen weten we nog niet maar een lange wandeling zou fijn zijn.
Donderdag gingen we samen naar de film, zit nu nog na te genieten, en daarna uit eten in Haarlem.
Tussendoor kochten ik een jurk en kreeg ik een jasje van hem.
Die jurk was grappig.
Kwam ik de paskamer uit stond een vrouw me van top tot teen op te nemen en ze schudde met haar hoofd zo van; NIET doen.
Haar gezicht sprak boekdelen.
Mr. X daarentegen, en ik was verbaasd, vond het heel erg leuk.
Sorry mevrouw zei ik tegen haar maar mijn man vindt hem wel leuk dus ik neem hem.
De weinige mensen die er liepen keken geamuseerd toe.
Er zouden misschien dames zijn die zich beledigt zouden voelen maar ik zag er wel de humor van in.
Dan herken ik wel weer mijn moeder in mezelf.
Die zag ook overal de humor van in.
Of de jurk nou wel of niet staat weet ik ook niet maar hij is wel leuk.

Geen flauw idee hoe de temperatuur vandaag is maar als t goed is ga ik lekker de tuin weer in.
Er is best veel te doen omdat het een en ander  anders moet.
En ik ga op blote voeten.
Ook al heeft X er een hekel aan dat ik dat doe.
Kijk dat is ook al zoiets; waarom?
Hij hoeft toch niet de bagger onder zijn nagels vandaan te weken?
en ja ik loop in en uit met vieze pootjes maar even een dweil en klaar.
Ik kan je vertellen dat er veel viezere plekken zijn in een gewoon huishoudens dan een beetje aarde op de vloer.

Maak er een leuk weekend van

rotzooi

Ze willen mij niet helpen.

Wel gaven ze allerlei adviezen van wat ik moest doen.

Ik zei dat ik dat zelf wel zou beslissen.

Ik ben geen beginner in therapieland en heb heel wat van die gasten voorbij zien komen.

Heel veel rampjes maar gelukkig ook goede.

Met sommigen klikten het gewoon niet.

Te zacht, te hard, te debiel.

Lag misschien niet altijd aan hen hoor.

De laatste die ik bezocht 3 jaar geleden deed EMDR. 

Ze leidde me naar een achteraf kamertje via iets was meer een ladder was dan een trap.

Een piepklein hok.

En ik had geen zin meer in vieze achteraf hokken dus ik stopte er gelijk weer mee.

Was met een verhuizing bezig en voelde me daardoor opeens heel erg goed.

Ik wil NOOIT meer in hokken of goedkope hotels.

Ik ben IEMAND.

Je moet echt contact opnemen met je huisarts, zei de psych aan de telefoon vanmiddag zij kan je hogerop doorverwijzen.

Ik weet niet of ik dat doe, ik zoek het zelf allemaal wel uit zei ik.

Kijk dat zij niet willen helpen, oke maar ga me dan niet zeggen wat ik moet doen.

Mijn huisarts, waar ik trouwens blij mee bent, belde me zelf eens een keer om me advies te vragen over een therapeut.

Moet ik haar dan vragen om advies?

Het lijkt nu net of ik boos ben op hen maar dat is niet zo.

Ik ben boos op iemand anders omdat ze me al een paar keer teleurgesteld heeft en ik daar niet mee om kan gaan.

Vanavond weer.

Ik heb de hele dag zo druk gehad, lees leuke dingen gedaan, dat ik vanavond niet mee ga.

GVD.

Ik wil naar een plek waar ik kan gillen.

Maar zo een plek is er volgens mij niet in NL.

Ik wil schreeuwen en gillen.

Ik voel me ongelofelijk klote.

Alleen en onbegrepen.

Ik heb iedere nacht nachtmerries over mijn familie waarin ik voor de zoveelste keer word uitgekotst.

Hoezo ik ben IEMAND?

Ik ben gewoon niks.

Ik durf gewoon niet naar bed omdat ik dan alleen ben met mezelf.

Er worden lachcursussen gegeven maar bestaan er ook huilcursussen?

Ik wil zo graag weer kunnen huilen.

en gillen.

Hoe vinden jullie Vlekje?

Sinds ik geen katten meer heb lopen er hier 3 in de tuin.

En sinds vanmorgen was er een vierde.

Geen flauw idee van wie ze zijn.

Het gekke is dat Soop wel blaft tegen de nieuwe maar niet tegen de andere 3.

Interessant verhaal he?

Mr. X gaat volgende week of de week erop weer langzaamaan beginnen met werken.

We zijn allebei erg blij.

Lang leve het gewone leven als duurt dat nog wel even.

Er zullen veel mensen zijn die het heerlijk vinden om hun partner de hele dag om zich heen te hebben maar ik hoor daar niet bij.

Af en toe wil ik het wel uitgillen maar ja daar kan hij niet tegen.

Ik wil af en toe zo graag zeggen dat ik kwaad ben maar ja hij kan niet tegen ruzie dus ik doe het niet.

Af en toe stik ik gewoon.

En haat ik iedereen.

Behalve alle poezen, hondjes, koeien, ezeltjes en geitjes van de wereld.

Ik neem vannacht lekker mijn Sofietje mee naar bed.

Als troost.

Als ik dan niet op de mens kan rekenen dan maar op de hond of cavia.

huis en tuin

Zie het afdak die mr. X gemaakt heeft voor de beestjes.
Op eerste foto; waar de 3 stenen staan komt mijn vijgenboom.

Ben erg bezig met de tuin.
Heerlijk.
Dingen eruit, dingen verplaatsen.
Zitten op het bankje met Kip en kijken wat er nog meer nu al kan gebeuren.
Best druk hebben Kip en ik het.
Het is dan ook prachtig weer daarom ben ik zo bezig.
Zoveel mogelijk buiten en genieten.
En ik blijf het zeggen; neem een kip
oh en trek je schoenen en sokken uit.

Tussendoor vertel ik over hoe het met me gaat.
Niet goed.
Het lukt me maar niet om mezelf te herpakken.
Al merk je niet veel aan mij.
Ik praat, ik glimlach, ik doe.
Het speelt zich allemaal af in mijn hoofd.
Het is ook niet zo dat ik niet kan genieten of geen plannen heb maar het zit gewoon niet goed.
Daarom vond ik de clip bij mijn vorige blog zo indrukwekkend.
Maar goed we gaan gewoon door.
Als t goed is hoor ik vandaag of ze me willen helpen waar ik me aangemeld heb.
Ze wilden het niet, vonden me te zwaar geval, vonden dat ik andere hulp nodig heb.
Heb geprobeerd ze over te halen en hoor vandaag dus, ja of niet, of ik op de wachtlijst komt te staan.
Ben benieuwd.

Van de hak op de tak zoals jullie van mij gewend zijn.
Ik had een potje, heb overal potjes voor, voor het huis en vond het gisteren tijd om op stap te gaan
Ik wil nieuwe kussens, plaid en kleed.
Dus toog ik naar J. des B.ouvrie.
Dat snappen jullie wel.
Nee hoor het werd Alain Boulanger (leen B.akker ) en de buurman Kwam.tum

Dit is in de serre, hier zit ik nu ook, en het moest in deze kleur worden, okergeel.
Lievelingskleur van mr. X
Helemaal blij met deze beslissing.
Ik weet niet of jullie overleggen met jullie man maar wij overleggen alles.
Of zo goed als alles.
Soms op het irritante af hoor moet ik zeggen.
maar goed aan de andere kant is het leuk om een man te hebben die echt een mening heeft over de inrichting en de tuin want dan kun je lekker samen plannen maken.
Ik ging wel alleen op pad en vermaakte me prima.
Vond precies de juiste kleur kussens en plaid maar reed toch weer naar huis om na te denken.
Ik haat het om iets te kopen en dan spijt te hebben.
Omdat de stoeltjes ook bij Alain vandaan komen kon ik goed zien of het de juiste kleur was.
Kaarsen kocht ik wel.
Het is zo leuk om met ons huis bezig te zijn en een ander sfeer te creeeren met een paar veranderingen.

