weet jij waar je eerste sjakra zit?

 Er werd gisteren aan de voordeur geklopt maar toen ik uit het raam keek zag ik niemand.

Toch maar even kijken.

Stond daar mijn buurjongetje van bijna 4.

Mag ik een tijdje bij jou wonen vroeg hij.

Zijn tractor had hij al in de voortuin geparkeerd met allemaal gras erin die hij geplukt had voor de cavia's.

Ja hoor, je mag ook voor altijd hier komen wonen hoor.

Vond hij ook prima.

Zo makkelijk gaat het soms om kinderen te krijgen.

Samen op de bank tekenfilm gekeken.

Iets met een mismaakte big en allerlei andere mismaakte dieren, met ogen op de verkeerde plek maar het waren vooral die stemmetjes die VRESELIJK waren. Weet dat toen de kinderen van mijn broer klein waren ik daar toen al gek van werd.

Is je papa er niet? vroeg hij.

Haha. Nee mijn papa was uit eten met collega"s 

Ik denk dat hij eigenlijk voor mijn papa kwam want de dag ervoor had hij bij hem op schoot gezeten terwijl hij voorgelezen werd uit een prachtig boek die we op de kindermarkt hadden gekocht voor het kleinkind.

Mag ik een tijdje bij jou wonen?

Het ontroerde mij zo.

Na 3 kwartier wilde hij toch weer naar zijn eigen moeder want hé er is toch niets beter dan dat.

-----------

Weet jij waar je eerste chakra zit?

Nou daar zaten mijn 2 boodschappenbriefjes.

Ik had een gat in de zat van mijn spijkerbroek en had daar mijn briefjes in gedaan.

Tijdens het lopen naar de supermarkt voelde ik hoe ze steeds meer richting mijn kruis gingen.

Ik kreeg ze niet meer te pakken maar had ze echt nodig dus zocht ik rustig plekje en begon in mijn broek te graaien maar iedere keer kwam er iemand net het hoekje om. 

Het moet er wel raar uitgezien hebben, met mijn rug naar publiek met hand in broek.

Uiteindelijk maakte ik het gat in de zak groter en kon er zo bij.

Ik hoop niet dat ik op camera sta. 

Zelf vond ik het wel grappig maar hoop dat ze mij de volgende keer er weer inlaten.

Ik ben blij met mijn humor. Stel je voor dat ik dat ook nog eens niet had.

Het is niet alweer bijna wekend maar ook nog eens bijna eind van de maand.

Ga zo in mijn dagboek, doe ik iedere maand, opschrijven wat voor uitjes ik allemaal gehad heb.

Deze maand ga ik ook nog eens mijn uitgaven opschrijven want ik ben iedere keer verbaasd dat mijn geld op is. 

Was dinsdag met mijn buurmeisjes, naar de kringloop.

De jongste vond meteen een vrij grote knuffelhond en liet hem niet mee los. Ik zag hoe dicht ze met dat beest bij het glas liep en riep wel 5 keer, PAS OP, net op het nippertje.

De oudste trakteerde op een drankje, dat kan daar ook en ik bestelde koffie die ik omstootte en zowel de vloer als de tafel zeiknat.

Dat vonden de meiden wel grappig. Ik die de hele tijd PAS OP! roep en dan zelf de boel laat vallen.

NIET tegen jullie moeder zeggen hoor want dan vindt ze mij een slecht voorbeeld voor jullie en mogen jullie niet meer komen. Tuurlijk werd het verhaal verteld. ;-)

Morgen gaan ze op vakantie. Het hele gezin.

Ik ga ze missen.

Ik pas op de katten en Bobby de hamster komt hier.

Weet nog dat toen we hier voor het eerst naar dit huis kwamen kijken, we, nou ik, wilde in een kindonvriendelijke buurt wonen. Toen ik uit slaapkamerraam naar buiten keek zag ik bij buren allemaal kinderspeelgoed.. Oh neee, dacht ik. Wonen er hier kinderen, ja zei de verkoper 3. 

Later kwam nog het mannetje van gisteren er nog bij. Ik zeg eerlijk, de eerste 2 zomers was wel heel erg gillen en janken, maar het is nu al jaren wat ik normaal vind. Gewoon gezellig om ze te horen en als er 1 huilt ben ik er vaak als eerste bij (als ze niet in eigen tuin zijn) om ze te troosten. 

Hé tante, zei mijn neefje van 10 ooit toen ik weer een huis vol had, ik dacht dat jij een hekel aan  kinderen had? Dat klopt antwoorde ik, maar jammer genoeg hebben ze geen hekel aan mij.

weekend. fysio heeft net afgebeld. Prima, had toch geen zin. 

Morgen naar meubelboulevard.

Zondag gaat de X lunchen met zijn jongste zus. En ik mag niet mee terwijl ik dat juist wel wilde. Ik snap hem wel hoor hij ziet haar zo weinig en wil graag bijkletsen. Jammer voor mij.

Ga vandaag wel allerlei boodschappen doen. Irritant al die winkels maar als ik eenmaal bezig ben is het wel weer leuk.

Vanaf 12.30 heeft de X. 2 weken vakantie. Is hard nodig.

laatste stukje van de oppasser.

Fijn weekend.

Geef mij maar een panda

Was ik maar een panda. Of had ik er maar 1 in de tuin.

Dan zou ik de hele dag lekker ontspannen door het leven gaan.

en iedereen zou mij schattig vinden.

Dit is het jong dat hier geboren is.

Ma was net zo relax.

Pa NIET. Die zat apart.

Hoezo?

Hij was zeer gestrest en liep maar te ijsberen.

Ik ben op dit moment meer papapanda. 

