vrijdag 31 mei 2019

alles onder controle





Zie je al die huizen op foto 4?
een van deze is de onze
foto 2 is vanaf "ons" huis gemaakt
Je kan toch niet zeggen dat ik een slechte smaak heb.

De x begon zoals gewoonlijk, hij leert het gewoon niet af, bij het ontbijt al met wat er nog allemaal moest gebeuren .
Ontbijten samen is voor mij gewoon kletsen over makkelijke en leuke dingen en niet over wat er allemaal MOET gebeuren.
Ik leg het nog 1 keer uit zei ik geirriteerd.
Ik ga zo koffiedrinken en bloggen om 11 uur ben ik weer bereikbaar.
De dag stressvol beginnen is voor mij geen optie.
Ik MOET zo min mogelijk stress opbouwen en alles in mijn tempo doen.

Morgen vertrekken we om 6 uur in de morgen.
Niemand, en zeker de X niet, gelooft dat het mij gaat lukken maar ik ken mezelf.
Om 5 uur sta ik naast mijn bed.

Gisteren een fijne dag gehad met zijn vieren.
Prachtige autorit gemaakt en mooie plek geluncht.
Tussen gestopt op een heerlijke plek waar ik snel terug zal gaan als het iets warmer weer is.





Geen woord over ziektes of wat dan ook, gewoon genoten en inspiratie opgedaan.
Het was een zeer fijne en ontspannen dag.
We zijn alle 4 gek op tuinen kijken en we zagen heel wat moois voorbijkomen.


Vandaag dus de laatste dag voordat we weggaan en zoals ik al zei proberen geen angst of stress op te bouwen.
Heb vannacht bijna niet geslapen maar daar had het niets mee te maken.
Wel jammer.
Verder alles onder controle volgens mij.
Op het verkeer na morgen.
De weersvoorspellingen zijn goed.
De eigenaresse van het huis schijnt heel aardig te zijn.
We zien het allemaal wel.



Ik wil jullie nog bedanken voor de reacties weer.
Hoe erg het ook klinkt ben altijd blij als mensen zich herkennen in wat ik meemaak.
Zo raar ben ik dus niet.
Gewoon een pechleven zullen we maar zeggen.
Door het program van Beau lijkt het wel of er heel wat puzzelstukjes weer op hun plek zijn gevallen.
Ik ben geen aansteller.
Nu nog leren om op te houden dat aan anderen uit te leggen want het heeft geen zin.


Ik ga mooie herinneringen maken.
Totaal geen plannen alleen maar een paar vage ideeen.
Het is daar zo ontzettend mooi.
Lopen op de kliffen.
Lopen op het strand.
en vooral veel kijken en nog eens kijken.
Onze hoofden vullen met mooie beelden en gedachten.
Het is zo leuk spannend allemaal.


Dank jullie wel.





woensdag 29 mei 2019

controle

Dit was in Baden Bertrich de ingang van de meditatietuin.

Ik keek gisteren naar nieuw programma van Beau omdat ik op het laatste moment hoorde dat het over veteranen ging met PTSS.
Even kijken dacht ik  maar ik keek het programma helemaal.

Ik heb PTSS.
Dat is door verschillende psychiaters en psychologen vastgesteld.
Ik wilde er eigenlijk nooit aan.
Je denkt dan toch altijd aan mensen die inderdaad in oorlogslanden zijn geweest?
Toch was het zo herkenbaar de symptomen.
Dat constant aan staan, alles zien en horen, altijd vlakbij een uitgang willen zitten.
Daardoor altijd maar moe.
en de rest.

Ik word steeds overgevoeliger voor geluiden.
Ik verdraag het geluid van de afzuigkap niet eens.
Zat ik laatst bij de kapper voor een lange zit en de muziek deed gewoon letterlijk pijn aan mijn lijf.
Ik vroeg of het zachter kon.
Dat deden ze.
Restaurants, winkels, het wordt steeds moeilijker.
Ik zie en hoor alles en heb overal een mening over.

Die paar dagen in Duitsland was ook al zoiets.
En omdat ik de taal niet spreek maakt dat het nog moeilijker.
Ik stond constant aan.
Pas toen we de natuur indoken voelde ik hoe ik veranderde.
Ik kan als ik aan een bepaald moment denk die we daar hadden nog de tranen in de ogen krijgen omdat we zoiets moois gezien hebben.

Zomaar totaal onverwachts een waterval. 
Klein maar voor mij genoeg om mij zo te verwonderen.
Het was er zo mooi en zo vreedzaam
Zo groen.

ALLES onder controle willen houden, hoe doe je dat?
Ik snap nu ook waarom ik zo gek word als er iemand onverwachts aan de deur staat.
Ik snap het ook niet want degenen tegen wie ik het vaakst gezegd heb; doe dat niet stuur een appje van te voren, zijn degene die het juist altijd doen.

Zelfs de TV wil ik onder controle houden.
Ik zal NOOIT de afstand bediening afgeven want ik moet kunnen  uitzetten of andere zender opzetten als er iets komt waar ik niet tegen kan.

Bij harde geluiden door bijv. een dichtslaande deur in huis gil ik het uit.
Ik schrik me wezenloos als ik mr. X niet hoor binnenkomen.
Wat dat betreft hebben we de verkeerde hond want die blaft zelden. ;-)

Enfin een hele rits van dingen waar ik last van heb en waar de X natuurlijk ook last van heeft.
Zo kan ik best in paniek raken als we ergens naartoe gaan en ik in mijn hoofd de route heb en hij daarvan afwijkt of ergens opeens gaat tanken.
Ik ga er wel veel beter mee om en hij probeert er rekening mee te houden maar ja, dat heeft ook een grens.
Gaan we ergens naartoe vraag ik als we wegrijden; waar ga je parkeren?
Weet ik veel zegt hij dan geergerd, dat zie ik dan wel weer.
Nou meestal heb ik het al in mijn hoofd en zeker als we ergens heen gaan waar we nog nooit geweest zijn heb ik het al lang op internet opgezocht.

Nou ja aan dat soort dingen dacht ik dus allemaal gisteren na dat programma.
Ik heb dus PTSS.
Ik ben nooit naar een oorlogsland geweest maar leefde in een oorlogsgebied door mijn vader.
Zo voelde dat.
Altijd maar alert, angstig en o zo ontzettend kwaad.


Goed terug naar het gewone leven.
De zon schijnt.
Schreef ik gisteren dat de koffie zuur was, besefte ik later dat het bitter moest zijn, vandaag smaakt het weer goed.
Natuurlijk zag ik meisjemetderodeharen en ik zag een ander mens.
Ze was zeer ontspannen en klaar voor wat er op haar pad ging komen.
Ze gaat er weer voor.
Op dit moment weet ze nog niets over de chemo, hoe lang, hoe vaak, hoe zwaar.
De vorige keer was iedere keer 3 dagen in het ziekenhuis en ze gaat er van uit dat dat niet meer hoeft.
Doordat zij zich zo voelt kon ik mijn gevoel ook loslaten.
Ik voelde mij schuldig om op vakantie te gaan maar kan er niet onderuit want ja ik heb ook rekening te houden met mijn man en trouwens zij wil helemaal niet dat ik dat doe.
Zou ze vreselijk vinden.
En het heeft totaal geen nut.
Ze heeft haar man, haar gezin en haar zussen en ik moet mezelf niet belangrijker denken dan ik ben.

Het is de laatste werkdag van mr. X
Wat zal hij blij zijn als het 17.30 is.
Twee en halve week vakantie.
De weervoorspellingen voor Normandiƫ zijn erg goed.
Ik kan niet wachten om dat prachtige landschap weer te zien.
Die zee en die rotsen dames, je weet niet wat je meemaakt.
Ik hoop zo dat ik weer zeehonden zal zien.
Iedereen ziet altijd maar overal zeehonden maar ik nooit.
Tot een paar jaar geleden en dat was geweldig.
Ik hoef er geen tientallen te zien, 2 is genoeg.

We gaan weer mooie herinneringen maken.

Zaterdag gaan we weg.
Niet om 10 over 6 of 5 over maar om 6 uur.
Controle he.
Daarna laat ik het los.




dinsdag 28 mei 2019

de koffie is zuur

Het vat zit al vol met regenwater.
Gek dat je daar blij van kan worden en meteen wil uitproberen hoe makkelijk het is.
Het ruikt wel naar wijn, dat dan weer wel.

Het ging natuurlijk best wel lang niet zo goed in mijn hoofd.
De laatste weken ben ik er weer en kan ik gewoon weer genieten.
Ik zag eerst vol angst de vakantie naar Frankrijk dichterbij komen maar opeens ging die knop ook om.
Trots en blij op mezelf.
Het was hard werken.

