juni

Verslapen.
Er blijkt vanmorgen iemand geweest te zijn, iets met een nieuwe meter en ook dat heb ik niet gemerkt.
Sofie ook niet want die sliep tegen mij aan en heeft geen kik gegeven.
Mr. X was thuis en die regelde het.
Daarna maakte hij ons wakker en hadden we ons 1 uur verslapen.
Shiiiiit!!!!
Ik hou niet van verslapen.
Sofie wel.

Mr. X was naar concert geweest in Nijmegen.
60 duizend man.
Was geweldig.
Euuuuh?
Het idee alleen al.
Ik blijf het fijn vinden dat we vrienden hebben waar we leuke dingen mee kunnen doen.
Samen maar ook apart van elkaar.

Nu is dat samen een beetje erbij ingeschoten de laatste 2 weken.
Deze week dat even inhalen.
Vanavond uit eten met zn achten en daarna optreden in een cultureel café waar volgens mij maar 70 mensen in kunnen.
Ik denk zelf dat ik na het eten naar huis ga maar wie weet....

Morgen weer HEET.
Een dag hou ik wel uit.
Dan is er hier s avonds feest op t water.
Dan worden er overal concerten gegeven en kun je er alleen maar komen als je een boot hebt of iemand kent met een boot.
Mr. X is er weer bij natuurlijk.
Die slaat niet zo gauw een feessie over.
De vriend met wie hij gisteren was is er vanavond en morgenavond bij.


Vanmiddag een beauty workshop.
Een kadootje van mij aan meisjemetderodeharen.
Haar identieke tweelingzus gaat ook mee.
Veel rode haren dus.
En dan is de derde zus en nog niet eens bij maar als je die drie bij elkaar ziet is dat wel een heel leuk gezicht.
en alle drie krullen.
Heb er wel zin in in die workshop.

De maand juni is werkelijk omgevlogen.
Vakantie, 2 keer verjaardag van mijn X gevierd, andere auto voor mij,barbecue, 2 leuke lunches, ontmoeting met iemand die ik meer dan 20 jaar niet gezien had, nieuwe dame om te bezoeken in zorgcentrum, vanavond nog etentje en weer een vakantie geboekt voor augustus.
Straks nog even kijken in mijn Bullet Journal of ik alles gedaan heb wat ik van plan was.

Volgende week maar eens heel rustig aan doen.
Deze week was ik toch te weinig alleen en dat sloopt me.
maar wel hele leuke week.
Behalve die 2 dagen dan.

Was de maand juni een leuke maand voor jullie?

weg hitte

Nou, nou, dat was me wat die hitte.
Kan mijn geluk niet op dat het nu weer normaal is.
Alles staat open en waait lekker door.
Als de zomer zo moet ben ik er nu al klaar mee.

En dat lontje, herkennen jullie dat, o zo kort.
Ondanks alles maakte ik toch weer leuke dingen mee.
Zo ging ik koffiedrinken met een vriendin van vroeger waar ik ooit de club voor buitenlandse vrouwen mee begon.
Elkaar zo een 20 jaar niet meer gezien, verleden week ontmoet en gisteren afspraak.
Ik heb haar kinderen goed gekend en ken haar man nog uit die tijd.
Leuk om te horen hoe het met iedereen gaat.

Daarna ging ik boodschappen doen met een dame van 81 jaar en dat was verbazend leuk.
Daarna trakteerde ze mij op koffie met gebak, dat gebak nam ik niet, maar de koffie smaakte heerlijk.
We zaten op een bankje in de schaduw en kletsten als 2 oude vriendinnen.
En lachen.
Ze is zo grappig.
En sterk.
Ze droeg een spijkerbroek.
Is dat niet leuk op die leeftijd?
Wat hebben sommige mensen bijzondere verhalen.
Velen, je kent ze vast wel, vertellen zonder punt of komma over zichzelf en kunnen alleen maar naar zichzelf luisteren maar ze was ook geinteresseerd in mijn verhalen.
We vonden het beiden heel leuk.
en dan te zeggen dat ze verleden week op het laatste moment mij toch niet meer wilde ontmoeten en de verzorging op haar in moest praten.
Ze mag niet op Facebook van haar dochter.
Ik moest zo lachen.
Een dame van haar leeftijd op FB.
Ze heeft een tablet en kan goed met de telefoon omgaan dus appt ze mij na haar vakantie als ik iets voor haar kan doen of gewoon voor de gezelligheid.

Straks een lunch aan het water op loopafstand.
Wij wonen zo een 400 meter van een groot meer maar eigenlijk maak ik daar nooit gebruik van.
Heb dit jaar nog niet gevaren.
De X al vele keren en aan het water zitten of lopen, laat staan zwemmen doe ik ook nooit.
Raar toch?
Als ik op vakantie zou zijn en zo een meer zou zien zou ik mijn ogen uitkijken.
maar ja ik ben er gewoon op uitgekeken.
en varen is niet mijn ding.
Ik verwacht ieder moment verwijten van de X dat ik NOOIT meega.
Gelukkig heeft hij genoeg mensen die wel willen  maar ja hij wil ook eens met mij.

Morgen een "stille" dag en daar verheug ik mij heel erg op.
Alleen met mijn huis.
Oh nee, ik geloof dan mr. X vrij is, dat is waar ook.
Hij gaat morgenmiddag richting Nijmegen voor een concert van Muze.
Ik ken ze niet maar ze schijnen te gek te zijn. ;-)
Vrijdag is hij ook vrij.
Prima hoor ik hoop dat we samen in de tuin kunnen ontbijten.