Vandaag moet mr. X weer naar de bedrijfsarts.
Hij is nu bijna 5 maanden thuis en wil heel graag weer aan de slag.
We zijn heel benieuwd hoe het zal gaan vandaag dat snap je wel.
Maar jullie kennen mij; je zal het snel horen.
Discretie is nu niet bepaald mijn naam.



Dan ben ik heel benieuwd hoe het met Lisa gaat.
En om te antwoorden op vraag van Shaina waar mr. X de hoofdbewoner is hier;
Er komen regelmatig mensen aan de deur om je een abonnement aan te smeren en die vragen dan of ik de hoofdbewoner is.
Op mijn vraag wat een hoofdbewoner is weten ze ook geen antwoord.
Is het degene die het meeste thuis is?
Degene die het meeste geld inbrengt?
Degene die het meest te vertellen heeft in huis?
Of die het meeste doet?
Geen flauw idee.
Ik ben het meeste thuis dus ik vind mezelf de hoofdbewoner toch?
Het was dan ook grappig bedoeld.

Dan is mevrouw Kakelbont weer terug na maanden afwezigheid en wat werd ze gemist.
Ook door mij maar ik was vooral ongerust.
Sommigen verdwijnen zo maar zonder iets te zeggen maar ik geloofde niet dat Kakelbontje zo was.

Maak er een leuke dag van.

ps. ondertussen is de vijgenboom al verplaatst.
Nou ja zeg.

het hoort niet

Zag vanavond deze dans voorbij komen op TV en  vond het zo herkenbaar.

Moest ook aan het gevecht van de mij dierbare blogger NZMZ.

Ons gevecht.

Allebei op ons eigen manier in ons eigen leven maar vechten doen we.

En met ons vele.



Om mezelf op te 'vrolijken" keek ik weer mijn favoriet genre films.

Ik wil best wel lachen om films maar ik vind zelden die humor leuk.

Dan maar Art house.

Lachen joh, maar niet heus.

Gisteravond The Paradise Suite

Toen Murdered by my father

en er staat er nog 1 op het program voor straks.

Gelukkig is het weekend en dan mag Soop bij ons in bed slapen.

Dan vindt mr. X het schijnbaar net iets minder onhygienisch dan door de week

Ik vond het een zeer indrukwekkende film.



Mr. X is ergens aan het rondtoeren op zijn Kreidler met de brommerclub.
Ik heb me prima vermaakt in de tuin op blote voeten.
Ik wilde planten delen en toen me dat niet lukte met een schep pakte ik de AH messen, kent u ze nog?
dat is koken met gevaar voor eigen leven.
Die dingen zijn zo scherp.
Neem van mij aan dat ik zelfs een boompje ermee om had gekregen.
Ik snee met gemak alle grassen in tweeen wat me met schep, eigen gewicht en een vloekje hier en daar niet lukte.
Ik kan dit soort dingen alleen maar doen als de hoofdbewoner er niet is want die vind mij gestoord.
"Dat hoort niet " is het meest irritante zinnetje die hij kent.
Je kan mij haast niet kwader maken.
Nou ja echt wel.
Ik weet toen mijn geliefde schoonmoedertje werd begraven wilde een van haar dochters dat wij als familie als laatste weggingen bij het graf ipv van als eerste.
Wat zei schoonvader: dat hoort NIET.
JEESES!!!

Ik kom uit een gezin waar we van alles deden wat niet hoorde.
Pa stapte op zijn 23ste op de trein naar Zuid-Franrijk zonder geld of plan.
Hij sliep een tijde op een bankje tot hij werk vond.
Zat midden in een studie, sprak geen woord frans of misschien een beetje.
Ontmoette jaren later mijn moeder en ze trouwden binnen 6 maanden of zo.
Nee, was geen moetje.
Ik kwam netjes 10 maanden later.

Even voor duidelijkheid; we deden van alles wat niet hoorde maar wel binnen de wet hoor.
Geen rare dingen denken van mij.
Mr. X komt uit een zeer burgerlijke familie met een jeugd waar ik best jaloers op ben maar mijn hemel wat zijn sommigen nog steeds ongelofelijk burgerlijk.
We doen net als ieder ander, zo is het ons geleerd en zo kan niemand over ons praten want we doen het goed.

Nou wil ik best toegeven dat tuinieren met 2 van die grote messen best wel gek is maar het resultaat mag er zijn.
Vergat ze alleen uit de aarde te trekken, af te wassen en terug te leggen dus X vond ze in de aarde gestoken, leek mij wel veilig.
Hij keek me zeer geirriteerd aan en ik zei;
waag t niet om te zeggen dat t niet hoort want dan ga ik gillen.
Nou en dat hoort al helemaal niet en hij weet dat ik het doe.

Op een dag zal hij weer aan het werk gaan (toch?) en dan zal ik hem missen maar er zijn dagen, zoals vandaag dus dat ik denk; wat was ik toch gelukkig die 6 jaar alleen met mijn hond en 2 katten.

Hoe zou het met Sneeuwwitje of met Assepoester afgelopen zijn?
Dat vraag ik me weleens af.
Zouden ze nog steeds gelukkig zijn?
Het leven een sprookje?
Of hebben zij ook hangborsten gekregen, de prinsen een buikje, pijn in hun rug en onhebbelijke gewoontes als de dop niet op de tandpasta of de was naast de mand?
Bij ons ben ik degenen die daar last van heeft, hij is de assepoester zeg maar.
Ik denk dat de prins van sneeuwwit altijd alles beter weet en nooit toegeeft dat hij ongelijk heeft.
Dan zal die van As dat ook doen want dat doen alle mannen.

Ik ga lopen met Sofietje, een dramatische film kijken en morgen  gezond weer op.
Nou ja iets in die richting.

Ik eindig met mijn favoriete quote;
het leven is klote maar je moet er wel oog voor hebben ;-)

prachtige plek

We sloegen rechts af en vonden dit plekje in Otterlo.

Een heerlijk hotelletje verscholen en meteen aan een wandelplek.

We gingen daar lunchen en daarna wandelen.

We zijn zelfs een heel klein beetje in slaap gevallen toen we gingen liggen en genoten van het uitzicht en weer.

Net of we op vakantie zijn vond mr. X.

Onze Sofietje was niet mee omdat we niet wisten of we gingen wandelen of fietsen.

En omdat je op heel veel plekken niet mag komen met hond.

Daar wel maar dat was toeval.

Het was werkelijk een prachtige plek.

www.carnegiecottage.nl

Kijk zelf maar. Echt een aanrader.

En dan de geuren in de natuur.

In de herfst ruikt alles veel sterker en zo heerlijk.

Vandaag weer een dag thuis waarop in me verheug.

Woensdag ging ben ik heerlijk in de tuin bezig geweest en begonnen dingen weg te halen.

