de rattenvanger van Hamelen

 Bij de eerste foto zie je rechts Kip in de kas scharrelen.
Als je bij foto van kleine vijver kijkt precies in het midden zie je kop van kikker.
Op derde foto zie je achter bankje de ren van de beestjes die nu leeg staat.

Kip Mathilde is na een tijd afwezigheid weer in mijn buurt te vinden.
Zo lief weer die geluidjes.


Blogs; er verdwijnen steeds meer blogs die zo tussen de 6 en 10 jaar bestonden.
Bij anderen zie ik dat ze steeds minder bloggen en dan weet je al hoe laat het is eigenlijk.
Ik mis verschillende mensen.
Hoe zou het met ze zijn?
De meesten hebben wel afscheid genomen hoor maar de blogvriendschap werd wel verbroken van 1 kant.
Ik wilde hen nog niet missen.
Ik las graag bij Klief al was ze geen blogvriendin, maar hoe zou het met haar zijn na wat ze meegemaakt heeft?


Vroeg op; vandaag heel vroeg op omdat de rattenvangers, of is het er maar 1, komen vandaag tussen 7.45 en 11.45 uur.
Ik zal zo blij zijn als dit ook weer achter de rug is, dat ratavontuur.
Hij is er nog dat wel.
Ik zit er zelfs aan te denken om water voor hem neer te zetten.
Ik baal echt van mijn dierenliefde.
Schaam me ook tegenover mezelf en misschien zelfs tegenover anderen dat ik me zo rot voel over een rat van wie de dagen geteld zijn.
Had gehoopt dat hij zelf verhuist zou zijn nu er geen voer meer ligt.
Lekker naar de buren aan de overkant of zo of naar een groot weiland met allemaal vriendjes.
De rattenvangers zullen wel denken als ze komen en een kip in huis zien lopen; geen wonder dat dat mens ratten heeft.
Het is maar 1 rat.
Tenminste laten we het hopen.
Zouden ze met grote letters op hun auto; rattenverdelgers hebben staan?
Onze oude buurman werkte bij zo een bedrijf en had het inderdaad op zijn auto staan.
Wel had hij geheimhoudingplicht maar ja als je zo een auto bij een hotel of bakker ziet staan weet je al genoeg .

Warmte; jeeses wat was het erg en wat heerlijk als het dan weer koeler wordt en het gaat regenen.
appte gistermorgen vroeg met vriendin I. zij stond in de file ongelofelijk te balen en ik nog meer want ik moest ook de deur uit.
Onderweg met de ramen open schaamde ik me wel.
Ik heb een auto, wel zonder airco, massagestoelen of achteruitcamera, maar ik kan zomaar erin stappen en naar de psych gaan.
Daarna besloot ik ergens te lunchen waar ik genoot in de schaduw en wat winkels afliep voor dingen die ik nodig had.
Of nodig dacht te hebben.
Dan ben je toch een bevoorrecht mens?
Ik durf zo maar dingen te ondernemen, ik ben gezond, en ik kan zomaar een lunch betalen.
Hoeveel mensen liggen er in het ziekenhuis met die hitte of ziek thuis?
Ja ik schaamde me weer.
maar genoot wel.

De psych is een hele leuke vrouw.
En laten we zeggen behoorlijk stevig.
Ik zou het jurkje wat ze aan had nooit aantrekken maar zij straalde zoals gewoonlijk.
En waarom ook niet.
Ze was gewoon mooi.
De gesprekken gaan goed.
We zijn nu bezig met hoe ik me steeds maar weer bij het minste of geringste afgewezen voelt.
Ik lijd daaronder dus moet ik leren er anders mee om te gaan.

Update de rattenvanger.
Ik dacht nog, ik trek wel fatsoenlijke kleren aan maar opmaken hoeft niet, hoe leuk kan een rattenvanger zijn?
Nou dames, hij was leuk.
Wat een knapperd zeg
Stond ik daar zonder make-up.
Dacht aan wat een kennis van mij ooit zei; zorg dat je er altijd op je best uitziet want je weet nooit wie je tegenkomt.
Nou werd ik weer even met mijn neus op de feiten gedrukt.
Ik vergat gelijk de hele rat.
Volgens hem is de rat verdwenen.
Hij tilde ook de deur op waar hij onder woonde en inderdaad weg rat.
Kreeg wel een heel verhaal hoe ik de boel netjes moet houden zoals meteen voer weghalen als de dieren gegeten hebben en zo.
Nou ja ik weet echt wel waarom ik een rat had hoor maar hij kon zo leuk vertellen '-)

Goed de les van vandaag was weer; maak niet overal een drama van want rat leeft gewoon verder ergens anders.
En tweede les is toch van die kennis he; zorg dat je er ALTIJD goed uitziet, want ja zo een leuke man, op de X na dan, krijg je niet iedere dag in je huis.
Voor de zekerheid nog even zijn naam gevraagd dus mocht je een rat hebben of willen of denken  dat je er een hebt, laat het me weten en ik stuur je zijn naam.
Oh en hij vond Kip Mathilde hartstikke leuk

maandag

Zo weer maandag.
Stilte.
Ik hoor alleen de vogels.
Sofie ligt vlak achter me op een fauteuil.
De koffie smaakt heerlijk.
Het is nog koel.
Fijn weekend achter de rug.

