het was een fijne dag

61 jaar.
Dat ben ik nu.
Bedankt weer voor alle aandacht.
Wat is dat toch leuk.

Ik heb tegen alle verwachtingen in zo een leuke dag gehad.
De weervoorspelleningen waren zeer slecht en ik barstte van de koppijn.
Helemaal mijn eigen fouten, nou ja niet van het weer natuurlijk.
Jaar gelden was het 23 graden en lunchten we buiten op de pier in Scheveningen.
Nee die spanning in hoofd, nek, schouders.

Ik doe het zelf helemaal fout.
In plaats dat ik mij aan mijn eigen afspraken heb gehouden, maakte ik voor deze week toch nog 3 afspraken.
Hoe dom kan ik zijn.
Ach zielig voor die en die en de andere wil ik heel graag want een vriendin komt kijken naar mijn o zo trage computer en dat zal veel opluchting geven.
Een afspraak heb ik zodra ik thuiskwam weer afgezegd op een hele laffe manier want ja dat schuldgevoel weer.
maar het schuldgevoel is minder erg dan het wel gaan.
En mooieschoonzus komt zaterdag het konijn brengen want ja ze heeft best zorgen over ruzie met buren omdat het voer een rat aantrok die de boel aan het verbouwen is hun en haar tuin.
Het is zo een rat maakt meer kapot dan je lief is.
Schoonzus blijft altijd ongelofelijk hangen als ze komt.
Ik hoop dat ik mij goed genoeg voel om aan te geven; zo nu is het genoeg, ik wil mijn eigen ding weer doen.
Ik kan wel zeggen dat ik veel te aardig ben maar ik ben gewoon veel te stom in dit soort dingen.
Alles in mij gilt om rust, rust, rust.
en alles geeft stress.
Ik wil mijn ding doen.

Er moet nog van alles in de ren gebeuren want konijn Bram is gecastreerd maar nog vrucht maar en moet even apart.
En vriendin komt vanavond mee met haar man die mijn computer gaat nakijken dus ook dat geeft weer stress.
maar ik kan toch niet zeggen dat dat niet kan?
Jawel tuurlijk kan dat maar dat ga ik niet doen.
Was het maar morgen.,

------------------------------------------------------------------------------------

Nu mijn verjaardag.
Ik heb zo genoten dames.
Mr. X had verse croissantjes voor mij gehaald voor het ontbijt en ik kreeg geld als cadeau.
Dat was de afspraak, want ik wist niets en over paar weken weet ik van alles voor de tuin of zo.
Het weer viel reuze mee, en het was zo rustig in de dierentuin.
Heeeeeeerlijk.

We waren naar Artis.
Geluncht met appeltaart en gedineerd met patat met mayo en saté saus.
Zoveel moois gezien.
De bomen, de perken met overal bloemen, de paadjes, de gebouwen.
Er was zoveel natuur en dat was zo rustgevend.
Overal in de bomen waren vooral reigers en aalscholvers nesten aan het bouwen.
Zag heel veel tuinvogels die het prima naar hun zin hadden daar.

Genoten van de dieren.
Raakte niet uitgekeken op de 3 leeuwen, wat een beauty.
Volgens mij vond ik het aller- allerleukste de piepkleine aapjes die vrij rond klommen in een mooie ruimte vol schuilplekjes en de vleerhonden  die daar ook heel dichtbij kwamen en totaal geen last van ons hadden.
Die aapjes, zo klein en zo perfect met die gezichtjes, handjes en voetjes.
Ik voelde me in de dierentuin erg ontspannen en vooral gelukkig.
Heb de foto's nog niet gezien hoop dat er mooie tussen zitten.

Het was weer een topverjaardag.
Daarom een weer mijn tip van de dag;
vier je verjaardag zoals jij dat wil.
Wil je 50 mensen prima, wil je alleen zijn of iets met man/gezin/beste vriendin?
Doe dat.
Het is de belangrijkste dag van het jaar.
of maak er de belangrijkste dag van het jaar van.
Jouw dag.
En mr. X komt er heus wel weer overheen van zo een dag dierentuin.
Wat was jouw hoogtepunt vroeg ik nog;
de vissen . antwoorde hij.
tja.

geluk?

Gelukkig zijn.
Hoeveel boeken, programma's, cursussen zijn er wel niet.

Mijn moeder was een kunstenaar in het gelukkig zijn.
Ze was echt altijd blij.
Kan niet zei een psych aan wie ik het vertelde.
Onmogelijk. Op een dag zal ze instorten.
Is nooit gebeurd.
Zelfs toen ze dement was ze superlief en blij.

Toen ik haar daar, na 16 jaar, weer zag in dat ziekenhuis was er net een verpleegster die haar in bed stopte en mijn moeder streelde haar haren.
Mijn moeder herkende mij niet en zei; dank u wel dat u op bezoek komt.
Ik ga haar eten maar het toetje wilde ze persée met mij delen, precies zoals is haar kende.
Alles is veel leuker/lekkerder als je het kan delen zei ze altijd
Kijk man dit is mijn man zei ik.
Wat is hij knaaaaap , riep ze verbaasd uit.
O zo schattig was dat.
Precies zoals ze was.
Altijd het goede en mooie zien.
Mijn moeder wist wat geluk was terwijl ze echt iets vreselijks had meegemaakt en daarbij waren we nu niet bepaald een leuk gezin zo bij elkaar.
maar zo zag zij het niet.
Ik heb het haar trouwens vaak kwalijk genomen als ze, toen ze nog goed was, door de telefoon over de kerstdagen begonnen die altijd o zo gezellig waren.
Geloof mij, die waren VRE_SE_LIJK.
Ieder jaar weer verklote mijn vader het weer door zijn vernederingen.
Ik denk dat zij in een andere wereld dan wij leefde.
Gewoon gecreeerd in haar hoofd.
Ik kan dat ook redelijk maar jammer genoeg niet zo goed als zij.

Haha.
Ik las een blog met de titel hoe je gelukkig moet worden en wilde eigenlijk over de H.appinezz vertellen.
Tja kwam er weer een heel ander verhaal uit.
De F.low bijvoorbeeld vind ik een vreselijk blad.
De tekeningen zijn lelijk en ik begrijp de verhalen niet zo.
Van vriendin krijg ik de H.appinezz en ja soms , nou ja regelmatig, lees ik dingen waarvan ik zeer geirriteerd raak door de onzin er van maar de laatste tijd wordt ik er heel rustig en blij van.
Allereerst zij de foto's prachtig.
Alleen al de tijd nemen om er goed naar te kijken maakt je blij.
De kleuren en soms is het gewoon of je kan ruiken wat je ziet.

Ik knip er foto's en teksten uit en plak ze in mijn dagboek.
Mijn favoriete artikelen  scheur ik uit en doe ik in een map.
Ik schrijf dingen over of omcirkel ze.

Sinds ik aan yoga doe lees en zie ik de dingen ook anders.
Er is iets in mijn hoofd gebeurd en dat is een fijn gevoel.
ik zou het ; meer verbinding  noemen.
meer verbinding met aarde en natuur.
en misschien zelfs met mijn lichaam.
Heel bijzonder om te merken en te voelen.

Ik las pas geleden weer, volgens mij op een blog, over dat je altijd omringd wordt door engelen en als je dan een witte veer vond dat dat een teken was.
Tja, we hebben hier wat witte ganzen lopen en als ik een witte veer vind denk ik toch eerder; he de ganzen zijn weer in de rui dan dat er een engel voorbij gekomen is.
Tja noem mij maar raar ;-)
Ik vond het zo een onzin maar bedacht laatst, waarom ook niet?
Waarom zou ik die veer niet oprapen als een cadeautje.
Als kind weet je ook dat sprookjes niet echt zijn maar toch kan je er van genieten.
Waarom zou ik dus niet genieten van dit sprookje?
Heb toch ook al verzonnen dat als ik een steen in hartvorm vond die door mijn moeder was neergelegd omdat ze wil laten weten dat ze van mij hield en mij mist.
Waarom mogen volwassenen niet hun eigen sprookjes hebben ?
Waar staat geschreven dat je vanaf bepaalde leeftijd geen sprookjes meer mag hebben?

Ik bewaar de stenen (en de veren) en doe ze in mijn glazen kastje waar allemaal spullen staan die van mijn moeder en haar moeder zijn geweest.


In de H.appinezz staat nooit geschreven dat je iets moet KOPEN om gelukkig te worden.
(ja aan het einde van het blad wel wat stenen of wierook of zo) maar nooit in de artikelen.

Het zit gewoon puur in jezelf maar is wel keihard werken om zo ver te komen.
Ik leer ook van de verhalen van anderen in het dagelijkse leven.
Hoeveel dingen mensen doen tegen hun zin in.
Vage kennnissen, verjaardagen waar ze geen zin in hebben, te veel reizen.
maar ook kopen, kopen, kopen en daar tegenover staat werken, werken, werken.
Je bent iemand als je werkt, als je een mooie auto of 2 voor de deur hebt, reist, mooie kleding aan hebt.

Zegt er iemand laatst; tja voor een nieuwe bank ben je al snel 5 a 6 duizend euro kwijt.
Wat??????
Zou niet eens in mij opkomen met een hond en kip die graag op de bank zitten.
Hoe ongelukkig zou ik dan zijn met zo een dure bank.


Nu gaan wij ook nieuwe dakkapellen nemen, dat klopt.
De ene moet want is verrot en de ander is 45 jaar oud.
Zou trouwens nog mee kunnen hoor.
Ons huis gaat er door in waarde vooruit.
en ja wij denken dat het ons erg blij gaat maken om daarboven de hele boel aan te pakken.
Mr. X doet alles zelf en wil graag een eigen ruimte.
Hij is dol op klussen.
Zoals je weet zijn wij erg gek op onze eigen huis en denken dus dat het ons geluk gaat geven.
Dakkapel staat dan weer niet als gelukmaker in de H.appinezz maar he mogen we zelf ook nog eens wat verzinnen?

De zon schijnt vandaag, wat een feestje na gisteren.
Mijn roodborstje scharrelt in de tuin.
Dit weekend ga ik een huisje voor hem/haar ophangen.
Zie al hoe ander huisje drukbezocht wordt door pimpelmeesjes.
Ga zo mijn laatste kopje koffie drinken in een fauteuil voor de schuifpui en kijken naar mijn tuin.
Er zijn weer viooltjes te koop en die gaan er zeker komen.