Ik weet niet waar ik het zoeken moet.

Ja en wat zoek ik eigenlijk.

Nou een angst en stressvrij leven.

Wat zou dat heerlijk zijn.

o en wat meer energie.

-------------

Ben een beetje de weg kwijt.

Vind het moeilijk om de mooie dingen te blijven zien naast al het lelijke.

Vind het vreselijk al die BNërs die overal van beschuldigd worden zonder dat er maar bewijs is.

We denken dat we maar alles mogen schrijven en roepen achter ons toetsenbordje.

Ik ben er echt naar van. Niet omdat als ze iets gedaan hebben ze dan gestraft worden maar hoe het volk erop los gaat.

Kijk van sommigen Glennis en Lil daar weten we het zeker van. Super aso's maar van anderen lezen we maar wat we willen lezen en nemen we alles voor waar aan.

Ik zie de mens steeds egoistischer worden, nergens tijd meer voor hebben. Ik vind het zo triest.

Ik snap het ook gewoon niet. 

Ja we moeten wel keihard werken met z'n tweeen en kindjes zoveel mogelijk wegbrengen naar opvang.

Gelul. Je moet gewoon minder kopen. Let dan maar op wat er gebeurt. 

Sommigen moeten echt hoor, maar lang niet iedereen.

en ik lul niet uit mijn nek, ik zie het om mij heen.

anders zou ik het niet zeggen.

------------

er waren ook leuke dingen.

Zo vond ik een dagje regen best romantisch.

Wel koud, dat was ietsjes minder.

Iemand die ik ken zet zich in voor vrouwen in blijfvanmijnlijfhuis en ik kon haar ergens mee helpen. 

Ik besloot weer eens te gaan winkelen. Winkelen is voor mij ook gewoon rondkijken en aan het eind van dat uitje alleen aan parkeren geld uitgeven.

Gisteren werd het ietsjes anders en ik kocht 2 vrolijke dunne truien met heel veel kleur. Tekening van Picasso erop in mijn kleuren. Lekker zacht en vrolijk. Dolblij? welnee. Al snel kwam schuldgevoel en de twijfel. maar mooi en ik verdien het gewoon. ;-)

Wel fijn om in winkels rond te struinen.

Weekend stond in teken van mooie schoonzus.

Ze kwam gezellig eten vrijdag en haar broer had heerlijk voor ons gekookt.

Weet je wat lekker dessertje is?

Bevroren stukjes mango, kan je ook kant en klaar kopen, kokosmelk ( maar kan ook met Griekse yoghurt op ongeklopte slagroom)   kokosrasp. Met staafmixer erin en je hebt heerlijk softijs waar je het schaaltje van gewoon wil schoonlikken.

Schoonzus kwam met een tas met tijdschriften, een bosje tulpen en wat ik altijd zo leuk aan haar vind; of ze plukt wat wilde bloemen uit de berm, of ze neemt groenteafval mee en in dit geval paardenbloemen voor de caafjes. 

Onverwacht stonden ook stiefdochter en de kleine voor de deur.

Alleen al het gezicht van mijn man als hij naar haar kijkt is goud waard.

Dan bestaat de rest niet meer.

Goed zo. Zo hoort het.

Zondagmorgen belde de mooieschoonzus of we mee gingen wandelen in het bos.

Het was nog vroeg maar we gingen meteen mee en het was heerlijk.

Rustig, zon, prachtige kleuren en licht.

Op terrasje gezeten met cappuccino en ja hoor appeltaart met lekkerste slagroom ooit. 

Zo van dat hele dikke vette waar je zeker 1 kilo van aankomt.

Ik was voor het eerst sinds dagen totaal ontspannen.

Een buurman bracht 2 grote bossen bamboe  voor mijn cavia's.

(ik heb nog geen panda)

Egeltje heeft het egelhuisje helemaal naar zijn zin ingericht en slaapt daar iedere nacht.

Kon het van de week niet laten en keek erin, daar lag hij/zij op rug te slapen, pootjes omhoog en merkte niet eens dat ik er was maar dit moet ik echt NIET doen.  Ik ander huisje leg ik dan voer in en ja hoor iedere dag van gesmuld. Moet het vandaag even verschonen want hij gebruikt het ook als toilet.

De tuin ligt er mooi bij en alles doet het goed. Ik kocht klaprozenzaadjes, was vergeten ze over te houden vorig jaar. Wil ook nog bloemetjes die op vergeetmijnietjes lijken. In Limburg groeien ze overal maar in tuincentrum kan ik ze maar niet vinden. 

Vandaag komen de buurmeisjes.

Was niet de bedoeling want ze hebben vakantie, 2 weken, maar hun moeder vroeg me of het toch kon.

Kwam mij niet goed uit maar ja.........

Wie gaat er iets geweldigs wild doen met Koningsdag? ;-)

Wij gaan naar meubelboulevard kijken, ja alleen maar kijken, voor nieuwe keuken.

Idéeen op doen zeg maar. 

Daar is het nooit druk, je kan er een speld horen vallen en daar gaan we dus heen als er tenminste niets bijzonders georganiseerd is voor kinderen met keiharde muziek en weet ik veel wat voor ellende nog meer.

Of we gaan niet en gaan in het dorp wat rondlopen. Geen flauw idee wat daar is maar ik denk vrijmarkt of zo en ik hou er van om naar bende te kijken.

Nou tegen verwachtingen in, is mijn bui toch weer veranderd naar wat rustiger en positiever. 

DE WERELD IS KLOTE MAAR JE MOET ER WEL OOG VOOR HEBBEN.

Ik wens je een fijne dag toe met je lievelingskoffie of thee. 