Maar zo eenvoudig is het leven niet.
Gisteren een fijne dag in huis en in de middag liep ik naar meisjemetderodeharen.
We hadden zaterdag al uitgebreid bij gekletst maar ze zou de uitslag van het bloedonderzoek krijgen en ik ging er gewoon vanuit dat het WEER goed zou zijn.

Dat werd dus even anders.
Het is slecht.
Heel slecht.
Ze moet zo snel mogelijk weer aan de chemo.
Eerst een scan volgende week.
Zaterdag was ze al zo bang, dat is ze iedere keer maar deze keer komt de grote angst uit.
Haar man zag het ook niet aankomen.
Totaal niet.

Het is zo fijn dat we zo close zijn en zo goed met elkaar kunnen praten.
Ze knapte weer een beetje op.
We hebben zelfs even geroddeld, ze liet me het schilderij zien dat ze voor mij aan het maken is en showde de jurk die ze net gemaakt heeft.

Ik dacht eraan om niet op vakantie te gaan maar dat wil ze niet.
Ook haar man en zoon wilden hun vakantie annuleren maar daar is geen sprake van.
Dan voelt ze zich alleen maar schuldig als we dat zouden doen.

Toen ik mijn X het verhaal vertelde zat hij er verslagen wij.
Hij en zij zijn gek op elkaar.
En hij maakt zich ook zorgen om mij.
Hij weet hoe dierbaar ze mij is.
Een leven zonder haar is ondenkbaar.

Volgende week horen we meer.
Dan zitten wij in Frankrijk.
 Op een prachtige plek.
Ik ga er nog steeds vanuit dat er een kans is dat het meevalt.
Toch?
Ze kunnen ons toch niet zomaar iemand ontnemen die ons zo dierbaar is?
Ze wil nog zo graag maar ze is zo moe en heeft zoveel pijn.

Waarom smaakt de koffie vanmorgen toch zo zurig?

zaterdag 25 mei 2019

geld

slaapbank.

Het ene is nog niet voorbij of het andere komt eraan.
Ik lag toch wakker dus ging ik nadenken over wat dat mij/ons allemaal gekost heeft.
Kerst net voorbij dan komen de paaseieren en Valentijnsdag.
Wat geven wij uit voor:
Valentijnsdag; 0 euro
Mijn verjaardag; 200 euro
Pasen; 0 euro
Moederdag; 10 euro bos bloemen voor op het graf
Vaderdag; vast ook bloemen voor op het graf
Nu beginnen ze ook een feestje te maken van de maand dat je je vakantiegeld krijgt door je te lokken met allerlei kortingen wat huishoudelijke apparaten betreft.
Best slim.
Alleen wij trappen er niet in.
Er zal ook wel weer een Black Friday op komst zijn.
Volgende maand ook verjaardag van Lief.
Cadeau heb ik al gegeven 150 euro.
Komt nog een lunch bij ons in de tuin voor zijn familie bij.

Mijn X nam zich voor om een bepaald bedrag de sparen dit jaar en ja hoor, het gaat hartstikke goed.
App op zijn telefoon om zijn uitgaven bij te houden werkt perfect voor hem.
Ik deed het al maar hij nu ook, over alles nadenken wat je uitgeeft.

Nu geven wij best geld uit aan hier en daar een lunch, dinertje, terrasje, uitstapjes, maar dat beslissen wij zelf en niet de opgelegde feestdagen.

Bij alles wat hier nu stuk is gegaan vergat ik de boot van mijn X te vermelden.
Dat gaat ons vrienden kosten zei ik op een verjaardag.
Ja zei de gastheer die vaak naar mijn kapitein te vinden is als het mooi weer is, daar kun je wel vanuit gaan.
Gelukkig bleek het na lang nadenken iets kleins te zijn, X kocht het voor 12,50 en zette het erop en ik kreeg gisteren foto's toegestuurd vanaf het water.
pffff. probleem minder.
Mijn auto is zo oud en  het zo zat dat ze niet door de volgende keuring (augustus) gaat komen, dus we geven er geen cent meer aan uit.
Dus bedankt voor de goede tip maar ze gaat eruit.
X is nu op pad om auto's te bekijken.
Wat voor auto moet het zijn en wat voor kleur vroeg hij.
Maakt niet uit zei ik, goedkoop en klein.
Ik hoef op niemand indruk te maken te maken volgens mij.
Dit is toch zo heerlijk van ouder zijn he.
Al heb ik nooit echt gekeken naar wat anderen hadden.
Nu moet ik wel met schaamte toegeven dat de X die in goede en mooie auto's rijdt (van de zaak)  ik nu niet bepaald spuug op de luxe van goede stoelen en airco.
Zou zomaar in een ander leven een prinses geweest kunnen zijn.

Nou ja hoe meer je bezit, hoorde ik O.prah W.infrey ooit zeggen hoe meer zorgen je hebt.
Tja en wie kan het beter weten dan zij.








vrijdag 24 mei 2019

voortuin en de auto



We hebben het geluk dat we ook best een ruime voortuin hebben die ook nog eens goed beschut is.
Sinds een paar dagen hebben we dan eindelijk onze olijfboom (foto 1)
Hij moet nog een goede pot krijgen en de juiste plek.
Mr. X wilde heel graag een wijnvat en die kreeg hij dus alvast voor zijn verjaardag.
We gebruiken het als regenton.


Ik vertelde al dat er van alles stuk ging hier.
Gisteren parkeerde ik de auto en opeens knalde de zijruit met veel herrie eruit.
De X had al gezegd dat elke euro die we aan de auto zouden spenderen zonde zou zijn dus heb ik nu eigenlijk geen auto meer.
Ik ga niet zonder ruit rijden.
Na onze vakantie gaan we op zoek naar een andere.
Als het aan hem ligt is het al dit weekend voor elkaar maar ik heb geen zin in stress.
Al was er wel vlakbij dezelfde auto maar dan in het geel.
Dus misschien...….

Ik wil vooral geen grotere beslissingen nemen of dingen doen die spanning opleveren de komende tijd.
Ik ben al lang blij dat ik niet onwijs gestrest raakte dat ik nu geen auto meer heb.
Ik ga vandaag op de fiets naar mijn afspraak.
Arme fiets, die zal wel onder het stof liggen.
Ik hou niet van fietsen, ik loop liever maar dat is bijna een uur lopen.
Maar wie weet.
Op zich een mooie wandeling.
Ik ga lunchen met mooieschoonzus.
Vanavond filmavond bij vriendin I.

Daar was ik gisteren ook al want ik wilde perse weten hoe zij de Mantra avond had ervaren.
Gelukkig hetzelfde als ik.
Zij doet al jaren dit soort dingen vandaar dat ik haar mening belangrijk vond.

Het weekend verder geen afspraken.
Voor zondag een vage afspraak maar ga zo afzeggen en verzetten na mijn vakantie.
Mr. X heeft een brommertocht waar hij zich zeer op verheugd.
Allemaal van die oude heren die een brommer hebben van het merk van toen ze jong waren.
En genieten dat ze doen.
Leuk toch voor die oudjes.
(hij is 2 jaar ouder dan ik)

Ik heb het idee dat ik mezelf weer op de rit heb.
Of hoe zeg je dat.?
Ik voel veel meer en dan vooral positief en heb er ook zin in.
Heb zin om schoonzus weer te spreken.

En jullie nog wilde plannen voor het weekend?
Soms is het leven best wel leuk

donderdag 23 mei 2019

de tuin, dieren en de duivel

 Ik heb een bankje "verstopt" tussen het groen.
 Zie je onze vijgenboom? 4 jaar geleden was hij 50 cm en nu kunnen we er vijgen van eten.
Klein stukje Sofie. Ik heb dat altijd gehad met mijn honden. Maakte ik een foto zat er altijd een stukje hond op zonder dat je het gemerkt hebt.
Je ziet ook stukje van de kleine vijver.

 Hier zie je over de schutting het huis van meisjemetderodeharen, zo vlakbij woont ze

 Sofie op ons ontbijtplekje
Dit is zo schattig. Kip in huis, de serre, ligt gewoon lekker te pitten.
Het is zo een fijn gevoel dat dieren zich zo kunnen ontspannen in mijn nabijheid.
Ze heeft haar oogjes dicht.


Tja dieren en ik.
Omdat ik bijna altijd veel stress heb ontwijken dieren mij regelmatig.
Als we in de weilanden van Zuid-Limburg lopen en even stilstaan dan gaan de koeien altijd naar mr. X toe.
Snuffelen in het haar of een likkie hier of daar.
Haha. Ik heb er verschillende foto's van, dat is dan het voordeel.
Arme X zit niet op een lik van een koe te wachten.
Ik wel.
Ik word rustig van ze en na een tijdje komen ze ook naar mij.

Van de zomer waren we in een park met o.a. ezels die heerlijk lagen te zonnen en verschillende mensen om hen heen die ze konden aaien.
Zodra ik door mijn knieen zakte en ze aanraakten stonden ze snel op en liepen ze weg.
Het is geen toeval het is iets wat steeds gebeurt.
Eerst moet ik ontspannen en dan pas aanraken.