Het gaat niet geweldig met mij maar weet dat het weer kan omslaan.
Vandaag ben ik nog 60 jaar.
Morgen niet meer.
Ik wil maar FIT zijn voor morgen en misschien dat ik me daardoor gek zit te maken.
Het is onzin want als ik mij morgen niet fit voelt is er niets aan de hand.
Dan gaan we andere keer naar de dierentuin.
of iets anders doen.

Laat ik maar genieten van het mooie weer en van het uitzicht op mijn (moet zijn onze) tuin.

Zal ik het doen of zal ik het laten.....

Zal ik t doen of zal ik het laten.
Zin uit een liedje van Assepoester.
Daar moet ik de hele tijd aan denken.

Iemand wil deze week heel graag mijn computer na willen kijken.
Zo lief en het zal een hoop irritaties schelen.
Het neefje, vraagt nooit wat, heeft ie ook nooit gedaan.
Ja 1 keer en toen was het niet voor zichzelf maar voor "vrienden" die het zogenaamd moeilijk hadden.
Het is ook zo een sukkeltje af en toe het neefje.
Nu vroeg hij ik of deze week langs wil komen.
Hij woont bijna 2 uur rijden hiervandaan.
maar ja hij vraagt NOOIT wat.
en ik wil zo graag weten hoe het met hem is.

Beiden dingen wil ik dus graag en het bleef mij bezig houden terwijl ik maar staarde naar mijn agenda.
Zal ik mijn verjaardag verschuiven en naar Zwolle gaan?
en dan donderdag die o zo lieve en leuke man vragen voor mijn computer?
dan doe ik vrijdag wel helemaal NIETS.

Nee, nee, nee!!!!!
Ik moet even overal mee stoppen.
Doordat ik mij goed voelt blijven de leuke plannen in mijn hoofd groeien maar ik moet even rustig aan doen.
Gewoon mijn leventje leiden.

Bijna elke weekend van komende maand hebben we iets.
Ik maak maar 1 afspraak per weekend.
en we zijn nogal populair de komende tijd ;-)
Het is nee, nee en nee.

Computer moet 1 week wachten en het neefje is voorlopig niet aan de beurt.
IK ben het belangrijkste.
Als ik IK zeg betekent dat ook de X.
Wij moeten het samen doen het leven leuk maken en dat gaat alleen als ik goed voor mijzelf zorg.
Dus ik ga gewoon op mijn verjaardag doen wat ik van plan was.
en boel hier draaiende houden.

Volgende week zondag hebben we een concert waar ik mij erg op verheug en ook daar moet ik fit zijn, dus geen gekke dingen op zaterdag.

Ik raak ook een beetje in de stress als ik eraan denk  dat er in Maart vast dagen komen dat we in de tuin kunnen gaan wroeten maar dat dat dan niet kan om we een afspraak hebben.
Ik wil WROETEN.
en plantjes kopen.
en genieten van mijn beestjes.
Naar mijn vriendin kunnen als ik daar zin in heb en heerlijk bijkletsen als we elkaar 3 dagen niet gezien hebben.
ZE hebben bod gedaan op stuk grond dus dat is heel spannend.
en ik wil iedere avond 2 afleveringen van Grey's Anatomy kijken.

____________________--



Gisteren een hele gezellige lunch bij een vriendin van mij en haar man.
Mr. X mee.
Het was leuk om elkaar zo te ontmoeten want meestal zijn er nog 6 mensen bij of ik alleen met de vriendin.
Haar man ken ik niet zo goed en wilde ik beter leren kennen want het leek mij een heel fijn persoon.
En dat was dus ook zo.
Hij bood dus meteen aan om mij te helpen met mijn computer.
Besef dat er echt niet vaak iemand aanbied om te helpen.
met wat dan ook.
Daarom raakte het mij extra dat hij er zo op stond.
Hij meende het echt.

Wat mij wel weer opviel aan onze gesprekken en dat bedoel ik echt niet onaardig, is dat sommige mensen echt niet begrijpen wat je bedoelt met GEEN geld uit willen geven als het niet hoeft.
Ja maar een nieuwe, o merde ik vergeet steeds worden, geen tablet maar........nou ja zo ding op schoot, ik kom er over 15 minuten wel op. kost "maar" 400 euro.
het scherm van je telefoon laten maken, is ook zo goed als gratis niet meer dan 80 euro.
Nieuwe tuinmeubels..... wat kost dat helemaal 800 piek of zo.

Andere vriendin had een set van bijna 2000 euro.
Die brengt ze nu naar de kringloop want kussens zijn verkleurd.
WAT??????
Die heb je net zei ik nog.
Welnee zei ze al 5 jaar.
Ik snap daar werkelijk niets van en zij snappen mij niet.
Ze werken er toch keihard voor?

Oh LAPTOP.
Ik bedoel LAPTOP.
pieuw.
Nog net binnen het kwartier.


Mr. X is naar de sportschool met zijn zoon.
op een of andere manier is de band met zijn kinderen erg gegroeid en ik geniet er van.
Hij helemaal.

Ik ga proberen de adrenaline die ik in mijn lijf voel te laten zakken.
Kijk net in mijn agenda blijkt dat ik komende week maar 1 afspraak heb en dat is met mijzelf.
Dat is naar de dierentuin gaan op mijn verjaardag.
Hoop ook nog dinsdag naar de yoga te gaan.

Vandaag wat klusjes doen waar ik tegenop zie.
Te stom om te vermelden.
maar geeft wel stress.

niet over de grenzen heen.

Deze foto gemaakt bij tentoonstelling verleden jaar.
Ben even zijn naam vergeten en wil ook niet nadenken of opzoeken.
Geweldige schilderijen.
Deze staat voor mij  voor vrijheid van alles wat je met je meesleept.
Gewoon jezelf zijn.
Geen bereik, geen kleding, geen handtas, geen geld.
Geen mensen.
Alleen jij en de natuur.


Ben over mijn grenzen aan het gaan.
Is lastig maar laat ook weten dat je pas op de plaats moet maken.
Even goed nadenken hoe ik dit aan moet pakken want vandaag en morgen afspraken die niet eenvoudig af te zeggen zijn.
Had ik ook nog bijna een paar uur met een schattig meisje van 10 maanden hier gezeten maar ouders vonden een andere oplossing.
Allemaal leuke dingen hoor.
maar ja dat kost ook veel energie.

Het verhaal met de mevrouw heeft er behoorlijk ingehakt.
Ik vind het zo onbegrijpelijk en onverwacht.
We hadden het zo leuk samen.

Dan de vreugde van mijn vriendin en o wat hoop ik dat de verhuizing voor hen allemaal doorgaat.
Ze zijn nu bij de makelaar.
maar voor mij wordt er toch anders.
Echt niet heel veel anders maar dingen zullen veranderen.
Haar opwinding voel ik ook en ook dat is vermoeiend maar heel fijn.
Heb haar al zo lang niet zo blij gezien en vol plannen.
Ze wilde niet eens plannen maken voor de zomer want ja... misschien was ze er dan niet meer.

Slapen; door de medicijnen slaap ik nog slechter al is het wel op andere manier.
Om 4 uur had ik nog geen oog dichtgedaan.
Verhuisde naar andere slaapkamer en lag nog lange tijd wakker.
maar als ik dan wel in slaap val slaap ik een paar uur.


De X; ik voel aan alle kanten dat hij niet goed is zijn vel zit maar hij zegt dat er niets aan de hand is.
de leugenaar.
Dus ik probeer zo min mogelijk beslag op hem te leggen.

Dakkapellen; we zijn bezig met offertes en zo voor het plaatsen voor 2 dakkapellen.
We hebben ze al maar ze moeten vernieuwd worden.
Nu had ik opeens het plan om ipv van dakkapel een frans balkon te nemen.
Ga even op zoek naar foto;
ben zo terug

Vooral 2e foto is helemaal te gekk.

Ik ben dol om overal koffiedrinkplekjes te maken, in huis of in de tuin en zo zie ik mij helemaal op zolder zitten.

We kijken uit op de gezamenlijke tuin  dus hoe leuk is dat?

O ik voel weer de adrenaline door mijn lijf gaan van plezier.

We gaan de zolder in 3 delen.

Deel voor de X om muziek te luisteren en zo

ipv van man cave een man attic

Gedeelte voor mijn atteljee.

en deel om dingen op te slaan.

o en de was kan er ook nog opgehangen worden.

Konijn Bram; die komt definitief naar ons.

en ook dat geeft stress want het moet wel goed gaan met Georgina. 

Ze kennen elkaar al maar via het gaas.

Bram wordt komende week gecastreerd. 

En schoonzus is heel verdrietig maar ze MOET hem wegdoen vanwege de rat die het aantrok en waardoor de buurvrouw woedend is geworden.

Ik vind het heel rot voor schoonzus dus ook dat voel ik.

Allemaal emotie en de meeste heel leuk.

Hebben morgen een lunch bij een leuke vriendin van mij maar ja je raad t al; stress.

Komt er vanmiddag weer iemand voor de dakkapellen en die man voelt zo fout maar X wilde niet afzeggen.

Dan; hoe is het bij de makelaar gegaan?

Het stomme is dat ik ook al helemaal leuk opgewonden ben omdat de zon schijnt en we binnenkort de tuin in kunnen om te poeren in de grond.

Nou ja mijn gevoel vliegt van hot naar her.

en nogmaals het gaat goed met mij hoor maar moet even de boel even normaliseren in mijn hoofd en lijf.

Ga ik nu mee beginnen.

ik wens je een fijn weekend en fijn dat jullie iedere keer weer zo meeleven.

misschien hebben jullie geen idee hoe fijn dat is daarom zeg ik het maar nog eens.

Dank jullie wel.

ontslagen

Ik ben ontslagen.
Het ging zo.
Al 3 weken achter elkaar belde de mevrouw waar ik boodschappen mee doe en daarna koffie ga drinken bij de bakker, af op het laatste moment.
Dat kan gebeuren maar had het toch liever dag eerder gehoord zodat ik dan naar favoriete yoga ochtend had kunnen gaan.
Afgelopen dinsdag gebeurde weer hetzelfde.
Via app.
Of ik dan volgende week dinsdag kon.
Nee dan kon ik niet. appte ik terug.
Echt niet he.
Ik was niet boos of geirriteerd of zo.
Kreeg ik de volgende dag, gisteren dus toch een nare app.
Kwam net terug van leuke ochtend bij vriendin I. en had heel wat boodschappen gedaan en was heel tevreden .
Wilde gelijk door naar meisjemetderode haren want we lopen elkaar al dagen mis en ze had heel groot nieuws te vertellen.
Las daarvoor net mijn apps dus(ik neem nooit telefoon mee als ik de deur uitga)
en wist niet wat ik las.
Zoals jullie weten huil ik nooit.
Een paar tranen bij Anastasia noem ik al huilen en een echte huilbui was februari 2 jaar geleden.
maar nu stroomde de tranen over mijn wangen.
Ik was zo gekwetst en verbaasd en vond t zo onredelijk.
Normaal gesproken zou ik thuis blijven en alles opkroppen maar nu ging ik snel naar mijn vriendin jankend over straat en toen ze de deur open deed had ik het helemaal niet meer.
Kon nog wel eruit stamelen dat het niets ergs was.
Jeetje wat was ik verdrietig.
Weigerde gelukkig wel om de schuld bij mij zelf te zoeken zoals ik gewoonlijk doe.
Vriendin bevestigde het ook door te zeggen hoe lief, geduldig en attent ik altijd was.
en dat was bij die mevrouw ook zo.