Stilte en koelte daar heb ik best zin in.
maar verheug me ook op de lunch straks al voel ik me wel weer wat angstig.
Ze zeggen dat alles went maar geloof dat maar niet.
Weet je wat ook zo een irritante gezegde is:
wat je niet hebt kun je ook niet missen.
Bullshit.

Heerlijk om weer gewoon te kunnen bewegen en je ding te kunnen doen.
Mijn hoofd is ook weer een stuk helderder.
Kip is ook weer actief en kwam net kletsend binnenlopen.

Ik hoop dat het voor jullie ook te doen was die hitte.

maandag

Zo lang ik mij kan herinneren wil ik blauwe irissen in mijn tuin.
En nu heb ik ze eindelijk en ben ik helemaal blij.
Ze staan zo mooi.
Gek he dan heb je van die kleine wensen en toch doe je er niets mee.

Gisteren de familie van mr. X in de tuin voor een lunch.
Een nichtje van 21 jaar, kwam onverwachts mee want die vindt het wel gezellig als de familie bij elkaar komt.
In plaats van te stressen, je kent me,  deed ik een bord, kopje, glas extra en klaar.
Zo kan een mens dus ook reageren dacht ik later.
Het werd een gezellige middag.
Weer eens ouderwets gelachen met elkaar en dat was echt jaren geleden.
Ik overdrijf nu eens niet.

Vrijdag had ik een hele gezellig lunch met een schoonheid van 19 jaar.
Ook dat was heel fijn om weer bij te kletsen.
Kwam met een blij gevoel thuis.

Zaterdagavond bij onze buurvrienden.
Meisjemetderodeharen.
Dat was heftig.
Wat een hel is dat toch die kanker en zijn behandelingen.
Waar kies je voor als je aan het einde van je latijn bent, zowel geestelijk als lichamelijk?
Wéér chemo?
Voor hoe lang helpt het deze keer?
Wat wordt er nog meer gesloopt in je lijf?
Hoe ziek wordt je nu weer?
Ik word er helemaal naar van terwijl ik het alleen maar hier schrijf/
en hoeveel mensen zijn niet bezig op dit moment met dat gevecht?

Woest ben ik ook op die knul uit dat gezin die spoorloos verdwenen is in januari.
Hij bleek dus toch foute dingen te doen en dat is hem vast fataal geworden.
Waarom vraag ik me dan af.
Waarom, als je uit zo een warm nest komt, als je zo dol bent op de kinderen van je zussen, dol op je ouders en je grootouders, waarom doe je dan die foute dingen?
Voor het geld waarschijnlijk.
Waarom denken zoveel mensen dat dat het belangrijkste in het leven is?
Las  laatst in de krant over weer eens een familiedrama zegt er een buurman; ik snap het niet ze hadden alles Porsches, een goede baan en groot huis.
Heb je dan alles?????
Het is dus zoals sommige, ik ben bang veel mensen, het zien.
Heb je een paar Porsches  voor de deur dan heb je geen problemen en ben je gelukkig.

De hitte; wat ben ik blij dat ik niet de enige ben die dat haat.
Voel me dan toch verbonden met alle haters van 30 graden of meer.
En ja ik probeer me niet druk te maken en het lukt op een bepaalde manier ook wel.
maar soms ook NIET.
maar dan ga ik me alleen maar beroerder voelen.
Zou vandaag naar Yoga gaan maar deed het niet.
Die keus heb ik dan en ik besef echt wel dat ik bof.
Anderen MOETEN zoveel en kunnen daar niet onderuit.

Voor morgen en overmorgen durf ik mijn afspraken niet af te zeggen.
Ik wil zo graag laten zien dat ik betrouwbaar ben.
Woensdag een lunch en zag dat de voorspellingen van 33 naar 26 graden gezakt zijn.
Yeeeeeeeh..
Ik denk  wel aan de anderen die ziek zijn, oud, niet de mogelijkheid hebben om te schuilen.

De koffie smaakt wel weer heerlijk.
Zo mijn laatste kopje, nog even snel een wandeling met Sofie en goed op de buitenbeesten letten die weigeren te bewegen.
Ik bof met een heleboel dingen.


Ik wens iedereen die last heeft heel veel sterkte.
Ik hoop zo dat het beter gaan met Elisabeth.

En iedereen die er wel van houdt; geniet er van.
Ik ga bidden voor regen.
en voor een Porsche.
dan weet iedereen dat ik gelukkig ben

bang voor de hitte

Bang.
Bang voor het hete weer dat gaat komen.
Ik word er lichamelijk ziek van.
En ik heb veel afspraken die ik niet wil/durf af te zeggen.

Van de week stuurde een vriendin een bericht dat ze zo bang was voor het onweer.
Er was helemaal geen onweer voorspelt maar toch was ze bang terwijl het een hele sterke vrouw is.
Ik zei dat ze altijd hier mocht komen slapen .
Dat is voor mij heel moeilijk maar ik kan er niet tegen als iemand angst heeft.
Ik vertelde dat ik angst had voor het warme weer.
Ik vond dat ik begrip had getoond naar haar maar andersom werkt het toch anders.
Ik hou ook niet van dat klamme weer kreeg ik terug.
Ik vind dat geen goede reactie.
Voel me onbegrepen.
ik maar er geen drama van maar zo zou ik niet op een ander reageren.
Als iemand panisch is voor gynaecoloog, ik noem maar was, zet ik echt niet, ach stelt niets voor.
Nee, ik heb er niets van maar het gaat dan toch niet om mij????