NOU ZEG IEDEREEN IS WERKELIJK TEGEN MIJ. LEES NET DAT WINKELCENTRUM DICHT IS. GAAT MIJN FEESTELIJKE DAG. ;-)

dan maar mijzelf prakken tussen de dorpsgenoten, kijken naar bende. hoe kom ik nou weer over deze teleurstelling heen.

3e paasdag

Geluk is wakker worden en dan zien dat je nog 1 heel uur kan blijven liggen.

of een glas water als je dorst hebt. Niets lekkerder dan een glas water.

of plantjes kopen en dan met blote voeten en handen alles planten en neerzetten.

Of dat je overwerkte man opeens 4 dagen vrij is en ziet hoe hij tot rust komt.

 Besluiten dat je die 4 dagen alleen maar gaat doen waar je zin in hebt.

Niets doen wat met Pasen te maken heeft behalve the Passion kijken.

Beetje geinen met buren die je op straat tegenkomt. Vijf minuten en weer door.

Gezond eten. NIET in verleiding komen om chocolade eieren te eten. Nou ja wel in de verleiding maar dat kunnen weerstaan.

Je AH bloementuintjes zien opkomen.

Kip die het wel heel gezellig vindt dat ik steeds in de tuin ben en overal achter mij aanloop. In de grond poeren betekent ; wormen in alle soorten en maten.

Koffie in een mooi kopje. Altijd in een mooi kopje anders hoef ik het niet.

Echte Panda's zien en geloof mij ze zijn TE schattig. Je blijft glimlachen. Echt hele bijzondere beesten.

Ik had 2 dierentuinkaartjes over en kon er een jong stel met kind blij mee maken.

Had ook nog een knuffelpanda gewonnen en toen we die gingen halen bleek hij veel groter en mooier dat gedacht. Buurmeisje zal zo blij zijn.

Op de koffie bij stiefdochter, schoonzoon en kleinkind en merken dat de stiefdochter, is al een tijdje aan de gang, na 19 jaar mij eindelijk lijkt te waarderen.

De ontspanning op het gezicht van mijn man. Hij ging ook weer lekker varen.

Ik weet heus wel de kleine dingen te waarderen.

------------------

Verder speel ik nog steeds struisvogel door GEEN nieuws te kijken, lezen of over praten.

Ik werk er keihard aan om mijn leven zo dragelijk mogelijk te maken. 

En dat van mijn man.

Die leest wel geloof ik maar heel weinig. We praten er niet over.

Het kost mij al moeite genoeg om overeind te blijven.

Mijn X heeft na jaren; dat is niets voor mij, het mediteren ontdekt en doet dat  2 keer per dag.

Niemand meer verbaasd dan ik. Van mij nam hij t niet aan maar toen zijn zoon die kant op ging ging hij het ook proberen.

Ik doe regelmatig mee.

Straks komen de buurmeisjes weer. Geen flauw idée hoeveel 2, 3 of 4.

Volgens mij ga ik over 2 weken al weer naar Zuid-Limburg.

Verveelt het nooit? 

Euh, hoezo, wat bedoel je?

Nee man, het is thuiskomen.

Ik heb al heel lang geleden geleerd om mij niet meer te generen voor mijn kleine wensen. 

Reizen is ZO goed voor je ontwikkeling zei iemand tijdje terug tegen mij. Zij reisde de hele wereld over. 2x per jaar.

Ga jij je maar lekker ontwikkelen zei ik.  Ik blijf liever onderontwikkeld.

Echt aan te raden dat onderontwikkeld zijn.

Scheelt een hoop geld.

Hoezo; alles komt goed?

 Hoezo alles komt goed?

Hoe weet jij dat nou?

Jaren geleden waren we naar een cabaretier waar neefje(van mijn man's kant) de techniek en licht deed.

We hebben genoten en maakten later kennis met hem.

Samen met neefje reisden ze het land door.

Hij vertelde in zijn show over zijn vlucht als 8 jarig jongetje met zijn moeder uit oorlogsland.

Ik heb vaker over hem geschreven.

Iedere keer als hij bang was, moest huilen of pijn had zei zijn moeder iets in hun taal wat voor ons onverstaanbaar was.

Aan het eind bleek dat ze zei; alles komt goed.

Het was indrukwekkend.

We bestelden paar maanden later weer kaartjes.

De avond ervoor hoorde we op het nieuws dat hij was overleden in het ziekenhuis.

23 jaar oud.

Hoezo alles komt goed?

Het heeft veel indruk op mij gemaakt. Het neefje was er stuk van.

en zo een verhaal vergeet ik ook nooit meer.\

Die zin heeft dan ook geen betekenis meer voor mij.

Dat veel goed komt is dan wel weer waar.

maar heel veel ook niet.

De titel van de Passion was dit jaar ; alles komt goed.

Euh?

Het kon mij dit jaar weer niet zo boeien al vind ik het concept  heel bijzonder.

Het koor en de muzikanten helemaal in wit gekleed vond ik mooi.

Ik mis mijn vriendin veel meer dan het eerste jaar.

Onze gesprekken. Haar belangstelling voor alles wat ik meemaakte en dacht. 

Ze was het regelmatig met mij eens omdat zij de mensheid veel mooier zag dat in maar respecteerde mij altijd. Ze praatte ook niet mee. Ze zei altijd haar mening maar het is haar belangstelling die ik mis.

Haar man en ik hebben 10 dagen geleden een goed gesprek gehad en ik heb alles kunnen zeggen wat mij dwarszat. Ook over mijn jaloezie en mijn angst om hem kwijt te raken nu hij een ander had. Hij was heel lief en begripvol.