Toen later mr. X thuiskwam begon ik weer te huilen.
en ik liet het lekker gana.
Ben gewoon blij dat ik zo goed heb kunnen huilen ipv opkroppen, spier-en hoofdpijn tot gevolg en misschien weer de diepte ingaan.
Heb wel meteen antwoord gestuurd (heel beleefd) dat ik erg gekwetst was en niet begreep waar dit vandaan kwam.
Haar app was duidelijk om mij te kwetsen en gelukkig heb ik dat als bewijs want ja ik zal een gesprek krijgen in het Zorgcentrum maar kan vol overtuiging zeggen dat ik het prima en met veel liefde gedaan heb.
en ik heb een goede naam daar.

--------------
Het was gisteren een dag vol emotie want meisjemetderodeharen had groot nieuws.
Ze kon niet wachten om het mij te vertellen maar liet me wel heerlijk uithuilen en uitrazen.
Toen was zij aan de beurt;
Ze gaan hoogstwaarschijnlijk verhuizen.
Een van haar kinderen heeft aan hen gevraagd wat ze ervan dachten om met elkaar een stuk grond te kopen en daar een kangoroo (shit weet niet hoe je dat schrijft) te plaatsen.
Dit zou een geweldige oplossing zijn dacht ik meteen, voor haar man die straks alleen achterblijft en nu heerlijk bij zijn kleindochters en kind kan wonen.
Zij die besloten had om nooit meer aan de chemo te gaan zei; als t moet ga ik er weer aan want dit wil ik meemaken.
In gedachten was de tuin alweer ontworpen (haar grote passie) huis ingericht en noem maar op.
Ik deed lekker mee.
Ik ben zo blij voor ze.
Vrijdag hebben ze afspraak met makelaar.
Natuurlijk zijn er allerlei haken en ogen aan maar he, daar ga ik toch echt niet over beginnen.
Het was gewoon een klein feestje daar met zijn tweeen.
Er zullen heus wel genoeg mensen zijn die meteen gaan zeggen wat er allemaal mis kan gaan.
Sterker nog dat was al gebeurt.

Kijk je weleens naar programma; IK VERTREK.
Heb jij weleens gezien dat er niet werd gezegd; oh dat wordt niks want zus of zo.
Ik kom zelf uit een gezin met een vader die altijd allerlei plannen had en waar iedereen altijd zei; dat wordt helemaal niks.
Nooit eens: wat een goed idee.
Mijn vader is altijd op zijn pootjes terechtgekomen en heeft een geweldig leven gehad met mijn moeder.

De pijn van vriendin was erg gezakt en ze was al dingen aan het opruimen en weggooien.
Kreeg al een stapel (van bijna 1 meter) Seasons mee.
Haha en ik had net mijn stapel met heel veel pijn en moeite naar kringloop gebracht.
Denk je dat ik nu tegen haar moet zeggen ja maar wat als, of heb je wel aan dit gedacht, of kan je dit wel aan met je gezondheid?
Welnee joh.
Ik huilde weer een traantje mee hoor maar nu van blijdschap.
Maar misschien vraag jij je af of het niet erg voor mij is want ja ik kan vanaf mijn slaapkamerraam hun huis zien en het is nog geen 50 meter.
Is het voor jou niet erg? vroeg ze mij.
Schat, het is 500 meter verderop, wat denk je zelf?
Al ga je in Zeeland wonen met je kinderen (en nu loog ik wel een heel klein beetje hoor) het is zo fijn voor jullie.
Er viel gewoon een last van mij af.
En tuuurlijk wordt het een klein beetje anders, en stel dat dit stuk land niet doorgaat dan gaan ze misschien wel iets verder weg wonen.
maar ik ga zeker niet in problemen denken want als ik zie hoe ze bijna uit elkaar ploft van blijdschap voor zichzelf maar ook zeker voor haar man die nu niet helemaal alleen achterblijft straks,  dan wordt ik ook blij.

Echt een heel emotionele dag gisteren.
Was vergeten dat je van huilen erg dorst krijgt.

Vandaag heerlijk in mijn huis.
met mijn beestjes.

Hoe niet meer naar de psycholoog en niet meer boodschappen doen met de mevrouw.
Voelt prima.
En binnenkort een konijn er bij.
Volgende week wordt de schat gecastreerd en dan komt hij voorgoed bij ons wonen.
en hij is zoooooooo lief.


ps. ik ben best een leuk mens.

kan jij makkelijk geheim bewaren?

EErlijk zeggen; kan jij goed geheimen bewaren?
Ik niet maar ik doe het wel.
Vroeger was ik er geweldig in in geheimen bewaren.
Als stikte ik er bijna in.
Toen ik een relatie met mr. X kreeg besloot ik dat ik hem altijd erin zou betrekken als ik daar behoefte aan had.
Ik wil geen geheimen meer hebben waar ik last van heb en waar door de geheimverteller weer opgelucht door het leven kan.
Een van zijn zussen vertelde mij, heel ongevraagd een groot geheim en ik mocht het niet tegen hem vertellen want dat wilde ze zelf doen.
Dat hield ik 2 jaar vol en toen heb ik het hem verteld.

Ik vertel hem heus niet alles hoor maar wel als ik er last van heb.
Heb nu een leuk geheim en kan het gelukkig met hem delen maar ik mag niets verder vertellen voordat alles in kannen en kruiken is.
en dat valt dus niet mee.

Meisjemetderodeharen, en dat is best geheim, want ik heb het niemand anders verteld, vertel ik heel veel.
Nou ja vertelde.
Zij mij ook en ik dacht dat het wel veilig was.
Het was mij al eerder opgevallen dat ze met andere buren ook wel erg "open" was over anderen en dat zat mij niet lekker.
Vertrouwelijke dingen over anderen vertelde ze door.
De alarmbellen gingen meteen af bij mij en ik werd wat gereserveerder.
Ik weet heus wel dat ze haar zussen alles vertelt maar dat begrijp ik maar die roddelburen hier?

Nu was zij de neige die ik verteld had over wat er met Liv gebeurt is (nou ja en jullie dan) in December en wat ik er van vond.
Gewoon omdat ik heel emotioneel daarover was.
Nu sprak de moeder van Liv iemand die precies wist wat er aan de hand was geweest maar zich niet meer wist te herinneren van wie ze dat gehoord had.
Het is een oude vriendin van de moeder van Liv en mij, nu niet meer, maar wel van het meisjemetderodeharen.
Nu weet ik het niet honderd procent zeker dat het van haar komt maar wel voor 80.
Dus ik ga nu nog meer op mijn woorden letten want eerlijk is eerlijk ik ben/was wel heel open tegen haar.
Terwijl ik dit zo schrijf voel ik het wel in mijn maag, want ja ik vertel niemand zoveel als tegen haar en dat is best wel veel (over mijzelf.)
Ik weet het best wel een tijdje maar ik wilde er niet aan want ja ze is mijn dierbaarste vriendin en je hoeft toch niet overal bij te zeggen; niet doorvertellen.

Ik heb al zo weinig vertrouwen in anderen en dit is niet leuk maar ja ik zal het er toch mee moeten doen.
Mr. X had me al een paar keer voorzichtig gewaarschuwd want ook hij had het in de gaten.
Nou ja gewaarschuwd mens telt voor 2.
Ga er wel wat van zeggen (als ik durf) maar ik hou wel mijn mond over veel dingen in het vervolg.
Weer een illusie armer.
Soms is het helemaal niet leuk als blijkt dat je gelijk hebt.


Het is licht buiten, blauwe lucht mooie wolken.
Ga straks boodschappen doen en daarna koffiedrinken met de dame van 84 jaar.
Ik voel mij goed.
Als een normaal mens zeg maar. ;-)

Morgen ga ik naar vriendin voor wie ik een tuinontwerp ga maken.
Heb ik zo een zin in.
Ik ben over heel veel dingen onzeker maar denk dat ik DAT heel goed kan.
Tja word een beetje overmoedig door de medicijnen denk ik haha.
Dat zou trouwens best wel lekker zijn als dat zo was.


Kan jij makkelijk een geheim bewaren?

maandag

foto van het net maar zou zomaar Sofietje kunnen zijn.


Lief kwam zeer enthousiast terug van zijn weekend met vriend R.
Ze hebben ontzettend gelachen en genoten.
Volgend jaar weer en dan willen de zonen van R. ook mee.
Oh zei ik dan gaan C en ik ook .
Kan niet, geen plek in de auto.
Hij schrok van zijn eigen woorden. ;-)

 Ik genoot op mijn eigen manier.
Ook dat was heel fijn.
Ik blij het heerlijk vinden een man met eigen leven, hobby's, interesses en vrienden.
Al is R. ook mijn vriend.
Het was heerlijk zo met mijzelf, kip en hond.
Konijnen en cavia's en het huis.
Ook zijn thuiskomen, verhalen en foto's.


Konijn Bram logeerde al bij ons en is een geweldig huisdier.
Zi lief en aanhalig.
Hij is van mooieschoonzus en ze is dol op hem.
Nu heeft ze grote problemen door een rat.
Haar terras verzakt en erger die van de buren ook en die klagen.
Zij heeft een hele stressvolle periode achter de rug wegens een verbouwing waar geen eind aan kwam en waar van alles mis ging.
Tel daar 5 dagen in de week werken, iedere dag je huis van boven tot onder schoon willen maken vanwege de stof en andere ellende en alles zelf opnieuw moeten schilderen en dan weet je het wel.
Ik zou die verbouwing al niet overleeft hebben.
Nu wil ze Bram kwijt.
Ze kan het allemaal niet meer erbij hebben die rat en de buren.

