zondag 31 maart 2019
wat wil ik? dat is de vraag
Le vide.
De leegte
Ik hou zo van deze muziek met Arabische invloeden en mooie teksten.
Deze man heeft geen clip nodig met de mimiek die hij heeft.
Mooi man.
Hij won paar jaar geleden the voice in Frankrijk.
Goed, moet even mezelf afleiden.
Er zijn 1100 dolfijnen aangespoeld aan de Franse kust.
Dat is vreselijk slecht nieuws.
Ik heb er letterlijk pijn in mijn maag van.
Misselijk.
En we gaan maar door.
We willen niet anders we willen hebben, hebben, hebben.
Op een dag, veel eerder dan we denken is het te laat.
Nou ja zo een zomer als verleden jaar liet ons al behoorlijk zien wat er gaat gebeuren.
Ik ben bang.
Maar goed afleiden dus.
Gisteren was een heerlijke dag.
Mijn X had het ontbijt in de tuin geserveerd.
Het was zo gezellig.
Kip en hond aan onze voeten, piepende cavia's die ook wel wilden ontbijten en nieuwsgierige konijn.
En alle verrassingen die in de tuin uitkomen.
Zo spannend allemaal en wat een feestje.
Beetje minder leuk is dat we gisteren weer een rat ontdekten bij de dieren.
Het is een jong beest nog en ik moet weer de gemeente bellen voordat ik er aan gehecht raak.
Je kent me.
Ik geniet van de kauwen. 2 hebben er een nest in onze dakgoot.
Kijk wat schattig zeg ik tegen de X die half hysterisch is want ja we krijgen overstromingen en weet ik veel wat allemaal omdat alles verstopt raakt.
En ik hoop alleen maar dat ze hun jongen groot kunnen brengen.
Ik hoor ze als ik in bed lig.
Vrijdag had ik een heerlijke ochtend samen met mijn vriendin D.
We zaten op een terras heel veel bij te praten.
En wat had ik weer geweldige oplossingen voor haar zorgen.
Hahaha.
Maar echt ik leerde er ook weer van.
Zij is nog steeds zo bezig met niemand willen kwetsen en daarom zelf maar ten onder gaan.
Ik ben zoveel verder maar nog steeds niet waar ik wezen moet/wil dus ook daarmee aan het werk blijven.
De belangrijkste vraag is:
WAT WIL IK?
en daarna kan ik altijd nog ja of nee zeggen.
Lukt aardig hoor maar kan nog veel beter.
Ik kreeg me toch een bos bloemen van haar.
Niet normaal zeg.
Gelukkig had ik voor haar ook een cadeau.
Zeld ben ik dol op edelstenen en ik had er een voor haar aan een ketting waarvan ik dacht dat het wel bij haar zou passen.
Ik vond hem zo mooi dat ik hem bijna zelf gehouden had.
Erg he.
Ze was er zo blij mee en ik kreeg later een app dat ze het zo gezellig en fijn had gevonden .
Zelf had ik ook de hele dag een warm gevoel.
Dus waarom genoegen nemen met minder?
Lief en ik gaan zo lunchen met onze oude buren.
Een jaar geleden vertelden ze ons dat ze weg gingen en dat vond ik vreselijk.
Ik kwam ze laatst bij toeval tegen en stelde voor om met elkaar te gaan lunchen.
Best beetje domme actie want we missen ze als fijne buren maar verder hebben we niets gemeen.
Een keer lunchen is leuk en ik heb er zin in maar ik hoop niet dat we op visite gevraagd worden.
Maar ik vind het wel fijn om ze vandaag te zien.
Even tussen ons; ze hadden ruzie met de hele buurt behalve met ons maar we waren altijd wel heel voorzichtig.
We kunnen lopen naar ons afspreekadres, daar was ik vrijdag ook, en Sofietje gaat lekker mee.
Komende week heb ik volgens mij een hele lege agenda.
Ik ga vrijdag naar theater met wat dames en ik GA nog een verjaardag waar ik geen behoefte aan heb afzeggen.
Ik heb nog yoga op de agenda en er zal vast nog een koffiedrink uitnodiging komen.
Ik MAG niet teveel alleen thuis zijn want dat is ook heel slecht voor mij.
O en meisjemetderodeharen. maar dat kan misschien vandaag.
Of niet.
Ik wil mijn schuldgevoel laten zien dat IK de BAAS ben en niet zij.
Schuldgevoel is vast vrouwelijk, denken jullie niet?
Zo ik ga van mezelf een schoonheid maken.
Dat is een Franse uitdrukking
Je vais me faire une beautée.
Dat duurt de ene keer wat langer dan de ander. zeker met de jaren maar ja we maken er wat van.
Ik weet niet of ik er morgen ben dus alvast een mooie week toegewenst en stel jezelf de vraag;
WAT WIL IK? en geef daar zoveel mogelijk aan toe.
zonder de anderen belangrijke mensen om je heen te vergeten natuurlijk maar jezelf vergeten is wel heel erg FOUT
donderdag 28 maart 2019
Vandaag
Mijn geweldige kip.
Wat ben ik toch dol op haar.
Word zo blij van haar, iedere dag weer.
Nou ja, moet planten zaaien maar stel het steeds uit want ben een beetje bang dat ik opeens stukken minder blij van haar wordt.
Even een oplossing bedenken dus.
En NEE Kip kan niet een tijdje achter slot en grendel, dan maar een tuin zonder bloemen.
Vandaag is zij jarig.
Meisjemetderodeharen.
Haar verjaardag is natuurlijk veel bijzonderder dan van gezonde mensen.
Ze is er nog en het gaat goed.
De kanker houdt zich gedeisd.
Wel zijn er veel "ongemakken" maar ze is ongelofelijk moedig.
Dat zie je vaak bij mensen die zo ziek zijn.
Cadeau voor haar is nooit zo moeilijk.
Haar grootste passie is de tuin.
Of een leuk uitje.
Kom net bij de kapper vandaan waar ik een heel bijzonder gesprek had met de hele kapster.
Ze vertelde over haar moeder.
De moeder die ik NOOIT wilde zijn.
Heel lang geleden schreef ik ; ik hou zoveel van mijn kinderen dat ik ze niet geboren wil laten worden.
Ten eerste was ik panisch dat ze mijn genen zouden hebben.
Als kind dacht ik al; ik wou dat ik nooit geboren was.
Daarna die 10 jaren waarin iedereen kinderen kreeg en ik zo vreselijk ziek was van de angsten en de depressies.
Ik wist al heel jong, zo vanaf 13 jaar dat dit toch echt niet ging gebeuren.
De kapster vertelde hoe zij als meisje van 11 jaar haar moeder vond in de badkamer en dat zij net op tijd weer gered kon worden.
Hoe zij voor haar moeder zorgde en voor haar zusjes en broertje.
Tuurlijk kon die moeder er niets aan doen dat ze ziek was maar haar dochter neemt haar zeer kwalijk dat er na haar nog 3 kinderen kwamen die zo hebben moeten lijden.
De tranen stonden in mijn ogen.
Het verhaal kwam zo dichtbij.
Ik weet dat ik het GOED gedaan heb maar dit was wel weer het bewijs.
En sommige mensen denken dat naar de kapper gaan ontspannend is ;-)
Maar mijn haar voelt zo lekker en ondanks alles was ik blij met het gesprek.
Naast mij zat er een vrouw haar verhaal eruit te gooien als diarree.
Sorry gebruikt dat laatste woord NOOIT maar kan het niet anders omschrijven.
Had ze vast nodig hoor maar kreeg de indruk dat het zo iemand is die wel erg gewend is om haar shit uit te strooien en dat t haar geen bal kan schelen of je wel of niet luistert.
Terwijl de verf in mijn toch al prachtige haren in moest trekken werd ik gek van haar geratel al was het niet. godzijdank, tegen mij gericht.
Ik heb trouwens altijd wel bewondering voor mensen die zichzelf geweldig vinden en maling hebben aan anderen.
Ik wil mezelf ook weleens zo voelen.
Had dat mens ook nog 2 superknappe en intelligente kinderen.
Tja ik stond wel 4-0 achter.
Wat zie jij er goed uit zei de (vrouwelijke) huisarts gisteren.
Ik had uitgroei van 3 centimeter en met nat haar geslapen.
Het klopte wel dat ik me goed voelde en leuke kleren aan had.
Kwam voor kankeronderzoek baarmoederhalskanker.
Ik heb daar niets van.
Ik heb geen klachten en had tot een jaar geleden meer schaamte om mijn gebit te laten zien aan tandarts dan mijn frutje aan dokter.
Nu al het amalgaan (in mijn mond wel te verstaan) vervangen is heb ik met beide geen moeite meer maar doe toch liever een uitstrijkje dan een kroon.
Beiden zijn nu weer achter de rug.
Ik heb t er maar druk mee.
Vanmiddag dus naar verjaardag en morgen een leuke koffiedrinkafspraak.
Tussendoor belde een vriendin of ik tijd had vandaag maar dat heb ik dus niet.
Dus NEE ik heb zeker geen saai leven.
Dat vind ik zelf dus echt absoluut niet.
Ik heb veel interesses en ga met best veel mensen om.
Vind het leuk om creatief bezig te zijn, de tuin te doen, te lezen, te denken.
Uitstapjes te verzinnen en te doen.
Zelfs mijn dromen zijn niet saai en die zouden van mij dat wel mogen worden.
Zo ik ga maar weer eens in de spiegel kijken hoe geweldig ik eruit zie.
Wat ben ik toch dol op haar.
Word zo blij van haar, iedere dag weer.
Nou ja, moet planten zaaien maar stel het steeds uit want ben een beetje bang dat ik opeens stukken minder blij van haar wordt.
Even een oplossing bedenken dus.
En NEE Kip kan niet een tijdje achter slot en grendel, dan maar een tuin zonder bloemen.
Vandaag is zij jarig.
Meisjemetderodeharen.
Haar verjaardag is natuurlijk veel bijzonderder dan van gezonde mensen.
Ze is er nog en het gaat goed.
De kanker houdt zich gedeisd.
Wel zijn er veel "ongemakken" maar ze is ongelofelijk moedig.
Dat zie je vaak bij mensen die zo ziek zijn.
Cadeau voor haar is nooit zo moeilijk.
Haar grootste passie is de tuin.
Of een leuk uitje.
Kom net bij de kapper vandaan waar ik een heel bijzonder gesprek had met de hele kapster.
Ze vertelde over haar moeder.
De moeder die ik NOOIT wilde zijn.
Heel lang geleden schreef ik ; ik hou zoveel van mijn kinderen dat ik ze niet geboren wil laten worden.
Ten eerste was ik panisch dat ze mijn genen zouden hebben.
Als kind dacht ik al; ik wou dat ik nooit geboren was.
Daarna die 10 jaren waarin iedereen kinderen kreeg en ik zo vreselijk ziek was van de angsten en de depressies.
Ik wist al heel jong, zo vanaf 13 jaar dat dit toch echt niet ging gebeuren.
De kapster vertelde hoe zij als meisje van 11 jaar haar moeder vond in de badkamer en dat zij net op tijd weer gered kon worden.
Hoe zij voor haar moeder zorgde en voor haar zusjes en broertje.
Tuurlijk kon die moeder er niets aan doen dat ze ziek was maar haar dochter neemt haar zeer kwalijk dat er na haar nog 3 kinderen kwamen die zo hebben moeten lijden.
De tranen stonden in mijn ogen.
Het verhaal kwam zo dichtbij.
Ik weet dat ik het GOED gedaan heb maar dit was wel weer het bewijs.
En sommige mensen denken dat naar de kapper gaan ontspannend is ;-)
Maar mijn haar voelt zo lekker en ondanks alles was ik blij met het gesprek.