Je leest regelmatig over allerlei onderzoeken die ze doen met dieren maar dan denk ik, dat wist ik als kind al.
Of beter gezegd dat voelde ik als kind al.
Laatst stond er in de krant dat slapen met je hond of kat zeer gezond was.
Hadden ze onderzocht.
Hoeveel kost zo een onderzoek eigenlijk?
In het weekend slaapt Sofie bij ons in bed.
Ik slaap dan sneller in en ontspan beter.
In het begin likte ze mij wakker als ik een nachtmerrie had maar dat heeft ze nu opgegeven.
Als ik nu wakker word ligt madam gewoon tussen ons in op haar rug en weet ze dat ik haar meteen op haar buik ga aaien.
Regelmatig ligt daar de hand van het baasje al.
Haha.
Als je eens wist hoe de X NIETS maar dan ook NIETS met dieren had en hoe hij nu met Sofie omgaat dan herken je hem niet.
Zo zou ik NOOIT zonder haar op vakantie gaan maar hij ook niet meer.


Gisteren was een heerlijke stille dag in tuin en huis.
Het was weer even nodig.
Vanavond hoop ik naar Yoga te gaan maar dat houdt in dat ik niet al te veel indrukken mag krijgen.
Dus niet leuk gaan winkelen of zo of afspreken met een vriendin.
Of t moet meisjemetderodeharen zijn.
en daartussen moeten zeker een paar uur stilte zitten.
Ga ik niet naar Yoga dan ga ik maandagmorgen.
Ik wil het gewoon heel graag voordat ik op vakantie ga.

Gisteren op YouTube een paar filmpjes gekeken van waar we naar toe gaan.
Ik heb best stress en wat angst maar als ik het prachtige landschap zie (Poldark-achtig) verdwijnen alle twijfels.
Jeetje wat mooi daar.
We kennen het landschap wel maar niet de plek waar we naartoe gaan.
De zee is daar zo mooi.
Echt de middellandse zee valt daarbij in het niet.
En Nee, je hoeft niet 5 uur of langer in een vliegtuig te zitten, nee joh, 6 uur in de auto.
Ja maar wat als we alleen maar regen hebben, fluistert het duiveltje in mijn oor.
Rot op rotduivel ga iemand anders gek maken.
Hij weet dat ik nogal makkelijk gek te maken ben.
en moet je niet alvast je koffer gaan pakken, zegt hij vals, straks vergeet je weer van alles.
Duivel is regelmatig de baas.
Nu niet.
Daar baalt hij van.
Als ik angst voel ga ik gewoon filmpje kijken van de plek waar we heengaan of de foto's bekijken van ons huis daar.
Hij voelt dat hij niet zo sterk staat deze keer.
Vindt ie niet leuk maar hij weet wanneer hij de macht verliest.
en hij wil zeker niet dat ik naar yoga ga want daardoor voel ik mij nog beter en sterker.

Hebben jullie ook zo een duiveltje?


Petra; het is definitief gesloten, volgens vriendin grond verkocht aan de gemeente.
Jammer he.

Meneer; wat leuk dat er ook een man al een tijdje leest hier. Had ik niet verwacht.



woensdag 22 mei 2019

het wordt een fijne dag








Onze wandeling in Schoorl.
Je kan niet zeggen dat het eentonig was.
Ben blij dat het mij lukte die 10 km vooral om dat grootste gedeelte over zand ging wat t extra zwaar maakte.
Behoorlijk last gehad van spierpijn in de kuiten.
Wilde even testen of ik t aan kon al twijfelde ik niet echt.
Duurde alleen langer dan ik dacht.
Wij lopen geen 5 km in een uur.
Of het moet heel saai zijn dan lukt het me vast wel.


Gisteren drukke dag met kapper bezoek van anderhalve uur en daarna allerlei winkels af voor de boodschappen.
Ik was gelijk bekaf.
En dan doen mijn hersenen ook niet meer echt wat ik wil.
Kon mij vreselijk verheugen op vandaag: een stilte dag.
Kan ik mijn dieren en planten verzorgen.

Er is een L.idl geopend in dorp naar de onze (zelfde gemeente)
Ik was er nooit in ƩƩn geweest.
Tot gisteren dus.
Ze staan goed bekend om hun groenten.
Weten jullie ook of het goedkoper is dan de AH?
Ik kocht in ieder geval allerlei .
En Aardbeien en die zijn oh zo heerlijk en mooi.
De kleur, de geur, de vorm.
Ik eet iedere dag 2 a 3 aardbeien, het hele jaar door.
s"Morgens op mijn boterhammen.
Vanmorgen was het dus extra feestje.

Hey, daar hebben we Kip met haar lieve geluidjes.
Aardbeien, koffie, Kip.
Ik voel me helemaal blij.
Oh en mijn haar is weer mooi.

Ik heb even advies nodig.
Over TV.
Ik kijk graag TV maar er is de laatste tijd, echt zo goed als niets te zien.
Ik kijk alleen op zondagavond op npo 3 de serie Morten.
Nu wil ik lid worden van N.etflix of V.ideoland maar heb totaal geen verstand van.
Met mijn kapster, een jonge meid van in de 20, besprak ik mijn "probleem"
Ja daar zijn kapsters voor he?
Ik vroeg wat beter bij mij zou passen maar ja ze noemde allemaal dingen op waarvan ik dacht; o neeeeee
Logisch natuurlijk gezien leeftijd verschil.
Dus mijn vraag aan jullie; wat is beter?
Ik hou van Engelse series en van Nederlandse.
Ook wat films betreft.
Ik hou van kostuumdrama, waargebeurde verhalen, arthouse
Franse dingen natuurlijk ook maar heeft niet mijn voorkeur/
Detectives niet net als Deense series.
Ik hou zo niet van de Deense taal.

Op dit moment lig ik iedere avond in bed P.oldark  te kijken (DVD) maar tot mijn schrik zal dat op gegeven moment ook klaar zijn.
Hoeveel ellende kan een mens hebben he? de familie P. bedoel ik dan hoor.
Oh het is zo een mooie serie.

Verder zie ik onze vakantie steeds dichterbij komen.
1 juni.
Mr. X wil een dag eerder weg maar er is geen hotel meer te krijgen .
Nou ja wel heel slecht of heel duur.
Dus we houden het op die 1 juni.
600 km.
Voor de meesten een kippeneindje voor mij toch even anders.
Ik wil dolgraag weer mooi dingen zien en mooie herinneringen maken maar weet ook hoe verloren ik mij kan voelen zo "ver" van huis.
Had het in Duitsland al maar volgens meisjemetderodeharen kon het best komen doordat ik geen Duits praat of versta.
We gaan nu naar Normandiƫ dus dat probleem heb ik gelukkig niet.
Ik hoop dat zij gelijk heeft maar volgens mij zit er wel een kern van waarheid in.

Maar goed, het is nog niet zo ver.
De zon schijnt nu en ik ga zo de tuin in.
Lekker poeren in de grond en de hokken schoonmaken.



PETRA; jammer dat je gestopt bent met je blog, ga je mooie foto's missen.
Ik heb gekeken voor die theetuin en inderdaad is het gesloten.
Ik heb vriendin ge-appt die daar vlakbij woont en vaak komt om te vragen of het definitief is, als ik antwoord krijg laat ik het je weten.

Andere Petra; Er lezen hier geen mannen mee volgens mij.
Kan mij dat ook goed voorstellen ;-)




maandag 20 mei 2019

maandag


Hebben jullie dat ook dat er periodes zijn dat er van alles stuk gaat of op zijn minst apparaten die niet doen wat ze horen te doen.
De auto, de wasmachine, de huistelefoon,  de gsm, de klok.
Moet ik dan toch mijn huis spiritueel gaan reinigen?
Of gewoon alles vervangen?
Ik baal hier vreselijk van.
Dingen moeten het gewoon doen.
En waar ik nog meer van baal is dat ik nieuw moet kopen.
GSM is nog geen 2 jaar oud, ik vertik het om hem al te vervangen.
Oh ik kwam erop omdat ik foto's op mijn computer wilde zetten en dat NIET lukt.
Ook stuk of bijna in ieder geval dat apparaatje waar je dat mee doen.
Weet niet hoe het heet.
Ook al zoiets mijn hersenen doen ook al lang niet meer wat ik wil.

Goed ik wilde jullie foto's laten zien van mijn wandeling gisteren maar dat gaat vandaag niet gebeuren.