Raar he we wonen op 300 meter van een grote plas maar ik heb er niet zoveel mee.
Als ik nou een hond had die graag zwom of zo zou dat misschien anders zijn.
Mr. X is dol op varen maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik dit jaar nog niet ingestapt bent.

Zaterdag was ik de hele dag en avond alleen want hij was naar een festival waar hij het heel leuk heeft gehad.
Ik genoot van het alleen zijn en bracht de dag door met plakken (fotoalbum Parijs) en lezen.
En koppijn.

Dat heb ik al dagen die koppijn en dat komt door de warmte.
Ik hou niet van die warmte.
Mijn nek is stijf tot halverwege mijn rug.
heb nogal een lange nek.
Ik zou niet eens klagen over het weer als ik maar niet zo een pijn had.

Gisteren verjaardag die ik ook weer overleefd heb en best meeviel.
En de baby van de buren heeft ook maar besloten om geboren te worden zaterdagmiddag.
Bijna 2 weken te laat.
Buuv, is supergelukkig met haar kindje.
De 2 zusjes kwamen ons gisteren al uitnodigen maar toen we kwamen lag moeder en kind net in bed dus we hebben ze nog niet gezien.
Wat leuk een babytje zo dichtbij.
De meisjes waren ook zo blij.

Verder genoten van ontbijten in de tuin en als het kan eten we ook inde avond buiten.
Onze tuin is zoooo mooi.
Veel bijen en hommels.
Sinds kort een kikkertje in onze piepkleine vijver en echt ik was helemaal blij.
Hoe ze bij ons gekomen is weet ik niet want onze hele tuin in ommuurt .
Monsieur le Rat is er jammer genoeg ook nog.
Ik had zo gehoopt dat hij vanzelf weggegaan zou zijn.

Ondanks de hitte en de koppijn heb ik afgelopen dagen zoveel geluksmomenten gehad.
Zomaar.
Veel muziek geluisterd ook en gedanst in mijn uppie, zelfs een soort Tango verzonnen.
En tja waarom ook niet.
Ik wil best voor raar uitgemaakt worden omdat ik in mijn eigen huis en tuin dans.

Gisteren 2 kaartjes besteld voor de musical  On your feet over leven en muziek Gloria Es.tefan.
Zag ik folder van AH dat je kaartjes kon bestellen 2 voor de prijs van 1.
Ik wilde graag erheen maar vond het tot nu toe te duur maar nu gewoon geboekt.
Yippie.
Het is zo swingend.
We gaan pas in juli.
Hou je van swingen en musicals, kijk dan op de site van de ah.

Daarna, ik was toch bezig met geld uitgeven; 2 dvd's besteld over het leven van Camille Claudel de leerlinge en minnares van Ro.din.
De eerste heb ik dus zo een 30 jaar geleden gezien en toen wilde ik dus persee zijn beelden zien en is mijn wens toch uitgekomen.

Nou het gaat dus goed met mij.
Kreeg trouwens vannacht weer een gilnachtmerrie.
Vorige week na het kijken van de serie de 12 van oldenheim, droomde ik dat ikmet Citroen van Nietzomaarzo had afgesproken en ze opeens was verdwenen dus ik gilde de hele boel bij elkaar.
Vannacht weer maar nu was ik aan de beurt.
en ik vind die serie niet eens zo goed of spannend.
Wat ik trouwens wel heel indrukwekkend vond was de nederlandse serie, 2 delen: broeders.
Over 2 broers die hun jongste broer gaan zoeken in Syrie.
Zo beklemmend.
Getver de getver wat kan de mens toch een raar wezen zijn.


Vandaag krijgt meisjemetderodeharen uitslag van de onderzoeken en ze is ziek van de zenuwen.
Vandaag dus een hele belangrijke dag.


Maak er een mooie week van en wil je regen doe met mij de regendans.
Helpt altijd.




Krijg net bericht van meisjemetrodeharen; de kanker is kleiner geworden en op sommige plekken zelfs verdwenen. ONVOORSTELBAAR!!!!

weekend enz. en nog een beetje Parijs

Als je van beelden houdt moet je zeker naar het kerkhof Pere Lachaise.

En veel tijd ervoor uittrekken.

Wij hebben veel te weinig gezien in die 2 en half uur.

De foto´s heb ik gisteren opgehaald en ben gelijk begonnen met in te plakken met hier en daar wat commentaar.

Ik zit nog helemaal in mijn Parijsroes en dat is een fijn gevoel.

Veel lezen en opzoeken.

en fantaseren wat we de volgende keer willen gaan doen.

Beetje te druk gehad de laatste week al was dat vooral in mijn hoofd.

Dat ratverhaal blijft me maar bezig houden en niet om er een rat in mijn tuin loopt maar het volgende gebeurde+

de ren van 3 bij 3  waar de beestjes in rondlopen leeggehaald.

Het konijnhok stond op een zware deur.

Toen X dat optilde kwam de rat tevoorschijn, hij liet de deur vallen op de rat.

