de Gulp.
Naar omstandigheden gaat het heel goed met mijn vriendin.
Toen ze na laatste ziekenhuisopname totaal gebroken en uitgeput uit ziekenhuis kwam , zo een week of 5 , 6 geleden, kwamen ze hier in de tuin en bespraken we het afscheid.
Er was weinig van haar over.
Wel maakte ze nog de grap over dat ze straks misschien weer op haar scootmobiel door de straten zou racen en dat de mensen zouden zeggen; he jij was toch terminaal?
We moesten lachen maar geloofden er echt niet in.
en zoals ze zei het rampentoerisme kwam pas goed op gang, ieder die opeens afscheid wilde komen nemen.
Het wonder gebeurde en nu rijdt ze dus weer op haar scoot rond.
We waren er zaterdagavond en het was heel gezellig.
Hele verhalen had ze weer over van alles en nog wat.
Ze spreekt zo heel wat mensen en dat vindt ze heerlijk.
Over pijn, moeheid, angsten heeft ze het niet als we niet met zijn tweeen zijn en dan wil ze het er vaak ook niet over hebben.
De hitte periode had haar goed te pakken genomen maar nu gaat het dus weer...........
Ze heeft zelfs dingen om naar uit te kijken.
____________________________
Zelf was ik afgelopen week vooral erg met mijzelf bezig.
Hoe lukt het mij om me weer goed te voelen.
Ja, ik weet het klinkt raar na stukje over mijn vriendin, en mijn klachten lijken zo nietszeggend maar ik wil er niet zo mee omgaan.
Ik wil mijzelf serieus nemen.
Ik weet wat er kan gebeuren als t mis gaat en dat MOET ik voorkomen.
Is het niet voor mijzelf dan wel voor mijn man.
Ik wil het hem gewoon niet aan doen.
Dus veel rusten en de energie die daardoor ontstaat gebruiken voor het huishouden en om iets met hem te doen.
Ik voel dat ik constant tekort schiet en ik baal daar zo van.
Gisteren maar wel mee naar het bos voor een grote wandeling.
Het was er druk.
Gelukkig maken blije hondjes een hoop goed.
Sofie houdt zich goed aan de anderhalve meter.
Als er een hond te dichtbij komt, hoe groot ook, laat ze even weten dat ze weg moeten wezen.
Mensen vindt ze nog minder interessant dan honden.
Mijn vorige hond, Guusje, was dol op mensen en vooral kinderen.
Ze sprong ooit met baggerpoten en al in een wandelwagen, ik kan je vertellen dat de moeder, en gelijk had ze natuurlijk, niet blij met ons was.
Voor dit soort taferelen hoef ik met onze Sofie niet bang te zijn.
Denk jij dat het volgend jaar voorbij is? vroeg de X doelend op die anderhalve meter en de rest.
NEE, ik geloof daar niet in.
Ik geloof zelf niet dat t ooit weer "normaal" wordt.
Integendeel zelfs.
"Normaal" was trouwens juist het probleem.
Ik was vrijdag in Haarlem en schrok van hoeveel panden er dicht waren en hoeveel outlets er waren.
Totaal ongezellige winkels met heel veel bende die weg moet en die niemand wil hebben volgens mij.
Didi outlet, had korting van 70% . Dus niet tot wel 70%, maar alles.
Was op zoek naar 1 paar zomerschoenen voor volgend jaar en een mooie schoen voor de winter onder mijn jurken.
En NEE!!!! ik weiger van die gympen te dragen of van die zware korte laarzen zonder hak.
Ik ben over de zestig, kom op. Staat bij hele jonge meisjes misschien nog wel geinig maar dames boven de 40???????
Nou niet geslaagd dus.
Alles zag er zo anders uit ook de winkels die er nog wel zijn.
Kwam niet eens in de verleiding.
Komen we echt zo ver dat we alles online moeten gaan kopen?
------------------------
Moet trouwens heel erg oppassen met "mijn"geloof.