Naast mij zat er een vrouw haar verhaal eruit te gooien als diarree.
Sorry gebruikt dat laatste woord NOOIT maar kan het niet anders omschrijven.
Had ze vast nodig hoor maar kreeg de indruk dat het zo iemand is die wel erg gewend is om haar shit uit te strooien en dat t haar geen bal kan schelen of je wel of niet luistert.
Terwijl de verf in mijn toch al prachtige haren in moest trekken werd ik gek van haar geratel al was het niet. godzijdank, tegen mij gericht.
Ik heb trouwens altijd wel bewondering voor mensen die zichzelf geweldig vinden en maling hebben aan anderen.
Ik wil mezelf ook weleens zo voelen.
Had dat mens ook nog 2 superknappe en intelligente kinderen.
Tja ik stond wel 4-0 achter.
Wat zie jij er goed uit zei de (vrouwelijke) huisarts gisteren.
Ik had uitgroei van 3 centimeter en met nat haar geslapen.
Het klopte wel dat ik me goed voelde en leuke kleren aan had.
Kwam voor kankeronderzoek baarmoederhalskanker.
Ik heb daar niets van.
Ik heb geen klachten en had tot een jaar geleden meer schaamte om mijn gebit te laten zien aan tandarts dan mijn frutje aan dokter.
Nu al het amalgaan (in mijn mond wel te verstaan) vervangen is heb ik met beide geen moeite meer maar doe toch liever een uitstrijkje dan een kroon.
Beiden zijn nu weer achter de rug.
Ik heb t er maar druk mee.
Vanmiddag dus naar verjaardag en morgen een leuke koffiedrinkafspraak.
Tussendoor belde een vriendin of ik tijd had vandaag maar dat heb ik dus niet.
Dus NEE ik heb zeker geen saai leven.
Dat vind ik zelf dus echt absoluut niet.
Ik heb veel interesses en ga met best veel mensen om.
Vind het leuk om creatief bezig te zijn, de tuin te doen, te lezen, te denken.
Uitstapjes te verzinnen en te doen.
Zelfs mijn dromen zijn niet saai en die zouden van mij dat wel mogen worden.
Zo ik ga maar weer eens in de spiegel kijken hoe geweldig ik eruit zie.
dinsdag 26 maart 2019
Saai leven?
Mijn X kan niet wachten tot het weer weer is om te varen.
Daar is hij dol op.
Het is een speedboot maar hij/wij toeren er gewoon langzaam mee.
Hier hebben veel mensen een boot maar niemand maakt er zoveel gebruik van als hij.
En ik zou ik niet zijn als ik er weinig aan vind.
Ja zo af en toe.
Eten en drinken mee en eten op de plas of op een eilandje.
Mooieschoonzus; ze zeggen weleens dat je nooit naar anderen moet kijken maar dat is onzin.
Ik doe dat en ik leer er van.
Ieder heeft een ander leven, een andere kijk op de dingen of een andere mening.
Ik vind het leuk om daarover na te denken.
Zij is al jaren alleen.
Werkt 5 dagen en heeft weinig mensen om haar heen.
Dat laatste daar kiest zij bewust voor.
Ze vindt het heerlijk die rustige weekenden zonder verplichtingen.
Ze gaan af en toe naar musea, theater of bioscoop met iemand.
Ze is dol op haar huis en haar tuin.
Ze komt hier vaak langs voor een bakkie en om weekbladen te ruilen.
Zij krijgt heel veel bladen van klanten die ik dan krijg en ik heb ook het een en ander voor haar.
Regelmatig gaat ze met ons mee.
Op vakantie gaat ze met haar ex en dat bevalt heel goed.
Er staat ook een paar dagen weg met mijn X en hun jongere zus.
Lekker met de auto want X wil niet meer vliegen.
Ik weet zeker dat ze het heel leuk gaan hebben en veel gaan lachen.
Ik begin over haar omdat ik me afvraag of het niet heel erg fijn is om minder contacten te hebben.
Hoe zou dat voor mij zijn?
Ik heb natuurlijk verleden jaar de knoop doorgehakt en na meer dan 20 jaar de vriendinnengroep opgegeven, wat andere mensen en dat bevalt goed.
Ik zie nu wie ik wil zien uit die groep en de rest hoeft echt niet meer.
Het punt is dat iedere afspraak heel veel stress kost.
Zo ook had ik zaterdag zo een koppijn en X attendeerde me erop dat ik dat steeds heb als we een afspraak hebben terwijl onze vrienden waar we naar toe moesten zo dierbaar zij en we ze al zo lang kennen.
Omdat ik posttraumatische stress heb weet ik eigenlijk niet eens wat het is om geen stress te hebben.
Het is er eigenlijk altijd maar in wisselende mate.
Mijn vader besloot toen hij begin 50 was om in een klein frans dorpje te gaan wonen met vele ruimte en stilte om hem heen.
Mijn moeder had niet te vertellen maar ging graag met hem mee.
Fuck de kinderen en fuck als er ooit kleinkinderen zouden komen.
Ze hebben daar een heel fijn leven gehad.
En totaal GEEN verplichtingen.
Ze wisten niet eens wanneer hun 3 kleinkinderen jarig waren of hoe oud .
Dan zat zo een kleinkind te wachten op hun verjaardag tot ze zouden bellen maar dat deden ze niet.
Vaak belde ik ze dan dat ze even moesten bellen omdat er een verdrietig klein meisje van 6 zat te wachten.
Toen ik kanker kreeg heb ik ook heel weinig van ze gehoord.
Dat paste niet in het leven dat ze uitgekozen hadden.
Maar ze hebben gedaan in het leven wat ze zelf wilden en hadden totaal geen verplichtingen.
Ik belde ze altijd en dacht op een dag vlak voor de Kerst; weet je wat ik wacht tot zij bellen.
Na 2 jaar, echt waar, heb ik maar weer gebeld want zij belden niet en ik hield het niet meer vol.
Mocht je je af en toe afvragen waarom ik zo ben, meer van dieren houden dan van mensen, en eigenlijk geen mens vertrouwen dan is dat een klein deel van de reden.
Mijn Nederlandse oma zei vaak; het zijn beste mensen maar hadden nooit kinderen mogen krijgen.
En beter had ik het niet kunnen verwoorden.
Ik voel mij vandaag echt niet goed.
Koppijn en negatief, daarom toch een stukje geschreven, ik knap er altijd van op.
Nu ook wel weer.
Zo meteen maar een pijnstiller en de deur uit, of niet.
Misschien even naar mijn vriendin hier 50 meter vandaan en lekker bijkletsen.
Ik ben altijd zo nieuwgierig naar wat ze gedaan heeft en zij naar mijn avonturen.
Donderdag is ze jarig en nooit gedacht dat we voor de zoveelste keer dat mogen meemaken.
Ik kijk graag naar anderen.
Ik leer er van.
Soms ben ik even jaloers, tja ben net een mens, maar vaak zie ik dingen waarvan ik zie dat het niet bij mij/ons past.
Wat een saai leven hebben wij vergeleken bij anderen zegt mijn X als hij weer eens in de dipje zit in de winter.
Godzijdank WEL, roep ik dan uit.
Ik vind mijn leven niet saai ik heb gewoon het leven wat bij mij/ons past.
Terwijl mijn vriendinnen echt de hele wereld overvliegen besefte ik gisteren opeens dat ik heimwee had naar de Moezel.
Dan vind ik mezelf een geluksvogel want het is zo bereikbaar.
Als het mooi weer is kunnen we er zo een weekend heen zei de X als je dat wil.
Hij is ook dol op die plek.
Saai is heerlijk.
Daar is hij dol op.
Het is een speedboot maar hij/wij toeren er gewoon langzaam mee.
Hier hebben veel mensen een boot maar niemand maakt er zoveel gebruik van als hij.
En ik zou ik niet zijn als ik er weinig aan vind.
Ja zo af en toe.
Eten en drinken mee en eten op de plas of op een eilandje.
Mooieschoonzus; ze zeggen weleens dat je nooit naar anderen moet kijken maar dat is onzin.
Ik doe dat en ik leer er van.
Ieder heeft een ander leven, een andere kijk op de dingen of een andere mening.
Ik vind het leuk om daarover na te denken.
Zij is al jaren alleen.
Werkt 5 dagen en heeft weinig mensen om haar heen.
Dat laatste daar kiest zij bewust voor.
Ze vindt het heerlijk die rustige weekenden zonder verplichtingen.
Ze gaan af en toe naar musea, theater of bioscoop met iemand.
Ze is dol op haar huis en haar tuin.
Ze komt hier vaak langs voor een bakkie en om weekbladen te ruilen.
Zij krijgt heel veel bladen van klanten die ik dan krijg en ik heb ook het een en ander voor haar.
Regelmatig gaat ze met ons mee.
Op vakantie gaat ze met haar ex en dat bevalt heel goed.
Er staat ook een paar dagen weg met mijn X en hun jongere zus.
Lekker met de auto want X wil niet meer vliegen.
Ik weet zeker dat ze het heel leuk gaan hebben en veel gaan lachen.
Ik begin over haar omdat ik me afvraag of het niet heel erg fijn is om minder contacten te hebben.
Hoe zou dat voor mij zijn?
Ik heb natuurlijk verleden jaar de knoop doorgehakt en na meer dan 20 jaar de vriendinnengroep opgegeven, wat andere mensen en dat bevalt goed.
Ik zie nu wie ik wil zien uit die groep en de rest hoeft echt niet meer.
Het punt is dat iedere afspraak heel veel stress kost.
Zo ook had ik zaterdag zo een koppijn en X attendeerde me erop dat ik dat steeds heb als we een afspraak hebben terwijl onze vrienden waar we naar toe moesten zo dierbaar zij en we ze al zo lang kennen.
Omdat ik posttraumatische stress heb weet ik eigenlijk niet eens wat het is om geen stress te hebben.
Het is er eigenlijk altijd maar in wisselende mate.
Mijn vader besloot toen hij begin 50 was om in een klein frans dorpje te gaan wonen met vele ruimte en stilte om hem heen.
Mijn moeder had niet te vertellen maar ging graag met hem mee.
Fuck de kinderen en fuck als er ooit kleinkinderen zouden komen.
Ze hebben daar een heel fijn leven gehad.
En totaal GEEN verplichtingen.
Ze wisten niet eens wanneer hun 3 kleinkinderen jarig waren of hoe oud .
Dan zat zo een kleinkind te wachten op hun verjaardag tot ze zouden bellen maar dat deden ze niet.
Vaak belde ik ze dan dat ze even moesten bellen omdat er een verdrietig klein meisje van 6 zat te wachten.
Toen ik kanker kreeg heb ik ook heel weinig van ze gehoord.
Dat paste niet in het leven dat ze uitgekozen hadden.
Maar ze hebben gedaan in het leven wat ze zelf wilden en hadden totaal geen verplichtingen.
Ik belde ze altijd en dacht op een dag vlak voor de Kerst; weet je wat ik wacht tot zij bellen.
Na 2 jaar, echt waar, heb ik maar weer gebeld want zij belden niet en ik hield het niet meer vol.
Mocht je je af en toe afvragen waarom ik zo ben, meer van dieren houden dan van mensen, en eigenlijk geen mens vertrouwen dan is dat een klein deel van de reden.
Mijn Nederlandse oma zei vaak; het zijn beste mensen maar hadden nooit kinderen mogen krijgen.
En beter had ik het niet kunnen verwoorden.
Ik voel mij vandaag echt niet goed.
Koppijn en negatief, daarom toch een stukje geschreven, ik knap er altijd van op.
Nu ook wel weer.