Beest leeft nog maar ik ben er naar van.

Ik kan dus echt niet tegen dierenleed in wat voor vorm dan ook.

Ik kon er niet van slapen.

Rat niet meer gezien maar het laat me niet los.

Woensdag komen ze van de gemeente.

Hoop in een bescheiden auto en niet met grote letters erop.

ongedierte bestrijding.

laten we de buurt niet gek maken

De buuv heeft nog steeds geen baby.

X is zeer gestresst. Niet door de buuv hoor 

Meisjemetrodehaar gaat niet lekker daar ga ik straks heen.

Heeft onderzoek gehad en is zo bang voor uitslag maandag.

Daarbij overal pijn en misselijk.

Wat een verschrikking.

Zij houdt in tegenstelling tot mij ervan om bezoek te hebben als ze zich zo rot voelt.

Dus fijn dat ik dit voor haar kan doen.

Ik voel me best goed, ondanks het bijna niet slapen.

Ik was woensdag bij de tandarts om door te nemen hoe de behandeling zal gaan.

Ik werd daar echt als een VIP behandeld en zo noemde hij me ook.

U bent die dag onze VIP.

Krijg zelfs een lekkere lunch.

Leuk dagje uit dus.

Hij vroeg of ik 3 uur eerder kon komen.

Dat kon ik want ja ik ga die dag echt niet eerst iets gezelligs doen.

11 juni is het zo ver.

Ik denk alleen maar aan het resultaat en niet aan al die uren dat ik daar moet zijn.

de stress komt later wel.

Gisterne op terras aan het water koffie gedronken met vriendin die net terug is van vakantie.

Ik hou van vakantieverhalen.

Ik heb nogal wat te doen in de tuin en heb er zin in.

Het gaat vooral om potten en zo, herindelen nu de hokken op een terrasje staan.

Morgen gaat de x naar een festival in Lisse met vrienden.

Hij voelt zich af en toe schuldig dat hij mij alleen laat maar haha, ik heb er totaal geen problemen mee.

Zondag naar de verjaardag van schoonzusdienooitlacht 

Ik zag pasgeleden  Peter R. de V in de studio van boulevard en iedereen was melig en lag in een deuk en de camera zoemde iedere keer naar zijn chagrijnige hoofd.

Nou zo moet je je het je voorstellen.

Ik moet nu al lachen.

Ziekeschoonzus vroeg of ze met ons mee kon rijden.

Nu ken ik haar al heel lang en het is een comedienne eerste klas.

Van een zere voet, kon amper lopen maar nodigde wel 30 mensen uit voor een verjaardag, kan zij een hele act maken.

Eerst kwam hun hond hinkelend uit de keuken, ja beestje was zeventien en er achter aan zij met haar been slepen.

Ik kwam echt niet meer bij.

Oh sorry, maar het was ook grappig.

Van een ingegroeide teennagel kan zij zo een drama maken dat je denkt dat ze nog maar een paar dagen te leven heeft.

Weet nog dat ik haar belde dat haar broer, mijn X dus in een ziekenhuis in Monaco was opgenomen omdat hij een kleine hartinfarct had gehad en zij in huilen uitbarsten.

Nou dat kan he, je schrik toch, ik wel in ieder geval.

Kom op meid zei ik nog, het komt allemaal goed hoor.

Nee zei ze ik huil omdat ik 4 dagen geleden van de trap ben afgevallen.

En tja stond ik haar te troosten.

Zou ik nu niet meer doen hoor.

Enfin ze wil meerijden maar wil niet te lang blijven.

Ik zei tegen de X, de arme man met 2 van die zeikvrouwen, dat ik zelf wilde bepalen hoe lang we gingen.

Is ook niet lang hoor, haha.

Echt ik maak mezelf gewoon aan het lachen hier.

Ik vind het echt niet erg om me aan een ander aan te passen als dat nodig, echt waar, maar wil af en toe dat die ander ook eens aan mij of een ander denkt.

Heel normaal vind ik zelf.

Enfin het leven is leuk, ingewikkeld, interessant, moeilijk en het is geven en nemen maar sinds Parijs voel ik me heel prettig.

Heeft er ook mee te maken dat ik geen afspraken maak waar ik geen zin in hebt.

en als ik het toch doe is het omdat ik van die ander ook liefde, aandacht of positiviteit krijgt.

of iets anders.

De rest van de energie bewaar ik voor mezelf, mijn X en de mensen die het waard zijn.

Zo en nu ga ik schoonmaken.

Fijn weekend.

stress en geluk

Vandaag kan ik mijn foto´s ophalen en heerlijk genieten van het inplakken in mijn boek.
Ik verheug me er helemaal op.

Monsieur le rat heeft ervoor gezorgd dat we beiden niet sliepen vannacht.
)zie vorige blog'
Allebei om andere redenen.
Oh jee, jehova getuigen aan de deur.
Over de Heer die binnenkort alles mooi komt maken.