We hebben gisteren 10 km gelopen in de duinen van Schoorl.
Sofie mee.
Zij doet het gelukkig wel goed.
Ik dacht 10 km is 2 uur lopen, toch?
Nou ja dat werden er 3 en half en het meeste over zand en dat is extra vermoeiend maar we hebben genoten.
Ik ga niet schrijven dat het prachtige landschappen waren want ja, sorry ik vind NL niet prachtig, maar mooi was het wel.
En afwisselend.
De terugweg, na een pauze op het strand, ging vooral door bossen en ook daar was het zo mooi en rook het heerlijk.
Het was fijn met elkaar en ik was trots op mezelf.
Thuis kon ik geen boe of bah zeggen maar dat was thuis en dan mag het.

Ik slaap de laatste weken, behalve als ik naar Mantra zingen ben geweest (1 keer dus haha) best goed.
Regelmatig een paar uur achter elkaar en dat uren wakker  liggen is ook al lang geleden.
Zou het toch nog goed komen?
Als het zo zou kunnen blijven zou ik o zo blij zijn.

Afgelopen week en volgens mij de dagen ervoor al, heb ik mezelf weer gedwongen om met anderen af te spreken en meer dingen te gaan doen.
Zoals gisteren dus de wandeling met mijn 2 liefsten.
We wandelen wel maar altijd in bijv. het Amsterdamse bos en echt daar ken ik elk paadje en elke bijzondere boom.
Zo een totaal andere wandeling is dan zo bijzonder.
Ik hou zo van het vertrouwde omdat dat zo veilig voelt en dit was juist zo leuk om te doen en stond al zeker 10 jaar op ons verlanglijstje om in Schoorl te gaan wandelen.
Mocht het op jouw lijstje staan, doen hoor is heel gaaf.
en gewoon de blauwe route volgen of een van de vele anderen.
Wij gaan zeker terug.

Oh ik had het over de laatste tijd.
Ik denk altijd als ik me niet goed voel dat ik juist rustiger aan moet doen maar volgens mij is dat juist de fout die ik iedere keer maak.
Mijn wereld zo klein mogelijk maken maakt mij juist nog somberder.

Ik maakte de afgelopen 10 dagen weer van alles mee, sprak leuke vriendinnen, deed aan mantra zingen (knipoog), was eindelijk naar de bioscoop en hoe meer ik deed hoe meer leuke ideetjes er kwamen boven borrelen.
Zo verzon ik gisteren (liep er wel een tijdje mee) om met de schoonfamilie de verjaardag van mijn X te vieren volgende maand met een lunch in de tuin.
Alleen met hen want we komen zelden bij elkaar en ik weet dat mijn X dat leuk vindt om dat wel te doen dus laten we het goede voorbeeld geven.
Datum geprikt en het gaat gebeuren.
Kan ik me tenminste niet meer terugtrekken.

Het zware depressieve gevoel is weg.
Angst voel ik nog wel maar eigenlijk is dat nooit anders.
We gaan zeer binnenkort op vakantie naar FRankrijk
en is zie natuurlijk overal OURS (beren) op de weg.
Ik probeer ze kleiner te maken, zodat het gewoon kleine schattige beertjes worden en het lukt wel.
Ik mag van mijzelf ook niet NU al mijn koffer enz gaan pakken.
Dan zit ik tot dan, 1 juni, me suf te piekeren of ik niets vergeet en of er wel genoeg truien of juist zomerdingen in die koffer zitten.
En wat als het regent?
En wat als ik depressief ben?
Of angstig?

Nee dames dat gaan we niet doen.
Zorgen dat ik tot dan NOOIT 2 dagen achter elkaar hier thuis ben omdat dat o zo lekker is en ik moet rusten voor de vakantie, NEE, gewoon van alles doen.


Enfin dames het was een fijn weekend.
Dat van jullie ook?
Heb je net als ik echt gegaan wat je zelf wilde of zat er weer een verjaardag of iets anders tussen?


   

zaterdag 18 mei 2019

de rouwkaart


Ik kreeg gisteren (via FB) een persoonlijk bericht van een van mijn schoonzussen uit een ver verleden dat mijn andere schoonpapa is overleden.
Het is 22 jaar geleden dat ik uit deze familie stapte maar ben hen altijd pa en ma blijven noemen.
De laatste jaren, sinds ik hier woon had ik geen contact met hen.
Wel met die schoonzus en zwager.
Hij was 95 jaar en ik weet nog hoe bang mijn ex was om zijn vader op jonge leeftijd te verliezen omdat hij het aan zijn hart had.
Wat werkelijk een schrok teweeg bracht was dat ik las dat hun 2e  dochter , dus zus van mijn ex, ook overleden was.
Van de andere wist ik het maar niet van deze.
O wat erg.
Ik heb daar 20 jaar bij deze familie gehoord en ken ze allemaal goed.
Zo was ook te zien dat de jongste broer gescheiden was van wat toen mijn favoriete schoonzus was.
Wat jammer.
Ze waren zo een mooi stel samen.
Zo knap.
En nog steeds trouwens.

Ik heb even getwijfeld of ik naar de begrafenis zou gaan maar ik doe het niet.
Een begrafenis per week vind ik even genoeg.
maar wat is het confronterend zo een kaart.
Ik was dol op mijn schoonouders.
En mijn arme ex, zijn angst is toch uitgekomen, zijn vader is overleden.
Hij zal een verre reis moeten maken met zijn gezin want ze wonen in Brazilie.
Net als zijn andere broer trouwens.

____________________________

Gisterenavond naar Mantra zingen geweest en HET WAS NIETS VOOR MIJ.
Ik lag vannacht tot 4 uur wakker en heb amper 2 uur geslapen.
Lekker ontspannend dus.
De sfeer was mooi.
Overal kaarsen op de grond, geneeskrachtige stenen, klankschalen, trommels.
We zaten in een kring en in het midden een "bed" waar je kon liggen en waar je toegezongen werd en je met klankschalen werd behandeld.
De muziek was mooi en het zingen was leuk maar op een of andere manier werd ik steeds onrustiger ipv rustiger.
Het liep ook nog eens een uur uit en voor mij is dat zeer onprettig want ik ben nogal van de klok.
Iemand kwam een kwartier te laat binnen en er was op haar gewacht en madam wilde niet zitten in de kring maar liggen, de muziek stond te hard voor haar en voordat ze was geinstalleerd waren we nog een kwartier verder.
Ik vind dat altijd ZEER egoistisch om zo de aandacht op jezelf te richten.
Sommige mensen vinden yoga erg zweverig, had ik nog niets van gemerkt maar door een paar mensen begreep ik opeens waarom ze dat vinden.
Die waren dus heel zweverig.
Er gebeurde van alles bij hen en ik keek zeer verbaasd toe.
Ik zit natuurlijk nog in de kleuterklas van de yoga en zij op het gymnasium zeg maar tenminste zo zag het eruit.
Heb nog een hoop te leren.
Zo vertelde er 2 die zelf een  trom gemaakt hadden van damherthuid dat ze eerst contact hadden gemaakt met het dode beest .
Kijk dan ga ik grappen bedenken als, zou je ook met mijn leren schoen contact willen maken of het beest het goed vind dat ik op haar/hem loop.
Er was de dames vertelt dat de herten een natuurlijke dood waren gestorven maar ja dat had het beest hen vast zelf al vertelt.
Ik kon het niet laten om te zeggen; sorry hoor maar dat vertel ik vroeger aan mijn neefje en nichtje toen ze 3 en 5 waren dit geloven jullie zelf toch niet?
Jawel, dat deden ze.
Tja wie ben ik dan he.
Je snapt dat het dus niets voor mij was.
Wel het zingen hoor.

Volgende maand gaan ze op blote voeten dansen op het strand.
Noem mij maar raar maar daar zou ik heel graag bij willen zijn en ik baalde dan ook heel erg dat ik niet kon.
Dansen en blote voeten is echt mijn ding.

Jee, zei mijn X toen ik om 23 uur thuiskwam en vertelde over de avond, vroeger werden vrouwen zoals jullie verbrand.
Haha.

___________________________

Het is mooi weer.
Mijn X. is in "zijn" voortuin bezig en kletst wat met 2 buurmannen.
Zie dat de postbode hem net een nieuwe theatergids aangeeft en daar verheug ik me op.
Het blijft een fijne buurt om te wonen.

Gisteren nog naar vriendin D. gelopen voor koffie en vegetarische lunch.
Ze had een cadeau voor me meegenomen uit haar land IndonesiƩ/
Ze beloofde mij dat ze er voor me zou zijn als ik haar nodig had.
Lief.
Op een of andere manier geloofde ik haar.

We hebben geen afspraken voor het weekend en gaan dus lekker onze eigen gangetje.
Morgen staat er een wandeling van 11 km op de agenda maar als we geen zin hebben of maar 2 km willen lopen is dat ook prima.

nogmaals fijn weekend.





donderdag 16 mei 2019

donderdag





Zondag maakten X en ik weer een prachtige middag mee.

Mijn vriend en geweldige zanger trad op in onze woonplaats.

Samen met de geweldige muzikant ook op het filmpje.

Wat een geweldig stel.