Zo meteen maar een pijnstiller en de deur uit, of niet.
Misschien even naar mijn vriendin hier 50 meter vandaan en lekker bijkletsen.
Ik ben altijd zo nieuwgierig naar wat ze gedaan heeft en zij naar mijn avonturen.
Donderdag is ze jarig en nooit gedacht dat we voor de zoveelste keer dat mogen meemaken.
Ik kijk graag naar anderen.
Ik leer er van.
Soms ben ik even jaloers, tja ben net een mens, maar vaak zie ik dingen waarvan ik zie dat het niet bij mij/ons past.
Wat een saai leven hebben wij vergeleken bij anderen zegt mijn X als hij weer eens in de dipje zit in de winter.
Godzijdank WEL, roep ik dan uit.
Ik vind mijn leven niet saai ik heb gewoon het leven wat bij mij/ons past.
Terwijl mijn vriendinnen echt de hele wereld overvliegen besefte ik gisteren opeens dat ik heimwee had naar de Moezel.
Dan vind ik mezelf een geluksvogel want het is zo bereikbaar.
Als het mooi weer is kunnen we er zo een weekend heen zei de X als je dat wil.
Hij is ook dol op die plek.
Saai is heerlijk.
maandag 25 maart 2019
Maandag en ik word gek van dat schuldgevoel
Dit is onze tuin in de zomer.
Beetje erg druk vind ik het zo.
Wat ik geniet ik van alles wat uit de grond komt.
En er zitten altijd verrassingen bij.
Trouwens de insectenplaatjes van de supermarkt zijn aan te raden.
Zo lees je hoe ieder diertje zijn nu heeft.
Niet eng of vies en vooral heel nuttig.
Geef ze een goed en veilige plek in je tuin.
Gisteren een spin gered uit de vijver, gewoon met de blote hand hoor en ik leef gewoon nog, en per ongeluk, jeetje hoe stom, een lieveheersbeestje doorgesnoeid (met snoeischaar)
X ziet insecten zoals heel veel mensen als ongedierte.
Stom, stom.
Ziet hij 3 mieren lopen is het; oh nee weer een mierenplaag.
In MIJN tuin is iedereen welkom.
Tja met vliegen is het wat anders die haat ik ook omdat het een paar keer het leven van een konijn en cavia heeft gekost.
Zaterdag gezellig bij onze vrienden weer bij gekletst en gisteren thuis in de tuin genoten.
Zat ik gisteren aan de eettafel mijn dagboek bij te werken, lag Kip vlakbij mijn voeten in diepe slaap.
Ja. sorry maar daar kan ik zo om glimlachen en genieten.
Schuldgevoel; dat is iets waar ik aan blijf werken want het vreet gewoon constant aan mij.
Ik heb dat altijd gehad en het slaat nergens op.
Klein voorbeeld; ik wilde vanmorgen naar yoga maar besloot NIET te gaan.
De juf weet niet eens dat ik het van plan was maar ik voel me schuldig omdat ze al zo weinig mensen heeft.
DAT is mijn probleem toch niet!!!!!
Iemand die ik vaag ken en die echt wel leuk is hoor plaatste oproep op FB. Ze had mensen nodig die ze gratis wilde knippen om te oefenen.
Nu moet ik naar de kapper en vind eigenlijk dat ik naar haar moet.
Het kost me veel energie om het niet te doen.
Sorry hoor maar als jij mij zoiets zou vertellen zou ik echt zeggen dat je maf bent.
Hoe creeer je je eigen problemen.
Het zit zo ingebakken met mij en wat ik zeg er niet aan toegeven kost veel energie.
Dus werk ik er hard aan.
Zaterdag op weg naar onze vrienden, gooide ik het eruit in de auto tegen mijn X.
Het luchtte wel op.
Hij heeft het alleen naar zijn familie toe maar verder vindt hij het allemaal best.
Zo vind ik ook, en dat gooide ik er ook gelijk even uit, dat ik het wensenlijstje van meisjemetderodeharen moet vervullen.
ONZIN!!!!.
Niemand heeft het mij gevraagd.
Ja wij komen regelmatig op haar lijstje voor en echt ik doe heus wel dingen maar ik hoef toch niet alles te doen.
Zo voelde ik mij zo rot dat we ze niet mee vroegen om naar Venlo te gaan maar ik wilde zo graag alleen met mijn X.
Heel verbaasd was ik, niet boos of zo, toen zij samen naar de bios gingen zonder te vragen of wij meegingen maar ook dat slaat nergens op.
Wij vragen ze meestal maar dat hoeven zij niet te doen.
Let wel, ik snap het helemaal hoor dat ze dat doen en ik moet er lering uit trekken.
Ik HOEF niet anderen mee te vragen, doen zij ook niet en gelijk hebben ze.
Jeeses ik ben bijna honderd wanneer leer ik het nou eens.
Vandaag en morgen lege agenda, daarna 4 dagen achter elkaar afspraken.
Woensdag naar dokter voor uitstrijkje voor kankeronderzoek.
Maak ik geen probleem van.
Liever dan de tandarts als ik dan toch moet kiezen.
Vrijdag de kapper.
Vrijdag een koffieafspraak met iemand op wie ik erg gesteld bent en waar het slecht mee gaat en ja problemen van anderen zijn altijd zoveel makkelijker.
en ik heb voor anderen altijd geweldige oplossingen ;-)
Echt met 1 gesprek met mij ben je van al je zorgen af.
Zaterdag lunchen met onze oude buren die verleden jaar weggegaan zijn en oh wat hadden we daar heerlijke buren aan.
Trouwens dat afspreken komt ook voort uit mijn schuldgevoel al zie ik er niet tegenop.
Wel ben ik bang om weer door hen uitgenodigd te worden.
Oh mijn God.
Ik weet het.
Gelukkig kan ik om mijzelf lachen.
Kamp jij ook veel met schuldgevoelens?
Zo nu ga ik me weer eens nuttig maken en een tattoo op mijn arm zetten van een pissebed of zo.
Zit ook bij die plaatjes van die supermarkt he, kan je lekker een insect op je arm plakken.
Maak er een mooie dag van.
Beetje erg druk vind ik het zo.
Wat ik geniet ik van alles wat uit de grond komt.
En er zitten altijd verrassingen bij.
Trouwens de insectenplaatjes van de supermarkt zijn aan te raden.
Zo lees je hoe ieder diertje zijn nu heeft.
Niet eng of vies en vooral heel nuttig.
Geef ze een goed en veilige plek in je tuin.
Gisteren een spin gered uit de vijver, gewoon met de blote hand hoor en ik leef gewoon nog, en per ongeluk, jeetje hoe stom, een lieveheersbeestje doorgesnoeid (met snoeischaar)
X ziet insecten zoals heel veel mensen als ongedierte.
Stom, stom.
Ziet hij 3 mieren lopen is het; oh nee weer een mierenplaag.
In MIJN tuin is iedereen welkom.
Tja met vliegen is het wat anders die haat ik ook omdat het een paar keer het leven van een konijn en cavia heeft gekost.
Zaterdag gezellig bij onze vrienden weer bij gekletst en gisteren thuis in de tuin genoten.
Zat ik gisteren aan de eettafel mijn dagboek bij te werken, lag Kip vlakbij mijn voeten in diepe slaap.
Ja. sorry maar daar kan ik zo om glimlachen en genieten.
Schuldgevoel; dat is iets waar ik aan blijf werken want het vreet gewoon constant aan mij.
Ik heb dat altijd gehad en het slaat nergens op.
Klein voorbeeld; ik wilde vanmorgen naar yoga maar besloot NIET te gaan.
De juf weet niet eens dat ik het van plan was maar ik voel me schuldig omdat ze al zo weinig mensen heeft.
DAT is mijn probleem toch niet!!!!!
Iemand die ik vaag ken en die echt wel leuk is hoor plaatste oproep op FB. Ze had mensen nodig die ze gratis wilde knippen om te oefenen.
Nu moet ik naar de kapper en vind eigenlijk dat ik naar haar moet.
Het kost me veel energie om het niet te doen.
Sorry hoor maar als jij mij zoiets zou vertellen zou ik echt zeggen dat je maf bent.
Hoe creeer je je eigen problemen.
Het zit zo ingebakken met mij en wat ik zeg er niet aan toegeven kost veel energie.
Dus werk ik er hard aan.
Zaterdag op weg naar onze vrienden, gooide ik het eruit in de auto tegen mijn X.
Het luchtte wel op.
Hij heeft het alleen naar zijn familie toe maar verder vindt hij het allemaal best.
Zo vind ik ook, en dat gooide ik er ook gelijk even uit, dat ik het wensenlijstje van meisjemetderodeharen moet vervullen.
ONZIN!!!!.
Niemand heeft het mij gevraagd.
Ja wij komen regelmatig op haar lijstje voor en echt ik doe heus wel dingen maar ik hoef toch niet alles te doen.
Zo voelde ik mij zo rot dat we ze niet mee vroegen om naar Venlo te gaan maar ik wilde zo graag alleen met mijn X.
Heel verbaasd was ik, niet boos of zo, toen zij samen naar de bios gingen zonder te vragen of wij meegingen maar ook dat slaat nergens op.
Wij vragen ze meestal maar dat hoeven zij niet te doen.
Let wel, ik snap het helemaal hoor dat ze dat doen en ik moet er lering uit trekken.
Ik HOEF niet anderen mee te vragen, doen zij ook niet en gelijk hebben ze.
Jeeses ik ben bijna honderd wanneer leer ik het nou eens.
Vandaag en morgen lege agenda, daarna 4 dagen achter elkaar afspraken.
Woensdag naar dokter voor uitstrijkje voor kankeronderzoek.
Maak ik geen probleem van.
Liever dan de tandarts als ik dan toch moet kiezen.
Vrijdag de kapper.
Vrijdag een koffieafspraak met iemand op wie ik erg gesteld bent en waar het slecht mee gaat en ja problemen van anderen zijn altijd zoveel makkelijker.
en ik heb voor anderen altijd geweldige oplossingen ;-)
Echt met 1 gesprek met mij ben je van al je zorgen af.
Zaterdag lunchen met onze oude buren die verleden jaar weggegaan zijn en oh wat hadden we daar heerlijke buren aan.
Trouwens dat afspreken komt ook voort uit mijn schuldgevoel al zie ik er niet tegenop.
Wel ben ik bang om weer door hen uitgenodigd te worden.
Oh mijn God.
Ik weet het.
Gelukkig kan ik om mijzelf lachen.
Kamp jij ook veel met schuldgevoelens?
Zo nu ga ik me weer eens nuttig maken en een tattoo op mijn arm zetten van een pissebed of zo.
Zit ook bij die plaatjes van die supermarkt he, kan je lekker een insect op je arm plakken.
Maak er een mooie dag van.
vrijdag 22 maart 2019
weekend en zo
Lente.
Het is ook maar een woord.
In februari was het Lente.
Nu nog niet.
Wat zullen we allemaal meer energie krijgen als het zonnetje eindelijk weer schijnt en we buiten kunnen zitten.
De wind is in ieder geval weg.
Ik lunchte maandag dus met de beste vriendin van de vrouw van wie haar volwassen zoon spoorloos verdwenen is half januari.
Werkelijk spoor loos.
Niemand heeft iets gezien.
Hij woonde nog bij zijn ouders thuis, had vaste relatie, veel vrienden.
Was de perfecte zoon.
Hoe kom je in hemelsnaam je dagen en je nachten door als gezin?
Dit is toch de hel van de hel.
Ik ken het hele gezin tot aan de kleinkinderen aan toe.
Ik weet dat ik ooit jaloers was op de band die ze met elkaar hadden.
Nou zo zie je maar weer dat je nooit jaloers moet zijn.