Paar dagen geleden, ik zeg altijd iedereen gedag, kwam ik een onbekende vrouw tegen, zei vriendelijk gedag en toen ze voorbij liep, wist ik het opeens; zij is het. Zij is de nieuwe vriendin. Bleek te kloppen. Ik verbaas mezelf nog steeds regelmatig met mijn gevoel. 

________________

Klink vast negatief allemaal maar ik zie gelukkig ook nog steeds de leuke dingen.

Bloementuintjes van de AH. Ik ga nog net niet voor de deur, achter een hek staan om ieder lastig te vallen met heeft u nog bloementuintjes maar ik let wel op of de mensen voor en achter mij ze aannemen en zo niet vraag ik het wel. Thuis ga ik meteen aan de gang en ja hoor de eerste sprietjes komen al uit.

Egelhuisje: paar weken lang kwam er niemand in het egelhuisje maar paar dagen gelden lagen er allemaal blaadjes in. Vroeg nog aan de X. tegen beter weten in, of hij dat gedaan had, maar dat was natuurlijk niet zo. Vrijdag morgen als eerste in het huisje kijken en ja hoor zoveel blaadjes erin dat ik niets zag maar aan de beweging wist ik, jippie, egeltje. Tweede huisje erbij gezet waar ik het eten in doe en ja hoor hij had alles opgegeten.

Vandaag thuis. Niks Pasen of andere fratsen. Gewoon rommelen in huis en tuin. Genieten van de stilte. en de rust. Lief is er ook maar die zal vanmiddag wel gaan varen. Alles is veroorloofd. Hij heeft zware tijd achter de rug en ik noem noem deze 4 dagen dat hij vrij is een mini-vakantie dus we doen waar we zin in hebben. Zo had hij zin om de vitrage te wassen. Tja.......

Over 2 weken heeft hij 2 weken vrij.

Ik wens jullie een fijne dag toe met of zonder eieren met of zonder bezoek.

En onthoud, niet alles komt goed maar het meeste wel.

nou ja voor sommigen dan. 

weet geen titel

Zoals jullie weten weet ik pas sinds kort hoe de stoornis heet die ik heb.

En nee, niet officieel bevestigd en dat hoeft ook niet. Ik WEET HET ZEKER.

Het was zwaar de eerste maanden en de X die mij echt wel steunt als geen ander, heeft meteen aangegeven dat hij er niets over wil weten. 

Ik ben gewend om dingen alleen te verwerken. Sterker nog ik zou niet weten hoe het anders moet.

Nu na zo 4 a 5 maanden komt de rust er weer in. 

Ik wilde zo graag weten wat ik had en waarom ik mij van zo klein af aan zo anders voelde en het leven zo ontzettend moeilijk was/is . Nou ik kan tevreden zijn.

Via FB lees ik veel over vrouwen die hetzelfde hebben en tuurlijk er zijn verschillen en dingen die ik niet herken maar er is ook zo ontzettend veel duidelijk geworden. Ik moest wel erg wennen aan het idée dat dit dus nooit over zal gaan. Hoe goed ik mijn best ook doe. Je bent het en je blijft het. Doe je best maar om te overleven. 

In mijn dagelijkse leven weet niemand het. Waarom zou ik? Gaan mensen opeens WEL rekening met mij houden? Welnée joh. Er zullen er altijd zijn die mij een aansteller vinden en de rest begrijpt het toch niet. 

En het is goed zo.

Ik hoor weleens in gezelschap hoe mensen over anderen spreken die psychische problemen hebben en daar denigrerend over doen. Gewoon luie mensen die zich aanstellen en niet willen werken. 

Van de week vroeg er iemand aan mij of ik een uitkering had. Ja dat heb ik . Jij boft maar zei ze. Ja heel erg zei ik heel sarcastisch, ik ben een enorme bofkont. Ze bood meteen haar excuses aan. Ze bedoelde het niet zo. 

Ik maak altijd de grap dat ik iemand tegenkwam die heel dik geworden was en dat ook tegen haar zei; wat ben jij dik geworden maar ik bedoel het niet persoonlijk hoor. 

Tuuuurlijk zou ik zoiets nooit doen maar het is maar om aan te geven hoe kwetsend sommige dingen kunnen overkomen.

Trouwens van dat dik zijn is mij wel overkomen hoor dat iemand dat tegen mij zei. En ik antwoorde ; jij bent er alleen maar knapper op geworden.(en dat was heel sarcastisch)  maar diep gekwetst was ik wel. 

Ten tenors; heel lang geleden ben ik naar een paar optredens van hen geweest. Geen flauw idee wat mij te wachten stond en ik zag 10 mannen binnenkomen type koorknaapjes in kostuum. Ze zongen een prachtig klassiek nummer. Prachtig, ik helemaal in de zevende hemel.  Na het lied gooide ze hun haar in de war, hun jasjes uit, vlinderdassen af en als ik het goed heb zongen ze een nummer uit Saterday Fever met bijhorende pasjes. Het werd een geweldige avond vol klassiek afgewisseld door swingende nummers. Wat een feest. Daarna nog een paar keer erheen geweest ook nog met mijn grote liefde het Neefje en daarna hadden we een ontmoeting met hen.

Zag op FB dit filmpje en ja hoor alles kwam weer boven. 

Ik heb een ongelofelijk goed geheugen voor bepaalde dingen.

en zoals ik wel vaker vertel; ik kan genieten zoals niemand anders dat kan. Een psych 1 van de velen, zei dat hij niemand kende die dat zo kan zonder drugs. Nou ik bof, ik kan het.

Dinsdag: zo ook dinsdag met de buurmeisjes.

We gingen een taart maken.

Wat zeg ik, 3 taarten.