Natuurlijk is Bram meer dan welkom bij ons.
Sterker nog, ik verheug mij er helemaal op.
maar heb wel tegen haar gezegd dat ze eerst tot rust moest komen voordat ze dit beslist.
Bram moet dan wel gecastreerd worden maar dan gaat hij een geweldig leven tegemoet met veel vriendinnen.
Ze kan hem toch altijd terug krijgen als ze spijt krijgt. zei de X
Ik dacht het niet was mijn antwoord.
Ben je ooit van mij dan blijf je dat tot je dood.

Vandaag ga ik toch echt de ren weer afsluiten met pijn in mijn hart, dat dan weer wel, want Konijn  Georgina knaagt maar al te graag aan de jonge opkomende plantjes.
Ik ga haar gehuppel en naar binnen gluurderij missen.
Ik baalde al dat ik geen sneeuwklokjes had  maar je begrijpt het al.

Het gaat nog steeds goed met mij .
De plannen en ideeen blijven maar groeien en ik moet voorzichtig zijn met dingen afspreken in mijn enthousiasme want voor je het weet ga ik over mijn grenzen.
Zou het zo blijven?
Dat ik door het verhogen van de antidepressiva me zo blijf voelen?
Met redelijk normale gevoelens ipv van steeds dat negatieve
Boos kunnen zijn en dat weer loslaten ipv 4 maanden lang?
Alleen de ellende zien ipv  meer ruimte hebben voor de mooie dingen?
Niet meer zo snel gekwetst maar denken; steek maar in je reet.
Zo is het leven wel te doen en te dragen.

En onzin dat je pillen je gevoelend dempen.
Integendeel, ik leef weer.
Ik voel.
Zie veel meer om mij heen.
Heb eigenlijk medelijden met de vrouw die ik kortgeleden nog was.
Wat moest ze hard werken om overeind te blijven.
en ze knapte maar niet op.
Niemand kon haar erbij helpen.

Totdat ik zelf op het idee kwam om iets met de medicijnen te gaan doen.
Wel onder begeleiding, en NIET van huisarts maar van psychiater.
Huisartsen weten heel weinig van psychische problemen en bijhorende medicijnen.
(mits ze zelf met dit bijltje gehakt hebben)
Mijn geweldige vrouwelijk huisarts vindt het hele leven een feestje nou die moet je dan niet hebben voor je antidepressiva.
en gelukkig is ze het er mee eens.
Wel heeft ze heel snel een psychiater voor mij gevonden.
Goud waard dat mens, echt waar.

Shit zie ik opeens in de spiegel dat mijn gezicht onder de uitslag zit.
haha ja moet er om lachen.
Staat me best goed.
Dit had je toch niet op je twintigste moeten hebben want dan kwam je niet meer buiten.
Nu maakt het mij niet zoveel uit.
Heerlijk toch dat ouder worden?
en lang leve de medicijnen.
en de koffie.

wat als je de trein zou missen

Foto in Rijksmuseum, ging om het hondje.


Wat is het leven makkelijk als je niet depressief, angstig of gestrest bent.
Ik weet gewoon niet wat ik mee maak.
De boosheid waar ik over schreef en meestal lang aanhoud (weken) was na korte tijd gewoon weer verdwenen.
Wat oneerlijk dan mensen zoals ik het zo zwaar hebben.
maar goed het leven is niet eerlijk.
Anders zou mijn vriendin gewoon nog een goede tijd hebben en hele mooie dingen kunnen doen ipv iedere keer weer iets anders waardoor ze weer dagen op de bank ligt angstig te zijn.
Maar......supermoedig en echt ze vraagt nooit ergens om en is blij met wat ze krijgt.

Gisteren een telefonisch gesprek met de psychiater over mijn medicijngebruik.
Ze gaf aan dat ze me nog even kon helpen maar niet lang meer omdat ik daar niet in therapie ga.
Jongens ik hoef helemaal geen therapie.
Ook niet toen ik depressief was.
Ik weet het allemaal wel.
Ja maar ook niet 1 keer in de maand vroeg ze nog.
Nee.
Help andere mensen die het niet meer alleen kunnen en op wachtlijsten staan.
Dat zijn er zo veel die wanhopig zijn.

Ik had die psychiater nodig voor als het mis zou gaan met het verhogen (of veranderen) van de medicijnen.
Er is ooit zoiets engs gebeurt met mij door het afbouwen dat ik dat nooit meer alleen durf.
Ze blijft mij nog even begeleiden.
Prima.
Ik moet nog van 2 pillen in de ochtend en 1 in de avond naar 3 in de ochtend.
en daarna is het klaar.
Had vrijdag al kunnen beginnen maar wacht wel tot de heer des huizes terugkomt.

Had gisteren een fijne dag met mijzelf.
In de middag op stap om wat dingen te regelen.
postzegels kopen, hooi, brillen passen want ik moet een nieuwe, vogelhuisjes kijken, Action voor huishoudelijke dingen.
Praatje hier, praatje daar.

Slapen gaat niet goed maar zolang ik niet pieker vind ik het te doen.
De X stuurde al grappige foto's en filmpjes in de sneeuw.
Ik keek zonder commentaar naar foute programma's als 90 days to wed.
en bruidsjurken passen.

en zag eindelijk een film die ik al 15 jaar of zo al wilde zien en die op Belgie kwam' Sliding Doors.
Gaat over een vrouw die haar trein mist en wat er zou gebeuren als ze hem niet gemist had.
Heel zoetig allemaal (zoals verwacht) maar wel bijzonder om te zien hoe anders je leven verloopt als je het net even anders gedaan zou hebben, daarom wilde ik hem graag zien.
Wat als......
Ik vind zelf dat ik heel wat kansen heb gepakt die voorbij kwamen.
Wat als ik op de "ware" was blijven wachten omdat ik dacht dat mr. X dat niet kon zijn.
Na 1 jaar toch de kans gepakt en je weet hoe dat afgelopen is.
En dit huis.
De eerste keer dat we kwamen kijken zeiden we meteen; NEE dit is het echt niet.
GEEN sprake van.
Na 24 uur uur dacht ik; zullen we nog 1 keer gaan kijken?
Dat was begin Januari en 24 Februari kregen we de sleutel.
Geen seconde spijt van gehad.
Integendeel.
Ik woon hier alweer 5 jaar in mijn "villa"
Paar dagen gelden bleek de wind ons hek beschadigd te hebben en kon ik onze tuin en huis niet meer in.
Een buurman en buurvrouw kwamen langs, vroegen wat er was, er werd een boormachine gehaald en even later was het probleem verholpen.
In mijn vorige buurt stond ik daar nog als dat was gebeurt.

Vriendin I. leerde ik kennen via onze buitenlandse vrouwen club.
Had niets  bijzonder met haar en daarbij nam ze altijd haar zeer lastige dochter van 2 jaar mee.
Ik was heel verbaasd toen ik een sms kreeg tijdens haar vakantie.
Zo begon het.
Nu 18 jaar later, onze mannen zijn bevriend geraakt, hun kinderen zijn groot en ik kan met grote ontroering kijken hoe knap en groot hun zoon geworden is maar vooral hoe lief en leuk.
Dan het Enfant Terrible Liv waar ik veel om geef.

Wat als ik die "trein" had gemist?
Ik wens iedereen toe dat ze op de juiste trein stappen.

wat is die koffie toch LEKKER.

waar is mijn Valentijn?

Waar is mijn Valentijn?
Toen hij gisteren een appje stuurde dat hij iets later  zou zijn met eten vroeg ik niet wat hij moest doen maar voelde hem al aankomen.
Hij ging natuurlijk bloemen voor mij kopen voor deze dag.
Ik wist zelfs wat voor bloemen want ik wil zo graag grote bos tulpen, al weken maar ik vind ze te duur.
Toen ik dus vanmorgen beneden kwam had ik al een glimlach om mijn mond....

Nou zeg.
GEEN bloem of kaart te bekennen en hij is voor een paar dagen vertrokken met een vriend.
Zelf heb ik een cadeautje en liefdesbrief in zijn weekendtas verstopt.
En ik blijf glimlachen want ik ken hem, hij zal zich heel schuldig voelen en krijg ik alsnog een cadeau en dan meestal iets groter door het schuldgevoel.

Doordat wij onverwachts een dag eerder oud en nieuw vierden met onze buurvrienden en haar zus en dat o zo goed beviel, besefte ik weer eens hoeveel dingen we ons op laten leggen wat die feestdagen betreft.
Dat hoeft trouwens helemaal niet erg te zijn hoor want wie zegt dat je er aan mee moet doen?
Aan de andere kant wie heeft er geen verplichtingen in December?

Mijn man vraagt ieder jaar weer of ik niet uit eten wil op 14 februari.
Ik zeg ieder jaar weer: nee. Liever over een paar dagen of volgende week of zo als we echt zin hebben.
En waarom Paasontbijt niet een week eerder of later als je iemand uit wil nodigen?
Kan toch ook?
Ik weet dat er veel mensen hun verjaardag vieren zoals dat van hen verwacht wordt.
Zoals het al jaren gaat.
Ik heb al lang geleden besloten dat het MIJN dag is en dat ik die dag doe wat ik wil.
Zo ook voor de X.
Wil hij niets, of alleen zijn familie of een feestje?
Kan allemaal.

Maar goed ik ben nu dus alleen op Valentijns dag zonder bloemen.
maar heerlijke koffie en Kip en Sofietje aan mijn voeten.
Kreeg Sofie iedere keer de schuld dat ze de kip aanviel zagen we opeens dat het andersom was.
Kip valt aan en Sofie verdedigt zich alleen maar.
maar meestal gaat het prima hoor.
Vrede op Aard zeg maar.

Gisteren kwam ik tegelijkertijd aan bij mijn hartsvriendin als een (ex) vriendin van mij.
Zoals je weet heb ik zo een 2 jaar geleden "opruiming" gehouden onder de mensen waar ik mee omging en tot op de dag van vandaag geen spijt.
Integendeel ik raadde het vriendin I. woensdag aan om ook eens haar hobbys, vrijwilligerswerk, vrienden, enz. onder de loep te nemen.
Zij hebben echt een heel druk leven en prima als je daar gelukkig mee bent maar zijn geeft steeds aan dat het wel erg slopend is .
Ze rijden gerust 400 km op en neer om bij vrienden een bakkie te gaan doen.
Of in een restaurant te eten die o zo goed schijnt te zijn.
Tja.