Trouwens jaloers niet op een nare manier hoor.
Ik benijdde heel erg de warmte en de band die ze met elkaar hadden.
Dat alles voor elkaar over hebben.
Ik kan het maar niet loslaten en moet steeds aan ze denken.
______________________
Het valt mij trouwens op dat het met een hoop mensen niet goed gaat.
Zou het door het weer komen of gewoon toeval?
Kwam bij de tandarts een bekende tegen en die gooide maar in 1 keer alles eruit.
Eerlijk gezegd was het op mijn verzoek hoor want ik vroeg er naar.
Man, zoon, kleinkinderen allemaal slecht.
Ik heb maar niet naar haar dochter gevraagd. ;-)
Daarna op straat hoorde ik 2 vrouwen met elkaar praten;
nee niet goed, mijn rug wordt steeds erger, ben mijn baan kwijt.
ik liep snel door.
Even later nog iemand waar het slecht mee ging zo ving ik op bij het voorbijgaan.
Zelf dus 2 vriendinnen, 2 sterke vrouwen die veel te lang sterk zijn geweest en nu op het punt van breken staan.
Zoals ik al eerder schreef; ze kunnen geen NEE zeggen.
Nog steeds niet.
Met mij gaat het redelijk.
Mijn gemoedstoestand wisselt een paar keer per dag en daar is niets nieuws aan.
Wat wel een groot wonder is, al is het met een half pilletje, is dat ik een hele nacht geslapen heb.
Ik slaap NOOIT een hele nacht.
Wow ik voelde me zo normaal.
Is leuk zo een half pilletje maar overdags betaal je dan weer de tol dus het kan maar heel af en toe.
De yoga juf vertelde over haar moeder die reuma heeft aan de weke delen en die altijd pijn heeft.
Ik vroeg of ze wel leuke dingen kon doen en dat was het geval.
Later besefte ik dat het bij mij ook zo gaat.
Ik heb (bijna) altijd pijn maar kan toch leuke dingen doen.
en daar zeker van genieten.
Morgen naar onze vrienden in Lisse toe en daar is het altijd leuk.
Meestal blijven hun 2 grote zonen thuis als wij komen omdat ze dat zo gezellig vinden.
En wij ook.
Voor april hebben we al 2 afspraken en eentje in Mei.
Maar eerst genieten van morgen.
En van vandaag.
Mr. X is vrij op vrijdagmiddag maar dat wil niet zeggen dat we samen iets gaan doen.
Doe maar net of ik er niet ben zegt hij dan, haha bang als hij is dat ik wil gaan winkelen of zo terwijl dat nooit zo is.
Ga jij nog iets leuks doen?
Parachute springen of gewoon een boek lezen?
een wandeling of zwemmen met haaien?
Ik vind het altijd leuk om te weten.
Vriendin I. heeft een heel spannend leven maar zou voor geen goud willen ruilen.
Vind in de grond poeren met mijn Kip leuker dan parachutespringen.
fijn weekend
woensdag 20 maart 2019
de afgelopen dagen
Kijk die was mijn favoriete schilderij van E. Thielen.
Lijkt mij heerlijk om zo door een bos te lopen mits ik zeker weet dat het helemaal afgezet is en ik niemand tegen kan komen.
Zoals eerder gezegd heeft hij meerdere naakte vrouwen in een bos geschilderd en die vond ik stuk voor stuk prachtig.
Lijkt mij heerlijk om zo door een bos te lopen mits ik zeker weet dat het helemaal afgezet is en ik niemand tegen kan komen.
Zoals eerder gezegd heeft hij meerdere naakte vrouwen in een bos geschilderd en die vond ik stuk voor stuk prachtig.
deze was favoriet van X omdat het zo voor de zomer staat.
Ik verlang helemaal niet zo naar zomer en je zal me dan ook nooit zo zien.
Het waren 4 hele drukke dagen achter elkaar maar ik heb genoten.
Ben nu alleen wel heel erg aan stilte en niets doen toe.
Zondag heb ik heerlijk in de tuin gewerkt en dat is niet druk maar heerlijk maar daarna kwam mooieschoonzus en ging ze niet meer weg.
Te lang wie dan ook is niet goed.
Gelukkig ervaart de X dat ook zo.
Schoonzus had net een zware begrafenis achter de rug.
We vonden dat we er voor haar moesten zijn.
Maandagmorgen paar uur yoga en dat was weer zeer fijn en bijzonder.
Wat vind mijn lijf het toch fijn om uitgerekt te worden.
Daarna snel naar huis Sofietje gehaald en samen naar restaurant aan het water gelopen voor een lunch met vriendin A.
Dat was fijn om bij te kletsen.
Haar ken ik ook alweer 20 jaar.
Wat gebeurd er toch veel in zo een tijd.
Zij zit er op dit moment helemaal doorheen.
Ze kan geen NEE zeggen.
Ik vroeg haar wat die mensen waar ze dan steeds JA tegen zegt voor haar deden?
Ze dacht na en kwam tot de conclusie dat het niet zoveel was.
Dat wist ik natuurlijk al want ik heb zelf jarenlang in zo een situatie gezeten.
Waar zijn al die mensen nu vraag ik me soms hardop af waar ik zo veel tijd in gestoken heb omdat ik altijd dacht ooit zullen ze er voor mij zijn.
Vriendin D. heeft precies zelfde probleem, ook zij is op, ja maar ik kan geen nee zeggen.
Ik denk zelf dat zolang je jezelf niet op de eerste plaats zet je dat ook blijft doen.
Je moet jezelf belangrijk vinden.
Ik kan dat ook niet maar ik gebruik X ervoor.
Als ik mij niet goed voel dat lijdt hij eronder en dat wil ik niet dus daarom ben ik steeds egoistischer geworden .
Ik zag hoe makkelijk anderen NEE tegen mij konden zeggen als ze iets beters te doen hadden en ik bedank ze want door te doen als zij kan ik het nu best goed.
Enfin terug naar de lunch, ik kreeg een mooie bos bloemen en A. trakteerde mij maar later stuurde ze een appje om mij te bedanken.
Kijk daar word ik warm van en had de rest van de dag een heerlijk gevoel.
Het was zo fijn om elkaar weer te zien en ik had iets voor haar kunnen doen;
gewoon luisteren en af en toe mijn eigen ervaring vertellen.
Ik blijf zeggen dat praten het belangrijkste is wat er is, nou ja als er iemand luistert dan.
Gisteren zette mijn tandarts mijn kroon en ook dat kan dus van mijn lijst 2019 afgestreept worden.
Moest nog even in de spiegel kijken of ik het mooi vond (was een kies) maar ik wilde alleen maar heel hard weglopen en buiten zijn.
Heb er nu nog steeds niet naar gekeken, zal allemaal wel goed zijn.
Boodschappen gedaan dus ook dat is klaar.
Vandaag een hele stille dag.
Beetje de was wegwerken en schoonmaken.
Veel lezen en in mijn Bullet Journal werken.
Het bloggen werkt ook heerlijk om alles op zijn plek te zetten in mijn hoofd.
Pas zaterdag weer een afspraak dus kan ik de komende dagen doen waar ik zin in heb.
Gisteren was een heerlijke dag wat het weer betreft en er zijn ons meer van dit soort dagen beloofd.
De tuindeur kan eindelijk weer openstaan waardoor ik het idee dat het huis vol verse lucht gereinigd wordt.
Kip Mathilde was meteen weer op de bank te vinden en had het erg naar haar zin.
Kippen houden gewoon van menselijk gezelschap, en ja dat komt ook omdat we ze eten geven maar als ze hier gaat liggen pitten ipv in haar eigen ren dan concludeer ik dat het om het gezelschap gaat.
Heb thuis altijd kippen gehad dus ik weet er wel iets van.
Laat de lente maar komen.
Het is zo bijzonder en verrassend om alles uit de grond te zien komen.
De insecten plaatjes van de AH komen goed van pas want ik wil er meer over weten.
Het nut dat ze hebben.
tot zover.
zondag 17 maart 2019
fijne zondag
Heel wat jaren geleden was hij bij I. Ni.ehe en ik was onder de indruk.
Ga toch eens opzoeken hoe lang dat geleden was.
Nooit meer iets van hem gezien of gehoord tot 2 weken geleden onze buurvrienden erover begonnen
Hij was weer bij die I. geweest en ik wist meteen wie het was.
Foto's zijn trouwens van het internet.
Heb zelf ook foto's gemaakt maar die vind ik niet meer terug.
Gisteren geweest met mijn lief.
Twee uur rijden naar Venlo.
Genoten heb ik.
Van mijn X maar ook van de tentoonstelling.
Wat een prachtige schilderijen.
Van mijn favorieten kon ik niet op het net vinden maar die plaats ik nog weleens.
Het waren vooral blote vrouwen in de natuur.
Zo ook een vrouw in bad in een bos.
Of een slapende naakte vrouw in zonlicht in bos.
Dat sprak mij zo aan.
toppunt van vrijheid denk ik.
en het gave was dat het gewone dames waren dus geen volmaakte schoonheden maar toch schoonheden.
De dame op dakterras was X's favoriet omdat het zo voor de zomer staat.
Hij is dol op de zomer.
Hij kan niet wachten, ik wel.
Daarna wandeling door Venlo met lunch bij Bonaparte.
En tja laat ik nou iets met Napoleon hebben dus dat was leuk toeval.
Mocht je twijfelen om naar het museum te gaan voor E.vert T.hielen?
Ik zou gaan.
Wat was het mooi en bijzonder.
Ik was fit en kon volop alles in mij opnemen ondanks de drukte.
En ik ben voor de rest van mijn leven fan.
Ik heb de mazzel dat ik zo kan nagenieten van sommige dingen.
Ben vandaag nog helemaal blij.
Jammer dat je geen aanzichtkaarten kon kopen maar ik heb materiaal zal om in mijn dagboek te verwerken.
Ga ik straks doen.
Heb er nu al zin in.
De lente komt er bijna aan.
De lunch vrijdag ging niet door maar is verzet naar morgen.
Op Heilige Maandag.
De dag waar ik nooit in winkels kom of in de auto stap.
Maar voor A. een uitzondering.
Ik wil haar gewoon heel graag zien.
Eerst paar uur Yoga (2,5 uur)
Jaja daarna kapot thuis maar dat is morgen.
Kapot maar wel tevreden.
Ik wacht nu als een kind die bijna jarig is op het grote cadeau van de natuur.
De Lente.
Nog een paar nachtjes slapen.
(man en hond kwamen net zeiknat geregend binnen)
fijne zondag.
donderdag 14 maart 2019
humeurtje ???
Al eerder geplaatst, het uitzicht van het huis wat we gehuurd hebben voor onze vakantie in juni.
Ik vind het wel wat.
Nog even doorzetten en dan wordt het weer droog weer.
Dinsdag geloof ik, als de weergoden, Piet P.aulusma en de anderen het nog steeds over eens zijn.
Nu weer regen en wind.
En toch ben ik vast heel diep in mij een optimist want ik neem altijd mijn zonnebril mee in mijn tas.
en heb nooit paraplu bij me.
Wat een feest zal het zijn als ik weer in de tuin kan gaan zitten poeren, er wachten zaden en planten op een plekje.
Mijn humeur geef ik een 4.
Hoofdpijn en moe.
In de loop van de dag kan het zo oplopen naar een 7 dus ik mag niet klagen.
Gisteren naar winkelcentrum in Amstelveen geweest.
Zag van alles wat ik wilde hebben.
Ik ga meestal alle winkels af en dan terug om te passen wat ik wel heel leuk vond.
Op de terugweg leek het meeste al heel wat minder leuk, ik paste wat dingen maar die stonden stom dus met een lege auto reed ik weer terug.