Met cruesli, Griekse yoghurt, slagroom, honing en fruit.

We maakten er ook 1 voor de Tattooburen.

Het was heel gedoe voor mij om alles uit te zoeken, klaar te zetten, te kopen, te zoeken. 

ik kocht alleen de ingredienten en de rest is roeien met de riemen die ik heb. 

Ik denk niet dat papa dit gaat eten zei de jongste, dat is veel te gezond. Haha. 

Ze kwam gisteren een narcis met een kaartje eraan brengen om mij te bedanken en te zeggen dat het zo lekker was.

Ik hoef niet uit te leggen hoe blij dat mij maakte en het kaartje verdwijnt straks weer in mijn dagboek.

Verbazingwekkend hoe ik iedere keer weer mijn leven van bijna nul af aan weer op kan bouwen en toch weer bijzondere dingen vind om het wat makkelijker te maken.

Het bewuste buurmeisje stond voor de deur met klein broertje van bijna 4, of ze Sofie mochten uitlaten.

Dat mocht. Moet aan uitspraak van mijn opa denken; wie mijn werk doet is mijn knecht.

De X. is weer 2 dagen naar kantoor en geloof mij ook hij knapt er van op. Hij komt heel anders binnen.

Hij heeft het zwaar mijn X .Zoveel werk terwijl hij ziet hoe anderen zich er van afmaken zit ik s'avonds nog boven over te werken.

Gelukkig over 3 weken  2 weken vakantie.

Misschien denk je weer dat ik van de hak op de tak ben gegaan, dat mag hoor, maar er is toch een rode draad door het verhaal.

Ik zie af en toe zulke mooie dingen, zoals dus dat filmpje van de 10 Tenors en dan weet ik weer waarom ik ondanks alles toch nog de 63 jaar heb gehaald ondanks dat gevecht met mijn gemoedstoestand. 

Als je dan een narcis en een kaartje krijgt van buurmeisje van 9 en voelt hoe blij dat maakt.

Of een kip, die de hele dag achter je aanloopt.

Paardenbloemen die mij altijd aan mijn moeder herinneren of de madeliefjes gewoon omdat het madeliefjes zijn.

Kinderen, zoals oudste buurmeisje, die mij dinsdag toen we even half uurtje alleen waren in vertrouwen nam.

En gewoon omdat de stress waarmee ik iedere dag mee opsta weer gezakt is en ik de zon zie.

Het leven blijft een gevecht, geloof mij, maar we gaan nog even door.

Doe dit weekend alleen maar dingen waar je blij van wordt.

Geloof mij, is de beste manier om oud te worden.

 

Ik verheug mij op een dag met mijn X morgen en zaterdag gaan we bakkie doen bij de kleindochter en haar ouders. 

Omdat ik dat wil.

Oeps.

 Het is toch ook erg dat ik wacht met stofzuigen omdat Cocottje ligt te pitten?

Gisteren zaten we samen in de kas. Ik aan het lezen, zij aan mijn voeten aan het dommelen.

Het is zo rustgevend die diertjes om mij heen.

Het was zeer dom van mij, dat weet ik ook wel, had mij voorgenomen om een dag met zo min mogelijk prikkels te hebben maar toen de tattooburen voor het hek stonden te zwaaien riep ik; tijd voor een bakkie thee?

5  minuten later zaten we in de tuin kwam jongste buurmeisje met BFF langs of ze naar de cavia's mochten kijken en ja ze hadden ook wel trek in thee.

7 minuten later, geklopt aan de tuindeur. De 2 buurjongens en ja die hadden ook dorst en trek in koekie.

Chaos. 

Wel gezellig en vrolijk zo een tuin maar het was gewoon te veel.

Kip liep vrolijk rond want ook zij vind het wel gezellig en wie weet valt er wel een kruimel op de grond.

Vergeet ik nog dat de Buurkat ook nog kwam.

En vandaag komen de meisjes, 3 stuks, gelukkig geen 4, om een taart te maken en moet ik nog naar de winkel. Klinkt allemaal simpel maar is het niet voor mij. 

Ik absoluut geen klagen, geloof mij maar, maar ik verlangde terug naar 2 jaar geleden dat helemaal niet meer mocht. Hoefde je zelf geen beslissingen te maken. Heerlijke tijd vond ik dat. 

In de middag was ik nog van plan om te vragen of mooie schoonzus mee wilde naar een concert; mannen huilen niet en als ze nee zei ook prima dan ging ik alleen, ook heerlijk, maar ik heb het uit mijn hoofd gehaald. TE DRUK.

Nu ik meer weet van autisme weet ik, nou ja dat wist ik daarvoor al maar het bevestigd zien is veel acceptabeler, dat de enige manier om bij te komen is totale stilte en rust. Dan pas kan ik van dingen, mits met mate, genieten. 

Soms baal ik, ik zou meer willen maar vaak ben ik redelijk tevreden over mijn overzichtelijke agenda.

Er staan geen onzin afspraken in. 

Vrijdag ga ik dus naar dierentuin en sleep ik de X mee, die zich als een slachtoffer gedraagt. Ik weet dat we maanden gelden in de woonplaats van zijn broer op de markt liepen en we die en zijn vrouw tegenkwamen en zijn broer liep werkelijk als een lam die naar het slachthuis moest achter haar aan. Zo een gevoel geeft de X mij ook. Nu weet ik ook dat hij op de dag zelf echt alles zal doen om er van te genieten dus ja, hij MOET.

Morgen en donderdag gaat hij weer naar kantoor. Dan ga ik echt op het hek een bord; VERBODEN TOEGANG zetten. Nu is er niemand die zich aan mij opdringt hoor ik doe het zelf dus onder dat: VERBODEN TOEGANG , ik geniet. waag het niet om aan te bellen. Zoiets moet kunnen ;-)

 

Maandag

 Zondag een week geleden.