Enfin de vriendin die niet meer mijn vriendin is.
Het is echt een lief mens maar na 10 minuten wist ik weer waarom ik het contact niet meer aan kon.
We kregen weer de overbekende verhalen voorgeschoteld en probeer er maar eens tussen te komen.
Daarbij begon ze over psychische ziektes te praten alsof ze jaren gestudeerd had en toen voelde ik de kwaadheid alweer bovenkomen.
Ze heeft mij nooit gesteund, geholpen of begrepen, maar nu schijnt ze dus een expert te zijn.
maakt niet uit, ze kwam voor mijn vriendin en die knapte weer erg op van ons bezoek.
Daar gaat het om en nogmaals de vrouw is echt een aardig mens en ik vind het jammer dat ik door mijn eigen karakter het gewoon niet meer aan kon dat nutteloze gelul.

Wat ga ik doen de komende dagen?
Totaal geen plannen.
Zoals gewoonlijk een lang lijstjes van van alles en nog wat zoals op zoek gaan naar een dahlia soort die ik zo graag weer wil.
Het is een grote witte bloem met zoals ik dan noem; bloedspetters.
nou ja rode spetters.
De vogelhuisjes in mijn tuin blijven maar leeg dus ik wil anderen.
En nee ik ga niets kopen maar gewoon kijken en vragen voor mijn verjaardag.
Wil graag dat de roodborst bij ons komt wonen bijvoorbeeld.

Het idee dat ik niet hoef op te ruimen, te koken of boodschappen te doen geeft zo een rust.
Vriendin I. bracht gisteren nog even snel een H.appinezz en hoewel ik een hele stapel heb van haar ga ik daar van genieten.
Ik knip, plak, schrijf teksten over, scheur, omcirkel dingen.
Geen idee hoe deze hobby heet maar het is leuk.
Ik doe artikelen die mij aanspreken in een map bij elkaar zodat ik mijn eigen h.appinezz heb.


Naked and affraid;
is een programma die ik graag keek op Discovery.
vraag mij niet waarom want het is raar.
let op; mensen worden per groepje van drie naakt en angstig gedumpt in Africa.
Ze weten niet van elkaar.
Ze hebben niets bij zich.
Dus ook geen schoenen of zo.
Het is daar o zo heet, kaal en gevaarlijk en als eerst moeten ze van takken een soort kring maken met in het midden vuur, tegen de wilde beesten die daar zo leuk rondscharrelen.
Ik had me erop verheugd om weer te kijken, had al 2 keer gemist maar het komt helemaal niet meer.
Is iedereen al dood?
Nog wel gezien hoe er een paar heel ziek werden.
Tja waarom kijk ik eigenlijk?
Dat naakt zie je niet eens meer maar wel hoe ze proberen te overleven en hoe degenen met de grootste mond als eerste afvielen.
Het is toch boeiend.
Maak ik wilde avonturen mee, hou mijn adem in als er een leeuw te dichtbij komt, of vind het zo zielig als er iemand het niet haalt want ze willen zo graag.
Snap totaal niet waarom een mens zoiets wil doen, vind een wandeling van 10 km bij Schoorl al een superavontuur.


Ik wens jullie een fijn weekend toe.
Verwen je partner een beetje extra vandaag.

BOOS

BOOS!!!!!!!!

Ik had vandaag een afspraak waar ik mij op had verheugd.
Niet alleen omdat het met katten te maken had maar ook om degene met wie ik zou gaan.
Ze was het vergeten en had iets anders dat niet af gezegd kon worden maar ik was daar ook welkom.
ROT OP!!!!
Ik haat het als mensen mij vergeten.
Ik zou liever hebben dat er afgezegd wordt omdat diegene opeens kwaad op mij is.
VERGETEN worden betekent dat je niets voorstelt.
Niet van betekenis.

BOOS ook op de zoon van mijn vriendin.
Die heeft besloten om met zijn gezin van hier naar andere kant van het land te gaan wonen omdat ze daar zuuuuuuulke leuke vrienden hebben ontmoet.
Vriendin en haar man zijn er kapot van.
Ik ga niet in details maar het was drama daar in huis.
Hun grote zonnestraaltjes zijn de kleindochters
Dat wordt het zomaar afgenomen.
Hoe haal je het in je hoofd om als je ouders zo hard vechten tegen de ellende die ze overkomt en maar niet ophoudt om leuk te gaan verhuizen.
Hoeveel energie wil je uit iemand trekken?

Boos ook op eens column in damesblad.
Ging over dat iemand die zij ooit gekend heeft  en nu alleen via FB volgde opeens een einde aan zijn leven had gemaakt.
Kan zij niets aan doen maar ze schreef, ik heb de column uitgescheurd, een paar keer dat hij bij haar welkom was geweest met zijn problemen.
Dat maakte mij zo kwaad.

HET is namelijk NIET WAAR.
Je kan NIET (zomaar) bij anderen terecht.
Heus er zullen uitzonderingen zijn daar geloof ik best in maar zeg nooit achteraf; had ik het maar geweten dan had ik...…...
GELUL.
Jeetje ben wel erg boos.
Ik heb bij mensen aangeklopt, verschillende malen, echt waar, maar ze geven niet thuis.
Vroeg tijdje terug aan iemand of ze met mij wilde gaan wandelen want het ging heel slecht met mij.
Ze zou mijn bellen.
Ik ben gestopt met wachten bij de telefoon want na 8 maanden verwacht ik niets meer.
Het is wel iemand die o zoveel voor anderen doet in het vrijwilligerscircuit maar dan moet je wel blind, invalide of geestelijk gehandicapt zijn.
en tja dat ben ik niet.

Goed laat ik geen oude koeien uit de sloot halen want dan heb ik er weer zelf teveel last van.
Nou ja nog 1; dan heb je kanker, moet elke dag bestraald worden, stikt van de fobieën en dan moet je om 10 uur in de avond iemand zien te vinden die je de volgende dag naar het ziekenhuis wil rijden omdat diegene die het moet doen af heeft gezegd omdat kind naar zwemles moet of zo.
Van die kanker heb ik altijd gezegd; ieder kan kanker krijgen maar die eenzaamheid heb ik niet verdiend.
Dat vind ik nu na al die jaren nog.

En echt de deur bij mijn vriendin wordt ook niet bepaald plat gelopen hoor.
Ze is nu een week erg ziek en af en toe wanhopig.
Net als haar man.
Tussendoor kwam dus zoon dus even foto's laten zien van het huis wat ze willen kopen.
Knapten ze beiden echt van op.
NIET DUS!

dus lekker makkelijk om in je column te schrijven dat als ze het geweten had dat het zo slecht ging dat je een einde aan je leven wilde maken je bij haar welkom was geweest.
Bull shit.
Mens je hebt koters, een baan, TV optredens, je columns, je hebt GEEN tijd net als al die anderen.
dus lul niet, zeker niet tegen mij.
________________________________________

Zo laat mij maar even in mijn eigen sop gaar koken.
Het weer werkt ook lekker mee maar ik geloof dat de wind is gaan liggen.
maar het is koud en het regent.
Niets romantisch aan.
Zelfs Kip komt niet om haar stukje banaan vragen met Konijn in haar kielzog.
Konijn Georgina had al weer opgesloten moeten worden vanwege alle plantjes die nu uit de grond komen, daar is madame dol op namelijk en geef haar ongelijk maar het weegt niet op tegen de vrolijkheid die het mij geeft om haar te zien dartelen in de tuin en hoe Kip haar op haar kop pikt als ze de banaan wil wegpikken.

Vier jij je verjaardag nog vroeg vriendin I. gisteren, want dan ben ik vrij.
NEE zei ik.Ik vier het wel maar met mijn X.
Heb echt geen zin in iets leuks met vriendinnen.

Als het weer het toelaat ga ik naar de dierentuin en anders zie ik het wel.
Wat trouwens wel leuk was, ik dronk koffie met I en het liep weer uit in een lunch, is dat ik een ontwerp ga maken voor haar tuin.
I. heeft veel talenten maar een tuin of huis inrichten is echt niet aan haar besteed.
Het is een kleine tuin hoor maar ik ben er van  overtuigd dat ik dat heel goed kan.
en dat ze iemand moeten inhuren om het te laten doen want al jaren zijn ze van alles van plan omdat ze het zelf willen doen.

_________________

Door de paar gesprekken met de psych en het beter voelen door de medicijnen heb ik besloten dat ik hard aan het werk ga, ben ik al vanaf januari, met mijzelf.
Dus proberen mijn gevoelens niet te blokkeren in geval van mijn vriendin en de pijn en het verdriet te voelen en me niet totaal van slag laten maken doordat Liv onze afspraak niet belangrijk genoeg vond.
Liv is dus dat mooie meisje dat in December bijna overleden is.
En ik hou van haar daarom ben ik dus ook zo gekwetst.

Ga straks naar mijn vriendin.
Ik was er dinsdag en ze was zo blij dat ik er was.
Ze vond het fijn maar dat is wederzijds.
Ik ben graag bij haar.

-------------------

Oh shit zeiknatte kip voor de deur, even snel binnenlaten.
haha zo gezellig.

Ik denk dat ik nog een paar (gedumpte) cavia's erbij neemt
Die doen tenminste wat je van ze verwacht beetje dom kijken, piepen en stuk wortel uit je handen trekken.
aaaach ze zijn zo schattig.

Januari was de maand van stilte en bezinning.
Februari de feestmaand.
en dat is het ook.
We maakten vorige week 2 zulke bijzondere dingen mee waarvan 1 de musical was.
en er staan nog leuke dingen te gebeuren.

Maart is dan weer de maand van de tuin.
Dan kun je weer volop viooltjes kopen en loopt het planten aanbod op.




ps; ik raad iedereen een lievelingskip aan.
ik geniet me gek hier van haar lieve geluidjes.

ben al lang niet meer boos.

Dinsdag

Volgens mij heeft iedereen de storm overleefd zonder veel schade.
Zo ook hier.
Wel ben ik, vast zoals veel mensen, die wind wel zat.
Aan de andere kant, hoe bijzonder is het, dat je zomaar in een heel stevig huis woont waar je kunt schuilen?