De mensen in de zaal kenden hen beiden niet maar velen hielden het niet droog hoorde ik achteraf van de organisator.

Emotionele middag voor ons beiden.

Natuurlijk dronken we na het concert wat met elkaar en konden we bijpraten.

Wat een heerlijke middag.



Gisteren naar de film dus met meisjemetderodeharen.

Dat ging niet zonder slag of stoot.

Er gingen steeds meer rode lampjes branden in mij auto en het zweet brak mij uit.

Natuurlijk had ik zoals altijd mijn telefoon niet bij me en voor het eerst had ik daar erg spijt van.

We haalde de parkeerplaats vlakbij de bios.

Zij kan bijna niet lopen en dan voel ik me dubbel verantwoordelijk als er iets misgaat.

De auto rook naar verbrand rubber.

We besloten eerst te genieten van de film en daarna wel te zien welke man we zouden bellen met haar telefoon die er trouwens ook opeens mee ophield.

Ik geloof niet dat als ik alleen was geweest is zo angstig was geworden maar in de bios kreeg ik een angstaanval.

Niet een hele lange maar lang genoeg.

pffff.

Goed het zakte de film begon en we hebben  genoten van de film Dumbo.

We zaten met nog 2 mensen in de zaal.

Schattige film .

Ik snap niet dat het pas vanaf 12 jaar was.



We kwamen thuis met veel zenuwen maar het lukte.

We dachten zelf dat we de radiator moesten vullen met water dus met flesjes uit een vuilnisbak en water uit de wc zaten we te kijken onder de motorkap maar vonden niet was we open kregen. haha.

Gelukkig maar want er moest koelvloeistof in.

En ook maar benzine.

Dat regelde mijn X gisteravond en volgens hem kan ik weer rijden.

De auto is al heel oud maar ik hoop dat ze het nog even uithoudt nog een half jaartje of zo al zal ze vast niet meer door de keuring komen.

Mocht er weer iets gebeuren gaat ze toch echt vervangen worden, wil geen gevaar op de weg worden.

Een ontspannende middag was het zeker niet.

Ik ben niet voor het avontuur geboren.



Tot mijn schrik kregen we via de familieapp een uitnodiging voor verjaardag van schoonzusdienooitlacht.

Ik wist natuurlijk dat ze jarig was maar hoopte dat ze het zou vieren als we op vakantie waren.

Ik ga er ABSOLUUT niet heen.

Mr. X vindt mij haatdragend.

Dat mag.

Zelf voel ik het niet zo maar ik zei dat ik niet voor niets geen contact had met mijn eigen familie en dat ik mij niet door zijn familie gek wil laten maken.

We vermijden haar en haar man al tijden en om dan leuk op haar verjaardag te gaan doen: echt NIET.

Zoek het uit met je chagrijnige kop.

Al is ze op haar verjaardag altijd wel vrolijk maar ook die kop hoef ik niet te zien.

Tijdens het regelen van de begrafenis werd mij meteen duidelijk gemaakt dat ik mijn mond moest houden want ik hoorde er niet bij.

Dat schoonvadertje dol op mij was en ik op hem maakt dan geen verschil.

Prima.

Ik wens X heel veel plezier.

En mezelf ook want ik vind het niet erg om op zaterdagavond alleen te zijn zeker als ik de avond er voor een avond met vriendinnen heb gehad.

Lekker rustig zo.



Nou dames, jullie zien dat mijn leven niet altijd over rozen gaat he haha.

maar paardenbloemen zijn ook prachtig.

Vanmiddag ga ik, nou ja dat was de bedoeling maar ik heb nog niets gehoord, de tuin van een buurvrouw onkruidvrij maken.

Ik hou er van en zij vindt het vreselijk.

Ik hoop dat t doorgaat.



Hier thuis moet er ook veel gebeuren en erger nog ik moet boodschappen doen.

Morgen naar vriendin D. Ik heb er zin in en s "avonds Mantra zingen.

Daar ben ik wel heel benieuwd naar.



En in het weekend NIETS.



Maak er iets moois van en ga niet naar verjaardagen waar je echt geen zin in hebt of het moet van een dierbaar iemand zijn dan is het best een ander verhaal.














woensdag 15 mei 2019

film en yoga


Ik heb het gevoel dat het maandag is maar dat is het natuurlijk niet.
Mr. X is weer naar zijn werk.
Wat was hij gisteren een ander persoon dan de dagen er voor.
Zo fijn dat alles achter de rug is.
Er is een bepaalde rust over ons gekomen.

Nou ja rust?
Ik voel me nu niet zo goed maar dat komt omdat ik zo een afspraak heb en ik daardoor stress/angst heb.
Dat voel ik meteen lichamelijk.
Mijn lijf voelt ziek.
Ik weet nooit zeker of het echt is of uit angst.
Ja, totdat ik afspraak afzeg en ik me opeens zo gezond als een vis voel.
Dat duurt geen minuut  en daar is dan de  wonderbaarlijke genezing.

Ik heb een tijdje veel te veel dingen afgehouden omdat ik me steeds zo voelde en nu is het weer tijd om er tegen aan te gaan.
Dus ik ga zo naar de film met meisjemetderodeharen.
Nu denk ik nog; waar ben ik aan begonnen maar ik weet zeker dat het goed zal gaan en dat er in ieder geval door mij gejankt gaat worden om de film.
Dumbo.
zo heet de film.
Moest al jaren geleden om de tekenfilm huilen.

Ik was donderdag naar yoga en voel nog steeds het effect in mijn lijf.
Het eerste uur brachten we in , kleermakerszit?, door met ademhalingsoefeningen, meditatie en
concentratie.
Tweede uur was het lijf uit elkaar trekken zoals ik het noem en dat is ook zo prettig.
Al blijf ik 2en half uur behoorlijk lang vinden hoor.
Dat is nergens zo volgens mij.
Als het allemaal achter de rug is heb je er dus dagen plezier van.
Vrijdagavond ga ik daar weer heen voor Mantra zingen.
Geen flauw idee wat ik er van moet verwachten en al helemaal niet wat het met mij gaat doen maar ik ben heel benieuwd.
Vriendin I. vroeg of ik mee ging en ja daar had ik wel zin in.
I. is binnenkort zelf yogamaster en ik ben benieuwd of ze les gaat geven.
Mijn "juf"van nu heb ik op haar verjaardag leren kennen 12 november en ik had al een paar keer ergens een les genomen en was tot de conclusie gekomen dat yoga NIETS voor mij was.
Toch maar nog een les proberen vooral omdat 3 anderen dat ook wel wilden.
Ik ben de enige die er nog op zit.
De anderen hebben GEEN tijd.
Onzin vind ik altijd die term GEEN TIJD.
Iedereen heeft 24 uur in een dag en je hebt de keuze (voor een grootdeel en meestal) om dat zelf in te vullen.
Waar geef je voorkeur aan..
Let wel ieder moet doen wat hij wil hoor maar GEEN TIJD is best wel onzin als je erover nadenkt.
Of je moet 4 kleine kinderen hebben en een baan o ja en ergens nog een man.
Mijn vriendinnen zijn of ouder of de zelfde leeftijd .
Klinkt allemaal zurig maar zo bedoel ik het niet al vind ik het wel jammer want zou zo graag met hen mijn ervaringen willen delen.
Hoop gezeik weer. ;-)

Goed ik maak dus weer een nieuwe start in het leven.
Maak weer afspraken, hoe eng het ook is en zorg dat ik goed bezig blijf.
Wil weer meer ontspannen door het leven gaan.
Het is uiteindelijk bijna juni, en de afgelopen maanden waren best wel donker al maakte ik ook mooie en bijzondere dingen mee.
Ik geloof dat ik op de goede weg ben.

Verheug jij je op de komende maanden?




dinsdag 14 mei 2019

medailles overal

Mijn ikgenietkip.
Ik vind het zo ontspannend om gewoon te kijken wat zo een beestje allemaal doet.


En toen was het VOORBIJ.
Oef.
Wat een last viel er van onze schouders.
VOORBIJ!!!!!!.
En het was zo ontroerend mooi.
De woorden die zijn kinderen spraken, de foto's/filmpjes.
De kleinkinderen die hun  ouders troosten en het zelf ook moeilijk hadden.
Heel warm allemaal.
Vrienden vanaf de kleuterschool van mr. X en 2 van mijn dierbaarste vriendinnen en mannen die ook vrienden zijn.
De derde vriendin met haar man, ook heel dierbaar waren er vrijdag want ze waren nu met vakantie.
Het was druk.