Ik raakte ontroerd door de sprietjes in de weilanden.

De lente wist het niet. De eerste regels van een gedicht 2 jaar geleden.

De lente, de natuur gaat door.

Op eerst fot de Geul. Ook hij doet net alsof et vorig jaar in Juli niets gebeurt is.

Schijnheilig vind ik hem maar nog steeds prachtig.

En Sofietje vol energie die al die kilometers meeliep en bleef genieten.

Wat zou ik zonder haar moeten.

Vandaag over 4 weken (volgens mij) gaan we weer naar Limburg. 

Ik hoop toch echt dat het nu mooie weer gaat worden en verheug mij er alweer op.

Aan de lunch afgelopen zaterdag met 2 bevriende stellen hadden we het over reizen.

En jullie? Nog leuke plannen?

Het ene stel gaat naar Ijsland het andere, paar dagen Amerika.

Komen wij aan met onze Limburg. zei de X thuis.

Joh, wil je met hen ruilen?

Nee, dat niet.

En ik ook niet, voor geen goud. En echt niemand vind ons minder leuk omdat wij NIET reizen.

En al zou dat zo zijn, ook goed.

Je zou maar heimwee naar Amerika hebben en daar 3 keer per jaar heen willen.

Nee, dan kan je beter verlangen naar zuid_limburg met haar geuren, kleuren, geluiden, koetjes.

Enfin de lunch was gezellig en lekker in een mooi en rustige ambiance.

Man van mijn vriendin stelde voor om weer eens met elkaar weekendje weg te gaan.

Eens met zijn tienen naar Limburg geweest maar Mercedes is ondertussen overleden en 1 stel was er nu niet bij. Nu regelmatig afspreken met zijn achten om negenen als de man van Mercedes erbij is.

Ik besloot voor eens NIET het organiseren voor mijn rekening te nemen.

Ik kan dat namelijk goed, echt waar, maar voel mij dan ook verantwoordelijk voor elk negatief dingentje zoals regen, ober die niet aardig is, wandeling die tegenviel. Nou ja verzin het maar en het is mijn schuld. Dat weekendje moet ergens in Augustus plaatsvinden en ik ga er niet over beginnen of vragen. Ik zie wel.

De X was de enige die niet enthousiast was. Dat merkte niemand maar ik natuurlijk wel. Ik zei dan ook; nu NEE zeggen en anders zwijgen en meegaan. Het werd zwijgen en meegaan dus.

Gisteren kwam mooie schoonzus. Zoals je weet harstikke gezellig maar met mate. 

Ik geloof trouwens dat ik dat nu met iedereen heb. 

We zaten nog op het Plein , want zij is ook dol op tuinieren en keek haar ogen uit, allerlei buren kwamen langs en we maakte gebruik van ons nieuwe bankje.

er zijn nu ook leuningen geplaatst en een tekst.

Er zijn in onze gemeente 11 van die banken geplaatst en ieder heeft een vraag. Bij ons is het; wat eet je vanavond? Het is de bedoeling dat de mensen zo met elkaar in gesprek raken. Geloof mij, ik heb dat niet nodig ik lul met iedereen.

Buuv Gerda Diarée zag haar kans toen ze een nieuw gezicht zag, schoonzus, kwam hijgend en proestend bij ons zitten en liet de foto's zien van haar zwaar gehavende ontstoken been met 50 hechtingen. Ik had 2 weken daarvoor al bedankt voor de eer. Wil je foto's van mijn wond zien? Nee dank je wel had ik beleefd geantwoord. Die vrouw praat werkelijk nergens anders over dan over haar leed en als ze dat toevallig 3 weken niet heeft dan over het leed van een ander die vreselijk aan zijn eind is gekomen. Mensen die ik totaal niet ken en dus ook nooit zal kennen omdat ze dood zijn.

maar......ik blijf aardig en belangstellend als ze wat mankeert. Ook nu kreeg ze bosje bloemen maar zowel de X als ik wilde het niet brengen bang om alles in geuren en kleuren te horen en te zien. Gelukkig strompelde ze net die dag voorbij en konden we zo de bloemen aanreiken.

Kijk, goede buur maar niet met de ellende opgescheept zitten. Prima oplossing.   

Terug naar bezoek schoonzus. De X verraste ons met een lekker lunch en ja toen was ik om half3 toch redelijk doorgedraaid en kon ik wel janken, gelukkig kan ik dat niet meer, van vermoeidheid en teleurstelling want ik wilde in mijn tuin dingen doen wat echt niet ging. 

Omdat ik vrijdag ook al op bezoek was geweest was die natuurlijk veel te veel.

Weet dat ik vandaag en waarschijnlijk ook morgen tol zal moeten betalen en ik ben boos al weet ik niet precies op wie. Op mooieschoonzus, op de X, die heeft niets gedaan hoor maar ja je wil gewoon even kwaad zijn op iemand, of op mijzelf. 

Maar weekend was leuk hoor.

Godzijdank voor het volgende NIEMAND uitgenodigd.

Heb die neiging ieder jaar weer want ja met Pasen hoor je gezellig te brunchen, lunchen of weet ik veel wat met wie dan ook. 

Ga sowieso The Passion kijken. en Goede vrijdag naar de dierentuin in Rhenen. Heb 4 kaartjes gewonnen. We gaan samen en ik hoop dat ik de 2 andere kaartjes aan iemand weg kan geven. We krijgen ook nog een panda knuffel en kalender cadeau en laat dat het favoriete dier van mijn buurmeisje zijn. 