Oh jee, bij het inschenken van nog kopje koffie zie ik mensen lopen die erg lijken op Jehova's getuigen.
Nu ben ik altijd vriendelijk en praat ik met hen en het is nooit onprettig maar nu toch echt geen zin.
Gelukkig ben ik veilig op deze plek.
Niemand ziet dat ik thuis ben.
Ik heb bewondering voor mensen die langs de deuren gaan om wat voor reden dan ook.
Ik zou dat nooit durven.
Zou het graag willen hoor, om mijn geloof te verkondigen.
Mijn "God" is de natuur.
De aarde.
_________________

Gisteren voor het laatst naar de psycholoog.
Voor de zoveelste kreeg vroeg ze; wat is jouw hulpvraag?
Nou die was; een psychiater om mij te helpen met mijn medicijnen.
Die heb ik nu en kreeg er gratis een psycholoog bij.
Vorige week vroeg ze;
wat zijn jouw angsten.
Daar dacht ik goed over na thuis.
Ik heb veel angsten maar ik kan ook een redelijk normaal leven leiden.
en ja sommige dingen kan ik absoluut niet zonder de X maar dan doe ik ze maar niet.
of gewoon wel maar met hem.
Ik kan niet ver reizen en niet lang.
Zo een 600 km en max een week.
Dat heeft heel veel voordelen.
Geen keuzestress, waar vliegen we nu weer heen?
Geen inentingen.
Geen vliegschaamte.
Goed betaalbaar.
Ik geniet vaker meer dan die ander voor wie alles normaal is.
Hond kan overal mee.
Neem geen enge ziektes mee terug.

Mensen over de vloer is heel eng.
maar mis ik het?
Zou ik het echt willen, iedere keer weer?
AB_SO_LUUT niet.

Nou ja zo waren er meer van die angsten maar niet de moeite waard om daaraan te werken.

De depressie die maanden duurde; zij had mij gevraagd om na te denken wat er verleden jaar gebeurd was dat ik depressief werd en bleef.
Niks bijzonders zei ik.
totdat ik thuis ermee aan de gang ging.
Onverwacht snel was de kanker weer gaan woekeren bij mijn vriendin en moest ze weer aan de chemo.
Doodsbang was ze.
Ik maakte het proces weer van dichtbij mee.
Toen overleed er iemand van mijn leeftijd in zijn slaap.
Hij was ooit speciaal en bijzonder in mijn leven.
Toen bleek ook dat die toestanden met mooieschoonzus grote impact op mij hadden.
We hadden het zo vaak leuk met elkaar en vreselijke lachbuien met zijn drieen.
En ik ben niet gek, ik ken haar, ik weet hoe hard en gemeen ze kan zijn door wat ik gewoon jaloezie noem.
Ze heeft een hele bijzondere avond voor mij verknald door de hele avond iedere keer kut opmerkingen te maken en wel zo dat haar broer net even weg was.
Dat hij en ik altijd maar klaagden terwijl we alles hadden.
Als er iemand nooit klaagt dan ben ik het.
Haha dat was even een grapje tussen door, nee dat is de X.
Echt die verteld nooit iets aan een ander over hoe het met hem gaat.
Ze maakte nog meer van die opmerkingen.

Ik vind het zo jammer dat ze het zo verpest heeft tussen haar en mij.
want het was, zoals gezegd vaak heel leuk.
Het zit mij nog steeds dwars omdat ik het zo oneerlijk vind.
Ik was dol op mijn schoonmoeder maar zij blijft maar zeggen; nou dan weet je niet wat ze over jou zei.
Allemaal van die opmerkingen waar je niets mee kan en die dingen stukmaken.


Omdat ik niet goed met mijn gevoel om kan gaan, vlucht ik in een depressie.
Tenminste dat is mijn conclusie en de psych was het met mij eens.
Goed, ik ga dus niet meer terug en de psychiater blijf mij begeleiden met de medicijnen.

____________

Over de grond kruipend weer kopje koffie gehaald.
Wil niet gezien worden als de Jehova's hier komen.
en ze komen vast.
Wat ik heel raar vind is dat ze zeggen dat Jezus weer terugkomt op aarde en dat dan alle problemen opgelost zullen worden.
Met andere woorden, maak je geen zorgen over de AARDE het komt vanzelf goed.
En ik maar zwerfvuil rapen.
Helemaal niet nodig dus.

____________

Sofietje gaat heel goed en eet gewoon met 7 tand en kiesjes minder.
Met de portemonnee gaat het wat minder.
Kocht 6 kaartjes voor 3 verschillende voorstellingen en kreeg natuurlijk ook nog  rekening tandarts die toch een leuke prijs voor  mij maakte, maar ieder die dieren heeft weet dat het best heftig is.

Ging dus echt overal kleingeld vandaan halen en ja hoor heb nog geld om naar de yoga te gaan, koffie te gaan drinken met I.(morgen) en 3 pakken hooi te kopen.
Even 10 dagen heel rustig aan doen dus.
Helemaal niet erg en juist wel leuk dat puzzelen met geld.

___________

We gaan waarschijnlijk weer een verbouwing doen en de zolder aanpakken.
Twee nieuwe dakkapellen erop en de zolder verdelen in 3 delen.
Deel met kasten voor onze troep,  ruimte voor mr. X waar hij muziek kan luisteren en hobbyruimte voor mij.
Allemaal leuke ideeen en zijn bij volgende stap beland; prijzen opvragen.
X is dol op klussen dus die ziet het helemaal zitten.
We hebben afgesproken dat we het geld dat we uitgeven weer terug te storten op onze rekening.
Wij hebben aparte rekeningen en moeten allebei geld sparen om het weer aan te vullen.
Ik hou  niet van rekeningen die leeglopen namelijk.
Je kan wel zeggen; je kan het niet meenemen na je dood, nee maar je kan er wel een ander blij mee maken toch?
Onze buurvrienden moesten lachen om ons idee (beetje uitlachen was het) maar ja die zitten natuurlijk in heel andere fase in hun leven door haar ziekte.

Ik vind het zelf een heel goed idee namelijk.
Zoals ik al mijn ideeen vind.
_-------------

In het weekend maakte ik iets heel bijzonders mee maar jammer genoeg heb ik zwijgplicht en mag ik het niet aan jullie vertellen.
maar jullie krijgen het nog wel te lezen.
Ik mag het trouwens aan iemand vertellen.
Gelukkig mocht X het wel weten want ik kan wel goed geheimen vertellen maar het zit wel op het puntje van mijn tong om naar buiten te gaan hoor.

__________________

Gaat nog steeds goed met mij maar dat neemt niet weg dat ik schoppen onder de komt moet krijgen hoor.
Die geef ik mijzelf.
Het is niet zomaar pillen slikken en jippie wat is het leven leuk.
Heb best veel lichamelijk bijwerkingen en slaap nog slechter.
Aan de andere kant blijven er maar leuke ideeen en plannen  komen.
Zoals dus de verbouwing van zolder,  naar theater voorstellingen gaan, wandelingen, reisjes en noem maar op.
Heel vermoeiend is dat hoofd maar o zo leuk.
Wil helemaal niet zeggen dat alles ook gaat gebeuren hoor maar erover fantaseren is al heel leuk.
Reizen in je hoofd is ook een reis.

Morgen en donderdag leuke afspraken.
Vrijdag gaat mijn lief paar dagen op stap met een vriend (was ook idee van mij)


Nog een TV tip;
Down the road op Belgie.
Had het al eerder gezien op NL TV.
Ben helemaal niet van dit soort programma's maar dit is zo schattig en ontroerend.
Een Belgische presentator die op vakantie gaat met een paar volwassen mensen met Downsyndroom.
Hij doet dat zo goed en vol liefde en de gasten zijn zo leuk en puur.
Ik heb het vaker vertelt maar doe het nog een keer; ik zat alleen op een terras koffie te drinken toen ik van achteren voorzichtig werd beetgepakt en een kus op mijn wang kreeg.
Het was een jongen met Downsydroom.
Zijn moeder was zo boos op hem en verontschuldigde zich tegenover mij.
Ze weet vast niet dat ik hem nooit vergeten ben en ik het zo een bijzonder moment vond.
Hij vond mij lief.

Hoe heerlijk zou het zijn die puurheid.
Zoals ik ooit op een bankje zat bij wat speeltoestellen en 2 meisjes zag die elkaar totaal niet kenden.
De ene zei tegen de andere;
zullen we vriendinnen worden?
Oke zei de ander en ze speelden de rest van de middag samen.

Heb jij dan nooit gehad?
Dat je iemand tegenkwam en dacht; ik zou best vriendin met je willen worden.
Of jou zou ik graag even willen omhelzen.

Een beetje DAT gebeurde er dus toen ik meisjemetderodeharen zag.
Wat een leuke vrouw dacht ik.
En ik zweer het, een half uur later kreeg ik een rondleiding in haar huis toen bleek dat we 50 meter bij elkaar vandaan woonden en zijn we niet meer uit elkaar gegaan.
Nu is het vier en half jaar later.

hier komt de storm

Ons Sofietje moest gisteren onder narcose en werden er 7 tanden en kiezen getrokken.
Alles ging goed.
Ook met mij. ;-)
Tja want het is wat om je hondje af te geven.
Ondertussen is alles weer normaal.
Volgens het baasje liet ze vanmorgen weer gewoon haar "tanden" zien tegen grote honden .

Ik heb al 3 dagen hoofdpijn.
Nek en schouders zitten vast.
Ik baal, maar doordat ik geen depressie heb waar al mijn energie anders naar toe moet, kan ik het goed opvangen.
Hoe anders is het leven zonder dat depressieve gedoe.
Okee denk ik dan, zo voelt een normaal mens zich.
Een depressie vreet zoveel energie om overeind te blijven.

Morgen had ik een leuke afspraak; wandelen met een boswachter.
Ik had me alleen opgegeven en ik ben zo blij dat ik dat gewoon kan en durf.
Nee, ik hoef niet steeds iemand bij mij te hebben.
Mr. X had geen zin, vriendin I. is er niet, maakt niet uit.
maar ik werd afgebeld vanwege de storm die verwacht wordt.
Straks even alles wat kwaad kan in de tuin weghalen want je weet maar nooit.
Wel jammer van mijn wandeling.
We zouden ook naar de schotse hooglanders gaan en daarom wilde ik zo graag.
Trouwens daar kan ik nu ook heen als ik wil hoor maar ik vond het wel interessant om de verhalen te horen en dingen te zien die je anders misschien niet opvallen.
En nee, er komt voorlopig  niet meer zo een wandeling, wel anderen.