Ik herinner mij mijn laatste begrafenis, niet zo heel lang geleden en daar waren heel was medailles en lintjes uitgestald van de overledene.
Mijn schoonvader had geen medailles.
De dominee zei het; pa was een eenvoudige man.
Nooit op de voorgrond maar altijd zo behulpzaam en aanwezig als het nodig was.
Je hoorde hem er nooit over.
De "medailles" kreeg hij gisteren door de woorden van zijn kinderen.
Ze bedankten hem voor het warme nest waarin ze waren opgegroeid en de fijne jeugd.
Voor de normen en waarden die ze bijgebracht kregen.
Hoe leuk hij was als opa.
Wat voor "medailles" zou je nog meer willen als mens.

Onze gewone leven kan weer beginnen.
We kunnen nu weer met andere dingen bezig zijn dan de begrafenis.
We zijn weer samen en kunnen zittend in onze tuin erover praten, eraan denken, herinneringen ophalen.
Of niet.
Mr. X is bezig om zijn waterton in de voortuin aan te sluiten.
Ik doe mijn ding in huis en buiten.
Regel het een en ander wat al lang geregeld had moeten worden omdat het mij veel stress geeft maar ik maar blijf uitstellen.
Ik ga foto's uitzoeken van onze dagen in Duitsland want ja mijn boek moet af vóór onze volgende trip over een paar weken.
Ik maak van elke reis een boek met hele verhalen, folders, ansichtkaarten en foto's.
Zo leuk om te doen.

Het is echt onvoorstelbaar, er leek geen einde aan te komen maar het is echt zo ver.
We kunnen weer verder.
Maar wel met een mooi gevoel over de begrafenis en veel mooie herinneringen aan mijn geliefde schoonvader.
We zullen nog vaak om hem glimlachen.

Het wordt NOOIT meer hetzelfde zei gisteren iemand van de verzorging in het Zorgcentrum want natuurlijk waren zij er ook.
We hadden GEEN tafel met medailles maar wat ben ik trots dat hij mijn schoonvader was.

maandag 13 mei 2019

het wordt altijd weer 5 uur


Zal ik t doen of zal ik het laten?
Schrijven over hoe het vandaag is.
Valt er wel iets te schrijven?

De begrafenis is vanmiddag.
We hebben er goed weer bij, dat scheelt toch.
Het wordt emotioneel door de filmpjes/foto's die geprojecteerd gaan worden maar vooral doordat zijn kinderen dingen gaan voorlezen.
Ik las dat van mijn man en het is prachtig.

Het wordt altijd weer 5 uur zei iemand ooit tegen mij en ik zei het vanmorgen tegen hem.
Het helpt mij in ieder geval regelmatig.

Als het aan mij had gelegen was het allemaal al achter de rug en in besloten kring.
Maar het lag niet aan mij.
Ik vind het altijd een beetje onzin om allerlei mensen uit te nodigen die  vadertje al jaren en jaren niet gezien hebben en ons ook niet.
opeens komen ze weer eens tevoorschijn, er zal misschien weer voorgesteld worden om een reunie te organiseren, jaja, en dan zien we/ze elkaar weer bij de volgende begrafenis.
Het gaat vandaag allemaal zoals het hoort.
Ik ben daar nooit zo van, zoals jullie weten.
maar ik doe wel mee.
zoals het hoort.
voor mijn man.

Ik zal troosten en omhelzen.
en mijn man goed in de gaten houden.
er voor hem zijn.
En dat niet omdat het zo hoort maar omdat ik verschrikkelijk veel van hem hou.

Voor mij is mijn geliefde schoonvader al lang weg.
Op het moment dat hij overleed .
Dus voor hem hoef ik het niet te doen.

Straks is het weer 5 uur en dan kan alles beginnen.
Het gewone leven, alles een plekje geven, blij zijn dat schoonvader nu rust heeft en verdriet om het gemis.
Gewoon samen.
zonder te hoeven denken aan anderen en hoe het hoort.


Bedankt blogvriendinnen voor het meeleven.
Dank je wel Citroenvlinder voor je prachtige kaart.
Die gaat in mijn dagboek.
Dank je wel Lot voor je laatste bericht.
Blogvriendinnen zo noem ik jullie in gedachten maar ook als ik het over jullie heb.
Ik dacht gisteren aan verschillende blogvriendinnen voor wie Moederdag echt geen fijne dag is.
Ik dacht aan jullie verdriet.
Jullie horen gewoon bij mijn leven.
en ik zou jullie echt niet kunnen missen hoor.
Dank jullie wel.
Niet alleen voor nu maar voor al die jaren.


zaterdag 11 mei 2019

als je wens uitkomt

Onze ontbijtplek als het warm genoeg is.

Het blijven rare dagen zo tussen het sterven en de begrafenis is.
Het is alsof je niet verder kunt of zo.
Alles is onrustig en er moet van alles gedaan worden.
We kregen gisteren best wat aanloop van vrienden die even snel kwamen condoleren.
Onze dierbare vrienden kwam uitgebreid langs omdat ze niet op de begrafenis kunnen komen en dat was fijn.

Gisteravond even op verjaardagsvisite waar we niet van opknapten.
De hond bepaalde daar de sfeer, zoals gewoonlijk en dat begrijp ik dus echt niet.
Mr. X zei al tegen mij wil je aub niet door de hond heen praten.
Dat viel niet mee want dat beest blafte de hele tijd, at van de tafel, sprong op de bank, plette zoals gewoonlijk de edele delen van de x en nog meer van dit soort grappen.
Hij komt altijd al mijnzijn handen voor zijn kruis binnen maar in een onoplettend moment gebeurde het toch weer.
Hond wordt ook totaal niet gecorrigeerd en mĆØn wat een irritant beest.
Ik heb er wel wat van gezegd maar ach...…..
Opgefokt gingen we tijdig naar huis.
Naar onze eigen hond die nog volmaakter leek.
Ze is niet volmaakt hoor, viel gisteren nog een Duitse herder aan, maar goed voor ons is het de volmaakte hond.

De X is vandaag met broer en zussen de kamer aan het leeghalen van schoonvader.
Hij zag er niet echt tegenop en was blij om weer een stapje verder te komen.

Gisteren hadden mot over een brandnetel.
Het ging zo.
Hij is de 'baas" over de voortuin en ik de baas , zonder aanhalingstekens, over de achtertuin
Er groeit in MIJN tuin een grote brandnetel en heel wat dovenetels.
En in zijn ogen HOORT dat niet.
Dus die moesten eruit.
Ik dacht het niet.
Ze trekken lieveheersbeestjes aan en die wil ik.
Ik geloof niet in onkruid en alles waar bloemetjes in zit maar sowieso blijven staan.
Ik zeg het iedere keer weer, loop je in ene tuincentrum , kun je van alles wat lijk op  'onkruid' kopen maar dan heet het anders en moet je ervoor betalen en dan is het geoorloofd om het in je tuin te hebben.
Volgens de X zal onze tuin binnenkort helemaal overwoekerd zijn door brandnetels.
En hij eindigde met; en de kip schop ik ook nog eens over de schutting.
hahaha.
Dat soort uitspraken past zo niet bij hem dat ik vreselijk moest lachen.
Zag het zo voor me.
Kip is sowieso heel schattig, leuk en gezellig maar ze maakt er ook een puinhoop van.
Is dol op jonge blaadjes en op graven om een stofbad te nemen.
En ja ze legt hier en daar, vooral hier, ook wel eens wat neer en dat is geen ei.
Maar ze maakt van die schattige geluiden zei ik vanmorgen bij het ontbijt, ik koop wel een CD voor je en hang overal boxen in de tuin. was het antwoord.
Tja is wel een oplossing was het niet dat ik niet zonder Kip kan.
Kip is zo gezellig.
Ik NEEM nooit meer een vrouw met huisdieren eindigt de X dan altijd.
De arme schat.

Ik weet nog dat mijn schoonmoeder zomaar af en toe opeens zomaar zonder aanleiding weleens zei;
Jenny DAT was een leuke meid.
Ja mamaletje, zo noemde ik de schoonmoeder maar Jenny was niet bepaald eenkennig hoor.
Niet alleen de X maar ook zijn zwager hadden een intieme relatie met haar gehad.
Ik was dol op mijn schoonmoeder en inderdaad Jenny was echt de perfecte vrouw voor mij X geweest.
Ik weet zeker dat zij geen onkruid of kip in de tuin heeft.
Zij wilde en heeft kinderen, ziet er altijd verzorgd uit, is altijd al heel lief en vriendelijk geweest en nog steeds bij dezelfde man.
Maar ja X koos voor mij he.
Pas op met wat je wenst, zegt een chinees spreekwoord, want soms komt het uit.
Arme mr. X.
Zijn wens is uitgekomen.




vrijdag 10 mei 2019

de grote zwarte hond

Al jaren bij ons in de tuin

De grote zwarte hond.
Volgens mij word zo een depressie aangegeven.
Ik denk wel dat een psych zou zeggen dat ik al een tijd depressief ben maar zelf noem ik het niet zo omdat er ook mooie momenten tussen zitten maar slecht voel ik mij zeker maar vooral dat alles zo hard binnen komt en zo een pijn doet.
En ik heel boosheid en eenzaamheid voel.
Dat niemandhoudvanmij gevoel, je kent t wel.
Of niet en dan bof je.
Ik zit al tijden ergens in opgesloten en ik ken het gevoel maar al te goed maar weet niet waarin ik ben opgesloten of hoe ik eruit moet komen.
Gisteren lukt het een paar keer.