Goed de rat dus.
Ik stress omdat er weer allerlei dingen moeten gebeuren waar ik geen zin in heb.
Gemeente bellen, de dieren, mijn beestjes weghalen en verplaatsen, ene man die al heel veel stress heeft op zijn werk met nog meer stress omdat hij denkt dat we binnenkort met een huis vol ratten zitten.
Heel onrustig voor mij.
Zal vast allemaal weer meevallen achteraf.

Stress ook wel omdat ik om 2 redenen 24 uur bereikbaar moet zijn.
De dochter van vriendin die op vakantie was en de buurvrouw die nog steeds moet bevallen en van wie ik de kinderen op zou vangen als dat nodig is.

Ook reuzespannend is vandaag afspraak met tandarts.
We gaan alles nog even doornemen voordat de behandeling gaat beginnen.
Het meest spannend is dat ik daar naar toe moet en ik bang ben dat ik verkeerd rij of een aanrijding veroorzaakt.
Tja, ik weet het, onzin.

Het aller/ aller spannendste is de afspraak van meisje met het rode haar.
Ze moet vandaag weer een nare behandeling en door de scan.
Ze is zo ongelofelijk bang en ik daardoor ook.
Ik zag zo de angst in haar ogen.
Ze wil nooit meer meemaken wat ze al meegemaakt heeft.
De kanker is al een jaar stabiel.
Maandag krijg ze de uitslag pas.

Ik heb weer pijn in mijn schouder.
Spanning.
Ik moet voor mezelf even een lijstje maken van wat er werkelijk allemaal speelt en of het wel die spanning waard is.

Ga zo de gemeente bellen over wat ze doen  bij ongewenste gasten in de tuin.
Ben trouwens best bang dat ik misschien mijn beestjes weg zou moeten doen mochten buren ook last hebben van monsieur le rat.

Goed het valt allemaal vast heel erg mee.
Vriendin is terug dus ik hoef niet meer voor haar dochter en hond klaar te staan
Buuv zal heus wel bevallen zonder mijn hulp ook als ik eens mijn telefoon vergeet mee te nemen.
Meisjemetrodehaar , please, please laat alles goed zijn.
De vorige keer dat het weer mis ging had ze al weken pijn en last nu is dat niet zo.
De rat krijgt vast een heel leuk leven als ze hem gevangen hebben laten ze hem vast los in een heel mooi groot bos. tuurlijk
Ik ga op tijd naar de tandarts en hoewel ik de weg goed weet kan ik wel 5 keer fout rijden als ik daar zin in heb.

Morgen leuke afspraak met de vriendin die net terug is van vakantie en die vast wil weten wat ik allemaal besproken heb met haar enfant terrible maar dat is top secret.
Ben zeer benieuwd naar haar vakantie.

De tuin is werkelijk prachtig.
Ik weet niet of jij net zo geniet als ik van alles wat weer opkomt.
Soms voel ik me net Eva in het paradijs.
en dankbaar dat ik zo kan genieten en niet constant op reis moet of dingen moet kopen om het geluk te vinden.
Was gisteren naar 2 tuincentra en zag de mooiste dingen maar kocht alleen een zakje pompoenzaad voor de buurman.
Heel blij reed ik terug naar huis, Sofietje op schoot, trots op mijzelf.
Tuuuuurlijk wil ik ook zo een prachtige tuinset van over de 1000 euro en boompjes en planten en huis accessoires, ben ook maar een mens.
maar daar zit het hem niet in.
Ja, voor een paar dagen en dan is het weer gewoon.
Nee, je man die de tafel dekt in de tuin en nog even snel aardbeien gaat halen op de fiets omdat ik dat zo lekker vind op brood en koffie in een mooi kopje met laag schuim.
Hond tussen ons is op ons kleine al 7 jaar oude bank die heerlijk zit, kip scharrelen aan je voeten en je een prinses voelen omdat je zo verwend wordt.
Waar kan je zo een man kopen=
nergens maar ik heb er een.

Dat was het weer voor vandaag.

stressen voor het slapen gaan

Even balen voor het slapen gaan.

Ik zag opeens een rat bij de konijnen, cavia´s en kip.

Voor het eerst.

Beetje dom van mij want ik had al gezien dat er een behoorlijke gang was gemaakt maar ik dacht dat zijn muizen.

Toch minder erg dan ratten.

Enfin een rat die gewoon mee eet met mijn beestjes.

Nu paniekkeer ik niet om 1 rat maar ja die blijven nooit lang alleen.

Wou t niet tegen de X zeggen want die gaat meteen ongelofelijk stressen, zei het toch en inderdaad.

Ik denk meteen in oplossingen.

Dat is echt een `gave` van mij.

Ik zie meteen wat we moeten doen.

De hokken uit de ren, het zijn er 2, en op een stenen terras zetten zorgen dat er geen gaten in zitten.

De ren leeghalen en schoonmaken en kijken hoe of wat onder de hokken.

Daarna de gemeente bellen.

Buurman morgen vragen om te helpen de hokken uit de ren te sjouwen.

Is te zwaar om alleen te doen.

Natuurlijk baal ik en maak ik me zorgen maar de X was meteen helemaal gestrest en van slag en kon alleen maar roepen dat gaat kapitalen kosten en ze komen ook nog binnen.