Vandaag weer een prachtige dag volgens mij.
ja maar morgen...…..
nee joh niet aan denken ik ga vandaag dingen buitenshuis doen en morgen is morgen.
__________________________

Paar weken geleden zag ik programma; het roer om.
zelfde als "ik vertrek" maar dan met Engelse mensen.
Een stel met 2 jonge kinderen kochten een oud huis met veel grond in Spanje.
Ze leefden van de opbrengst van de amandel-  en olijfbomen en de druiven.
Zij legde een grote moestuin aan.
Ze reden van afvalplek naar afvalplek om te kijken of ze bruikbare materialen vonden als hout, stenen of wat dan ook.
Ze kochten een machine voor hun druiven en daar maakte de hele buurt gebruik van zoals zij weer andere machines leenden van anderen.
De jongste liep de hele dag buiten in een luier en zou mij niets verbazen als er geen filmploeg was die ook gewoon uitging.
(Broer en ik liepen als kind ook de hele dag in onze blote kont.
Niemand die het zag.)
De Engelse man was als er buiten niets te doen was binnen bezig met het huis verder op te knappen.
En ja, ik weet dat het in je fantasie helemaal leuk kan lijken, dus ik ga het ook niet doen maar dit leek mij zo een leuk leven.
Alles in het dorp werd gevierd maar op wat voor ons wel heel kneuterig en klunzig leek maar iedereen hielp mee om de (oude) karren te versieren met wat papieren bloemen voor een optocht.
Kinderen, buren, oude mensen, jonge mensen.
Ieder maakte tijd.

Als we een groot geldbedrag zouden winnen zou ik het wel doen zei de X toen ik vertelde van mijn plannen om in Normandie of zo te gaan wonen.
Ja maar het is juist de kunst om het te doen met wat je hebt.
Onzin van dat groot geldbedrag.
Gewoon roeien met de riemen die je hebt.
Hij zou de hele dag wat te doen hebben, zoals hij zo graag wil, en we zouden heel weinig onrust hebben om ons heen, zoals ik dat wil.
Uiteindelijk hebben mijn ouders ook zo de laatste 30 jaar van hun leven doorgebracht.
en pa kon zeggen op zijn sterfbed dat hij een goed leven had gehad.

Een simpel leven.
Wie heeft dat nog hier in Nederland?
Moeten denken aan schoonzusdienooitlacht die laatst zei dat ze haar buurvrouw nooit de ramen zag lappen, maar wel altijd op stap was.
Jeeses!!!!!

Mijn ouders konden niet goed tegen die Nederlandse wetten, regels, dat steeds in de gaten gehouden worden.
Die vertrokken al snel weer naar Frankrijk.
en geen seconde spijt van gehad.
Ze hoorden daar gewoon.

Wat raar dat ik altijd zo geschreeuwd heb dat het mij een vreselijk leven zou lijken voor mij maar nu toch denk; durfde ik maar.
Gaat nooit gebeuren hoor en is ook niet erg.
ook niet als we een miljoen gaan winnen.

Het aantrekkelijke was juist dat simpele.
en dat X de hele dag wat te doen heeft.
en ik veel dieren kan hebben.
Fantaseren mag he.
Gelukkig wel.

een reis in je hoofd is ook een reis, las ik laatst ergens.


Nou ja zeg, de hoofdpijn is bijna weg.
Pijnstillers hielpen niet, maar bloggen dus wel.


ps. Nederland is een geweldig land als je iets mankeert.
Je kan zo naar de tandarts, dokter, psychs.
We merkten het woensdag weer toen we Scheveningen waren en mijn vriendin die maar hele kleine stukjes kan lopen voor de deur afgezet kon worden, er waren rolstoelplekken in de zaal, mensen helpen je als het nodig is, speciale parkeerplaatsen overal.
weet niet of het in Frankrijk zo goed geregeld is hoor.


Fijne weekend.
en dank jullie wel voor de lieve reacties en het meeleven op mijn 2 vorige blogs.

An.astasia

foto van internet.
eerste scene van de musical .
Anastasia gaat naar bed en krijgt een muziekdoosje van haar grootmoeder.
Nou toen liepen de tranen al over mijn wangen hoor.
Ja echt.

Het was geweldig.
Vriendin en haar man waren mee.
Groter cadeau kon ik niet hebben.
Wilde het zo graag met haar meemaken.

Wij zaten de vorige keer op derde rij en dat was veel te dichtbij.
Nu op rij 19 en zagen we alles zoveel beter.
Wat een prachtige decors.
De wolken die voorbij waaiden en de Seine stroomde.
Alles perfect.
Je kijkt je ogen uit.

Wat ben ik dankbaar dat ik mee mog maken.

pas de stress s'il vous plait

Pas de stress s'il vous plait

Was niet van plan om te bloggen maar moet even.

Ik werd wakker met stress.

Nou ja was gisteravond al zo.

Was best een tijdje geleden voor mijn doen.

Dat ik veel te veel, 4 geloof ik, afleveringen heb gekeken van de serie Las Chicas del cable helpt ook niet echt.

Niet dat het zo spannend is maar het is niet goed voor mij zoveel TV kijken.

Ik kan het niet laten, dat is het erge.

Soort verslaving zeg maar al noemen ze het binge watchen.

In die serie heeft iedereen geheimen.

Iedereen liegt, bedriegt, steelt en noem maar op.

Om te zeggen dat het heel spannend is..... nee maar ik kijk er zo graag naar.

En luister zo graag naar de Spaanse taal.

Het is niveau goede soap zeg maar.

O en die kleding, die kapsels, die make up.

Toen vrouwen nog vrouwelijk waren.

De stress was dat we vanmiddag naar den Haag gaan.

Niet heel bijzonder wat mijn angsten en spanning betreft maar daar denkt mijn lijf toch heel anders over.

maar nu komt het;

meisjemetderodeharen was gisteren heel beroerd.

En ik wilde dit zo graag met haar meemaken

Wil zo graag weten of zij het net zo een sprookje vind als ik.

Ik moet er niet aan denken dat we straks in de zaal zitten met 2 lege stoelen naast ons.

Heb vandaag nog niets gehoord dus volgens mij redelijk goed nieuws maar ze moet wel fit zijn en niet voor mij meegaan.

Weet nog helemaal niets.

Wat zeer irritant is is dat de hond mijn spanning voelt, en superirritant is.

Ze blaft zelden maar nu is ze de hele tijd bezig om van alles en niets.

Enfin er is er maar 1 die dat op kan lossen van de hond en stress en dat ben ik.

Hup, snel doen wat ik moet doen in huis, kleding uitzoeken, lopen met Sofietje, adres van parkeergarage opzoeken en maken wat er van te maken valt.

Hoe erg bof ik dat ik zomaar voor de 2e keer naar zoiets moois kan gaan.

Dat mr. X daarvoor een vrije middag neemt.

Dat het prachtig weer is.

Dat we mensen hebben om mee te gaan.

Dat we ons kunnen veroorloven om in een duur parkeergarage te parkeren.

Dat we in NL wonen waar zoveel rekening wordt gehouden met mensen in een rolstoel.

Ondertussen app contact en het gaat al beter al is ze wel angstig.

Gezegd dat we ieder moment terug zullen gaan als het niet gaat.

Dat helpt bij mij altijd.

Dat zijn voor mij altijd een soort toverwoorden.

Als mr. X ze uitspreekt zakt meteen de angst.

Zij wil heel graag mee dus ook dat helpt .

Nu nog mijn eigen stress maar ook dat gaat beter.

Ik zou echt niet weten wat ik zonder mijn blog en jullie zou moeten.

Dank jullie wel dat jullie er altijd zijn.

Morgen ga ik jullie vertellen hoe leuk het was.

Afgesproken?

opeens weer een lege dag.

zij was jarig.
Zes jaar alweer.
We hebben het gevierd met wandelingen en koffie met taart.
Zij maakt mijn leven zoveel leuker.
Mijn hulphond.


De psych; kreeg vrijdag de opdracht om na te denken wat de depressie veroorzaakte verleden jaar.
Niks zei ik na even nagedacht te hebben.
maar toen ik langer nadacht toen ik thuis was kwam al snel de herinnering dat de kanker bij mijn vriendin weer was gaan groeien en zij weer aan de chemo moest.
Dat is alvast een hele goede reden.
Omdat ik een blog heb, een dagboek en een agenda is het voor mij makkelijk te achterhalen of er nog meer gebeurde.

Ik voel heel anders dan de meeste mensen.
Ik kan van alles blokkeren, geweldig is dat, was het niet dat het dan toch op andere manier naar buiten komt.
Ik vlucht, onbewust, dan in een depressie.
Dat is een bekend gevoel waarschijnlijk veel minder eng dan te voelen dat ik op een dag mijn vriendin gaat verliezen.
Dat ik hier met zoveel plezier woon heeft met haar te maken.
Ze is alles wat ik miste in een vriendschap.
Gewoon even snel naar haar toelopen om een nieuwe jurk/jas/broek te laten zien, vertellen over hoe leuk het uitje was, of hoe onredelijk de vriendin waar ik was.
Vertellen over een prachtige film, over mr. X die irritant deed.
Over vroeger.
Over angsten, teleurstellingen, grappige dingen.
Ze is een groot deel van mijn leven.
Liever een depressie dan echt voelen dat ik haar kwijt ga raken?

Tweede opdracht; wat doe ik niet omdat ik angstig ben?
tjeetje dat is ook al zo een goeie.
Ik heb mijn leven zo ingedeeld dat ik niet zoveel hoef te doen waar ik angst voor voel.
Ja visite vind ik doodeng.
Mensen die  MIJN veilige plek binnenstappen.
en dan vooral (of alleen maar) mensen die iets voor mij betekenen.
buren, mensen die een klus komen doen, jehova's getuigen, dat maakt niet uit.
Ook de familie van de X kunnen binnenlopen.\
Niet omdat ik niet om ze geef maar omdat ze voor mijn gevoel voor hem komen.
Zo ook zijn vrienden.
Hoe ingewikkeld wil je het hebben?

Het wordt dus wel even hard nadenken om die dingen op papier te zetten en na te denken over wat er nog meer is wat die opdrachten betekent.

_________________________

Ooit was ik perfect.
Nou ja jeweetwel.
Zoveel mogelijk.
Perfecte kleding en make up.
Geen schrijffouten.
Altijd letten op wat ik zei, deed, en weet ik veel wat.

Dat heb ik al lang niet meer.
Vouten maken vind ik juist prima.
Ik ga mij tijdens het bloggen niet suf zitten piekeren hoe ik bepaalde dingen beter kan zeggen, niet teruglezen of er typ- of schrijffouten in zitten.
Mijn huis is niet superschoon .
Hier en daar wat stof en een spinnenwebje.
Net als bij de schone slaapster.

Mijn dagboek waarin ik schrijf, teken, plak is niet pinterestvaardig. Verre van dat zelfs.
en ik vind dat juist prettig.
Het geeft mij een soort vrijheid.