Gisteravond stapte ik in mijn auto en liet de deur even open staan.
Ik had een man gezien met een hele grote zwarte pitbull.
Zo groot zag ik ze nooit.
Hele grote vierkante kop en hij had geen oren.
Ik hou niet van grote honden, totdat ze het tegendeel bewezen hebben of golden retriever of labrador is.
Maar een pitbull?
En dat zo groot en zo zwart.
Ik kijk ook altijd naar de mens erachter.
Ik zag in de ogen van die man iets wat ik goed herkende en wat mij erg tegenstond dus snel in de auto stappen.
De pitbull dacht er anders over.
Die vond mij wel leuk.
Opeens 2 grote poten en een supergrote vierkante kop in mijn auto.
En ik kreeg een lik.
Mijn angst was gelijk weg.

Terwijl ik gelikt en onder gekwijld werd praatte ik met het baasje.
Wat ik in zijn ogen zag waren psychische problemen.
Ik herken die mensen altijd.
Ik zag angst, veel boosheid en onrust.
Vol liefde praatte hij over zijn hond en tussendoor over zijn hekel aan de mensheid.
een man die gewond was.

De ontmoeting met de hond bleef mij de hele avond bij.
Voor een ander een klein incident voor mij een hele bijzondere ontmoeting.

Mijn kwijl en afdrukken van grote poten op mijn dure yoga outfit (niet eens 15 euro) reed ik naar yoga waar ik als gewoonlijk weer een aparte avond meemaakte.
Wel 2 en half uur lang.
Zou van mij met korter mogen maar heerlijk is het wel.

De dag was toch al goed begonnen toen bleek dat EINDELIJK de zon scheen.
Jeetje wat had ik die even nodig zeg en ik voelde mij totaal anders.
Ook de tuin was meteen anders.
We ontbeten smaen X en ik en gingen daarna via binnen weggetjes  een houten wijnvat kopen om als regenton de gebruiken in de voortuin.
Achter hebben wij de put.
om water op te vangen.
We zijn goed geslaagd.
Op de terugweg ergens buiten aan het water geluncht.
Het was zo fijn om mijn man weer even voor mezelf te hebben want die heb ik in de afgelopen dagen amper gezien en als hij thuis was zat hij met zijn gedachten bij de begrafenis of aan de telefoon.

Meteen de afspraken waar ik "misschien" op gezegd had , en ik heb de schurft aan mensen die altijd maar "misschien" zeggen, zeg JA of NEE met " misschien" kan ik niets,  omgezet in JA, ik kom.
Vanavond even naar vrienden toe voor een verjaardag.
Een filmavond over 2 weken.
Een lunch met l"enfant Terrible van mijn vriendin.
en een koffie afspraak met weer andere vriendin die hier op loopafstand woont.

Wordt tijd dat ik weer NORMAAL ga doen toch.
Over 3 weken gaan we op vakantie en dan is het wel de bedoeling dat ik me beter voel dan de laatste tijd.
Met thuisblijven en lekker iedereen stom vinden lukt het dus niet.

De zon komt weer terug.
Het gaat best goed met mijn Lief.
Mijn tuin en iedereen zijn tuin staan er prachtig bij.

Ga zo even wandelen.
Ik hoop dat ik de grote zwarte hond tegenkom.


fijn weekend.






woensdag 8 mei 2019

waar is de zon


Is er ergens nog goed nieuws?
Bijvoorbeeld dat Sylvie M. celulitus heeft   of haaruitval?
Of dat er ergens een hertje is gered?

Ligt het aan mij of is het alleen maar ellende.
Wat zou het mooi zijn als de zieke blogsters opeens genezen verklaard werden.
Of dat de familieruzies werden bijgelegd.
Of dat er een heel veel geld won en geen zorgen meer had op dat gebied.

Ik zou vandaag naar de film gaan met meisjemetderodeharen maar ze voelt zich niet goed.
Gisteren al.
Meteen bij haar de paniek dat de kanker weer aan het groeien is.
Is het dan niet bijzonder dat ze toch altijd tijd heeft voor mijn verhalen?

Mijn arme wees is vanmorgen weer eens gaan sporten en daarna meteen zijn auto gaan wassen in de wasserette.
Lekker belangrijk die auto maar heel begrijpelijk dat bezig willen blijven.
Misschien kunnen we vanmiddag gaan wandelen of zo.
Daar knapt een mens altijd van op.
Hij gaat voorlopig niet werken.
Mooieschoonzus wel appte ze mij net.
Ze zit in de zorg en ze knapt er van op.
Haar moet je echt vastbinden wil je dat ze thuis blijft vanwege rouw of ziekte.
Als ze vrij is vindt ze het heerlijk om thuis te zijn maar anders niet.
Daar heb je een goeie aan als werkgever.
Ze heeft samen met X werkelijk een prachtig bloemstuk uitgezocht voor op de kist.
Schoonvader was gek op tuinieren, zij ook, en hebben iets gevonden helemaal in zijn stijl.

Ik wacht op een beetje zonnetje zodat we buiten kunnen zitten en ik in de aarde kan poeren samen met Kip.
Gisteren, of was het alweer eergisteren, lag ze zo heerlijk hier op de vloer de pitten.
Zo knus is dat.

Goed mochten jullie ergens goed nieuws lezen laat het mij weten.

En ja Loes je hebt gelijk, het is zo fijn om blogvriendinnen te hebben.
Dank jullie wel voor jullie reacties.
En Citroentje wat ben je toch een attente lieverd.

Ik heb misschien iets verzonnen om mijn X af te leiden.
Hij is volgende maand jarig en wil graag zo een wijnvat in de voortuin om als waterton te gebruiken.
Voor willen we graag een Zuid-Franse sfeer creeeren en ja wat past er beter dan zo een wijnvat.
Er is al lavendel en vijgenboom en binnenkort olijfboom.
Ik heb een adres dichtbij gevonden dit heeeeeel veel van die vaten heeft.
Misschien wil hij vandaag of morgen al zijn cadeau uitzoeken/halen.

Fijne dag allemala.
Nog een paar dagen en dan komt er weer een zonnetje.

dinsdag 7 mei 2019

maandag is de begrafenis

Dol op madeliefjes.


Wij sliepen slecht.
We waren zo onrustig voor alles wat nog ging komen en waarvan we niet weten hoe dat zou verlopen.
Onze pap (mijn schoonvader) sliep goed en diep met behulp van van alles.
Iets van 6 maal de dosis die hij zondag kreeg.
Jongste schoonzus had daar geslapen en stuurde o zo vroeg dat bericht.
Wij weer wakker van de piep van groepsapp.

Mt. X was net op zijn werk toen hij mij belde en er was paniek.
Hij was onderweg naar zijn vader.
Tien minuten later was het over.
Pa stierf in het bijzijn van zijn 5 kinderen.
Laten we erin geloven dat hij op hen gewacht heeft om te gaan.
Dat heeft iets moois.

Ik was er niet eens een half uur later en toen zag hij er al zo anders uit.
Zo dood.
Dikke tranen overal.
Het is een goed team die vijf .

Wat mij het meeste ontroerde was dat de verpleging in tranen was.
Mooieschoonzus was er een aan het troosten terwijl ze door haar tranen heen snikte dat ze zo graag zo een vader had gehad. (die verpleegster he)
Een stagiaire, een puppy van een jaar of zeventien condoleerde ons met dikke tranen in haar ogen.
Weer iemand anders vertelde hoe gek ze allemaal op hem waren, dat hij zo bijzonder was en dat ze hem zo gingen missen.
En ik trots man.
Die man was toch maar mijn schoonvader.
Ik heb  hem in die 16 jaar maar 1 keer chagrijnig gezien.
Dat was toen mr. X en ik hem vertelde dat hij moest verhuizen van een inleunwoning naar de woning waar hij nu woonde.
De eerste en laatste keer ook dat ik hem een heel stout woord hoorde zeggen.

Alles moet nog tot ons doordringen geloof ik.
Mijn X en ik beseffen het nog niet zo.
Ik kwam alleen thuis en ging snel naar meisjemetderodeharen om mijn verhaal te doen.
Het is zo ongelofelijk lekker om mijn frustratie er bij haar uit te gooien.
Ook een paar stoute woorden gebruikt.
Zij is  op mijn X na de enige die echt naar mij luistert.
Ik vertelde haar over hoe egoistisch ik was geweest maar zij vertelde mij dat zij dat ook had gehad tijdens het sterven van haar ouders en dat het helemaal niet zo raar was als ik zelf dacht.
Dat gaf opluchting.