Ik heb opeens geen medelijden meer  met de planten die ik niet mooi vind en die gaan eruit.

Er begint ruimte te ontstaan en dat geeft een goed gevoel.

De agenda voor het weekend is leeg.

Hoewel ik wat wensen heb om leuke dingen te doen doe ik/we dat nooit in het weekend.

Die drukte daar kan ik toch echt niet tegen vooral omdat ik weekendmensen vaak asociaal vind.

NIET allemaal maar toch.

Ik hou van rustige terrasjes, zonder gillende kids, stille restaurants, lege bioscoopzalen en musea waar je niet in een mensenfile hoeft te staan.

Ik heb er echt steeds meer moeite mee die drukte en dat baart me zorgen.

We wonen nu eenmaal in een druk land (waar weinig regels zijn wat etiquette betreft.)

Ga dan lekker terug naar je geboorteland zou je zeggen maar ja dat is ook zo wat he.

Had een vriendin die dat ooit tegen me zei omdat ik vond dat de middellandse zee zoveel mooier was dan de Noordzee.

Ga dan terug naar je eigen land, ik word gek van die buitenlanders waar alles veel mooier en beter is dan hier.

Haha, vond het wel grappig.

En we zijn zeker geen vriendinnen meer.

Al had ze wel een beetje gelijk hoor.

Mijn ouders vonden alles beter en mooier in Frankrijk maar die zijn dan ook teruggegaan.

Ik blijf lekker hier wonen en fantaseren over het mooie in mijn geboorteland.

Vaak valt t erg tegen als je dan toch terug gaat.

Fijn weekend allemaal.

de vreselijke paddenstoel

Geen flauw idee waar ik over ga schrijven maar t komt wel vanzelf.

Tegenvaller; doordat ik op een wachtlijst stond/sta voor psychische hulp en het neefje heb gezien voel ik me veel beter.
Belden ze gisteren dat ze mij niet konden helpen en dat ik het beter hogerop kon zoeken.
Ik geeft toe tijdens het gesprek eerste gesprek heb ik er alles uitgegooid en het was niet mis.
Dat wist ik ook wel.
Ze vinden me dus een te zwaar geval.
Heb gisteren geprobeerd ze over te halen dat ik wel bij hen wil en dat dit absoluut wel het juiste voor mij is en ook uitgelegd waarvoor en ze zouden het nog eens bekijken.
Het is net als met pijn, doet is dat zo heftig dat het niet te doen is en dan is het redelijk en kun je wachten op je beurt.
Als ik daar niet mag zal ik zeker heel teleurgesteld zijn en kan ik me weer suf gaan piekeren over een andere oplossing al zullen ze me wel in helpen.
Voorlopig ga ik er vanuit dat t goed komt.

Het gaat dus beter.
Veel beter eigenlijk.
Natuurlijk mankeer ik van alles en zal ik nooit "beter" worden als het maar dragelijk is.

Mr. X die aan zijn vijfde maand thuis zit had gisteren een zware dip.
Regelmatig wordt hij gek van dat thuiszitten, zichzelf zo nutteloos te voelen en te vervelen
Maar hij mag niet aan het werk.
Ik vind dat een beetje belachelijk eerlijk gezegd.
Tuurlijk nog geen hele dagen maar even proberen kan toch geen kwaad?
Ondertussen ben ik er wel aan gewend dat hij er is.
Alles went, zelfs een vent.
Er zijn best moeilijk momenten maar ik ga hem vast missen als hij er niet meer is.
Ik bedoel, voor de duidelijkheid, als hij weer aan het werk is.

Van zo een dip word ik wel gek.
Ik moet erg oppassen dat ik me niet mee laat slepen.
Of inga op zijn gemene opmerkingen naar mij toe.
Af en toe is het best een lul hoor die volmaakte man van mij.
Gelukkig besloot hij zelf om te gaan sporten gisteravond en voor vandaag verzonnen we samen een oplossing.
Hij is nu naar oude woning van vader om kasten uit elkaar te slopen en weer hier weer in elkaar.
Zodra hij een doel heeft gaat t weer.
En ik kon wel een extra kast gebruiken boven en voor hem in zijn schuur.
Morgen gaan we samen iets leuks doen.
Waarschijnlijk lopen, lopen, lopen.
Dat zal ons goed doen om weer eens goed in gesprek te gaan want ook dat raakt naar de achtergrond als je elkaar zoveel ziet.
We zitten ook niet meer zo lang aan tafel omdat er weinig te vertellen valt.

Gisteren voor het eerst weer met eigen groepje naar onze boetseerclub.
Elkaar zo een 3 maanden niet gesproken en er was van alles gebeurd.
Operaties, kleinkinderen geboren, verzopen vakanties enfin van alles.
Heel leuk om elkaar weer te zien.

Hebben jullie die penis in tekenfilm van Maja de bij ook gezien?
Mijn hemel waar maken mensen zich druk om en ik maar denken dat ik af en toe niet helemaal toch ben.
Doet me weer denken, ja heel erg flauw maar ik lig weer in een deuk als ik er aan denk, liepen we met vrienden en hun zonen van 8 en 6 door het bos.
Zagen we opeens een paddenstoel, nou ik zag die echt sprekend erop leek, ik zeg tegen X, kijk daar ligt iemand begraven alleen dat stuk komt nog boven de grond.
We lagen dubbel van het lachen, jaja ik weet het maar het maakt toch niet uit war je om lacht als je maar lacht toch?
Vraagt de oudste aan zijn moeder; mama waarom lachen zij zo?
Ze vinden dat de paddenstoel op een piemel lijkt.
Okee zei het schatje en wandelde gewoon door.
Zou die moeder die dat zag in de tekenfilm ook zo gelachen hebben?
Ik hoop het voor haar.
Ik lig in ieder geval weer in een deuk.
En die jongetjes zijn ondertussen 17 en 15 jaar.

fijne dag.

maandag, the day after

Gisteren was het zo ver.

Er werd regen voorspeld in de morgen en in de middag.

Geen druppel gevoeld.

In plaats daarvan een zonnetje en een wolkje

door een buuv gemaakt

Iedereen was in goede stemming en had er zin in.

Vele hielpen mee, hadden taart gebakken, servies uitgeleend, tafels, stoelen.

Er stonden bloemetjes op tafel.

Na de koffie werd er overal vandaan frisdrank, bier en hapjes gehaald.

Het plein werd vernoemd naar mijn BFF want zij was ooit op het plein begonnen om de perken zo mooi mogelijk te maken.

Later naam haar man het  grootste gedeelte over, gingen anderen zich ook er mee bezighouden en zo kregen we een prachtig gebloemde plein.

BFF wist nergens van en moest een beetje huilen.

Daarna verdween ze voor even en wist ik al dat ze een van haar zussen ging bellen om het te vertellen en stroomde de tranen rijkelijk.

Ze was ZO BLIJ.

Er was een pot voor vrijwillige bijdragen voor het plein en dat werd veel meer dan verwacht.

Ieder wilde volgend jaar weer maar dan een barbecue.

Of ik dan in de organisatie zal zitten weet ik niet want ja ik ben natuurlijk tegen dit soort schranspartijen met dooie beesten. (en drank)

Maar goed wat ik wilde heb ik bereikt en het was geslaagd.

X was zo trots op mij en dat was mijn grootste beloning.

Moet je eens kijken wat jij weer in gang heb gezet.

Ook BFF bedankt me voor de zeer bijzondere dag.

Haar dag was zeer slecht begonnen en maar mooi geeindigd.