Dat mis ik toch wel erg in de mensheid hoor.
Je even verplaatsen in een ander.
Je hebt geen idee wat mensen allemaal tegen mijn zieke vriendin zeggen over die kanker.
Waar gebeurd, ik zat erbij;
weet je wie er ook dood is aan die rotziekte? Het was me toch een lijdensweg.
Echt mensen vertellen de vreselijkste dingen.
Verleden week heb ik er iets van gezegd.
Na een half uur vreselijke verhalen zegt iemand tegen haar; ik wou dat ik iets voor je kon doen.
Ik; zou je dan niet eens stoppen met die verhalen van je?
Het mens was boos.
Ik veel bozer.
Het valt mij op dat de mensen die het hebben er juist zo min mogelijk over praten/
Die willen leuke dingen horen en zien.
Waarom worden we toch zo blij van dit soort verhalen?
Nou ja sommigen dan.

Ik was gisteren weer even bij haar en wat zaten we te genieten samen in haar tuin.
Lekker kletsen over van alles en nog wat.
Had een leuke verrassing voor haar waar ze blij mee was.
Jammer genoeg kreeg ze visite en ik zag dat ze er ook van baalde.
Weg ons sfeertje.
Ik bleef er even bij zitten maar op een of andere manier lukt mij dat gewoon niet en ben ik weggegaan.
Ik ben zo ongeduldig geworden met sommige mensen.

Goed het weer dus.
Volgende week tropische temperaturen.
Als ik TV en radio moet geloven wordt het fantastisch en zit iedereen erop te wachten.
Euh???
Ik geloof er geen barst van.
Ja mijn X kan er goed tegen en gaat na het werk het water op.
Terwijl ik chagrijnig, ziekelijk, bang, zwetend, nietsdoenend  in huis ergens hang.
Nu ben ik benieuwd vindt jij het fijn die hitte?

Ik ga wel mijn best doen hoor.
Eerder opstaan en van alles doen en klaarzetten voordat het te erg wordt.
En gewoon de deur uitgaan, dus niet afzeggen.


Ik ga zometeen de eerste 120 foto's van onze vakantie halen.
Daar kan ik me zo op verheugen.
Het is van de eerste 3 dagen.
De rest moet ik nog bestellen.
Het is echt een hobby van mij hoor om die vakantiealbums met hele verhalen te maken.

Daarna heb ik een leuke lunch afspraak met een jongedame van 19 jaar.
Ik wou eerst Sofietje thuislaten maar het is helemaal niet te heet dus die gaat gewoon mee.
De eigenaars van het restaurant zijn gek met haar.

Arme Kip vanmorgen.
Ze was zo blij om mij te zien, of ze had gewoon honger, dat ze keihard tegen de schuifpui aanrende.
Twee dagen gelden moest ik een lang gesprek voeren aan de telefoon en de dame vroeg mij of ik een papagaai had.
Nee hoor zei ik dat is mijn Kip.
Kip wilde aandacht en als ze dat niet krijgt zet ze een vreselijke keel op.
Haha.
Echt mijn leven is soms zo grappig.
Nou ja dat vind ik zelf he.

Terwijl ik dus nog steeds aan het nagenieten ben van vorige vakantie, verheugen we ons op de volgende.
Hoe leuk is dat toch.

Ga me nu omkleden en optutten voor mijn afspraak.
Heb er zin in.

En ik ben echt benieuwd of er dames zijn die zich verheugen op de hitte.
Ik geloof er namelijk niet in.

ik was een beetje dom

Zijn ze niet schattig?

Iedere ochtend kwam er eerst 1 op onze balkon (in Normandië) en was totaal niet bang.

Na een paar dagen kwam er een broertje bij en later nog een.

En moeder maar af en aan vliegen.

Die was dan wel heel voorzichtig als ze mij zag.

Misschien door mijn stukje van gisteren leek het of het niet goed met mij ging maar dat is niet zo.

Zolang ik niet angstig ben of depressieve gevoelens ben ik al lang blij.

Ik reageer als een normaal mens op wat er aan de hand is .

Ik ben gewend, heel onbewust hoor, om in depressies te vluchten maar ik hou het hoofd goed boven water.

Stel dat ik weer depressief word kan ik er niet zijn voor mijn vriendin en dat zou ik vreselijk vinden.

Wat angst en stress voel ik altijd hoor dus dat is voor mijn gewoon.

Nu bijvoorbeeld ook en vraag me niet waarom.

Ik was ook een beetje dom. ;-)
Ja echt waar.
Het ging zo...…..
Ik heb heimwee naar Normandië.
Helemaal niet vreemd voor mij want toen ik verleden jaar naar Parijs was geweest had ik daar heimwee naar, paar weken later waren we in de Moezel en ja hoor, heimwee naar de Moezel.
Dus helemaal niet raar.

Mr. X en ik kregen de tip om (toen we er waren) naar een dorpje te gaan.
Veules les Roses.
Dat was een soort sprookje vond ik.
Prachtige huizen, overal rozen en mooi de mooiste tuinen.
Wat winkeltjes, wat restaurantjes, 1 hotel (geloof ik)
Veel kunstenaars.(hebben we geen tijd voor gemaakt)
de kleinste rivier van Europa

Veel te weinig tijd genomen om daar door te brengen.
Het is aan zee en aan een bos.
Wat wil je nog meer.
Maar hele weinig te huur voor vakantie volgens mij.