Hoop dat de kleindochter ook deze kant opkomt en laatste wens; mooi weer.

Ga jij iets leuks doen met Pasen?

THUIS

 Dat was ons uitzicht voor een paar uurtjes. Al snel was alles weer verdwenen.

De mensen in Limburg hadden voorzorgmaatregelen getroffen vanwege de voorspelde sneeuwval.

Die kwam dus niet.

Ken jij de serie Het verhaal van Nederland?

Wij tot gisteren dus niet.

Stelde voor om samen te kijken.

vonden het heel goed en bijzonder gedaan.

Aanrader.

Wel heel confronterend vind ik maar ja wat vind ik niet confronterend .

Aan de andere kant doet het je beseffen hoe goed wij het hebben.

Zoals ik al schreef in mijn vorige blog , er viel veel te zeuren in Limburg door o.a. het weer waardoor het echt tegenviel allemaal, daarom naar een museum gegaan over de oorlog en daar kwam ik toch anders uit dan dat ik erin ging.

Schaamde me voor mijn eigen gezeik en die van mijn man want die kan er tegenwoordig ook wat van. 

Hij loopt door het werk op zijn tandvlees en mag van mij tot bepaalde hoogte best zeiken over kleine dingen maar op gegeven moment moet dat ook afgelopen zijn.

Zocht naar foto's van museum maar vind het toch te confronterend. 

Vriendschappen: in de afgelopen 2 a 3 jaar heb ik langzamerhand allerlei contacten afgebouwd. Voelde goed. Gaf ruimte. In hoofd en leven. Alleen op dit moment merk ik wel dat ik wel weinig overgehouden heb. Geen buitenlandse vrouwen club meer, geen vrijwilligerswerk, geen oppervlakkige contacten waar ik regelmatig mee afspraak voor een bakkie, lunch of iets anders. Ik mis hen niet maar  het  is wel heel leeg.

Ik had aan meisjemetderodeharen genoeg. Niemand kon zo goed luisteren als zij en had ook werkelijk belangstelling zoals zij dat had. 

Ik heb een kastje in mijn kamer met herinneringen van vooral mijn Franse oma en mijn moeder. In die 7 jaar dat wij hier wonen is zij de enige die er ooit in gekeken heeft. Is vitrinekast. en er vragen over stelde.

Mag ik foto's van vroeger zien vroeg ze weleens. Heeft nooit iemand gedaan. 

Net allemaal dingen die ik zo belangrijk vind. En trouwens ook iedere keer een complimentje maken, over mij haar, make-up, of kleding. Of mijn manier van vertellen of iets anders, ze wist altijd iets leuks en liefs te zeggen. Ik mis haar erg. Zeker nu haar man dus een ander heeft zou ik van haar willen horen wat ik met mijn gevoel moet. Ik weet heus wel wat ze zou zeggen; het is alleen maar fijn dat hij weer blij kan zijn en je raakt hem heus niet kwijt als je dat niet wil. Hij is supertrouw in zijn contacten en misschien is zij wel heel leuk en worden jullie vriendinnen. Ja, dat zou ze zeggen.

Kantoor: X is voor de derde dag naar kantoor. Hij moet 2 dagen in de week maar ging vandaag weer.  Het is leuk om hem weer thuis te zien komen. Wel moet ik meer zelf doen want hij had wel erg veel van mij overgenomen. Denk aan vaatwasser uitruimen, was ophangen, boven stofzuigen en de hond uitlaten. En ik ben ook niet zo een type die zegt; NIET meer doen he, het is mijn klusje. Zeker niet als hij met weer en wind ging wandelen met Sofie. ;-)

Nu ben ik weer baas in eigen kasteel. Voelt goed en heb veel gedaan afgelopen dagen. Bevrijding.  Hij is ook blij. Nou wat wil je nog meer.

Suiker; vind het een goeie tijd om daarover te beginnen. Zag dat er in een glas chocolademelk 5 of 7 suikerklontjes zaten. EuH???? Niet dat ik dat drink hoor maar geeft het wel aan de buurmeisjes.

Stoppen met roken was een geweldige keuze maar ook dat stoppen met suiker. Was een programma daarover waarin 4 dames 21 dagen er zouden stoppen nadat uitgerekend was hoeveel te binnen kregen per dag.  Twee weken geleden (ik mag eens in de maand ongeveer) gebak of dessert nemen maar ik ging toen maar door in 2 dagen en je wil niet weten hoe ik mij voelde. Bij 1 stuk taart gaat het al niet lekker maar toen was ik echt in staat tot moord en doodslag. Niks meer genomen of in de verleiding gekomen sinds dat weekend. Ik zou iedereen aanraden om eens 21 dagen geen suiker te nemen en kijken wat er dat gebeurd. Die dames waren afgevallen, veel minder moe dus meer energie om gezonde dingen te doen als sporten en wandelen.

Nu we allemaal stapjes terug moeten doen vanwege de prijzen die de pan uitrijzen zou je best na kunnen denken om dat ook minder te doen. Het gewone eten smaakt ook zoveel lekkerder. Groenten en fruit.

THUIS; iedere keer weer als we zijn weggeweest besef ik nog meer wat een mooi woord dat is als je THUIS kan komen. Alles klopt gewoon. Zelfs de kleinste bloemen die opgekomen zijn maken mij blij. De bank, de douche, het bed met de juiste kleuren dekbedovertrek. Kip die maar steeds bij mij wil zijn omdat ze dat zo gezellig vind. Ze heeft ook weer eitjes gelegd. Hoe bijzonder een kip die een ei legt. ;-)

Kan jij nooit eens normaal doen zoals ieder ander, vraagt mijn X weleens wanhopig. Tja als een hond en een kip je beste vrienden zijn dan klopt er inderdaad iets niet. Soms zeg ik weleens; ga lekker terug naar je ex, dat was pas een lekkertje. (zeg het alleen als ik zwaar geiriteerd ben hoor) maar goed hij kan niet zonder mij dus er zal ook wel iets leuks aan mij zijn.