Tja er zal maar een plein naar je vernoemd worden.

Daar had ik trouwens weinig mee te maken hoor.

Nou ja niets eigenlijk.

Had wel met het idee gespeeld maar een ander was me voor en het is goed zo.

Die wonen al hier 45 jaar en ik maar 2 en half, ik moet mijn plaats ook niet vergeten.

Ik weet hoe mensen (kunnen) denken dus ik hield me op de achtergrond.

Het was gegaan zoals ik het wilde dus prima toch.

Ik vertelde het verhaal een tijde geleden al dat ik als kind had verzonnen dat we een troon moesten bouwen voor de koningin.

Omdat ik het verzonnen had vond ik dat ik de koningin moest zijn en gaf dus order hoe de troon moest worden.

Het een na de ander kind verdween tot alleen Marie-Edith nog bleef en me toesnauwde; jij wil altijd de baas zijn.

En ook zij liep weg.

Zat ik dus daar alleen op mijn troon.

Zal me niet meer gebeuren.

 Dus volgend jaar doet een ander het maar of t moet een (biologische) lunch zijn aan grote lange tafels met tafelkleden, bloemen en klassieke muziek op de achtergrond. ;-)

Vanmorgen naar de nieuwe tandarts en kwam thuis met goed en slecht nieuws.

Het is niet alleen je lijf  en je geheugen die achteruit gaat met de jaren.

Wilde thuis even goed nadenken voor ik een afspraak ging maken.

Meestal heb ik spijt van spontane acties dus eerst even nadenken.

Wat is dat toch een onprettig iets dat gepoer in je mond.

En of de duvel er mee speelt, nu ik op de wachtlijst van de psych sta en ze vandaag over mij gaan vergaderen want ja het ging wel erg slecht, welke hulp zou het beste zijn, voel ik me stukken beter.

Heeft dus echt met die wachtlijst te maken maar ook met ontmoeting met het neefje.

Ik besef nu, al woont hij 500 meter verderop, hij niet op het idee zou komen om langs te komen.

Toen ik hem dus dinsdagavond met angst en beven een berichtje sturen om weer eens af te spreken wilde hij toen hij het las meteen langskomen.

Het is dus niet zo dat ik afgewezen ben en niet meetelt in zijn leven, het komt gewoon niet in hem op.

(autist)

Ondertussen zit ik alweer met plannen voor andere dingen en dat is voor mij een goed teken.

Ik heb wat vriendinnen die mooie dingen kunnen maken en ik fantaseer over een soort opendag bijv. bij mij in de tuin (volgend jaar) met iemand die op de achtergrond gitaar speelt.

Ik ga zelf dan van klein was eenvoudige dingen maken maar de kunst moet van mijn vriendinnen en zo komen.

Weet niet of het gaat lukken hoor maar fantaseren en rondvragen is al leuk.

Nou ja eerst even lunchen.

fijne week,

lees maar als je benieuwd bent.

Volgens mij is het voor het eerst in 24 jaar dat ik wil zien dat het neefje veel meer autistisch is dat ik toe wilde geven.
Dat is een hele vreemde gewaarwording.
Omdat ik hem altijd zo goed begreep vond ik hem helemaal niet zo anders.
Het punt is dat hij totaal niet over koetjes of kalfjes kan praten.
En het gaat over dingen waar ik geen verstand van heb en ver boven mijn pet gaat.
Op zijn 16de kocht hij al allerlei literatuur en dan vooral van Japanse en Chinese auteurs.
Geen flauw idee waar t over gaat.
Hij vertelt er wel over maar na een tijdje raakt mijn hoofd vol en neem ik niet meer op.
2400 films heeft hij gezien over de gekste onderwerpen.
Ook daar kan ik weinig mee al zijn er wel films die we allebei gezien hebben hoor.
Er is een boek/film We need to talk about Kevin.
Ik vond dat een van de naarste films die ik ooit zag.
Hij kijkt veel naar dit soort films .
Het gaat over een moeder die vanaf de geboorte van haar kind voelt dat er iets is met hem maar niemand geloofd haar omdat zodra er een ander in de kamer is hij zich anders gedraagt.
Ik ben zelf ook altijd zeer geboeid door dit soort onderwerpen hoor maar de afloop is zo erg en zo triest.
Hij leest veel, het neefje, over geschiedenis en wil alles weten.
En vertellen.

Een kwartier te vroeg belde hij aan.
Kijk dat is 'mijn' kind, wij zijn altijd te vroeg.
Ik doe de deur op en hij loopt zo naar binnen maar halverwege beseft hij dat hij iets vergeet draait zich om en slaat zijn armen om mij heen.
Heel onwennig dat wel.
Daarna loop hij gelijk naar de spiegel in de woonkamer en zegt; wat zit mijn haar stom.
Hij stroopt zijn mouw op want er is gisteren bloed geprikt en ik MOET het zien van hem.
Zou je X geen gedag zeggen?
Oh ja, sorry en hij loopt naar hem toe, geeft een hand en begint daarna meteen weer over zijn haar, wie het geknipt heeft en hoe verkeerd het gedaan is.
Hij kijkt niet om zich heen, blijft aan zijn kleding trekken.
Ik heb nieuwe kleren, zegt ie.
Ik moest 8 buisjes bloed geven.

We wandelen samen naar het restaurant en hij kletst de oren van je kop
Hij ziet er heel mooi uit, zeer verzorgd en goed gekleed, prachtige witte tanden.
Hij ruikt zo vertrouwd.
Hij is ook blij om mij te zien dat merk ik wel.
Ik knuffel en raak hem steeds aan.
Vind dat ik daar recht op heb.
Hij blijft maar doorpraten.
Tussen zijn gepraat door kan ik toch vragen stellen over zijn leven, zijn moeder en zijn 2 zussen.
Steeds valt hij toch terug in wat hij gezien (film) of gelezen heeft.
Tante dit moet  je echt lezen en hij noemt een Chinese schrijver/filosoof/weetikveel wat.
En deze film tante, echt iets voor jou, Chinese film over monnik
Ja, zeg ik, maar hoe is het met je zus?
Zie je haar weleens.
Ja zegt ie maar ik vergeet altijd te luisteren, stom he.

wat voor studie doet je vriendin, is het kunstgeschiedenis of kunstacademie.
Dat weet hij ook niet precies en ik krijg er ook geen duidelijk in.
Hij heeft al 2 jaar een vriendin en ik zie op FB foto's voorbij komen.
Ze willen samenwonen en ze willen kinderen.
Ik maak me al een paar jaar niet meer zo druk om zijn uitspraken.
Na een paar uur weet ik wel wat meer over zijn zussen, vader (mijn broer) nee die wil hij niet meer zien, doet teveel pijn, maar als hij later kinderen heeft moeten ze wel hun opa leren kennen.
Ja met zijn moeder gaat het goed. Hij woont weer bij haar na een in Amsterdamwoon avontuur.

Als we afscheid nemen, ik ben bekaf, is zijn omhelzing heel anders dan bij de deur.
Het is in mijn ogen een prachtig kind maar zelfs ik begrijp hem niet meer zo goed.
Het is een beetje alsof ik met een wetenschapper of zo heb zitten praten en maar een derde ervan begreep.

Vandaag kwam ik hem tegen met zijn moeder in de winkelstraat.
Hij vloog meteen op me af met een blij gezicht.
Na een paar minuten was hij onrustig, hij was op weg naar de viswinkel en ja als het niet gaat zoals het in zijn hoofd gaat dan klopt het niet meer, dus moet hij verder.