Ik zat wat te spelen op het internet en vond iets wat helemaal onze smaak is.
Vrij in augustus en de prijs was redelijk.
Tuintje erbij, midden in het dorp en dichtbij alles.
Bang dat het ieder minuut verhuurd kon worden belde ik de X.
Doe ik zelden eigenlijk want ja mannen die werken moet je niet lastig vallen.
Natuurlijk reageerde hij niet dolenthousiast.
Schat ik heb het druk en ik weet niet of ik vrij kan nemen want mijn collega's...……
Nou ja thuisgekomen, buiten gegeten, ook zo heerlijk in onze tuin was hij wel heel enthousiast.
Natuurlijk ik ken mijn schatje.
Niet eens afgewacht of hij vrij kon nemen en geboekt.
Een paar uur was ik dolblij maar in bed sloeg de twijfel wel toe hoor.
Nou ja ik zou ik niet zijn als ik dat niet had.
Nu nog voel ik het in mijn buik.
Heb ik er wel goed aangedaan?

Ach natuurlijk.
Ik vind mezelf helemaal geweldig.
Dat ik in die tijd zo een leuk huis heb gevonden.
Ik had het huis al gezien en weet precies waar ze staat.
En ik deed het toch voor mijn Lief want die wilde daar toch heen? haha.

We waren hiervoor in een stad maar een dorp past veel beter bij ons.
En dames het is er echt zo sprookjesachtig.
Al zou hij het niet zo benoemen, die vind dat ik altijd zo overdrijf.
Zoals ik tijdens onze vorige vakantie zei dat ik steeds het gevoel had dat ik in een ansichtkaart liep.
Ik hou er zo van van die verwondering die ik kan voelen.

Net als bij die 2 vogeltjes.

Ben nu aan mijn laatste kopje koffie van de dag bezig en voel me opeens helemaal blij.
Yeeeeeh we gaan weer naar Normandië

nu maar hopen dat hij vrij kan nemen want het kan niet meer geanuleerd worden

Wil je weten waar ik allemaal mee zit?

Grote chaos in het hoofd, dus even alles op een rijtje zetten onder het genot van een kop koffie.

Allereerst; mr. X wordt vandaag 62 jaar.
Zomaar ineens.
Zijn cadeau kreeg hij een maand geleden en het voelt helemaal niet goed dat ik niets heb vandaag.
Zondag hadden we lunch met zijn kinderen en zondag aanstaande met zijn broer, zussen en aanhang.
Dus het wordt echt wel gevierd maar ik voel me toch niet …...nou ja ik weet niet.
Ligt echt aan mezelf.

Meisjemetderodeharen: wat een dag maandag.
De chemo begint 8 juli.
Om het leven weer te rekken.
Eerlijk is eerlijk  we dachten dat het einde oefening was maar ze krijgt nog wat tijd.
We hebben nog niet samen kunnen praten want er waren andere voor haar dierbare mensen bij.


Verdwijning; weten jullie nog dat ik vertelde over de jongeman die in januari verdwenen is?
Ik ken het hele gezin en het is de beste vriendin van een vriendin van mij.
Iedere dag denk ik aan hen.
Hoe kan dat toch dat iemand zonder sporen verdwijnt.
Blijkt nu toch een ander verhaal achter te zitten.
Hij deed toch dingen die niet konden.
Als mensen zeggen dat ze hun kind/man/vrouw door en door kennen weet ik dat dat helemaal niet kan.
Ik ben net van de info op de hoogte dat er dus meer achter zat en ben van slag.
Zag ook een filmpje met zijn ouders .
Niet zo goed voor begin van de dag.

Op dit moment is alles nog een chaos dus in het hoofd maar dat wordt zo wel beter is mijn ervaring.
Koffie en typen helpt ALTIJD.

Ik ben weer blij met de regen.
en het zakken van de temperatuur.
Ben echt geen warm weer mens.

Gisteren maakte ik kennis met een mevrouw die aangegeven had dat ze graag iemand wilde voor bezoek en om samen boodschappen mee te doen.
De nacht ervoor kon ze niet slapen van de spanning en wilde het niet meer.
Na veel gepraat van de verzorging wilde ze mij toch ontmoeten en natuurlijk klikte het.
Ik dacht alleen dat ze even ouder was dan ik en ik was teleurgesteld maar ze is 81 jaar.
Volgende week gaan we samen boodschappen doen.
Het lijkt mij leuk.
Het is echt een hele pittige tante.

Oh kwam ik ook nog een oude vriendin tegen met wie ik meer dan 20 jaar geleden de groep buitenlandse vrouwen opgezet heb.
Gelijk een afspraak gemaakt voor dinsdag om bij te kletsen.
Ik heb er zin in maar weet ook dat het van mijn kant vast eenmalig (of tweemalig) zal zijn.
Ik ken mijzelf namelijk.

En vergeet ik bijna te zeggen wat mij nog meer dwarszit.
Mijn schoonzus, vrouw van mijn broer, is gisteren 50 jaar geworden en dat is een paar keer uitgebreid gevierd.
Foto's op FB.Je raad het al dat ik nergens op staat.
Tuurlijk wist ik dat ik er niet bij hoor maar het blijft toch pijn doen al weet ik zeker dat het echt niet anders kan.
Wel contact zou veel meer verdriet en ellende kosten.
Dus vrolijke appie gestuurd en kreeg blije appie terug.
KLOTE!


Zo dat was het weer voor vandaag.
Ik ga genieten van het weer, al geloof ik dat het weer warm gaat worden.

fijne week

We hadden niet alleen maar zon en mannenschijn.

Ik loop nooit onder een paraplu.

Mijn X dus wel.

Er zijn mensen die 3 weken op vakantie gaan en het alleen maar leuk hebben.

Nee, geen ruzietje, niet 1 keer verkeerd gereden, geweldige mensen ontmoet, 3 weken zon.

Ik wantrouw het soort fakebook mensen.

Al moet ik toegeven dat wij volgens mij, ik denk even heel goed na, ook weinig mindere ervaringen hebben gehad.