Toen de begrafenisondernemer kwam werd duidelijk door de oudste broer gezegd tegen mijn zwager, ook koude kant, dat het de bedoeling was dat alleen de kinderen daarbij zouden zijn.
Even schrok ik maar zei; ik ga mee want ik ben hier voor mijn vent.
Dit ga ik dus mr. X niet mee lastig vallen maar kon dat dus lekker kwijt bij mijn vriendin.
De vrouw van die oudste broer heeft de afgelopen jaren 3 dagen in de week de benen uit haar lijf gelopen voor mijn schoonvader maar nu was ze dus NIET nodig en bleef netjes op haar plek.
Ik ben niet zo gehoorzaam.

Mr. X is nu bij mooieschoonzus om kaarten te schrijven.
Hij is bekaf.
Nou ja dat zijn ze alle 5 natuurlijk.

Mijn lieve schoonvader is er dus niet meer.
Het zal heel raar zijn.
Gelukkig heb ik zijn zoon nog die heel veel van zijn goede kwaliteiten heeft overgenomen.


Dank jullie wel voor al die lieve reacties op mijn vorige blogje.
Maandag is de begrafenis.

maandag 6 mei 2019

Viel niet mee.


Eerst even van mij afschrijven, helpt vast om de dag weer te beginnen.

Het waren zware dagen.
Daarbij zal ik tegen ieder zeggen dat ik niets doe aan dodenherdenking en zo maar dat is gelogen.
Alleen al de titel van de films zien in de TV gids maakt dat ik me niet goed voel.
Ik kijk ze nooit.
De laatste is van jaren geleden.
De jongen in de gestreepte pyjama.
Heeft zo een indruk gemaakt dat ik nu nog kan huilen.
Al die anderen kon ik echt niet zien.
Toch een paar stukjes voorbij zien komen in programma's en dat is genoeg om mij van slag te maken.
Dat de mens tot zoiets in staat is.
ONVOORSTELBAAR>
Het maakt mij ziek.
Nee, ik doe niet aan dodenherdenking, maar niet heus.

Dan mijn lieve schoonvadertje.
en het verdriet van mijn X.
Hij is er veel mijn X.
Net als zijn 3 zussen broer en schoonzus.
Wat een team is dat toch.
Om trots op te zijn.
Ze zijn zo lief voor hem.
Ieder loopt met tranen in zijn of haar ogen.
Pap wordt gekust, gestreeld en gesust.
Pijn.
Zoveel pijn.
Gisteren veel meer pijnbestrijding gekregen en toen ging het goed.
Heel confronterend en eng dat einde.
Volgens mij is zijn pijn te zien veel erger dan te weten dat hij bij ons weggaat.

Ik schaam me verschrikkelijk maar wil er toch over schrijven.
Opeens kreeg ik een spiegel voorgehouden.
Donderdagavond.
Ik hield zelf die spiegel vast en wat ik zag, daar schrok ik zo van.
Ik was zo egoistisch bezig.
Zo boos over van alles en nog wat en besefte dat ik daardoor alleen maar met mijzelf bezig was.
Moest het nodig tegen mijn X zeggen waardoor hij zich nog rottiger ging voelen.
Godzijdank gingen mijn ogen open en echt ik schaam me zo.
Het was net of mijn vader in mij gekropen was.
en als ik iets niet wil dan is het op hem lijken.

Gelukkig ging er een knop om en kon ik er zijn voor mijn man.
Hoe raar het ook klinkt voor mensen die geen huisdier hebben, onze Sofie gedraagt zich opeens zo anders naar haar baasje.
Ze zit altijd bij mij maar nu gaat ze steeds bij hem liggen en kopjes geven als een kat.
Baasje is opeens de favoriet.
Zo bijzonder.

Terwijl mijn lichaam en waarschijnlijk ook geest schreeuwt om een ochtendje yoga ben ik niet gegaan.
Ik heb de kleding maar had zoveel smoesjes.
Toen de telefoon ook nog leeg was en ik X net had beloofd dat ik steeds bereikbaar moest zijn vond ik het definitieve excuus om niet te gaan.
Stom, stom, stom.
Maar schrijven helpt ook al is het dat lang niet zo goed dan je lijf in allerlei knopen te leggen en je geest naar mooie plekken te leiden.

Tuurlijk, schoonpapa is 94 jaar.
Mooie leeftijd zou je zeggen.
Behalve als het je pap is.
en als je ziet wat het doet me je geliefde.
Pap was erg dement maar o zo geliefd bij iedereen.
Hoe dement hij ook was, hij hielp de mevrouw die naast hem zat aan tafel met het pellen van haar sinasappel.
Hoe bijzonder is dat?
En ik bof dat zijn zoon zoveel op hem lijkt.
Dat besef ik iedere dag weer.

Duim voor mij dat ik niet weer in mijn egoisme beland en een goede steun kan zijn .
Gelukkig heb ik die spiegel nog.




vrijdag 3 mei 2019

vulkaan water

dit is aan de Moezel.


In Bad Bertrich kan je vulkaanwater kopen.
Heel gezond.
Leek mij wel wat.
Ook een fles mee voor meisjemetderodeharen en mooieschoonzus.
Ik vind het altijd leuk om iets mee terug te nemen voor ze.
Bij het VVV kon je lege flessen kopen en dan zelf naar de bron om te vullen.
Hoe leuk is dat.
Het water is 32 graden.
En ik hou van water.
En wie wil er niet supergezond worden.
Terwijl wij daar waren kwamen er mensen om even snel een glaasje te drinken.
En ik mijn flessen vullen.
Daarna mocht ik van mezelf ook een glas proeven.
Haha.
Het was zo goor.
Zo vies.
Ik durf de flessen nu ook niet meer weg te geven.
Dan maar niet gezond.
Ik ga een experiment doen.
EEn gedeelte van mijn binnenplanten ga ik dus een tijdje dat water geven en de anderen gewoon kraanwater.
Kijken of er iets gebeurt.

Gisteren keek ik trouwens naar een programma dat ging over water.
De zin en onzin er van.
Er is een boel onzin, volgens het programma.
Zo is het helemaal niet bewezen dat het goed is voor je huid.
Of dat het meer afvalstoffen afvoert.
Dat bronwater beter is dan kraanwater.
Of dat je er van afvalt.
Die laatste 2 wist ik al.
Die andere 2 daar geloofde ik in.
Je hoeft ook helemaal niet 2 of 3 liter per dag te drinken.
Het lichaam geeft zelf aan wat je moet doen.
Nou weer heel wat illusies armer.
Al ga ik altijd wel zelf heel goed nadenken over wat ik lees, hoor of zie want ja morgen lees ik weer in een damesblad hoe geweldig water is voor van alles en nog wat.
In ieder geval geen vulkaanwater meer voor mij.
Alcohol lost niets op maar water dus ook niet schijnbaar.
Dat was goed nieuws voor mijn X. die nog steeds in vakantiestemming is en zich een glas wijn inschonk.
Ik blijf maar geloven dat t goed is dat water voor die afvalstoffen al deden ze gisteren er een test mee en werd het tegendeel bewezen.
Laat mij nou maar.

Jammer van dat genezende vulkaanwater want het gaat gewoon niet goed met mij.
Het lukt mij niet om een hele dag zonder angst  en stress door te komen.
Alles is eng en geeft stress.
In de vakantie, zo noem ik die paar dagen weg, hoopte ik om goede inzichten te krijgen.
Dat gebeurt meestal.
Dat krijg ik beter zicht op wat ik fout doe.
Wat mij opviel is dat ik daar veel meer aankon dan ik dacht wat energie betreft.
We hebben veel gelopen in de ochtend, geluncht en in de middag weer verder.
Hoe kom ik opeens aan die energie?
Als ik hier in de morgen met een vriendin afspreek ben ik in de middag bekaf.
Ik MOET dingen anders gaan doen maar weet nog niet hoe.
Sowieso veel meer lopen met Sofie.
Die bleek opeens ook veel actiever dan thuis.
Lopen als een kieviet.

Maandag ga ik zeker weer naar de yoga.
Mijn lijf en geest schreeuwen er om.
Het is zo druk in mijn hoofd en ik heb overal spierpijn.
Nou ja overal is weer overdreven.
Rug, schouders en nek.
meer niet ;-)

Geen afspraken dit weekend.
We zien wel hoe het loopt.
Het zou heel erg fijn zijn als ik al die beren uit mijn kop krijg.
Echt als iemand anders mij deze problemen zou vertellen zou ik denken, mens hou daar toch eens mee op.
Mr. X heeft altijd de goede tip; kan je er iets aan veranderen?
Ja doe het dan.
Nee, stop dan met piekeren.
Soms hebben mannen zo ongelofelijk gelijk maar dat moeten wij vrouwen echt NOOIT toegeven hoor.

fijn weekend.