Er is veel herkenbaar in dit kind omdat het in mijn hoofd ook anders gaat maar hem echt begrijpen; nee dat lukt niet zo goed meer.
Maar wat hou ik toch van hem.

belangrijkste afspraak van het jaar

Toch maar een verhaaltje omdat ik me niet goed voel en schrijven meestal helpt.

Ik heb een hele bijzondere afspraak en misschien is het de stress maar ik heb koppijn en last van buik.
Dat laatste komt zelden voor.

Doordat ik me lichamelijk niet goed voelt en bang ben dat het erger wordt krijg is dus meer stress en angst.
Daarom maar even schrijven.

Meer dan een jaar geleden kwam ik het neefje tegen in de supermarkt en "sleurde" hem naar mijn huis.
Hoefde ik geen moeite voor te doen hoor hij wilde zelf graag.
Hij bleef de hele middag en avond.
Ik dacht dat nu de drempel lager zou zijn en hij makkelijker aan zou komen.
Niets van dat dus.
En hij woont hier zo een 500 meter vandaan.
Het neefje is 24 jaar Niet dat je denkt dat het om een kind van 6 gaat of zo.

Het neefje is jarenlang "mijn" kindje geweest en mijn grote liefde.
Meer dan een jaar dus.
Een half jaar geleden begon het steeds meer pijn te doen maar ik heb vaak genoeg mijn kop gestoten dus ik had geen zin om weer......
Maar de pijn werd steeds erger en de angst om afgewezen te worden ook.
Via FB zie ik nog een beetje waar hij mee bezig is.
maar ook geen contact.

Tot eergisteravond.
Ik stuurde een bericht dat het mij leuk leek om elkaar weer te zien en dat ik hem miste.
Niks geen verwijten of weet ik veel wat gewoon lekker luchtig.
Ik deed gauw de computer uit, te bang voor het antwoord.
Eigenlijk is het zo belachelijk dat ik er zo in sta als volwassen vrouw maar ja je zal maar zoveel van iemand houden en vaker afgewezen zijn.

Volgende ochtend had ik bericht; ja leuk, ik kan vandaag langskomen.
Nou dat was mij beetje te snel dus het is vandaag.
Gaan we samen lunchen.
Ik merk dat ik mijn gevoel meteen weer afgesloten heb en dat houden van en missen en zo voel ik niet meer.

Hoe vaak dacht ik niet dat ik hem zag lopen en mijn hart een sprongetje maakte.
Het was hem nooit.
Aan de ene kant vind ik het niet eng, maar schijn baar komt dat omdat ik mezelf heb afgesloten want mijn lichaam vertelt me wel andere dingen.
Ik weet dat het gezellig gaat worden en ik ben zo benieuwd naar al zijn verhalen.
Zijn moeder vertelde me maanden gelden dat hij in Zwolle gaat wonen en vanaf dat moment begon het pijn te doen want stel dat het echt zo is?
Die moeder weet precies hoe ze mij kan raken hoor dus zou me niets verbazen als ze het daarom gezegd heeft.
Zijn meisje is daar gaan studeren namelijk dus zo gek zou het niet zijn.
Maar als je weet hoe vaak dit kind ingezet is om mijn gek te maken.
Moeder en hij zouden in Afrika gaan wonen.
En raad eens?
Ze wonen nog steeds hier in geboortedorp van moeder.

Enfin het kind en ik zien elkaar straks en wie weet raak ik veel verdriet kwijt en hoef ik helemaal geen nieuw hart.
Ik weet zeker door zijn reactie dat hij het ook fijn vindt om mij en mr. X te zien.
Ga je mee lunchen vroeg ik X
Nee gaan jullie maar lekker met zijn tweeen.
En zo is het.
X had er prima bij gekund maar met zijn tweeen is het allerbeste.

Jullie snappen; wordt vervolgd.

ps. buikpijn en angst zijn inderdaad gezakt.

herfst en zo

Dahlia met "bloedspetters"

Ik sta op de wachtlijst.
Gaat nog maanden duren en waarschijnlijk ben ik tegen die tijd weer "beter" maar het voelt al als een opluchting dat ik op die lijst sta.
Eigenlijk schandalig dat je zo lang moet wachten op hulp.
Ik neem aan dat ik geen gekke dingen ga doen maar stel je maakt het voor het eerst mee dat er allemaal rare dingen gebeuren in je hoofd en je moet paar maanden wachten op hulp.
Geen goede zaak.
Of ik een verwijzing had van de huisarts?
Oh wat vind ik het moeilijk om te liegen maar ik was erop voorbereid en zei ja hoor.
Huisarts is op vakantie.
Morgen word ik gebeld door een psycholoog zodat hij kan testen of ik gek genoeg ben.
Nou, twijfel geen moment of ik zal slagen voor de test en ik hoef niet eens aan te dikken.

Sommige dames dachten na het lezen van vorige stukjes dat ik aan de R.italin ben gegaan maar dat is niet zo.
Het verhaal is dat het buurkind aan de  pillen is gegaan en dat het heel wat aangenamer was deze zomer in onze tuin omdat het kind heel wat minder gilde/jankte en zijn zusjes aftuigden.
Noem mij maar wreed maar in mijn ogen moet een kind met adhd en zo toch ook opgevoed worden maar daar is niet iedereen het met me eens.
De zusjes en de buurt moeten zich maar aanpassen.

Vandaag bracht ik uren kleiend door met mijn BFF.
Heerlijk in haar overdekte tuin tussen de bloemen en planten.
BFF is echt een artiest in de dingen die ze maakt.
Zij is een  beeld aan het maken en je kijkt je ogen uit zo mooi en zoveel kleine details.
Ik geniet van het kleinen maar ik kom niet eens bij haar in de buurt maar dat maakt mij ook niet uit.
Altijd maar kijken naar een ander, ik heb dat al heeeeel lang geleden afgeleerd mocht ik het ooit gedaan hebben.
Mr. X kwam even langs en keek vol bewondering naar haar werk.
Echt heel logisch allemaal maar hij had uit beleefdheid ook wel naar mijn werk kunnen kijken.
Kijk zei ik, een zeemeermin heb ik gemaakt.
Later zei hij, waarom vraag je aan BFF geen advies?
Kijk toen begon ik te balen.

Hij is een afdak aan het maken in de tuin van 2,50 bij 3.00 voor de beestjes, zo een afdat waar wij dus onder zaten en die de man van BFF heeft gemaakt.
Dus ik vraag waarom vraag jij geen advies aan T. wat het afdak betreft?
Hoezo ?
Nou dan wordt het gewoon veel mooier, en veel steviger en veel sierlijker.
Tja ik kan ook "onnadenkend" zijn.
X doet het niet om te kwetsen hoor maar ik voelde me toen opeens wel veel minder blij.

Goed neemt niet weg dat ik beretrots ben op mijn vriendin.
En ik erg genoten heb.
Er hangt hier ook een heel groot schilderij van haar boven de bank en ik vind het zo leuk als mensen erover beginnen want het is toch een echt BFF schilderij.