THUIS als ik  alleen ben vind ik het heerlijk om in oude zooi, zonder make-up en haar in elastiek, rond te lopen.
Ook dat geeft vrijheid.
Hier ben ik zonder masker.
Kan ik in de grond poeren of de hokken schoonmaken.
Ik hou van klusjes waar je vies van wordt.
Nou ja vies, ik vind aarde niet vies.
integendeel.
Het ruikt lekker.

Als ik naar buiten ga maak ik mij op, trek ik wat aan wat mij staat, haren los en altijd een hakje.
Ook dat geeft mij plezier.
Voor de heer des huizes doe ik het ook want ja die houdt er van.
maar die vrijheid van het onperfect zijn is zoooo lekker
Trouwens, heel stiekem, niet doorvertellen, trek ik regelmatig 2 verschillende sokken aan en heb ik een gat in mijn jaszak.
hoe raar ook, ik vind dat leuk.
schaam me er ook totaal niet voor.

De man houdt van me, heel veel, maar o wat haat hij het als hij het weet.
Daarom zeg ik gewoon niets.
En ja soms moet ik onverwachts schoenen passen in een winkel waar hij bij is en dan schaamt hij zich rot.
Haha.
Hij is heel erg van; het hoort NIET.
Nou dan moet je dus niet bij mij wezen.

Kijk voor versleten of ondergoed wat stuk is daar zou ik me dan wel weer  voor schamen.
Dat hoort netjes te zijn en te passen met was je aanhebt.

Dat de buurt mijn ramen niet schoon vinden?
Zal mijn aan mijn r... roesten.
gelukkig heeft hij dat niet en lapt hij ze.
probleem opgelost.


Vanmorgen werd mijn afspraak afgezegd en ik was blij.
Weer een lege dag.
De medicijnen doen hun werk goed.
Wel slaap ik slechter dan anders, lig ik uren wakker maar ik pieker niet en dat is al heel wat.
Ik ben ook heel moe van de werking.
Lig vaak om 21 of 21.30 al op bed.
maar het leven is zo anders dan een maand geleden.


Zag gisteren een stukje programma op NPO 3 dat iedereen maar coach kan worden.
Zonder opleiding of zo.
Een man liet zich voor anderhalf uur 140 euro betalen. Zwart, dat dan weer wel.
en ik dacht; als mensen nu beter zouden kunnen luisteren of hier en daar af en toe zouden helpen dan waren er helemaal geen coaches nodig.
Dat is wat we missen.
Gewoon je verhaal kwijt kunnen zonder dat de ander het meteen overneemt met een buurman van een tante en daar een neef van die het nog erger heeft.

Of iemand die een paar boodschappen voor je doet omdat het even niet gaat.
Of helpt met je huis opruimen als je het niet meer aankan.
Zodat je niet op TV hoeft te verschijnen in 1 of ander programma met je ellende.
Zo kan ik me steeds verbazen ; er was een stel allebei ernstig ziek en dan 2 jonge kinderen.
De tuin was een puinhoop.
Werden ze opgegeven door familie of vrienden, weetikveel, en verscheen Natjasja F. met haar hoofd alsof ze net haar vader en moeder heeft begraven, om te helpen.
Camera vol op je gezicht, ja laat maar lopen die traantjes, en ze knapte de tuin op.
Euh?
Dat had toch ook zonder camera gekund?
als je familie, buren en vrienden hebt?

Nou ja ik zal eerlijk toegeven, ik zou best die John Will.iams over de vloer willen hebben en tegen zijn schouder uit willen huilen dat mijn man een klusser is.
Hij is zo leuk en aardig die John.
(en lekker)

Het regent weer.
Ik ben zo een beetje de enige die er geen last van heb.
Alles is best als het maar geen december is.


volgens mij vroeg iemand wat voor anti depressiva ik slik , zodat je de zon ziet als het regent:
Cymbalta.
maar wat bij mij werkt hoeft bij een ander niet te werken hoor.


PETR@ als je dit leest wil zo graag weten hoe het dorpje heet waar je heengaat in Normandie en of je nog terugkomt met een blog.


ach dames, soms is het leven best wel leuk.

Die Dirk is zo gek nog niet

Gek op een kip.
Hoe gek is dat.
Ze is ook zo leuk en gezellig.
Nee, vandaag  niet naar binnen want t baasje is thuis.
Niet lekker tukken aan mijn voeten of op de bank.

Ze stond onverwachts aan de deur.
Ik kan nooit nee tegen haar zeggen.
Ik had nog zoveel te doen maar toch zei ik ; kom maar binnen.

Lopen gaat steeds moeilijker
Alleen piepkleine stukjes
Over de drempel stappen was al heel wat.
Een jaar geleden wandelde we nog las ik in mijn agenda.
en kon ze fietsen.
Nu is het rolstoel en scootmobiel.
Terwijl haar zussen met nog een bos vol rode krullen rondlopen, is haar haar stijl en dof.
maar ze is nog steeds zo mooi.
Ze kan zo stralen.
We bespraken o.a. over hoe iedereen maar rent en vliegt
vooral om geld te verdienen en het "leuk" te hebben.

Een buurvrouw zei dat ze een paar dagen op haar kleindochters ging passen omdat de leraren staken en hun moeder met hen OPGESCHEEPT zat.
Ik las dat een tijdje terug ook al in een krant; door de leraren zitten ze met hun kind "OPGESCHEEPT"
Ik zei tegen de buurvrouw; dan had ze net als ik moeten doen, dan zat ze nergens meer OPGESCHEEPT.
Ik maak graag vrienden.
Dan zie je wel weer.

Vriendin en ik hebben het er vaak over vanaf onze zijtribrune  hoe raar de wereld, nou ja laten we ons tot ons eigen land beperken, is.
Zij ziet het bij haar kinderen, ik bij de kinderen van X en van mijn vriendinnen.

De vader van een buurman vertelde; mijn zoon en schoondochter hebben 8 restaurants.
Wat zielig voor hun 3 kinderen riep ik spontaan.
Waarschijnlijk was het de bedoeling dat ik in katzwijm viel bij het horen van ACHT RESTAURANTS.
Dezelfde man vroeg mij ooit wat voor baan mijn man had omdat hij in zo een dure auto reed.
Euh…...
Wij hebben maar 1 auto die van ons is en die is zo een 16 jaar oud als het niet meer is.
Die andere is van de zaak en niet van ons en X heeft een kutbaan.
Ik heb geen flauw idee wat die auto kost.
Anderen schijnbaar wel.

Is het de leeftijd of is het het leven die ons zo gemaakt heeft dat we anders naar het leven kijken?
Vroegen vriendin en ik ons af.
Wat ik met dieren heb heeft zij met planten en haar huis.
Haar huis is een soort, tja hoe moet ik het zeggen, nou ja je raakt er niet op uitgekeken en de kleuren passen precies bij die van de tuin.
Ze maakt prachtige tekeningen op de muren.
Steeds anderen.
De kasten en meubels hebben al heel wat kleuren gehad.
De keuken is net knalblauw geschilderd.
De vloer wit.
Iedere maand is er wel weer iets veranderd, niet gekocht maar geverfd, getekend, verplaatst.
Niet altijd mijn smaak maar altijd wel heel apart.

Een tijdje terug reed ik met een vriendinachtig iemand die zo een 5 a 6 jaar ouder is dan ik.
Ze vertelde dat ze iedere maand een behandeling liet doen aan haar huis.
Kost zo een 200 euro.
Of dat niets voor mij was.
en ja ze ziet er heel goed uit en tuurlijk zou ik dat ook willen, er zo uitzien, maar pffff wat een geld.
en tuurlijk si het niet leuk als iemand je dat zegt want dan vindt ze dus dat ik HET nodig heb.
Ja ik ook, maar voor 200  euro kun je zoveel leuke dingen doen.
Koffie drinken, theater, iets leuks voor je huis kopen, vakantietje.
en dat allemaal kan gewoon met verlept hoofd.
Ik kan ook met strak koppie thuis gaan zitten en nergens heen kunnen omdat ik geen geld heb.

Vanmorgen riep de X me dat er een grote groene kikker in de tuin liep.
We hebben piepklein vijvertje in achtertuin en ik vraag mij af hoe die kikkers binnen komen want ipv van schutting hebben we muren en daar kunnen alleen maar muizen of een rat doorheen, maar nu ook weer een vette kikker.
En wat doet ze midden in de winter?
Ze hoort te slapen.
Maar goed ik helemaal blij met mijn kikker.
Zou er genoeg te eten zijn voor haar?

Nou ja ik wil steeds maar zeggen eigenlijk dat geluk soms gewoon in een kikker zit, of een plantje die je voor weinig heb weten te scoren precies in de kleur van de kussens op de bank.
Of je man die bijna net zoveel straalt als de lamp die hij net aan de muur voor je heeft opgehangen zodat je lekker kan lezen in de avond.
Volgens mij is dit echt een industriele lamp zegt hij blij, want ja hij kijkt af en toe ook mee naar woonprogramma's.
Vrouwen willen kussentjes en kleur, mannen weinig kleur en industrieel.

Had zo een 2 weken geleden nog nooit van de man gehoord en nu kom ik hem overal tegen.
Gisteren in de wachtkamer in een blad en vandaag bij huisvlijt.
De psychiater D. de W.achter.
en die man is zo gek nog niet.
ga maar lezen bij Nicole.

Ik heb al wat zitten opgeschreven voor in mijn dagboek.


We waren gisteren naar de Ikeja Lief en ik.
eigenlijk was dit de laatste dag dat we NIETS mochten kopen maar he, fuck de regels.
We kochten dus een lamp, een kussen voor mij in bed, fotolijstje voor grote foto van schoonpapa op onze schoorsteen, een piepklein kastje voor aan de muur om daar een souvenir kastje van te maken

Januari is de maand van stilte, bezinning, geen geld uitgeven, rust, nadenken.
Februari is de feestmaand.
Sofie en ik zijn jarig.
Dan mag er weer gekocht worden en verwen ik mezelf ook nog eens met iets wat ik graag wil.
Zo dus ook met een uitstapje naar Anastasia met onze buurvrienden.
Ik wil persee dat zij de musical ziet.

en misschien koop ik ook nog wel een boek van die psychiater.
Geinige kerel die Dirk de W.

_______________

Ik kijk op Net.Flix de serie las chicas de cable.
Hou je van de Spaanse taal?
van mooie kleding en dito vrouwen uit de jaren 20?
Hoeft het niet zo diepgaand te zijn?
Dan is dat een leuke tip.
Sinds kort weet ik ook wat Binge Watchen is



GEEN afspraken dit weekend.
We zien het wel.

Fijn weekend.