Ik geloof namelijk niet meer in het goede.
Ja kleine dingen dan.
In onze rustige buurt was ik getuige van 2 agressieve voorvallen.
Zo werd er met heel veel kracht een steen tegen de ruit van een buur aangegooid.
midden in de nacht en zag ik iemand die aangehouden werd door de politie, had niets met elkaar te maken en dat ging met zoveel verbaal geweld, knallende deuren en piepende banden.
Binnen 24 uur.
Je leest/hoort het overal.
Als ik alleen al aan die vent denk die tekeer ging bij de kringloop omdat ik, jaja dom van mij, op de verkeerde trap stond.
De X die een kroegafspraak afzegt en die via app voor hypocriet en schijnheilig wordt uitgemaakt want ja wel op vakantie geweest en en passant ook nog even verleden dat zijn zwangere dochter net zo is want ja stond op foto op FB met vriendinnen en geen anderhalve meter.
Het is niet zo dat ik somber ben maar ik zie vooral de realiteit onder ogen en niet dat er ook nog wel leuke mensen zijn, ergens, die zich wel inzetten voor anderen.
________________________
Kreeg van de buren omdat ik hun katten verzorgd had een bon om te gaan eten in een restaurant waar we regelmatig komen.
Ik weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet.
ik wil alleen maar een leuke buurvrouw zijn en ik hoef er niets voor terug, behalve, dank je wel.
het is een behoorlijk bedrag.
Ga er nog wel even naartoe om er over te praten.
ik wil ook niet als ik ooit iets van hen vraag ook met zo een cadeau aankomen.
het moet gewoon uit je hart komen iets voor een ander doen en nee, het komt soms niet uit maar kom op he, het leven hoeft toch niet maar uit leuke dingen te bestaan.
Ik vind het juist fijn als mensen iets aan mij vragen, dat verdiept het contact en ja het geeft een veilig gevoel dat je ook eens iets aan hen kan vragen. Is in ons geval nooit gebeurd maar je weet maar nooit, zij is verpleegster en ik heb haar al bij voorbaat gevraagd dat als er ooit iets in de nacht gebeurd ik bij haar aan mag kloppen.
Ik geniet van hun kinderen en hun katten.
____________
Eindelijk weer eens een droge dag en is de zon weer te zien.
Heb wat problemen die veel stress geven en die ik op moet lossen.
Afspraak met arts maken, gesprek met psych die zo raar verliep, vergeten medicijnen te halen en had niets meer dus naar apotheek in weekend, anders merk met andere klachten, stress, stress en dom dom.
Moet beslissing nemen over mijn medicijnen maar ik vertrouw die psychiater niet meer.
Ze zou in maart bellen en belde nu pas. Zonder excuses.
Daarbij had ze niet eens mijn dossier bij de hand dus wist helemaal niets van mijn medicatie terwijl ze daarover belde, net als in Maart belafspraak he met datum en tijd.
Wel vreog ze weer of ik in therapie wilde bij hen. GGZ.
NEEEEEE dat heb ik echt al 10 keer gezegd en waarom dan niet, nou ook dat heb ik 10 keer gezegd.
Hoe serieus wil je genomen worden in het leven?
Zeker door een psychiater.
Daar zijn die gasten toch voor?
Het is net als een groentewinkel die geen groenten verkoopt.
Dat klopt toch ook niet?
en ik ga ook geen aardbeien kopen bij een groenteboer waar ik de schurft aan heb.
Ha, door te schrijven heb ik opeens al 1 oplossing, de huisarts bellen of hij verstand heeft van mijn medicatie en of ik het via hem of haar kan doen.
De vraag is; moet ik bij hem of haar afspraak maken.
O ik weet t ook al.
Ja sorry ben even met mijzelf aan het overleggen.
Ja, hij wordt het.
Van haar weet ik het al.
Haha, ik hou het even hierbij.
fijne week.
ga de dokter bellen voor afspraak.