Ik ga pas janken als het echt zo is maar door zijn stress krijg ik het ook.

Had ik nou mijn mond maar gehouden voor vandaag.

Heb zelf morgenmiddag een belangrijke afspraak en moet me goed voorbereiden.

Ben niet zo bang voor ratten, muizen of een spinnetje meer of minder.

Ben meer bang voor wat mensen  je aan kunnen doen eerlijk gezegd.

En ja je kan vreselijk ziektes krijgen van ratten maar eerlijk gezegd ken ik niemand die dat ook heeft gehad.

Wel ken ik zat mensen die ziek zijn geworden van een ander mens.

In Frankrijk had mijn vader een camping in het bos waar we woonden.

Daar leefden ratten in de bomen.

Wij moesten tegen de klanten zeggen dat het eekhoorns waren 

haha.

Wat een giller.

Enfin ik heb meer stress van de X dan van de rat.

Hij was best wel heel mooi.

maar beslist geen eekhoorn dat is me wel duidelijk.

Oh en even over de tattoo op de mooi derriere van schoonzus het was een zeemeermin.

Ze kon 1 week geen auto rijden van de pijn.

Dus wil je een zeemeermin op je kont± NIET DOEN

Rodin, etcetera

Zowel mijn broer, als het neefje zijn zoon en ik hebben het.
Een periode dat we bijna obsessief bezig zijn met iets.
Kan van alles zijn.
Hoeft ook niet onprettig te zijn trouwens.
Tenminste als je niet doorslaat.
Bij broer zijn het meestal dure hobby's.
Zo besloot hij ooit op tennis te gaan.
Kwam de baan op met zweetband om hoofd en pols, duur tenniskleding en nog duurdere schoenen en racket van een merk.
Het werden 3 hele lessen en daarna nooit meer.
Nou ja dat is slecht voorbeeld want was geen obsessie maar wel andere dingen zoals op dit moment drones.
Duur, duurder, duurst.

Het neefje kocht eens in 1 keer voor 200 euro aan boeken van Japanse auteurs.
Euh????
Hij las ze wel allemaal.

En ik zit in mijn Rodin fase.

Ik denk er de hele dag aan, zoekt van alles op, wil boeken en Dvd's

Wil alles er over lezen.

Alleen ik geef er geen kapitalen aan uit.

Ik bestelde een boek via MP en dat viel gisteren al in de bus en toen ik dat zag gaf ik een klein gilletje van blijdschap.

Plofte op de bank en genoot me gek.

Allemaal dingen die ik in het echt had gezien en waar veel uitleg bij was.

Nu zijn er 3 dvd's over zijn leven en ja die wil ik alle 3 hebben.

Eentje zag ik zo een klein 30 jaar geleden en vanaf toen wilde ik beelden van hem zien.

Ik zoek nu uit hoe ik zo goedkoop mogelijk aan die dingen kan komen want hoe graag ik ook wil ik ga echt niet teveel geld uitgeven als dat niet hoeft.

Ik blijf altijd wel nadenken.

Het is meestal leuk mijn obsessies.

Ik verveel me niet want er gaat van alles door mijn hoofd en ja als ik dan voor weinig en zo snel zo een mooi boek in de bus krijg dan is het pure geluk.

Uit ervaring weet ik dat die een tijdje zo blijft en daarna komt er weer iets anders voor in de plaats.

De Eifeltoren.
Zo vaak gezien maar het blijft toch indrukwekkend.
Alsof je het voor de eerste keer weer meemaakt.
Met mijn grootmoeder hebben we daar eens gegeten.
Gaaf toch?
Dat Parijs is nu ook wel een kleine obsessie hoor.
Ging zelfs opzoeken hoe lang je het vliegen was.
Vliegen????
Ik durf niet meer te vliegen omdat ik niet tegen situaties kan waar ik niet ieder moment uit kan ontsnappen en de X durft niet meer sinds de zelfmoord van Duitse piloot paar jaar geleden.
Het is 3 kwartier.

Auguste Rodin.



Weer een lang weekend.
Voor de werkende mens is het vast heel leuk.
Voor mensen zoals ik is het best verwarrend.
Al weken klopt het niet meer in mijn hoofd.
Nu is maandag opeens weer een zondag en maandag een dinsdag.
Bij het ontbijt vroeg de X al; wat zijn de plannen voor vandaag?
Euh, ontbijten zei ik.
Zullen we een nieuwe oven gaan kopen? stelde hij voor.
Oh maak even een boodschappenlijstje, wat eten we vandaag en morgen.
En wat gaan we morgen doen?

Omdat we 2 afspraken afgezegd hebben of laten we zeggen niet aangenomen, heb ik beloofd dat we wel leuke dingen gaan doen.
We gaan niet het hele weekend NIETS doen zei de X chagrijnig.
Jeeses af en toe gaat ie echt op zijn broer lijken.

Ik nodigde dus meisjemetrodehaar uit met haar man om te komen eten.
Ze komen vandaag thuis.
Hartstikke leuk trouwens.