Zondag hebben we burendag en ja de voorspellingen zijn niet best.
Er is aan alles gedacht (door mij) dus ik maak me geen zorgen.
Ben ook niet nerveus of zo.
Wat me trouwens wel verbaasd want ik kan wel goed organiseren maar ja als iedereen op de avond dat de grote tent opgezet moet gaan worden er opeens niet is en ik even 5 man moet zoeken die komen helpen schiet ik normaal in de stress.
We hadden toch afgesproken en jullie wilden toch zo graag de tent......
Ik spreek gewoon ieder buur  aan die ik tegenkomt en mis nu nog 3 mannen.
We wonen nogal in een oudere buurt en heel wat mensen zijn krakkemikkig , aan de chemo of net geopereerd.
Dus zo makkelijk is het niet.
Wel is ieder heel behulpzaam.
Dat is wel opvallend hoor hier in deze buurt.
Maar zoals mijn favo psych ooit zei; Hélène dat jij zoveel aardige mensen tegenkomt heeft ook met jezelf te maken hoor.
Af en toe wil ik mezelf er graag aan herinneren dat ik ook best een redelijk leuk en behulpzaam mens ben.
Niet dat ik ooit in een vrouwenblad zal komen omdat ik zoveel voor een ander doe want dat is ook niet waar, voor sommigen kan en wil ik ook niets doen,  ik maak wel keuzes.

Èn, heel belangrijk, ik zal nooit meer doen wat ik heel lang gedaan heb; maanden of jarenlang iemand helpen zonder er iets voor terug te krijgen.
Ik ben moeder Theresa niet, verre van dat zelfs.
Kijk als er dan weer eens iets aan mijn deur hangt, verse groenten voor ons of voor de beestjes. dan glimlach ik van oor tot oor.
Iemand heeft aan mij gedacht.

Soms gaat t weleens mis hangt er groenten die voor de dieren bedoelt ik en staan wij daar lekker van te koken en te smullen.
Grappig toch.
Nou ja ik vind van wel.
Was lekker hoor buurman die sla van gisteren, oh was dat voor de kip?

Tja en daar was dan mijn wens dat het wel herfst mocht worden, ik was er wel aan toe.
Leuk open haard en kaarsjes aan.
Nou ik heb het geweten en heel NL met mij.
Door mijn wens he.
En morgen schijnen we ook weer wat te gaan beleven met die storm.
Ik schaam me gewoon.

Oh Merde, ik was vergeten dat het 'mijn"dag is om onze Sofietje uit te laten en moet ik zo nog de deur uit.
Nou even snel dan.

Doe voorzichtig morgen en nogmaals mijn excuses voor het weer.

ik wil een nieuw hart

Gisteren begon ik te snoeien in de tuin.
Kon niet langer wachten.
Er moest ruimte komen.
De tuin is een beetje in een oerwoud verandert.
Nou ja ik overdrijf maar zoals ik al zei, heel veel planten kunnen niet groeien omdat ze geen ruimte meer hebben.
De vlinderstruik was verandert in een vlinderboom en ernaast stond ook iets, kan niet op naam komen, die meer boom dan plant was.
Kip Mathilde liep me overal achterna en zelfs als ik op een bankje ging zitten om na te denken kwam ze naast me zitten.
Ik had keihard opera aangezet.
Voelde me even schuldig maar dacht;
ik verdraag kindergejank en gegil, een buurman die altijd urenlang aan het schuren is, een puberbuurmeisje die tot na middennacht in de tuin muziek en vrienden en vriendinnen heeft die hard praten om boven de muziek uit te komen dus hé vandaag genieten jullie van mijn prachtige muziek.

Moest er wel aan denken om niet spontaan mee te gaan zingen wat ik binnenshuis vanzelf doe of wat balletpasjes te doen tussen het snoeien door.
Zittend op een bankje schoot ik af en toe in een soort trance van de mooie muziek, heb buitenzijn en de geuren.
Had Mathilde vast ook want die lag met ogen dicht naast me te genieten.
Onze naastenburen zijn op vakantie, anders doe ik de muziek nooit zo hard.
Ik heb nooit last van hen dus wil ik hen ook niet tot last zijn.
Trouwens zoveel last heb ik niet van de andere buren hoor.
Alleen af en toe die 3 dus die zo gillen en janken al is het dit jaar veel beter dan vorige zomer mede door de rit.alin.

Ik ging naar bed en werd wakker met een vreselijke bui.
Angstig ook en zeer depressieve gedachten.
Nu begint het te zakken.
Ik ga zo wandelen met X en Soop omdat ik weet dat het zeer goed voor me is.
Wat?
Het is levensreddend.
In ieder geval relatiereddend.

Wat zou ik graag weer alleen wonen.
Misschien gewoon voor een tijdje.
Ligt vooral aan mezelf hoor
Hij is de normale van de twee en doet normale dingen.
Je weet wel wat iedere man doet.
Ik hou het al niet uit met mezelf en kan daar af en toe al helemaal geen ander bij gebruiken.
Een weekendrelatie zoals vroeger lijkt me heerlijk.

Enfin hopen dat na de wandeling, de ergernissen weer uitgesproken zijn, het hoofd leger, het hart minder pijnlijk en de zon weer doorkomt.
Hoeft niet eens letterlijk van die zon.
Mijn hart doet zo een pijn.
Ik wil een donorhart.
eentje zonder verdriet.


Zo we gaan er weer voor.
Fijne zondag

weer een leuk dagje man

Ik zou vandaag pas gaan maar omdat ik dinsdag zo genoten had van mijn bios avond dacht ik; ik ga gewoon vandaag.

In combinatie met winkelen in Haarlem.

Ik ben al lange tijd, paar jaar, op zoek naar leuke vesten MET knopen.

Ik draag niet vaak een trui maar altijd vesten.

De mode is al een tijdje zonder knopen, zo irritant.

Alle gewone winkeltjes af in de hoop om in een gewone winkel iets te vinden maar nee hoor.

Dan maar dat dure winkeltje in, had ik me al voorgenomen als het niet mocht lukken.

Gelukkig waren er wat goedkopere vesten, wel duurder dan mijn C&A koopjes waar ik in loop maar toch ook niet onbetaalbaar.

Trouwens kocht bij die laatste er ook 1.

En nu eens niet veel te groot maar passend.

Misschien word het heus weer eens wat met mij.



Een dame, ook in het winkeltje zocht een jurk omdat haar zoon 50 werd en een groot feest gaf.

Ik kon het weer niet laten om me er mee te bemoeien en mijn mening te geven.

Ze kon niet slagen.

Ik vind het zo erg voor die mevrouw dat ze maar niet kan slagen, zei de verkoopster.

Ik zit weer eens in mijn fase dat  wij Nederlanders ongelofelijke aanstellers zijn  met ons zielig zijn omdat alles zo duur is en weet ik veel wat.

Nee, ik kan niet gezond eten want het is zo duur, jaja, gelukkig kun je wel roken en naar de kroeg.

(ik noem maar wat)

Nou volgens mij zijn er ergere dingen in de wereld hoor zei ik tegen de verkoopsters, dan niet slagen voor een jurk.



Ja kijk eens hoe lang ik naar een paar fatsoenlijke vestjes aan het zoeken ben. ;-)



Enfin ik had weer een heerlijke tijd met mezelf.

Had wel langer willen struinen door de straten maar de 15.30 begon de film waar ik ook veel zin in had.

Nu heb ik me prima vermaakt bij de kattenfilm en zat regelmatig met een glimlach te kijken vooral als mannen dan over hun zwerfkat zat te vertellen.

Het gaat dus over de zwerfkatten in Istanboel.

Prachtige exemplaren zaten er bij en de liefde voor die beesten was groot.