Nou ja paar keer verkeerd gereden, veel file op terugweg, hier en daar een bui.

zo zie je maar als je maar goed nadenkt.

Nee, ik blijf mij verwonderen over hoe ik was tijdens die 8 dagen.

Zo ontspannen en blij.

Oh nee, riep ik halverwege deze week tegen de X; ik word weer mezelf.

Hij schrok zich rot.

Gelukkig duurde het maar 1 dag.

Wel heb ik weer weinig energie .

En heimwee.

Ik heb heimwee naar dat landschap daar in Normandië.

Goed terug naar het echte leven.

Morgen krijgt mijn vriendin de uitslag van de scan en meer te weten over de volgende chemo kuur.

Het hele weekend is ze in mijn gedachte.

Ik voel angst want ik ben bang dat het einde oefening is.

En dat kan niet want ik wil niet zonder haar.

Ook wil ik zeggen dat ik extra aan Elisabeth en Marja denk.

Ik hoop voor hen dat ze rust en kracht zullen vinden om van de zomer te genieten zonder zorgen.

Mathilde kan af en toe volgens mij ook wat lieve gedachtes gebruiken.

Juni gaat zo snel voorbij.

Het maakt me een beetje onrustig.

Ik heb er geen vat op.

Het gaat toch veel sneller dan november/december of januari??

of lijkt t maar zo?

Was het weekend leuk?

Gisteren barbecue bij onze vrienden en ja dat was gezellig zoals altijd.

Alleen jammer dat ik van te voren weer lichamelijk ziek werd van de spanning.

Die spanning voel ik dan niet eens echt maar wel het lichamelijke.

Vandaag een lunch ergens met de kinderen van mijn X.

Hij is bijna jarig en dit leek ons leuk.

Wat moet ik er verder over schrijven?

Het ging alleen maar over werk en dingen kopen zoals altijd.

Ik stel dan af en toe een persoonlijke vraag, krijg antwoord en hup daar gaan we weer; ik ga dit nog kopen en zoveel uur werk ik en blablabla.....

Ik heb het idee dat de X ook teleurgesteld is en dat vind ik erg.

Ik besluit steeds meer om te stoppen met zaaien op kale rotsen.

Veel te lang gedaan.

Niks om te oogsten.

Mijn wereld wordt kleiner maar voel ik me er slechter door?

Ik verwacht steeds minder en dat is lekker.

Ik herinner me dat ik in mijn vorige relatie me zo eenzaam voelde.

Dat kwam omdat ik verwachtingen had die nooit uitkwamen.

Als ik ziek was dacht ik dat als hij thuis zou komen hij wel de hond uit zou laten en het eten zou klaarmaken.

Hij kwam binnen, heel chagrijnig, zei;lig je alweer in je nest, ik ga patat halen moet ik voor jou ook meenemen?

Toen ik 6 jaar alleen was heb ik nooit meer DIE eenzaamheid gevoeld.

Ik had geen verwachtingen naar ene ander en wist dat als ik ziek was zelf mijn bed uit moest komen.

Goed ik ga naar bed.

Even Poldarken.

Dat is een aflevering, of 2, kijken van Poldark.

Oh wat kan ik genieten.

Lekker tegen mijn eigen Poldark aan die ligt te slapen.

Hoe kwam ik toch ooit op het goede idée om een relatie met deze man te beginnen?

Ik geloof absoluut dat het leven je kansen en hindernissen geeft.

Wat doe je met de kansen?

Doe je er iets mee of loop je ze voorbij.

Na lange twijfel, zo een 2 jaar denk ik, wist ik het.

Nooit spijt van gehad.

Fijne week dames en heer.

best druk

We kregen de tip om naar dit dorp te gaan en dat was een hele goeie.
Veules-les-Roses.
Veule is de kleinste rivier van Europa en les roses staat voor de rozen die je hier inderdaad overal ziet.
Het dorp ligt aan het strand met weer krijtrotsen.
Het deed best Engels aan.
maar toch ook weer heel frans.
Het grenst ook nog eens aan een bos.
Zo een dorpje met 600 inwoners zou in NL meteen vol staan met souvenirwinkels, winkels met speelgoed, restaurants, patat en ijskramen. Hotels.
Hier niet.
Gewoon heel puur.
Kruideniertje, bakker, 3 restaurants waarvan 2 gesloten die dag, 1 hotel.
Ik hou er van.
Ik keek of er niets te huur was voor een andere keer maar dat valt dus niet mee.
en gelukkig maar.

Vandaag baal ik best een beetje maar probeer, NEE ik probeer niet ik DOE het, positief te blijven.
Had een afspraak vandaag die ik belangrijk vond maar ik ben gisteren mijn medicijnen vergeten in te nemen.
Dan gaat het al snel niet lekker.
Angstig, duizelig maar misschien angstig omdat ik duizelig ben en heel naar gevoel.
Dus afspraak verzet naar volgende week.
En ik baal toch.

Aan de andere kant kan ik lekker aan mijn vakantiealbum verdergaan en misschien mijn foto's eens gaan uitzoeken.
Het regent heel hard.
Nu kan iedereen wel verlangen naar beter weer maar de natuur heeft dit zo nodig.
Niet alleen de planten maar ook de dieren die leven van de natuur.
En wij die die dieren weer nodig hebben.
Een appelboom in onze tuin weigerde ook maar 1 appel te geven.
De andere heeft wel was.
De perenboom zat vol maar liet massaal zijn fruit vallen.
Gelukkig zit er nog wat in.
Lees wel; boompjes ipv bomen.
De vijgenboom gaat ons wel verwennen trouwens.