Gisteren bij de buurvrouw geweest die hoogzwanger is en over tijd.
Ik gaf haar en passant een paar goede tips en moest lachen weer erg om mezelf lachen.
Het wordt haar 4e kind en jullie weten hoeveel ik er heb en dan toch tips geven.
Het ging er meer om hoe ze een beetje rust voor zichzelf kon nemen hoor dus niets over puffen of bevallen in bad ofzo.
De al geboren kindjes waren zo vreselijk lastig en druk.
En weer eens vrij van school om wat voor reden dan ook.
Arme buuv maar goed net als de pijnlijke tattoo van mijn schoonzus op haar kont, is dit haar eigen keuze/

Ja even uitleggen misschien; schoonzus liet tattoo zetten en ik ging mee, deed zo een pijn (bij haar) dat ze huilde en ik deed met haar mee omdat ik het zo zielig vond totdat ik besefte; he ze wil dit toch zelf?
Nou zo ook met de buuv he.
Die heeft hier ook voor gekozen, heel bewust dus voordat ik het heel zielig ga vinden zeg ik dat tegen mezelf want ook daar kan ik dus obsessief over gaan doen
En het halve huishouden gaan overnemen of minstens de kinderen hier heen halen.


Nou ja ik wens je een fijn weekend toe.

schema klopt niet meer

Vlak bij ons hotel, 300 meter, was dit park.

Parc des buttes de chaumont

Volgens de receptionist mooiste park van Parijs.

Hier dronken we ook onze laatste koffie na onze laatste wandeling voordat we weer naar huis gingen.

Gisteren belde een vriendin vanaf haar vakantieadres in paniek of ik naar haar achtergebleven (meerderjarige) dochter wilde want er was crisis.

Merde, dacht ik, dat paste niet in het schema wat ik in mijn hoofd had maar ik deed het.

Voor rampen en crisissen stap ik wel van mijn eigen plannen af.

Ik trof een vrolijke jonge dame aan, die er goed uitzag en een heel net en schoon huis.

En ja er was ruzie geweest met een vriendin.

Appte later naar de mijne dat ze eens moest genieten van haar vakantie en haar dochter met rust moest laten.

Ik word een beetje moe van die moeders die nog steeds doen alsof ze met kleuters te maken hebben en die kids ook zo behandelen wat die kinderen trouwens hoor heerlijk vinden en dat lekker uitbuiten.

Het was allemaal niet zo simpel als ik het voor doe komen maar we hebben heel goed gepraat het kind en ik en het was gezellig.

Daarna was ik wel kapot want had s'morgens therapie gehad, waar ik me ondanks dat ik de hele dag in de agenda kijk 1 uur te vroeg was

en chagrijnig.

en gestresst.

Ik vond het trouwens heel fijn hoor om met de dochter te praten.

Met de psych had ik het erover hoe ik reageer op wat er dus bijv. maandag gebeurde.

Volgens haar kan er zoveel redenen zijn waardoor ik "gepasseerd" ben en af moet wachten wat de reden is.

Het is iets wat vaak terug komt in mijn leven.

Zoalsik dus zeg; GEEN onverwachts bezoek, stuur kwartier van te voren app of zo en nee hoor staat er weer iemand.

Ja ik was toch in de buurt en als het niet uitkomt bla bla bla.

NEEEEEEE het komt niet uit en ook al zeg ik dat op dat moment ik voel me daarna toch klote omdat ik dat gezegd heb en niet meteen de plannen die ik had laat vallen.

Het is voor mij al zo moeilijk om de dingen redelijk te laten verlopen hier.

Net huis, boodschappen, koken, de beestjes, de tuin.

en met schuldgevoel komt er helemaal niets meer uit mijn handen en ga ik me suf lopen piekeren dat ik zo een egoiste ben en weet ik veel wat allemaal.

En dan kom X thuis, en meestal duurt het even voordat hij wat vrolijker is na zijn werk en treft dus de vrouw des huizes die hoopt dat hij iets verkeerd zegt of doet om ruzie te maken.

En zo liet ik me ook weer overhalen om vandaag en morgen de hond uit te gaan laten van de jongedame waar ik gisteren was.

Ik weet, het is helemaal niet erg, en je moet dingen doen voor een ander maar het past dus niet in mijn schema.

Ik wilde met het neefje gaan lunchen maar nu past het niet meer.

Onzin natuurlijk want ik kan en hond uitlaten en daarna lunchen maar dan gebeurt er hier niet wat ik moet/wil doen.

en heb ik geen stilte genoeg.

Nou ja heel ingewikkeld allemaal.

Dit wilde ik nog even vertellen;

Zo een 6 tot 8 weken geleden verzond ik 3 klachten naar verschillende bedrijven.

De oven die er na 3 jaar mee stopte.

Een vest die na 3 keer dragen ging pluizen 

en een kroon die afbrak na het eten van muesli met een versteende rozijn.

We mochten een oven uitkiezen met 200 euro korting.

Gaan we niet doen

De vest mocht ik terugbrengen en mocht iets anders uitzoeken.

en de kroon wordt vergoed.

Ik was wel zo slim om het rozijn te bewaren net als de brok kroon.

Ik ben best trots op mezelf.

en blij om die kroon zeg.