Al zet ik wel mijn vraagtekentjes erbij hoor want niet iedereen zal er blij mee zijn maar de mensen die aan het woord kwamen kende ze allerlei geweldige eigenschappen toe.

De muziek was ook erg mooi.

Om nou te zeggen; die MOET je zien?

Nou alleen als je veel van katten hou en gewoon wil kijken.

Het was zeker niet zielig, integendeel, maar ook niet schokkend interessant of zo.

Gewoon leuk om naar te kijken.

en af en toe te glimlachen.

Is al heel wat toch?



Vandaag maar weer in de tuin duiken.

Cavia of zoals het kleine nichtje schreef toen ze 6 was kaviejaa gaat goed.

Het abces geneest goed.

Volgens de dierenarts heeft ze ook last van haar hormonen.

Ze wordt kaal, drinkt veel en is heel dominant.

Tja ik heb eens een cavia met suikerziekte gehad dus ik kijk nergens meer van op hoor.

Ze was 2 dagen bij de dierenarts zodat de wond goed behandeld zou worden.

En wat denk je dat ik kwijt was?

20 euro.

Nou ik viel bijna flauw van vreugde want ik had op minimaal 60 gerekend.

Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het beestje niet veel ouder gaat worden maar ze doet het nu goed in ieder geval.

Eet goed en is lekker brutaal.



Meisje met het rode haar appte of ik vandaag nog iets leuks ging doen.

Nou thuis en de tuin in, vanmiddag plaatselijk krantje en de Li.belle lezen.

En proberen mr. X een beetje op te peppen want die zit in een dip.

Komt even niet zo goed uit maar ja, dat is ook mijn taak als liefhebbende vrouw.



Even voor de duidelijkheid wat mij betreft; ik wil graag naar een EMDR therapeut.

Bij een gewone psych kan ik zo terecht, heb daar ook mijn  contacten, maar ik wil meer dan praten.



Eerst maar in de tuin kruipen.

Helpt ook altijd.



fijne dag.

prachtig

Gisteren in mijn karretje alleen naar de bioscoop.

En?

Genoten.

Een docu over de grootste danser van deze tijd, Sergei Polunin.

Wat een prachtig mens, wat een charisma, wat een danser.

De docu komt morgenavond op TV.

Ik kreeg tranen in mijn ogen bij deze dans.

Verder zie je weinig dans hoor dus daar hoef je niet voor te kijken daarom was die zo extra mooi op dat grote scherm.

Erg onder de indruk en daar hou ik van.

MOET ik vaker doen zo alleen naar de bios.

De bedoeling is morgen.



Ik kreeg mijn parkeerboete binnen; 99 euro.

Meteen betalen is de tip die ik ooit kreeg van mr. X.

En dat klopt want anders blijf je er maar aan denken en rekening mee houden.

Had ik net weer ene leuk bedrag op mijn rekening en wilde dat graag zo houden deze maand.

Nou ja hup gewoon betalen en uit mijn gedachten en zeker niet fantaseren wat je van dat geld had kunnen doen.

Hup doortrekken.



De herfst begint aan alle kanten zichtbaar te worden.

Zo moest ik gisteren voor het eerst dichte schonen aan.

Ik heb echt de hele zomer op blote voeten gelopen, thuis en in de buurt.

Tot grote afschuw van mijn X natuurlijk want ja het hoort niet en niemand doet dat.

Ik kan je zeggen dat blootvoets tuinieren en vieze voeten krijgen heerlijk is.

Je voelt en ruikt de aarde.

Dat je regelmatig in een bak met water moet weken om weer toonbaar te worden in je zomerschoentjes neem ik op de koop toe.

Is trouwens ook heel prettig, warm water met scheutje olie erin, weken, schrobben, masseren, drogen en invetten.

Uren later voelt het nog heel prettig.

Ik denk dat (net als ik) weinig mensen het doen maar ik kan het aanraden ook al heb je schone voetjes.



Wat de problemen in mijn hoofd betreft;  ik geloof er niet in dat je je partner alles moet vertellen.

Soms moet je elkaar beschermen.

Hij kan mij hierin toch niet beschermen of helpen.

Daarbij is het voor een 'normaal' mensen vaak onbegrijpelijk dus waarom de ander ermee belasten.

Als ik weer op een punt kom dat het voor een ander niet te bevatten is zoek ik dus hulp.

Maar ja om een paar maanden te moeten wachten?

Ik zal wel geen keus hebben en daarbij ben ik wat die problemen betreft wel wat gewend maar wat met mensen die pas ziek zijn en daar niet mee om kunnen gaan?

He getver zit mezelf angstig te maken.

Gaan we niet doen.



De koffie smaakt heerlijk, Kippie staat zoals iedere morgen voor de hor te wachten en heeft haar stukje banaan al gehad.

We gaan er weer wat van maken.



Fijne dag.

moeilijk

Wat een heerlijk plekje gisteren op het strand.

Eigenlijk alleen maar mensen met honden en als je van honden houdt dan wordt je vanzelf vrolijk als je al die beesten ziet die lol hebben.

Ik heb gisteren, best onverwacht, besloten om hulp te zoeken.

Het gaat gewoon niet goed.

Dat gevoel in mijn hoofd en lijf gaat maar niet weg.

Ik belde vanmorgen voor een afspraak bij een centrum waar ik eens geweest ben en waar ze emdr therapie geven maar als t mee zit kan ik daar in november of anders in december terecht.

Nu even weer nadenken over een oplossing.

Mocht jij of je kind niet weten wat te gaan studeren, ik raad je psychologie aan.

Wat hebben die gasten het druk.

Erger dan bouwvakkers.

Laat ik nou allebei nodig hebben.

Maar een psych toch wel wat harder op dit moment.

Het is zo rot als je alles hebt wat je hartje begeerd maar dat het gewoon niet lukt.

Mr. X is nog niet op de hoogte gebracht.

Ik zie er tegenop om het te vertellen omdat ik dan ook de reden moet uitleggen.

De echte reden weet ik alleen maar ik kan wel een beetje uitleggen hoe of wat.

En toch gaat het gewone leven gewoon door.

Gisteren dus samen naar Noordwijk met onze Soop en het was heerlijk.

Juist daar de beslissing genomen om weer hulp te gaan zoeken op een moment dat ik me goed voelde.

Vanavond ga ik in mijn uppie naar de film en ik verheug me erop.

Je kon geen kaartjes reserveren maar ik heb, zo blijkt maar weer, overal mijn contacten en ben ik verzekerd van een plek.

De docu die ik ga zien komt donderdagavond laat op TV maar ik wilde het in de bios beleven.

Sommige dingen MOET je gewoon in het donker op een groot scherm zien.

Ik ben altijd zo blij dat ik dingen alleen kan doen.

Er zijn zat mensen die dat niet willen/kunnen maar ik voel me op mijn best.

Er staat nog een film/docu op mijn lijstje deze week en ook daar verheug ik me op.

Ook daar ga ik alleen heen.

Combineer ik met een beetje struinen door Haarlem.

Overdag ben ik thuis vandaag en ga veel klusjes doen.

Ook daar heb ik zin in.

maar eerst de dokter bellen voor een verwijsbrief.

hebben we dat alvast gehad.

wil of moet?

Morgen weer naar het strand.

Ik vraag ik me af;

Voel ik me goed omdat ik plannen maak of maak ik plannen omdat ik me goed voel?

Waarschijnlijk door de overgang en sowieso het ouder worden wordt het in mijn hoofd niet makkelijker op.