Gisteren samen gaan winkelen.
Was gezellig.
en best geslaagd.
Ik heb 2 jurken gekocht.
Wat is de zomermode toch leuk.
Eerlijk is eerlijk ik had niets nodig.
maar ben het ook zat om met schuldgevoelens rond te lopen als ik iets koop.
toch voel ik me schuldig.
en ook blij want ze zijn leuk.

Toen we net thuis waren kwam meisjemetderodeharen en die kon meteen haar goedkeuring geven.
Ook voor de kleding van X.
Het is heel moeilijk voor haar dat iedereen leuke zomervakantie plannen heeft en zij zit te wachten op maandag om te horen wanneer de chemo gaat beginnen en hoe ver de kanker zich nu weer ontwikkelt heeft.
Wat is het leven toch raar en oneerlijk.
De ene zeurt over regen in de vakantie terwijl de ander niet weet of er ooit nog een zomer zal komen na deze.
Of dat ze haar medicijnen vergeten is in te nemen en zich duizelig voelt.
Of dat ze geen schoenen heeft die passen bij haar nieuwe jurk.

Ik ben zo blij dat ik haar in mijn leven heb.
Als ze onverwachts voor de deur staat maakt mijn hart altijd een sprongetje.
en echt ik kan gewoon mijn problemen over schoenen gewoon met haar delen .
Ze wil ook niet anders.
Terwijl zij zo bang is om haar mooie rode krullen weer kwijt te raken.
Het zou voor mij ook niet mogelijk zijn om het alleen maar over haar ziekte te hebben.
We lachen heel wat af en praten over alles.
Maandag weten we meer.


In Paradiso is een Franse avond met veel verschillende zangers waaronder mijn vriend Philippe.
Bestelde gelijk kaartjes en vroeg mooieschoonzus mee.
We gaan met zijn drieen.
Zij, mr.x en ik.
Dat wordt weer gezellig.
We kunnen zo klieren met zijn tweeen dat de X zich voor ons schaamt.

Dit weekend een vol weekend.
Barbecue bij vrienden en hun zonen in Lisse.
Zo leuk om elkaar weer te zien.
En zondag lunch met de kinderen van mr. X en aanhang.

Gaan jullie nog wild doen dit weekend?

het huis en Beau

Dat was ons huis in Fécamp.

aanrader voor het prachtige uitzicht en als je van "brocante" houdt want er was het een en ander wat het niet zo goed deed maar het bed was prima, net als de woon/eetkamer en de serre was mijn favoriete plek.

De eigenaresse aardig.

en je hebt alle ruimte.

Een paar weken geleden keek ik dus naar het programma van Beau over die mensen die PTSS hebben.

Vanaf dat moment voel ik zo een soort bevrijding.

Alsof ik gewoon mag zijn zoals ik ben.

Het lijkt of ik mezelf geaccepteerd heb en ja als je dat eenmaal doet dan interesseert het je veel minder of helemaal niet wat een ander er van vindt.

Ik had een vriendin die haar man als een baby behandelt, de arme man zou sterven van de honger als zijn bij hem weg zou gaan, al zit de ijskast vol.

Nou die vriendin liet regelmatig merken dat ze te doen had met mr. X

Want ja die werkt en ze komt hem regelmatig tegen op zaterdag in de winkel.

Ik schaamde me best ervoor totdat iemand tegen mij zei; wat heeft zij te maken met jouw man?

Mr. X helpt met vele dingen hier en daar praten we regelmatig over hij en ik.

Hij vindt het GEEN probleem en als dat zo is zal hij dat aangeven.

Andere mensen maken ook regelmatig opmerkingen maar door dat programma neem ik mezelf nu serieus.

Ik zal heus wel eens terugvallen op zijn tijd.

Niemand kijkt raar op als een vrouw haar been breekt en de man helpt in huis maar ja mensen zoals wij zitten niet in een rolstoel.

Ook begrijp ik veel beter bepaalde handelingen van mezelf.

Ik keek gisteravond weer maar dat ging alleen maar over wat zij meegemaakt hadden in die oorlogslanden en ja daar zit ik niet op te wachten.

En eerlijk is eerlijk Beau heeft, zoals de meeste presentatoren, zijn trucjes en die gebruikt te pas en te onpas.

Ik ben dol op hem maar hoef hem even een tijdje niet. ;-)

Ik heb vandaag in mijn "nieuwe" auto gereden en ben heel erg blij.

De rit ging naar de tandarts dus dat was weer wat minder maar ook dat heb ik overleefd.

en alles wat je overleefd maakt je sterker  of zoiets/

Waarom is dat gepoer in je mond toch zo naar en eng?

maar goed 2 grote dingen die ik moest regelen, een auto en de tandarts is klaar.

Het volgende is o.a. de rat vangen.

Al maanden een klem in de tuin van de rattenvangers maar daar heeft meneertje geen zin in.

De lokstof zou onweerstaanbaar zijn voor hem.

Hij weet het alleen nog niet.

Heel gedoe want iedere avond moet in mijn beestjes opsluiten en dan de klem zetten.

Het ergste is s morgens kijken of hij dood is.

Ben dan stiekem best blij dat dat niet zo is maar echt hij graaft onder de tegels door en alles staat schots en scheef.

LOT: heb je een leuke vakantie gehad?

MARY: de tuin is in Etretat.

Kijk eens bij Les Jardins d'Etretat.

Prachtige plek hoog boven de zee.

met uitzicht op :

deze hele bekende rots.