Dooooeeeeiiii, ik ga weer kasten leegruimen en uitzoeken. Heerlijk wat een feest. Ik ben alleen en ik ben THUIS.

Fijne dag. 

  

Weer thuis.

 Mijn hoofd lijkt wel een volle draaiende wasmachine .

Moet alles even een plekje geven en ondertussen van alles doen.

Dus bloggen om de boel rustiger te krijgen.

Het weekend was totaal anders dan we gewend zijn.

Zuid-Limburg in de kou en regen is toch even wat anders dan mij gewend zijn.

Het was vrijdag zo vreselijk koud.

In Valkenburg liep er werkelijk niemand op straat.

Restaurantjes helemaal leeg.

We kozen er 1 voor de lunch.

De verwarming was niet aan.\

Daarna maar even toeren met de auto door het landschap.

Als het zo grijs is zie je de bloesem niet.

Alles is grijs.

Huisje was comfortabel en snel warm.

We zaten tegen ons geloof in op een park a la massa is kassa maar omdat het zeer rustig was nergens last van.

Volgende dag naar Sittard. Leuke winkels en heel leuk restaurantje ontdekt om te lunchen.

maar o zo koud.

Van witte Limburg was trouwens geen sprake. Amper sneeuw gevallen.

Later naar oorlogsmuseum geweest op verzoek van mijn X.

Tja, dan zie je dingen waar mensen echt te klagen hebben.

Zeer onder de indruk maar ik moet dit niet meer doen, sleep het veel te lang mee.

Heb al geen hoge dunk van de mensheid en dan wordt in zo een museum alleen maar bevestigd.

Ja hoor, het is allemaal niet zo zwart/wit, vast niet maar voor mij best wel.

Heel actueel ook.  

En dan Zondag.

Ja hoor toen wat het opeens echt Zuid-Limburg zoals wij het kennen en wat hebben we veel gelopen en genoten.

Sofietje liet zich niet kennen en vond alles prima.

In piepklein dorpje weer een leuke plek ontdekt om te lunchen en de eigenaar maakte lekker pannenkoeken voor mij. Veel met de eigenaars gekletst en daar hou ik van. 

Aan de overkant een B&B waar ik een kaartje van kreeg en die er zo leuk uitzag. Misschien een andere keer. Was meer dan B&B waren echt appartementen.

Lopen, lopen, lopen, kijken, ruiken, genieten. 

Gisteren werd kou en regen voorspeld dus zijn we vroeg weggegaan en om af te sluiten gaan lunchen bij restaurant aan het water in ons dorp.

Dat was ons weekend.

Wat fijn was is dat mijn X weer eens ontspannen zag en gewoon niets doen.

TV hebben we niet aan gehad. Wel lezen en mediteren.

en Yoga Nidra gedaan.

Dat doe je het best in je bed voor het slapen gaan.

Je hoeft niets te bewegen, alleen naar de stem te luisteren en je aandacht verplaatsen naar je lichaam, ademhaling en je eindigt altijd op een heerlijke plek in de zon. 

X heeft ontdekt, ik zei het al jaren maar zijn zoon moest het zeggen voordat hij erin ging geloven, dat mediteren ook voor mannen is. ;-)

We hebben trouwens ook stevige gesprekken gevoerd die lucht hebben geklaard, onze wensen uitgesproken en allebei onze voornemens die we vanaf nu in de praktijk gaan brengen.

Kleine veranderingen. Best moeite maar groot resultaat.

Ik ben trouwens wel blij dat we volgende maand weer gaan hoor anders was ik toch teleurgesteld geweest als dit het was geweest. 

Wat mij opviel is dat ze NIET over de overstroming wilde praten. Tenminste de 3 personen waar ik mee in gesprek raakte niet. Het VVV in Valkenburg was verplaatst door de overstroming maar de mevrouw liet merken dat ze niets wilde vertellen. Alleen dat sommigen nog steeds niet in hun huis konden wonen. Je merkt als iemand niet wil praten dan stop ik ook meteen. Ik wil nog steeds weten hoe het voor de dieren was. Of er veel omgekomen zijn. Over de mensen en schade weten we het natuurlijk maar over dieren heb ik niet kunnen vinden tot nu toe.

Je zag er verder ook niets van, alles zag er gewoon uit.

-----------------------

De X is voor het eerst naar kantoor.

Twee jaar lang thuisgewerkt.

Ik realiseer het mij nog niet.

Het is voor 2 dagen in de week.

De vreugde komt nog wel.

Het thuiskomen was weer zo heerlijk.

Kip Cocottje was door het dolle, ja echt he, en vanmorgen weer, ze hoefde niet eens te eten ze wil gewoon in de buurt zijn.

Geen afspraken voor komende dagen.

Zeker niet op de dagen dat X naar kantoor is.

Donderdag naar yoga en zaterdag lunch met nog 2 stellen in een restaurant.

We besloten op de terugweg om binnenkort ons huis te laten verbouwen.

We praten er al jaren over maar nu zijn we het eens op hetzelfde moment.

X ging meteen aan het meten en kijken.

Hadden nog 2 dikke bladen met keukens waar we in gingen zitten bladeren.

Zo en nu proberen de adrenaline te laten zakken en te gaan genieten van mijn huis.

 

aanrader.