Dat gebeurt zo vaak dat ik niet beter weet.
Goed voor de portemonnee en toch een leuke middag.
Dinsdag naar die mevrouw in het zorgcentrum en toch besloten om te stoppen.
Ik voel me daar toch rot over.
Ik probeer me zelf te overtuigen dat ik privé ook ieder uit mijn leven geband heb waar ik mij niet meer goed bij voelde dus waarom dat weer opzoeken in mijn vrijwilligerswerk?
Ik vind het al moeilijk genoeg om mezelf overeind te houden zo af en toe en dan zit ik daar me rot te voelen met de neiging om uit het raam te springen.
Nou ja dat laatste overdrijf ik dan weer hoor.
De begeleider vond dat ik er goed aan deed en zou iemand anders voor mij zoeken maar ik voel me er echt niet beter door.
Ik nam via app contact op met vriendin D. die ik verleden week huilend op straat zag.
Gaat veel beter appte ze teurg.
Niet boos worden, appte ik maar ik geloof je niet.
Het werd een lang verhaal van beide kanten
Het voordeel van zelf iets meemaken is dat je op een kilometer afstand herkend dat t goed mis is met iemand.
Ik heb ooit een wildvreemde aangesproken, nou ja ik kende haar van het hallo zeggen op straat, en een week later zat ik bij haar thuis op de koffie om te praten.
Ja vroeg ze zelf he, ik sta heus niet zomaar voor je deur.
Het rare toeval was dat het de zus was van een hele grote liefde van mij.
Ik ben nu niet meer zo, godzijdank, maar denk eerst goed na voordat ik er voor iemand wil zijn.
Dat is dus voor D. het geval.
Ik zag het al heel lang geleden aankomen en als je probeert het voor iedereen leuk te doen gaat het altijd ten koste van jezelf en als je dan ziek wordt moet je kijken hoeveel er overblijft.
Zaterdag in 1 dag op en neer naar Venlo.
We gaan samen.
Geeft veel minder stress voor mij.
Het is 2 uur rijden en voor mij heel veel al rijdt mr. X
We gaan naar museum en ik heb er zin in.
Koffiedrinken, lunchen, prachtige expositie.
Duim voor me dat niemand op hetzelfde idee komt en dat t lekker rustig is ;-)
Vandaag blijf ik thuis, tja waar zou je heen moeten met dit weer, genieten van mijn huis en het opruimen.
Vanavond naar yoga.
Dus krachten sparen.
Morgen wordt ik getrakteerd op een lunch door mijn dierbare vriendin A.
We zien elkaar niet vaak maar het is zo fijn om haar weer te zien.
Humeurtje is nu alweer een 6.
Kijk nog even en ik word helemaal vrolijk.
haha.
Jawel hoor heb zin in de dingen die komen gaan, zelfs in het de was wegwerken vandaag.
fijne dag.
ik herinner mij een voorval van paar jaar geleden.
Ik ging net de B.runa uit en er kwamen moeder en dochter binnen die zo chagrijnig keken dat ze er lelijk van waren en de moeder zei; wat een klote weer.
Buiten waren 2 oudere vrouwen, de ene in de rolstoel de ander duwde, met de slappe lach om de regenbui die net begonnen was.
Ze hadden zo een lol.
Kijk dacht ik toen; wie wil ik zijn? die lelijke vrouwen of die 2 met de slappe lach.
( iedereen die chagrijnig kijkt is lelijk dus ze waren vast niet echt zo)
Ik koos en liep glimlachend naar mijn auto die heel ver geparkeerd stond.
Ik ga vandaag weer die keus maken.
Ik vind het wel wat.
Nog even doorzetten en dan wordt het weer droog weer.
Dinsdag geloof ik, als de weergoden, Piet P.aulusma en de anderen het nog steeds over eens zijn.
Nu weer regen en wind.
En toch ben ik vast heel diep in mij een optimist want ik neem altijd mijn zonnebril mee in mijn tas.
en heb nooit paraplu bij me.
Wat een feest zal het zijn als ik weer in de tuin kan gaan zitten poeren, er wachten zaden en planten op een plekje.
Mijn humeur geef ik een 4.
Hoofdpijn en moe.
In de loop van de dag kan het zo oplopen naar een 7 dus ik mag niet klagen.
Gisteren naar winkelcentrum in Amstelveen geweest.
Zag van alles wat ik wilde hebben.
Ik ga meestal alle winkels af en dan terug om te passen wat ik wel heel leuk vond.
Op de terugweg leek het meeste al heel wat minder leuk, ik paste wat dingen maar die stonden stom dus met een lege auto reed ik weer terug.
Dat gebeurt zo vaak dat ik niet beter weet.
Goed voor de portemonnee en toch een leuke middag.
Dinsdag naar die mevrouw in het zorgcentrum en toch besloten om te stoppen.
Ik voel me daar toch rot over.
Ik probeer me zelf te overtuigen dat ik privé ook ieder uit mijn leven geband heb waar ik mij niet meer goed bij voelde dus waarom dat weer opzoeken in mijn vrijwilligerswerk?
Ik vind het al moeilijk genoeg om mezelf overeind te houden zo af en toe en dan zit ik daar me rot te voelen met de neiging om uit het raam te springen.
Nou ja dat laatste overdrijf ik dan weer hoor.
De begeleider vond dat ik er goed aan deed en zou iemand anders voor mij zoeken maar ik voel me er echt niet beter door.
Ik nam via app contact op met vriendin D. die ik verleden week huilend op straat zag.
Gaat veel beter appte ze teurg.
Niet boos worden, appte ik maar ik geloof je niet.
Het werd een lang verhaal van beide kanten
Het voordeel van zelf iets meemaken is dat je op een kilometer afstand herkend dat t goed mis is met iemand.
Ik heb ooit een wildvreemde aangesproken, nou ja ik kende haar van het hallo zeggen op straat, en een week later zat ik bij haar thuis op de koffie om te praten.
Ja vroeg ze zelf he, ik sta heus niet zomaar voor je deur.
Het rare toeval was dat het de zus was van een hele grote liefde van mij.
Ik ben nu niet meer zo, godzijdank, maar denk eerst goed na voordat ik er voor iemand wil zijn.
Dat is dus voor D. het geval.
Ik zag het al heel lang geleden aankomen en als je probeert het voor iedereen leuk te doen gaat het altijd ten koste van jezelf en als je dan ziek wordt moet je kijken hoeveel er overblijft.
Zaterdag in 1 dag op en neer naar Venlo.
We gaan samen.
Geeft veel minder stress voor mij.
Het is 2 uur rijden en voor mij heel veel al rijdt mr. X
We gaan naar museum en ik heb er zin in.
Koffiedrinken, lunchen, prachtige expositie.
Duim voor me dat niemand op hetzelfde idee komt en dat t lekker rustig is ;-)
Vandaag blijf ik thuis, tja waar zou je heen moeten met dit weer, genieten van mijn huis en het opruimen.
Vanavond naar yoga.
Dus krachten sparen.
Morgen wordt ik getrakteerd op een lunch door mijn dierbare vriendin A.
We zien elkaar niet vaak maar het is zo fijn om haar weer te zien.
Humeurtje is nu alweer een 6.
Kijk nog even en ik word helemaal vrolijk.
haha.
Jawel hoor heb zin in de dingen die komen gaan, zelfs in het de was wegwerken vandaag.
fijne dag.
ik herinner mij een voorval van paar jaar geleden.
Ik ging net de B.runa uit en er kwamen moeder en dochter binnen die zo chagrijnig keken dat ze er lelijk van waren en de moeder zei; wat een klote weer.
Buiten waren 2 oudere vrouwen, de ene in de rolstoel de ander duwde, met de slappe lach om de regenbui die net begonnen was.
Ze hadden zo een lol.
Kijk dacht ik toen; wie wil ik zijn? die lelijke vrouwen of die 2 met de slappe lach.
( iedereen die chagrijnig kijkt is lelijk dus ze waren vast niet echt zo)
Ik koos en liep glimlachend naar mijn auto die heel ver geparkeerd stond.
Ik ga vandaag weer die keus maken.
dinsdag 12 maart 2019
ga ik de wereld redden of niet?
Het voordeel van dit weer is dat als het ooit weer zonnig wordt je het zo gaat waarderen dat je bijna ontploft van blijdschap.
Nou ja zoiets dan.
Voorlopig houden we het zo.
Tot en met zondag, zeggen de voorspellingen.
Gisteren na een wandeling met een supervrolijke Sofie, daar knap je toch echt van op van dat buiten zijn en zo een hondje, even op de thee bij hetmeisjemetderodeharen.
En ik weet je mag niet klagen en je mag niet roddelen en weet ik veel wat allemaal je nog meer niet mag maar wat is het heerlijk.
Lekker onze frustraties eruit gegooid over onze mannen.
Zonder enige vorm van schuldgevoel.
Dames echt aan te raden zo af en toe.
En dan weer blij en opgelucht naar huis.
Koken voor de heer des huizes en blij zijn als hij weer thuis is.
Hij ruikt ook zo lekker.
Na het eten ook rustig gepraat over wat mij dwarszat wat niet veel met hem te maken heeft maar wat ik toch voorzichtig moet brengen want hij vindt altijd dat hij al mijn problemen op moet lossen.
LETOP; ik klaag niet, ik weet heus wel dat ik heel erg veel geluk heb met heel veel dingen.
Het ging erover dat ik verschillende dingen wil die best wel wat geld kosten en me dus suf zit te piekeren hoe en of ik het zal doen.
NIETS belangrijks. Dat weet ik ook wel maar mijn hoofd gaat daar anders mee om.
Zo wil, nee ik MOET naar de musical Ana.stasia.
Heb kleding nodig.
Heb ik nog een geldbedrag over waarvan ik iets voor het huis wil kopen wat we nodig hebben en ook daar pieker ik me dus suf over.
Wil ik naar een duur museum.(in Venlo)
enfin je snapt dat het nergens op slaat.
Zo vertelde vriendin met de grote tuin over al haar tripjes en vakanties voor de komende tijd en opeens baalde ik vreselijk dat wij dat niet konden terwijl ik helemaal geen zin heb om tripjes enz. te maken en zeker niet zoveel als zij.
Haha. erg he.
Ik weet zeker als ik tegen mijn X zou zeggen dat ik in April naar Parijs wil hij zou zeggen; boek maar.
Ben je nog wakker?
De oplossing van 1 van de problemen kwam 1 uur later toen ik zag dat ik via bank-giroloterijpas 20% korting kreeg op de musical.
DOEN zei de X.
Dat ga ik dus vandaag doen.
Ben je nog een kapitaal kwijt hoor maar t MOET nou eenmaal.
Gootsteen is weer ontstopt.
Dank jullie wel voor de tips en het meeleven ;-)
Met soda en kokend water.
De oude mevrouw; waarom zou ik op bezoek gaan bij zo een negatieve dame vroeg ik me gisteren ook af en wil ik er wel mee doorgaan?
Ja dus nam ik mij voor.
Ik zou blij zijn als zij er mee wil stoppen maar ik doe het niet.
Die andere mevrouw is zo vrolijk en leuk, dat is een makkie maar af en toe iets doen wat niet leuk is kan geen kwaad.
Krijg vaak het idee dat we van alle kanten aangespoord worden om alleen maar dingen te doen die we leuk vinden en daar is de wereld nou niet mooier van geworden.
Het lijkt soms of we alleen maar rechten hebben.
Recht om te kopen, te doen, te gaan.
Ik heb mezelf aangeleerd met de jaren om egoistischer te worden en ja het is gelukt maar ben ik zoveel blijer?
Niet echt.