Kijk eens naar die piepkleine mensen daarboven.

www.etretatgarden.fr 

je kan ook een leuke film zien over de tuin

nagenieten

Ik dacht dat deze tuin niets voor mij zou zijn maar wilde er vanwege het uitzicht toch even heen en het was bij de plek daar bij de kapel daarboven op die rots.
Sofie mocht alleen mee naar binnen als we haar droegen maar mr. Besloot om niet mee te gaan en zo ging ik alleen.
Die gezichten waren zo 2 meter doorsnede en zo leuk om te zien.
En er was nog veel meer te zien.
Het allermooiste vond ik dat de bomen je dingen toefluisterden.
Soms verstaanbaar, soms niet.
Ik keek of ik de luidsprekers zag maar die waren goed verstopt wat alles nog mooier en mysterieuzer maakte.
Helemaal zen kwam ik er weer uit.
Ik was al ontspannen maar nu helemaal.
Ik kom zeker terug zei ik tegen de dame achter de kassa en zei antwoordde dat ze op mij zou wachten.
Ik had veel meer foto's moeten maken van die gezichten.

Zo fit als ik verleden week was ben ik niet meer.
Best wel moe, nou ja zoals gewoonlijk denk ik maar dat maakt niet uit want in mijn hoofd gaat het goed.
En rusten kan ik als ik wil al is er wel veel te doen hier in huis.

En ik hou van dit weer.
Regen, droog, goede temperatuur.
Gisteren in de overdekte tuin van onze buurvrienden gezeten.
De uitslag van ziekenhuis is een week uitgesteld.
Zij is daar dolblij mee, voelt als nog een week vrijheid.

Vandaag is mr. X met de buurman mijn "nieuwe" auto aan het halen.
Een Daihatsu Cuore.
Ik ben heel blij.

En ik slaap goed.
Zoals ik vaker zeg ik ben een echte nagenieter.
Ik kan zo dankbaar en blij zijn voor wat ik meegemaakt en gezien heb.
Meisjemetderodeharen kan zo heerlijk luisteren als ik de dingen beschrijf.
Ik ben ook nog met mijn vakantieboek bezig.
Schrijven, inplakken, en dan straks nog de foto's bestellen.
Ik heb veel ansichtkaarten gekocht van overal waar we kwamen.
Wordt weer een heel dik album.

Wat het thema "alles gaat stuk" betreft kunnen we het koffiezetapparaat erbij zetten.
Die wilde vanmorgen niet meer.
Gelukkig, o echt waar, heb ik het apparaat van de koffieochtenden met mijn groep , al 2 jaar in de kast bewaard en niet naar kringloop gebracht, dus hoeven we niet te kopen.
Fuck Marietje K.ondo.


Wat leuk al die reacties gisteren.
Ik ben daar echt blij mee want ik heb jullie echt gemist hoor.
Dank jullie wel.

En nu ga ik echt aan het werk.
fijne dag.

maandag

Bij de kapel heel hoog boven de zee, met dit uitzicht hebben we ge- picnict (weet niet hoe je dat schrijft maar je begrijpt me wel.

Zittend in het gras.

Dejeuner sur l'herbe

Hoewel de hele kust van dit soort landschappen heeft is dit de bekendste in Normandië.

Etretat heet de plaats.

Dit was zo een geweldige dag.

Zo volmaakt.

Zo zonder stress of angst.

Geen beer te zien.

Ik vond het leuk om te zien hoe een Franse gids een stel zakenlieden (in pak) eerst in het gras liet zitten, ze dwong tot een tijdje stilte en dan pas heel leuk vertelde over de omgeving.

In de loop van de middag kwamen we ze steeds tegen zittend in het gras .

Je hebt toeristen en bezoekers vertelde de gids.

De toeristen komen hier met het treintje naar boven (schaam, schaam) de bezoekers lopen naar boven om niets te missen.

Wij waren dus met treintjes naar boven gegaan en mochten boven 15 minuten foto's maken en weer terug.

Hoe verzin je het.

Wij gaan niet mee terug zei ik tegen de conducteur.

Een KWARTIER ????????

De hele dag zaten wij daar.

en liepen weer terug.

Het is zo fijn om weer thuis te zijn.

maar dan wel met een hoofd vol met prachtige herinneringen.

Ik blijf het maar zeggen tegen de man; wat een fijne vakantie hadden wij.

Thuis betekent ook weer dingen regelen.

Vandaag gaat mr. X kijken voor een auto voor mij.

Voor de vakantie barstte een ruit van mijn auto en ze is zo oud en zou niet meer door de keuring komen dat we opeens snel een andere auto willen voor mij.

Gelukkig regelt hij dat want ik heb echt geen zin.

Wat ook vervelend is; de brug in mijn mond liet los op de terugweg.

Merde!.

Gelukkig, tenminste dat denk ik, niet te zien voor anderen.

Morgen gelijk een afspraak maken met tandarts, kan ik tenminste weer lachen.

Ik hoop dat hij tijd heeft.

maar balen is het wel.

Ik weet niet of het landelijk is de open tuinendagen van Groei en B.loei?

maar ons plein achter ons huis is zo mooi dat ze het echtpaar benaderde die daar verantwoordelijk voor was of we mee wilden doen.

Dat echtpaar is meisjemetderodeharen en haar man.

Hij doet het allermeeste, nou ja bijna alles eigenlijk en andere buren, wij ook, helpen af en toe.

maar het is toch ONS plein.

We waren er gisteren de hele dag bij en het werd heel druk en gezellig.

Mr. X had voor de hele buurt koffie gezet en mooieschoonzus had een taartgebakken.

Zij is ook dol op tuinieren en kwam stekjes en zaadjes bietsen.

Het gaat niet goed met meisjemetderodeharen.

Morgen krijgen ze/we de uitslag van de scan en horen we (denk ik) wanneer de chemo weer MOET beginnen.