Mr. X beleefde een leuke avond op het water met vuurwerk en later in cultureel café.

Hij had wat mensen ingeladen in zijn boot waaronder zijn zoon en de man van vriendin I.

Paar drankjes en nootjes erbij.

Ik genoot op onze bank van het bijwerken van mijn geluksagenda en TV kijken.

Zag een komische franse film met de titel; Le prenom.

Met acteur/zanger Patrick Bruel.

Over hoe een avondje bij elkaar uit de hand kan lopen door een grapje te vertellen.

Grappig en herkenbaar.

 Hier ging het erom dat de man de naam van zijn ongeboren kind bekend maakte.

Grapje!

Maar toen was het al te laat.

Vanmorgen bij het ontbijt, pffff, mr. X vindt dat altijd het juiste moment om vragen te stallen als, wat eten we vanavond, wat ga jij vandaag doen, zullen we dit of dat en zoals vanmorgen; willen wij nog spullen hebben uit de woning van Pa.

Ik kom s"morgens  niet verder dan, heb je goed geslapen en kijk kip staat weer voor de deur en hoe was het gisteravond.

Nu moet ik dan beslissen of ik iets wil hebben van Pa.

Nou een kleedje van 80x80 met kippen erop.

Meer kan ik niet bedenken.

Mijn schoonouders hadden een vreselijke smaak.

Ik besef dan ook weer eens dat we als mens hier in NL echt alles hebben wat we willen.

Er staat een zo goed als nieuwe wasmachine en droger maar die hoeven we niet want ik wil 2 in een.

Dat heb ik al 40 jaar zo en dat bevalt prima.

Noem het maar op en we hebben het.

Nu zie ik bij anderen dat het veel erger kan hoor en dat wij niet eens gek doen maar toch.

Wat dacht je van TV in badkamer en in de tuin?

Ja daar was ik een paar dagen geleden. 

Hij chauffeur zij werkt in huishouding en alles even mooi en luxe.

Jaloers?

Nee hoor want zij hebben geen kip of prachtig hondje.

Ik kijk vaak Tv op bed maar de letters werden opeens te klein en steeds kleiner zodat lezen van ondertitel bijna niet meer ging.

Snap ook niet hoe dat kan.

Ik WIL een nieuwe TV zei ik tegen Lief en zo snel mogelijk.

Tuurlijk deden we dat niet en gelukkig maar want opeens bedacht ik dat de TV ook dichterbij geplaatst kan worden.

Mr. X verplaatste de beugel en nu zijn alle letters weer groot.

Stom dat ik het niet eerder bedacht had, en goed dat ik wachtte met naar de winkel rennen.

Weer een hoop geld uitgespaard.

Neemt niet weg dat ik een behoorlijk verlanglijstje heb.

Gaat van DVD en een bepaald flesje parfum tot nieuwe WC en overkapping in de tuin voor de beestjes.

HET ZIT IN DE MENS OM ALTIJD MAAR MEER TE WILLEN, MAAR WAAR HOUDT HET OP?

Deze tekst ligt bij mijn computer.

Uitgeknipt uit een blad.

Ik denk dat de Nederlandse mens wel heel andere dingen wil dan de mensen in Afrika.

Zo zal een kind hier de nieuwste i-phone  willen terwijl dar een jongetje misschien droomt van een echte bal ipv een leeg flesje cola om mee te voetballen.

Ik maak onderscheid in ik WIL en ik MOET.

Op dit moment WIL ik alleen maar en MOET er niets.

en het is best leuk om dingen te willen en na te denken hoe je dat het beste aan kan pakken en wanneer.

Maar dat luchtje van Narc.iso is toch wel een must hoor.

fijne zondag.

ps ik reageer nog op reacties op vorig blog maar nu moet ik echt aan de gang.

Hoi september wat heb jij voor ons in petto?

Augustus vloog ook weer voorbij terwijl ik opg4esloten zat in mijn hoofd.
Er waren leuke dingen bij.
Dagje Zeist met BFF en onze mannen.
Wat dag je van het dagje Amsterdam met NZMZ
Twee picknicks op het water.
Een koffieochtend in onze tuin.
Dagje Katwijk met Lief.
Het organiseren van burendag wat leuke reacties en bijeenkomsten opleverde.
Wandeling met vriendin J en later  met vriendin P.
Best veel toch?
En niet te vergeten de 'kleine" leuke dingen tussendoor.
De mooie dingen op TV, in de tuin, met de beestjes, Sofietje en BFF.

Wat zou september voor ons in petto hebben?
Ik hoop wat TV betreft mooie series en films.
Interessante docu's.
Ik besloot om Penoza niet te kijken.
Vond het einde van vorig seizoen prima.
Ik heb geen zin meer in die spanning, het was me allemaal te heftig.

In de agenda staat ook weer het een en ander om te doen.
En ik kreeg via een loterij gratis toegang tot 6 musea voor 2 pers.
Jammer genoeg durf ik niet zomaar met ieder op stap te gaan en krijg ik mr. X echt niet naar 6 musea.
Maar 2 moet lukken als ik het goed speel.
Is tot en met december geldig dus heb even de tijd.

--------------

Ik weet niet of het bekend is hier hoe milieu bewust ik probeer te zijn.
Ik duik gerust in onze grote kliko omdat ik per ongeluk, of hij, een plastic dop erin heb laten vallen.
Word half gek van lopende kranen, om onnodig brandend licht, voedsel weggooien, halfvolle wasmachines en ga zo even door.
Ook denk ik altijd goed na voordat ik iets koop.
Geen impuls aankopen.
Apparaten gaan hier pas weg als je echt stuk zijn en niet omdat er iets nieuws is op de markt.
Er zijn honderden kleine dingen die ik wel of niet doe voor het milieu.

Het grote probleem is dat ik zie hoe anderen het doen.
Ik zeg er niets van maar het doet wel wat met mij.
Het probleem is dat mr. X het nu zat begint te worden omdat ik hem erin wil meeslepen en hij echt voor mijn plezier een heel eind meegegaan is maar weigert sommige dingen te laten.
We kregen bonje gisteren en ik wist niet hoe ik mijn excuses moest maken want ik sla erin door en reageerde heel vervelend op iets wat hij gekocht had voor 8 euro en waar hij heel blij mee was.
Ik kan zo de pest aan mezelf krijgen.
Ik word al nerveus als ik op Tv een kraan nutteloos zie lopen in een film ofzo.

Ik moet echt in vele opzichten veranderen wil ik het mezelf en mr. X makkelijker maken.
Nog een voorbeeld; ik zal nooit een papiertje weggooien als er aan de achterkant ook nog van alles geschreven kan worden.
Ik lees regelmatig; je bent goed zoals je bent maar daar ben ik het dus helemaal niet mee eens.

--------------------------

Zo meteen op de fiets naar een braderie.
Is ieder jaar en al een paar jaar overgeslagen volgens mij.
Het gaat er vooral om dat je weer bekenden ziet en zo en lekker bij kan kletsen.
Morgen weer naar onze vrienden in Lisse wat altijd een succes is met heel veel praten en vooral gieren van het lachen.
Hun 2 zonen hebben besloten om er voor thuis te blijven en dat vind ik zo leuk dat zij zich er ook op verheugen.

De weervoorspellingen zijn goed.
Wat wil een mens nog meer?

Nou, een leeg hoofd zou wel heel prettig zijn.

Jij nog leuke plannen?