Ben er ook niet minder blij door hoor.
Je houdt best tijd over .
oh nee, kom ik weer op het volgende verhaal...….
Ga het proberen kort te houden.
D. is een hele leuke vrouw die ik al een paar jaar ken en bij onze buitenlandse vrouwengroep hoort/hoorde.
Ik vond haar meteen leuk.
Heel wat keren allerlei dingen met elkaar afgesproken en bijna net zo vaak werd het weer afgezegd van haar kant.
Kreeg daar de pest in en liet het maar.
Nu ging ze mee naar yoga en kwam mij iedere keer ophalen en ja het was heel gezellig en bijzonder.
Ik vond het fijn om met haar te doen.
Maar ook daar kwam al snel de klad in en is ze nu al 2 maanden niet geweest.
Prima, ik ga gewoon alleen, maak mij niet meer druk.
Het punt met haar is dat ze TE aardig is en het iedereen naar de zin wil maken en daardoor iedere keer in de problemen komt.
Want ze zegt ook ja op de yoga avond tegen haar baas als zij over moet werken.
Terwijl ze dat ook tegen mij heeft gezegd.
Nu kwam ik haar vorige week tegen en was ze een hoopje ellende en best de weg kwijt.
Ze was op weg naar hulpverlener, voor de eerste keer en liep steeds rondjes om de tijd te doden.
Ze vloog me in de armen en begon te huilen.
We hebben even gesproken en ik herken precies wat ze heeft maar wil aan niemand hulp vragen.
Nu twijfel ik dus of ik er voor haar zal zijn.
Heb ik daar de energie voor?
En het geduld.
Zij is echt een heel lief mens dus niet iemand die anderen leeg zuigt.
Ze woont vlakbij.
Haar man en de mijne kunnen goed met elkaar opschieten.
Niet dat dat belangrijk is maar wel meegenomen.
Nou ja ik geloof dat ik het al weet.
Ik heb mezelf overtuigt denk ik.
Daarbij kan ze ook op de steun rekenen van nog iemand uit onze groep en ook haar mag ik graag en kunnen we misschien samen dingen voor haar doen.
Nou ja wordt vast weer vervolgd.
Eerst even de dame van vanmiddag.
Ik moet gewoon om mezelf lachen hoor want het word me weer wat straks.
maar ja je wilt de wereld verbeteren of niet he.
(grapje hoor)
Nou ja zoiets dan.
Voorlopig houden we het zo.
Tot en met zondag, zeggen de voorspellingen.
Gisteren na een wandeling met een supervrolijke Sofie, daar knap je toch echt van op van dat buiten zijn en zo een hondje, even op de thee bij hetmeisjemetderodeharen.
En ik weet je mag niet klagen en je mag niet roddelen en weet ik veel wat allemaal je nog meer niet mag maar wat is het heerlijk.
Lekker onze frustraties eruit gegooid over onze mannen.
Zonder enige vorm van schuldgevoel.
Dames echt aan te raden zo af en toe.
En dan weer blij en opgelucht naar huis.
Koken voor de heer des huizes en blij zijn als hij weer thuis is.
Hij ruikt ook zo lekker.
Na het eten ook rustig gepraat over wat mij dwarszat wat niet veel met hem te maken heeft maar wat ik toch voorzichtig moet brengen want hij vindt altijd dat hij al mijn problemen op moet lossen.
LETOP; ik klaag niet, ik weet heus wel dat ik heel erg veel geluk heb met heel veel dingen.
Het ging erover dat ik verschillende dingen wil die best wel wat geld kosten en me dus suf zit te piekeren hoe en of ik het zal doen.
NIETS belangrijks. Dat weet ik ook wel maar mijn hoofd gaat daar anders mee om.
Zo wil, nee ik MOET naar de musical Ana.stasia.
Heb kleding nodig.
Heb ik nog een geldbedrag over waarvan ik iets voor het huis wil kopen wat we nodig hebben en ook daar pieker ik me dus suf over.
Wil ik naar een duur museum.(in Venlo)
enfin je snapt dat het nergens op slaat.
Zo vertelde vriendin met de grote tuin over al haar tripjes en vakanties voor de komende tijd en opeens baalde ik vreselijk dat wij dat niet konden terwijl ik helemaal geen zin heb om tripjes enz. te maken en zeker niet zoveel als zij.
Haha. erg he.
Ik weet zeker als ik tegen mijn X zou zeggen dat ik in April naar Parijs wil hij zou zeggen; boek maar.
Ben je nog wakker?
De oplossing van 1 van de problemen kwam 1 uur later toen ik zag dat ik via bank-giroloterijpas 20% korting kreeg op de musical.
DOEN zei de X.
Dat ga ik dus vandaag doen.
Ben je nog een kapitaal kwijt hoor maar t MOET nou eenmaal.
Gootsteen is weer ontstopt.
Dank jullie wel voor de tips en het meeleven ;-)
Met soda en kokend water.
De oude mevrouw; waarom zou ik op bezoek gaan bij zo een negatieve dame vroeg ik me gisteren ook af en wil ik er wel mee doorgaan?
Ja dus nam ik mij voor.
Ik zou blij zijn als zij er mee wil stoppen maar ik doe het niet.
Die andere mevrouw is zo vrolijk en leuk, dat is een makkie maar af en toe iets doen wat niet leuk is kan geen kwaad.
Krijg vaak het idee dat we van alle kanten aangespoord worden om alleen maar dingen te doen die we leuk vinden en daar is de wereld nou niet mooier van geworden.
Het lijkt soms of we alleen maar rechten hebben.
Recht om te kopen, te doen, te gaan.
Ik heb mezelf aangeleerd met de jaren om egoistischer te worden en ja het is gelukt maar ben ik zoveel blijer?
Niet echt.
Ben er ook niet minder blij door hoor.
Je houdt best tijd over .
oh nee, kom ik weer op het volgende verhaal...….
Ga het proberen kort te houden.
D. is een hele leuke vrouw die ik al een paar jaar ken en bij onze buitenlandse vrouwengroep hoort/hoorde.
Ik vond haar meteen leuk.
Heel wat keren allerlei dingen met elkaar afgesproken en bijna net zo vaak werd het weer afgezegd van haar kant.
Kreeg daar de pest in en liet het maar.
Nu ging ze mee naar yoga en kwam mij iedere keer ophalen en ja het was heel gezellig en bijzonder.
Ik vond het fijn om met haar te doen.
Maar ook daar kwam al snel de klad in en is ze nu al 2 maanden niet geweest.
Prima, ik ga gewoon alleen, maak mij niet meer druk.
Het punt met haar is dat ze TE aardig is en het iedereen naar de zin wil maken en daardoor iedere keer in de problemen komt.
Want ze zegt ook ja op de yoga avond tegen haar baas als zij over moet werken.
Terwijl ze dat ook tegen mij heeft gezegd.
Nu kwam ik haar vorige week tegen en was ze een hoopje ellende en best de weg kwijt.
Ze was op weg naar hulpverlener, voor de eerste keer en liep steeds rondjes om de tijd te doden.
Ze vloog me in de armen en begon te huilen.
We hebben even gesproken en ik herken precies wat ze heeft maar wil aan niemand hulp vragen.
Nu twijfel ik dus of ik er voor haar zal zijn.
Heb ik daar de energie voor?
En het geduld.
Zij is echt een heel lief mens dus niet iemand die anderen leeg zuigt.
Ze woont vlakbij.
Haar man en de mijne kunnen goed met elkaar opschieten.
Niet dat dat belangrijk is maar wel meegenomen.
Nou ja ik geloof dat ik het al weet.
Ik heb mezelf overtuigt denk ik.
Daarbij kan ze ook op de steun rekenen van nog iemand uit onze groep en ook haar mag ik graag en kunnen we misschien samen dingen voor haar doen.
Nou ja wordt vast weer vervolgd.
Eerst even de dame van vanmiddag.
Ik moet gewoon om mezelf lachen hoor want het word me weer wat straks.
maar ja je wilt de wereld verbeteren of niet he.
(grapje hoor)
maandag 11 maart 2019
maandag.
Wat een prachtig lied.
Gisteren ontdekt.
Hij heeft the voice 2016 gewonnen in Frankrijk.
Wat een mooie uitstraling en wat een lied.
Kippenvel weer.
Goh er is er een chagrijnig hier.
Nee je hoeft niet te raden dat ben ik.
Ben een beetje bang dat ik op weg ben naar een depressie maar die van augustus/september zit nog vers in het geheugen en dat moeten we niet hebben.
Vraag me niet waarom het niet zo goed gaat want er is geen reden.
Nou ja ik vind 60 jaar worden toch een hele bevalling.
Ik weet het, NIETS aan te doen en het is onzin, het leven begint bij zestig toch??
TOCH??????
Zaterdag kreeg ik berichtje van meisjemetrodeharen of ze langs kon komen om bij te kletsen.
ALS JE DURFT appte ik terug want ik ben heel chagrijnig.
Ik stak heel snel de open haard aan, schoof 2 fauteuils en een tafeltje er bij en zo konden we heerlijk bij kletsen.
Het deed mij goed.
Gisteren werkte ik 2 uur in de tuin en gedeeltelijk in de regen.
Eerst de hokken en de dieren verzorgen en daarna in de aarde poeren.
Dingen verplaatsen netjes maken en veel kijken naar alles wat uit de grond komt.
Daar word ik dus vrolijk van.
Kip was natuurlijk niet bij me weg te slaan .
Ze maakt behoorlijk wat troep in de tuin door overal gaten te maken maar het weegt niet op tegen het plezier wat ik aan haar heb als ik haar zo zie scharrelen.
Dan maar weer opruimen en plantjes die uitgegraven zijn weer ingraven.
En ja er sneuvelt weleens iets maar vanachter het raam of buiten met een bakkie kan ik zo genieten.
Hartstikke rustgevend trouwens om zo de beestjes te bestuderen.
Mijn X had ook een humeurtje om op te schieten dus we waren een leuk stel zo samen.
Ik wilde dolgraag ruzie maken maar dat wilde hij weer niet.
Zal je altijd zien '-)
Hij is trouwens een "wegloper" bij ruzies.
Een goede wandeling had ons heel goed gedaan maar ja dat was niet te doen met dit weer.
Zijn arm is goed vooruit gegaan.
Zijn chagrijnigheid bereikte het hoogtepunt toen bleek dat de gootsteen verstopt zat.
Ja. is niet leuk, en ja vorige keer koste het iets van 300 piek maar zo ver is het nog niet, misschien kunnen we het anders oplossen.
Nu lijkt het net of het een en al humerigheid was in ons weekend maar dat was niet zo hoor.
Ik heb gewoon een paar hoogtepunten eruit gepakt. haha.
Maar echt dit weer is wel heel vermoeiend.
Niet naar buiten kunnen is echt niet fijn.
Zelf heb ik erg de pest aan die wind.
Ik verwacht ieder moment een boom op mijn hoofd te krijgen of op zijn minst een grote tak.
En morgen naar die hele negatieve mevrouw in het Zorgcentrum op bezoek.
Nou dat gaat ze deze keer echt niet van mij winnen.
Even serieus, ik zie er wel tegenop hoor.
Na morgen moet ik en zij zeggen of we er mee door moeten gaan.
Niet tegen elkaar maar tegen degene die dat regelt.
Ik hoop dat ze er geen zin meer in heeft.
Ik zou ook kunnen zeggen dat ik niet meer wil maar dat vind ik niet eerlijk.
Ik vind dat ik door moet zetten.
Zo nog even het filmpje kijken van die geweldige zanger en dan aan het werk.
Zal me goed doen.