Ik ga binnenkort een ongelofelijke tandartsrekening krijgen en alles wat ik niet hoef te betalen scheelt.

Volgende week naar de tandarts om alles nog eens door te spreken en ik juni 2 afspraken van 3 uur waarin alles gaat gebeuren.

Toch zie ik er naar uit en twijfel ik geen seconde om het aan te gaan.

IK die eens al beroerd werd, echt beroerd he, van het zien van een reclame over tandpasta want dan moest ik aan de tandarts denken en was panisch.

Nou goed dan zal ik het ook wel overleven dat mijn schema 3 dagen in de war is gegooid.

Ondertussen geniet ik nog volop na van Parijs.

Ik heb via MP een boek besteld over Rodin en ga lekker verder aan mijn boek over onze reis.

Foto's moeten nog afgedrukt worden daar kijk ik zo naar uit.

De foto's uit het boek plak ik dus in mijn boek met verhalen erbij.

Geen mens die die boeken ziet hoor maar ik vind het leuk om te doen en meer te weten over alles wat ik gezien en meegemaakt heb.

Maak er weer een mooie dag van.

Ga ik ook doen.

adopteren?

Zondag in het bos.

Laatste foto vond ik wel goed weergeven hoe ik nu sta.

Wel pad kies ik en wie en wat neem ik mee of laat ik achter.

Op die plek zijn trouwen 4 paden dus keuze zat.

Gisteren gebeurde het weer.

De onrust.

Een vriendin belde aan, op heilige maandag nog wel om te vragen of ik bij haar in de tuin kwam zitten.

Ik vertelde dat ik bezig was, wat ook echt waar was, stond op het punt om lopend boodschappen te doen, dacht erover om dat te laten varen om toch met haar mee te gaan maar deed het niet.

En ja hoor meteen weer dat schuldgevoel.

Waarom ik altijd zo moeilijk moet doen, en dat ik zo echt niemand overhou en weet ik veel wat allemaal.

Toen ging ik dus met Soop wat boodschappen doen en werd op de terugweg door een buurvrouw even binnen gevraagd.
Zegt ze eerst let niet op de troep en toen ze haar tuin liet zien; let niet op het onkruid.
Jeeses mensen het was helemaal geen troep en de tuin zag er prima uit.
Wanneer houden we eens op met die onzin?
Ik heb een paar jaar gelden al besloten dat als mijn huis schoon genoeg is voor mezelf het ook zo is voor de mensen die hier komen.
Ik verbied mezelf mij te excuseren.
Vind ik zelf een hele goede tip, probeer maar.
Enfin het kwetsende moest nog komen.
meisjemetrodeharen heeft een schilderopdracht gekregen van de gemeente en mij gevraagd om haar te helpen.
Leuk toch?
Ik hoorde er niets meer over en vroeg er ook niet naar ik vind dat zij dat moest aangeven.
Nu blijkt ze dus aankomende maandag aan die opdracht te beginnen met die bewuste buurvrouw dus.
Euhhhhhhh????
Ik voelde mijn goede humeur zakken en mijn lichaam reageren op dat nieuws.
Weg optimisme en fijn gevoel.
en glimlach.
Oh zei ik, ze heeft mij een paar keer gevraagd.
Mij ook zei de buuv. Doen we het toch met zn drieen.

Ik weet echt dat ik overgevoelig ben, daarom werk ik ook zo hard aan mezelf maar dit heeft toch niets met overgevoeligheid te maken?
Hier wordt ik toch gewoon gepasseerd?
Goed de ergste schrik is er weer vanaf maar niet weg.
Zij is op vakantie dus kan ook niet verhaal halen.

Ik baal vooral dat ik zo gevoelig ben.
Laat iedereen toch de colère krijgen zou ik moeten denken.
Zoek het allemaal uit.

Sta ik dan op mijn kruising.
Enfin dat zakt ook wel weer.

De vogels blijven gewoon zingen in mijn tuin, de planten groeien gewoon door en Sofietje is nog steeds het mooiste hondje van de wereld toch?
Vroeg ik gisteren aan die amre mr. X of hij nooit bang was om mij kwijt te raken.
Had net in een damesblad gelezen over een vrouw die dacht gelukkig te zijn toen haar man zijn biezen pakte en bij een ander introk.
Haha.
En echt dan denk ik; oh wat zou ik doen als het mij zou gebeuren?
En ja dan val ik de X dan mee lastig.
Euh zegt de X wat krijgen we nou?
Nou ik kan toch verliefd worden op een ander of doodgaan?
Daar denk ik nooit aan zegt hij en als je me iets wil vertellen doe het dan nu.
Nou volgens mij vragen alle vrouwen zich dat weleens af hoor verdedigde ik mezelf.
Ik heb wel meer van die vragen als; als we een kind zouden adopteren zou je dan een meisje of een jongen willen?
Kregen we ooit een keer mot omdat ik vroeg wat hij zou doen als hij een paar miljoen zou winnen en hij dat zou delen met zijn familie.
Oh echt ik lig hier in een deuk om mezelf.
Hoe moeilijk kun je het jezelf maken.
Ja zouden jullie niet kwaad worden?
En hij wil geen kind adopteren, geen jongen en geen meisje.
En ook geen kat.