Ze had zich zo op dat open tuinen weekend verheugd maar ze voelde grotendeels niet goed.

Toch heeft ze wel genoten denk ik toen in de middag de pijn zakte en ze toch mee kon doen.

Ze kregen zoveel complimenten.

We werden ook gelijk geconfronteerd met de ellende van een ander stel waar we veel mee omgaan.

Ik zou zo graag jullie mening willen weten maar durf het hier niet op te schrijven.

Denk eraan om een andere blog te beginnen en de link alleen aan bekenden te geven.

Dus de dames die hier reageren.

Ondanks de stenen in mijn maag vanwege dat laatste 2, voel ik mij goed en sterk.

Was heel blij om Kip Mathilde weer te zien en zij mij.

Haha ik had haar meegenomen naar het plein kon ze lekker scharrelen tussen de planten maar het beest wilde alleen maar bij mij zijn en liep steeds achter mij aan.

Fijn ook mijn eigen tuin.

Zien wat er gebeurt in een week afwezigheid.

Mr. X heeft nog 1 week vrij.

Geen idee wat de week gaat doen.

Ik heb alleen donderdag een lunchafspraak.

oh en zondag ook.

Tja en dan naar de tandarts, misschien een andere auto.

Ik heb zin om een keer te winkelen om te kijken wat ik allemaal zou kunnen kopen als ik dat zou willen maar het lekker niet doen.

Foto's uitzoeken.

Nou best een drukke week dus.

We zien het wel.

Fijne week.

ik was mezelf niet (lol)

foto nog van internet.


We zijn er weer.
Een dag eerder thuis maar met een hoofd vol prachtige herinneringen.
Wat hebben we genoten.
En mocht je denken dat foto's mooier zijn dan de werkelijkheid; non, non, de werkelijk is veel erger mooi ;-)
Ik had steeds het gevoel dat ik in een ansichtkaart liep.
Echt.
We hebben veel gezien en meegemaakt.
Veel leuke ontmoetingen en gesprekken.

Het meest was ik verbaasd over mijzelf.
Zoveel energie, geen stress en geen angst.
Mr. X was nu degene die aangaf dat we eens naar huis moesten.
Nergens beren te zien.
Ik heb geen TV gekeken, geen computer aangeraakt en iedere dag een half uurtje op te telefoon.
Wel heb ik het bloggen erg gemist.
Ik was dan zo wild enthousiast en kon het niet aan jullie kwijt.
Wel veel geschreven en geplakt in mijn album maar dat is toch anders.
Ik was zo bezig geweest van te voren om foto's en filmpjes te bekijken dat het heel bijzonder was om daar te lopen.

Het huis was inderdaad zeer groot.
Voor 10 personen is het eigenlijk.
Twee balkons, grote tuin, 2 badkamers en 4 slaapkamers.
Waar we het meest verbleven was in de serre met het prachtige uitzicht.
Mr. X keek in de salon naar tennis en D-day.

Het huis mankeerde het een en ander hoor.
Dat is brocante zei ik tegen de X die niet tegen dingen kan die stuk zijn.
Koffiezetapparaat die geluid maakte van een tank om in D-day termen te blijven.
Net als de keukenkraan trouwens waar je heel voorzichtig mee moest zijn anders viel hij eraf.
Bij de grote TV viel het geluid steeds weg.
Badkamer mankeerde ook het een en ander en lekker ontspannen douchen was er niet bij maar zoals ik al eerder zei; ik was mezelf niet dus vond het allemaal wel best.
Ik zou het zeker aanraden om dat huis te huren.
Niet duur en echt Frans.
Fenominaal uitzicht.
Fécamp is een stad.
Best groot.

Volgende keer, want die komt er zullen we toch in een dorp gaan zitten met was restaurants en wat winkeltjes zoals in Wissant.
Alles op loopafstand.
Dat was daar niet.
Wel waren er 5 fietsen die we mochten gebruiken.
Niet dat we ze gezien hebben maar ze waren er.

Gisteren om 9 uur bij het ontbijt stelde ik voor om nu al naar huis te gaan.
Het zou de hele dag regenen en ik had zo graag nog een grote wandeling willen maken maar dat ging dus niet.
Tot mijn grote verbazing bleek dat X opeens van de beren op de weg was.
Er zouden veel files zijn, code geel, en weet ik veel wat allemaal.
Enfin 2 uur later zaten we in de auto onderweg naar ons echt HUIS.
met geweldige koffiezetapparaat, TV, en douche.
Het was nogal een rit hoor en inderdaad veel files zeker bij Rotterdam.
Maar we zijn er weer.
Wat een feest je eigen THUIS.
Iedere keer weer.
Al weet ik nu al dat ik erge heimwee ga krijgen naar het landschap daar.

Als ik mag kiezen tussen zeevakantie of bos zal ik altijd voor bos kiezen maar daar hoeft je helemaal niet te kiezen.
Het is er gewoon allemaal en hoe.
Het is daar zoooo groen.

Wat ik wel vreemd vind is dat als het mooi weer is alles open is en bij minder weer sluiten ze winkels, restaurants, souvenirshops en noem maar op.
Er is dus geen touw aan vast te knopen wie wanneer open is.

Goed jullie hebben het vast begrepen het was zeer geslaagd.
En nogmaals; zoveel leuke en vriendelijke mensen ontmoet.
Ik wilde het al nooit meer horen maar nu helemaal niet meer dat die Fransen arrogant zijn.
Tuurlijk waren er ook vervelende maar ja ik was mijzelf niet dus die ben ik alweer vergeten.


ps. ik heb jullie wel gevolgd hoor.