Fijne week dames
en denk maar zo; het weer is misschien niet goed voor ons maar wel voor de natuur.
vrijdag 8 maart 2019
lege agenda
foto van 3 jaar geleden toen we onze tuin aanlegden.
Ik kan niet wachten op een droge dag om er weer aan het werk te gaan.
Er is voor de komende 14 dagen regen voorspeld
Voor ons een drama maar voor de natuur geweldig en ja zonder natuur kunnen we niets dus mochten die voorspellingen uitkomen moeten we maar even flink zijn met z'n allen.
Af en toe bekruipt mij de angst als ik er aan denk dat we net zo een zomer krijgen als verleden jaar maar zoals ik vaak tegen mijn vriendin of mijn man zeg; pas huilen als het zo ver is.
Oh ik ben ook zo filosofisch, niet normaal.
De pijn van mr. X is eindelijk gezakt en hij is weer aan het werk.
Wilde hij morgenmiddag met een vriend gaan biljarten.
Jullie begrijpen vast dat ik erg blij was maar niet heus.
Ik dacht het niet zei ik.
Wat een idioot zeg.
Ik heb geen zin in herhaling van afgelopen dagen.
Ik kan er gewoon niet tegen als hij ziek is of pijn heeft.
Ik heb dan zo met hem te doen en kan zelf ook niet genieten of ontspannen.
Dus je snap dat er voorlopig niet gebiljart, gesquasht of gesportschoolt word.
ik kan hem natuurlijk niets verbieden maar een chagrijnig hoofd trekken is meer dan genoeg. ;-)
Hij HAAT chagrijnige vrouwen.
Gisteren genoot ik van een heerlijke ochtend bij vriendin met de mooie tuin en haar man die de tuin doet.
Het was zo fijn om weer eens met elkaar te zijn.
We zien elkaar wel regelmatig maar dan met anderen er bij.
Ze horen bij de 10 van Valkenburg.
(er was verleden jaar een serie die de 8 van Olden.heim heette, die trouwens op 1 na allemaal dood waren maar in gedachten noem ik ons dus de 10 van Valkenburg en verwacht dat het met ons beter zal aflopen))
Vandaag met een ander van die club aan de koffie en lunch.
Plannen zitten maken voor mei 2020 haha, je kan er maar beter vroeg bij zijn.
Dan worden we de 10 van de Moezel als alles goed gaat.
Vandaag was net zo leuk als gisteren.
In April gaan we met de club een dag naar Rotterdam.
Sommige willen met de trein, anderen met de auto
Ik heb al gezegd; zoek het uit maar ik ga met de auto.
Anders ben ik voor aankomst al uitgeput.
Programma staat ook vast en wacht nu op antwoord of ieder het er mee eens is.
Nu appte er 1 dat haar man liever naar den Haag ging.
Ik ga er van uit dat het een grapje is maar ze is Duitse en je weet wat ze over Duitser zeggen he, die maken geen grappen.
En waarom vraag ik me iedere keer af, regel ik altijd alles?
Waarom laat ik het niet aan een ander over?
Ik weet ook wel het antwoord.
Zo heb ik zo veel mogelijk de controle.
Ik overleg alles met iedereen en hou met allemaal rekening maar het is wel mijn plan.
Dit weekend een lege agenda.
HEERLIJK!.
Geen rekening hoeven houden met mijn energie omdat ik die avond weg moet.
Het zou morgen droog zijn dus ik hoop dat ik de tuin in kan en naar meisjemetderodeharen.
Hele week haar niet gezien en dan mis ik haar.
Volgende week ook veel lege dagen en ook dat maakt mij blij.
Ik wil veel ruimte.
Ik hoop dat jij ook je weekend in kan vullen zoals jij dat wil en geen verplichtingen hebt.
Ik wens je in ieder geval veel plezier.
woensdag 6 maart 2019
Ik ga NIET
Het bezoek aan de tandarts viel mee.
Ten eerste duurde het geen 2 en half uur maar 1 uur en ging alles van leie dakje .
Angstig was ik wel, pffff, maar geen fobische angst gelukkig.
Dat laatste is wel even iets anders.
Geen verdoving gehad.
Over 2 weken definitieve kroon erop.
Veel reacties op mijn vorige blog .
Wat ik eigenlijk wilde zeggen was wat beter was voor het kind en niet wat beter is voor de ouders.
Ik wilde dit toch nog even kwijt.
Dat er altijd verschillende meningen zullen zijn, dat weten we.
Wij mensen praten meestal in ons eigen straatje.
Als iemand 5 dagen in de week zijn kind wegbrengt vind hij dat natuurlijk het beste en degene die thuisblijft vindt dat dat het is.
Hoofdpijn heb ik.
Door de stress van de tandarts.
Er is geen verbetering wat de arm van mijn X betreft.
Misschien wel een beetje.
Hij kan nog steeds niets, vergaat van de pijn en slaapt niet.
Hij probeert wat thuis te werken.
Het is absoluut geen lastige patient.
Behalve dat de verwarming en de muziek aan moet.
En dat hij al vroeg vragen begint te stellen over bijv. de belasting of wat hij toch moet doen wat die arm betreft.
s"morgens dames, dat weten jullie he, dan ben ik een wrakje en moet je mij toch echt niets vragen want ik weet gewoon niets.
Na anderhalf uur en koffie lukt het wel weer.
De komende weken heb ik het volgens mij best rustig en daar kan ik nu al van genieten.
Lege weekenden.
Morgen even een bakkie doen bij vriendin met grote tuin, hier 400 meter vandaan.
Ik word daar altijd letterlijk door haar en haar man met open armen ontvangen.
Vrijdag koffie doen met een andere vriendin die ik al een tijdje niet gezien heb.
Nou ja half januari, maar ze vertrekt een maand naar haar land Chili dus nog even bijkletsen.
Ik kijk even in mijn agenda en inderdaad, wat een leegte en wat een rust.
Ik zou mezelf MOETEN dwingen om dat zo te houden.
Er is in Venlo een expositie die ik zo graag wil zien maar het is 2 uur rijden.
Nu had ik verzonnen en al gekeken om er een overnachting bij te doen en samen met onze buurvrienden te gaan (meisjemetderodeharen)
Een heel leuk appartement gevonden in het centrum, helemaal onze smaak .
In mijn fantasie zie ik het helemaal zitten maar......dat gaat zoveel stress opleveren ….
Als ik heel verstandig ben doe ik het niet.
Dan blijft deze maand lekker rustig.
Godzijdank heb ik het in mijn enthousiasme nog niet met haar overlegt want ik denk dat ze meteen JA zegt.
Waarom ik dit soort dingen wil of doe terwijl het zoveel stress oplevert?
Omdat het zo leuk is om mee te maken.
Meestal komt het genieten NA de daad.
Omdat ik ooit 7 jaren opgesloten heb gezeten in mijn huis.
Omdat alles wat ik doe stress oplevert in min of mindere mate.
Dan zou ik zelden nog wat doen.
Nee, mijn besluit staat vast, ik ga geen spannende dingen doen deze maand en voor volgende maand heb ik al dingen.
Twee keer zelfs.
Spannende en stressvolle afspraken maar wel zin in natuurlijk anders deed ik het niet.
Pffff ik voel al opluchting dat ik niet hoef te overnachten in Venlo.
En wat die expo betreft; als mr. X zich beter voelt wil hij best in 1 dag op en neer rijden.
Ik hoop voor de natuur, dus ook goed voor ons, op veel regen.
Tuurlijk zou ik liever in de tuin in de aarde zitten poeren op blote voeten.
Ik zou willen vragen aan de tuin liefhebbers onder ons of ze mij willen helpen om de wereld te redden door respect te hebben voor de insecten.
Ze moeten geholpen worden.
Mr. X mag dit niet lezen want ja, die houdt er niet van, maar we hebben ze toch echt nodig.
Ik was maandag naar een tuincentrum en ben zo blij met mijn aankopen.
Ik ga veel blauw planten tussen de andere planten die roze en paars zijn.
En hier en daar wat wit.
Nu maar hopen dat konijn Georgina niet meer ontsnapt want die is dol op alles wat net boven de grond komt.
Kip Mathilde maakt in haar eentje al genoeg ravage.
Vandaag ga ik heerlijk aan de schoonmaak.
Kan me er echt op verheugen.
En wat een opluchting dat ik niet naar Venlo hoef.
Haha.
Hoe creeer ik mijn eigen problemen.
Heb jij geen problemen?
Mail me en ik verzin er zo een paar voor je.
O nog even een programma waar ik heel graag naar kijk.
Volgens mij de enige nu Poldark van het scherm in.
D.reamschool.
Ken je het?
Is op maandag geloof ik.
op 3.
Gaat over jongelui met problemen die eigenlijk alleen blowen, zuipen en ruziemaken.
Ze moeten een paar weken naar die school waar ze heel aandacht krijgen en allerlei lessen over banen.
Zo komt er een bekende kok over zijn vak vertellen, een actrice, een schrijfster, een danseres, een kapper.
Ik volg dat programma al jaren en vind dat die jongelui zo goed begeleidt worden.
Soms heb je zo de schurft aan een van die gasten maar in de loop van de serie merk je verandering in de persoon en in mijn mening.
Je ziet ook wat ze meegemaakt hebben in hun leven en krijgt begrip.
Zo en nu ga ik mijn stofzuiger afstoffen.
maak er een mooie dag van.
maandag 4 maart 2019
maandag; toch thuis
Wat hadden we ons erop verheugd, meisjemetderodeharen en ik, maar ze kreeg vannacht de griep en het ging dus niet door.
We zouden nu in de bios moeten zitten voor exhibtion on screen om te kijken naar de schilder Monet.
Nu zou ik gerust alleen gaan maar dit was toch net te ver voor mij.
Dan zou ik binnendoor moeten gaan en wel heel lang onderweg zijn.
Nu heb ik alle tijd om te stressen over morgen als ik naar de tandarts moet.
Brrrrr.
Zal allemaal wel meevallen vergeleken bij die klootzak uit Amstelveen waar ik in juni was maar de angst zit er wel weer in door die ervaring.
Dit is mijn oude tandarts en die is heel rustig en geduldig.
Beetje vervelend is dan wel als hij vraagt of je nog op vakantie gaat terwijl hij in je mond bezig is.
Ja knikken of nee schudden kan dan ook niet dus ik maak maar een geluid en dan moet hij maar zelf invullen wat t betekent.
Mr. X is thuis vanwege de pijn.
Vannacht voor t eerst een beetje geslapen.
Hij heeft nog nooit zo lang op de bank gezeten/gelegen als de afgelopen dagen want iedere beweging doet pijn.
De belasting is wel ingevuld.
Dat ging nog net.
Ik was gisteren de hele dag thuis met het idee dat ik vandaag op stap ging maar nu dat anders is zal ik me toch moeten dwingen om de deur uit te gaan.
Ik las in een damesblad een column door een vrouw van rond de 30 over haar vriendinnen en het nemen/krijgen (watjijwil) van kinderen en hoe te doen met het werk.
Sommigen moesten er niet aan denken om thuis te zitten met een baby.
Ik kan er niets aan doen maar ik begrijp dat soort uitspraken NOOIT.
Meid, zou ik zeggen, blijf vooral de pil slikken dan zal je dat nooit hoeven doen.
Het shokeert mij (hoe schrijf je dat?)
Ik blijf er van overtuigd dat zo een klein wezentje rust en regelmaat nodig heeft en niet een dag naar de ene oma, dag naar de andere en 2 of 3 dagen naar de opvang.
En ja je wordt vast superdom en superlui, en weet ik veel allemaal als je niet blijft werken maar ik vind dat het om het kindje gaat en niet om jou.
En ja hoor ze MOETEN wel blijven werken tegenwoordig want anders komen ze om van de honger of zoiets.