Zeg eens eerlijk stel jij weleens van die vragen aan je man?
van die wat als? vragen die nergens op slaan eigenlijk.
Ik las het eens in een columm in vrouwenblad (moet ik misschien eens mee stoppen) over een vrouw die ook van die rare dingen vroeg dus ik dacht kijk dat is vast iets voor vrouwen.
De moeilijkste vragen van de X zijn; welke kleur auto zal ik nemen een blauwe of een grijze?

Straks ga ik naar de kapper.
Heb er best zin in.

Trouwens ik zou een meisje adopteren.

maandag

 Van het Parc du Luxembourg liepen we naar Rodin Museum.
Dat stond al zo een 30 jaar op mijn lijstje na het zien van een film over zijn leven.

 de Denker

 Ook hier hield de Eifeltoren ons in de gaten

 de kus

 Poort naar de hel

met vreselijke afbeeldingen maar helemaal linksboven in een klein hoekje zag ik dit.
Een vogel had zijn nestje gebouwd.
Ik vond het wel symbolisch.
Hoe erg alles is of lijkt er is altijd nog wel iets moois te zien al is het nog zo klein.
Doet me denken aan heeeeel lang geleden ik doodziek in de tuin zat en echt dacht dat ik niet verder kon.
Opeens landde er 2 witte sierduiven op het dak.
En zijn niet meer weggegaan.
Ik zag het als een teken dat er nog mooie dingen waren.
Zij stonden voor mij voor het brengen van een beetje hoop en geluk.

Enfin, het was een heerlijke paar uur bij Rodin in huis en tuin.
En, heel belangrijk, ondanks het prachtige weer, het was er niet druk zodat ik echt alles in me in kon laten werken zonder geluiden of bewegingen van anderen.
Ik word altijd zo snel afgeleid maar nu niet maar eerlijk is eerlijk ook hiervoor namen we alle tijd.
Achteraf denk ik, jeetje wat had ik nog veel willen zien en jammer dat we daar of daar niet geweest zijn maar dat is onzin.
We hebben overal de tijd voor genomen en ik weet nog precies hoe ik me daar voelde, hoe het daar rook en hoe vredig het daar was.

Tja, nog steeds vol van onze trip naar Parijs.
Dat is dan wel weer het voordeel dat niet alles vanzelfsprekend is.


Gisteren nog even samen naar het Amsterdamse bos met onze Sofie.
Het was er best rustig en vooral veel mensen met honden.
Niks praat zo makkelijk als tijdens een wandeling.
De arme schat vroeg aan mij toen ik zei dat ik me zo anders voelde de laatste weken wat er verandert was.
LOSLATEN zei ik.
Ik kan loslaten.
Dat zou genoeg uitleg kunnen zijn maar een uur later was ik nog aan het vertellen hoe dat was en waardoor ik denk dat het kwam.
Toen ik klaar was vroeg ik lachend; heb je misschien nog een vraag.
Nee, nee, zei de arme man, ik weet genoeg.
Loslaten is volgens mij het geheim van heel veel dingen maar ze vertellen er nooit bij hoe het moet.
Loslaten en accepteren.

Ik vergeleek de pijn die ik heb om mijn familie met de pijn die ik bijna constant voel in mijn geopereerde en bestraalde borst.
Ik heb steeds pijn, soms meer dan anders maar ik kan er goed mee leven.


Vandaag; ik verwacht iemand die tussen 9.15 en 11.30 kan komen.
Zo irritant dat op de maandagmorgen maar het kon niet anders.
Ondertussen gewoon rustig aan de koffie.
Begin van een nieuwe week.
Ik heb zoals gewoonlijk een lijst gemaakt van wat ik wil en moet doen maar de lijst is zo lang dat ik gewoon niet weet waar te beginnen dus hou ik me rustig en zie wel wanneer ik ga beginnen.
en waarmee.

Ik moet toegeven dat ik me best goed voel.
Zeker van de dingen waar ik mee bezig ben.
Doorgaan met loslaten en niet alleen mijn huis leger maken maar ook mijn contacten.
Sommige minder, sommigen meer, anderen helemaal weg.
Ik sprak op een verjaardag de 2 van de 3 zussen van de X.
De ene mooieschoonzus heeft haar werk, haar familie, weinig contacten waar ze leuke dingen mee doet als het haar uitkomt. Verder veel lezen en tuinieren.
De ander haar gezin, werk, sport en strandhuisje.
Het leek mij zo rustgevend. Zo duidelijk.
De enige verjaardagen zijn van familie en de meesten vieren het niet eens dus een kaartje volstaat of een appie.

Ik merk dat de vriendschappen van de X veel makkelijker gaan.
Als hij leuke dingen met ze doet is het ook leuk.
Ja misschien even de problemen op het werk maar zeker niet over het gezin of over de relatie.
Gewoon lachen, biertje, aut0's, muziek.
Je moet nooit kijken naar een ander lees ik weleens maar dat doe ik zeker wel want ik leer er van.
Wil ik het ook een beetje zo of juist helemaal anders?
Ik hou van leren.


fijne week.