Alsof in onze tijd of in de tijd van onze ouders zoveel geld binnenkwam maar we/ze hadden niet zoveel.
En dat willen we niet in deze tijd.
Een stel dat ik ken hadden nadat zij 8 weken zwanger was besloten dat er een andere auto moest komen want ja met een 2e kind op komst was de huidige te klein.
En er zou ook een test komen want een gehandicapt kind paste niet in hun gezin.
Tja...……
en die auto zou dan misschien een busje moeten worden? Die laatste zin verzin ik dan zelf hoor.
zoiets zouden zij nooit zeggen. ;-(
Ik zeg weleens als ik graag wil shokeren op een verjaardag, en eerlijk gezegd komt dat best weleens voor, als je meer dan 3 dagen werkt heb je geen tijd voor een hond laat staan voor een kind.
Succes verzekerd kan ik je vertellen.
En ja vader kan ook goed voor kindje zorgen.
Als ik dan toch mijn ergenissen aan het typen ben;
WE zijn zwanger bestaat niet.
Ik zei ooit tegen een geliefde zwager die een sigaret opstak en een biertje opentrok
He ik dacht dat je zwanger was?
Nou hij was vast schijnzwanger want hij rookte en dronk gewoon door.
Hij bofte ook want hij hoefde niet ingeknipt te worden, had geen bekkeninstabiliteit, aambeien, dikke voeten en leed geen 24 uur pijn tijdens de weeen.
Je mag van mij wel zeggen; we zijn in verwachting.
Want ja je verwacht samen een kind.
Dus zeg nooit tegen mij; we zijn zwanger of ik moet er niet aan denken om de hele dag met een baby thuis te zitten.
Dat laatste word ik heel verdrietig van. maar ja wat weet ik er van he, ik heb geen kinderen.
We zouden nu in de bios moeten zitten voor exhibtion on screen om te kijken naar de schilder Monet.
Nu zou ik gerust alleen gaan maar dit was toch net te ver voor mij.
Dan zou ik binnendoor moeten gaan en wel heel lang onderweg zijn.
Nu heb ik alle tijd om te stressen over morgen als ik naar de tandarts moet.
Brrrrr.
Zal allemaal wel meevallen vergeleken bij die klootzak uit Amstelveen waar ik in juni was maar de angst zit er wel weer in door die ervaring.
Dit is mijn oude tandarts en die is heel rustig en geduldig.
Beetje vervelend is dan wel als hij vraagt of je nog op vakantie gaat terwijl hij in je mond bezig is.
Ja knikken of nee schudden kan dan ook niet dus ik maak maar een geluid en dan moet hij maar zelf invullen wat t betekent.
Mr. X is thuis vanwege de pijn.
Vannacht voor t eerst een beetje geslapen.
Hij heeft nog nooit zo lang op de bank gezeten/gelegen als de afgelopen dagen want iedere beweging doet pijn.
De belasting is wel ingevuld.
Dat ging nog net.
Ik was gisteren de hele dag thuis met het idee dat ik vandaag op stap ging maar nu dat anders is zal ik me toch moeten dwingen om de deur uit te gaan.
Ik las in een damesblad een column door een vrouw van rond de 30 over haar vriendinnen en het nemen/krijgen (watjijwil) van kinderen en hoe te doen met het werk.
Sommigen moesten er niet aan denken om thuis te zitten met een baby.
Ik kan er niets aan doen maar ik begrijp dat soort uitspraken NOOIT.
Meid, zou ik zeggen, blijf vooral de pil slikken dan zal je dat nooit hoeven doen.
Het shokeert mij (hoe schrijf je dat?)
Ik blijf er van overtuigd dat zo een klein wezentje rust en regelmaat nodig heeft en niet een dag naar de ene oma, dag naar de andere en 2 of 3 dagen naar de opvang.
En ja je wordt vast superdom en superlui, en weet ik veel allemaal als je niet blijft werken maar ik vind dat het om het kindje gaat en niet om jou.
En ja hoor ze MOETEN wel blijven werken tegenwoordig want anders komen ze om van de honger of zoiets.
Alsof in onze tijd of in de tijd van onze ouders zoveel geld binnenkwam maar we/ze hadden niet zoveel.
En dat willen we niet in deze tijd.
Een stel dat ik ken hadden nadat zij 8 weken zwanger was besloten dat er een andere auto moest komen want ja met een 2e kind op komst was de huidige te klein.
En er zou ook een test komen want een gehandicapt kind paste niet in hun gezin.
Tja...……
en die auto zou dan misschien een busje moeten worden? Die laatste zin verzin ik dan zelf hoor.
zoiets zouden zij nooit zeggen. ;-(
Ik zeg weleens als ik graag wil shokeren op een verjaardag, en eerlijk gezegd komt dat best weleens voor, als je meer dan 3 dagen werkt heb je geen tijd voor een hond laat staan voor een kind.
Succes verzekerd kan ik je vertellen.
En ja vader kan ook goed voor kindje zorgen.
Als ik dan toch mijn ergenissen aan het typen ben;
WE zijn zwanger bestaat niet.
Ik zei ooit tegen een geliefde zwager die een sigaret opstak en een biertje opentrok
He ik dacht dat je zwanger was?
Nou hij was vast schijnzwanger want hij rookte en dronk gewoon door.
Hij bofte ook want hij hoefde niet ingeknipt te worden, had geen bekkeninstabiliteit, aambeien, dikke voeten en leed geen 24 uur pijn tijdens de weeen.
Je mag van mij wel zeggen; we zijn in verwachting.
Want ja je verwacht samen een kind.
Dus zeg nooit tegen mij; we zijn zwanger of ik moet er niet aan denken om de hele dag met een baby thuis te zitten.
Dat laatste word ik heel verdrietig van. maar ja wat weet ik er van he, ik heb geen kinderen.
zondag 3 maart 2019
zondag
Zo af en toe, best regelmatig in mijn geval, zie je dingen voorbijkomen die je zo een geluksgevoel geven.
Zo ook dit kind.
Die uitstraling, die lach, dat koppie.
En dan vloeiend en accentloos NL spreken terwijl hij nog maar 4 jaar in Nederland is.
Moeder stort zich op de grond maar niemand let erop.
Een teken dat ze dat dus regelmatig doet.
Ander cultuur zullen we maar denken haha.
Terwijl Anouk, het gemaakte en aanstellige jongetje wilde adopteren, die trouwens geweldig zong hoor, ga ik voor deze.
Ben helemaal verliefd.
Met mijn X gaat het niet goed.
Hij heeft een gescheurde spier in zijn onderarm en heeft al nachten niet geslapen van de pijn.
Wel vreemd dat het zaterdag gebeurde en de pijn pas woensdag begon terwijl hele onderarm zwart/paars was.
Gelukkig naar dokter geweest want anders had ik een heel zwaar weekend gehad.
Ik ben toch nog steeds panisch voor ziektes en zo en verwachtte hem al zonder onderarm terug.
Nu toch gerustgesteld.
Maar arme lieverd wat een pijn.
Mijn man is geen pieperd en heeft bijvoorbeeld NOOIT de mannengriep gehad.
Als hij die al heeft dan is het gewoon de vrouwengriep.
Hup gewoon doorzetten.
Ik ben meer van de mannengriep.
Zal jullie misschien niets verbazen.
We hebben onze afspraak gisteren om bij onze vrienden te gaan eten moeten afzeggen.
Zo jammer want het is iedere keer zo leuk om bij te kletsen.
We zien elkaar eens in de maand, de mannen veel vaker, en dan is het geen minuut stil.
Ik kreeg het opeens heel druk omdat ik van alles moest doen wat hij altijd doet in het weekend.
Ik besloot ook om even naar winkelcentrum te gaan in mijn vorige woonplaats want ik had het een en ander nodig.
Zoals bijv. sokken en wat truitjes (H&M) voor op een drukke broek en rok.
Ik had die 2 meegenomen en kon zo precies vinden wat ik nodig had.
Hoe slim kun je zijn.
Ik genoot van het alleen winkelen.
Dat wilde ik al zo lang.
Gewoon 3 kwartier twijfelen in een winkel zonder haast te hebben of met wie dan ook rekening te houden.
Kreeg nog een oproep voor een uitstrijkje en godzijdank zijn er ook dingen waar ik geen problemen mee heb en dat is er één van.
Dus ook dat op mijn to do lijst voor deze maand.
Wel duidelijk aangeven dat ik GEEN assistente wil en ook ZEKER niet die hele knappe jonge huisarts maar gewoon onze superleuke vrouwelijk arts.
Vandaag regent het zeker geen zonnestralen.
(oh stil eens even? ik hoor mijn X zachtjes fluiten, goed teken, dan is de pijn even iets minder)
Geen idee wat ik/we gaan doen.
Ik in ieder geval wat huishoudelijke klusjes want morgen ben ik er niet.
Heb zin in morgen.
maar ook wel in vandaag.
Zag gisteren even een stukje van mijn favoriete film allertijden; Intouchable
en lag weer helemaal in een deuk.
Wat is dat toch een super ontroerende en grappige film.
Als ik je een tip mag geven, kijk hem nog eens zeker op een dag als vandaag.
fijne dag.
vrijdag 1 maart 2019
teveel stress
Dank jullie wel voor alle felicitaties.
Speciaal bedank ik Citroentje, Lucy en die lieve Mathilde voor de kaarten.
Ik heb ze in mijn dagboek geplakt als herinnering.
Wat is dat toch leuk.
Gisteren koffie gedronken en geluncht met vriendin I. op een hele leuke plek.
Sofie was mee want ze is daar nogal populair.
Daarna gingen we samen naar bed Sofietje en ik want we waren bekaf.
s"Avonds ging ik 2 en half uur naar de Yoga.
Ik blijf het een bijzondere gewaarwording vinden zo met je lijf bezig te zijn en met niets anders.
Thuisgekomen voelde ik mijn hele lijf op een prettige manier.
Hoopte vandaag wat stress kwijt te zijn want jeetje ik voel af en toe zo erg dat het bijna niet vol te houden is.
Ik ga het deze maand toch anders aan pakken denk ik.
Ik verlang er heel erg naar om alleen dingen te doen maar het komt er niet van.
Komende week begint al veel te druk maar daarna MOET ik het toch anders doen.
Meisjemetderodeharen en ik hebben elkaar al 2 weken niet gezien.
Daar voel ik me schuldig over en werkelijk dat slaat nergens op.
Of zij was weg of ik dus het is niet zo dat ze smachtend op mij zit te wachten maar ik krijg dat gevoel maar niet weg.
Het vreet gewoon aan me.
Vanmiddag ga we eindelijk bijkletsen en dat is nogal wat dus heel gezellig en maandagochtend samen naar de film.
Dinsdag is minder leuk; de tandarts voor een kroon. Twee en half uur.
Mr. X verdraaide zaterdag zijn arm bij een potje tafelvoetbal.
Deed even goed pijn daarna niet meer maar de dagen erop werd zijn arm steeds blauwer en nu zwart en veel pijn.
Van binnenkant van ellenboog tot hand.
Kreeg net een bericht dat hij toch naar dokter ging.
Ook daar krijg ik heel veel stress van.
Geen tijd om naar de dokter te gaan zegt ie dan.
Zit nu te wachten op de uitslag.
Het is alweer 1 maart.
Ik vind ieder begin van de maand bijzonder.
Maakt mij nieuwsgierig wat er allemaal gaat gebeuren.
Vooral in de tuin.
Wat gaat er allemaal tevoorschijn komen.
Ik hoop dat ik die stress vandaag kwijt ga raken
Ik wens jou een fijn weekend toe.
Abonneren op:
Posts (Atom)