Hier mocht je niet fotograferen maar het moest toch even, vandaar ook dat het schreef staat, ik hou mij meestal/altijd aan de regels dus doodeng.
Zo voel ik mij vandaag misschien maar......
Wat een topweekend en wat een hoop verrassingen.
en allemaal verrassingen waar ik van hou hoor want ik hou niet zo van het onverwachte.
Erger nog ik haat het.
Wat dacht je van het weer?
Wat een cadeau was dat van de natuur.
en speciaal voor mij he.
Kaarten in de bus. Wat is dat toch leuk. Laten we elkaar en of anderen vaker kaarten sturen.
Ik maakte ze bij het ontbijt op mijn verjaardag open.
Cadeautjes op zich.
Buurvriend kwam even een bak met violen brengen.
Zijn jullie ook zo aan violen toe?
Andere vriendin bracht een mooi flesje met kurk erop, lief briefje en zaadjes erin.
Er gebeurde ook een wonder.
Stiefdochter feliciteerde mij vorig jaar voor het eerst in 19 jaar via app.
Dit jaar nog gekker, werd een doos van D.ouglas geleverd met heerlijke handproducten erin.
Het wordt nog eens wat et stiefdochter en mij.
Mooieschoonzus, we gingen onze Sofie daar afgeven, had 2 glossy Franse bladen gekocht en een geurkaars.
Dit is in Ruurlo museum M.ore.
Heel mooi kasteel.
Genoten van de expositie.
Grappig om te voelen wat ieder kunstwerk of ruimte oproept.
Hoe lelijk ook het roept iets op. Zoals op die 1 na laatste foto.
Vreselijk vond ik haar kunst.
Wel jammer dat er nergens uitleg bij stond en je kon het ook niet opzoeken.
Soms vind je iets heel mooi of lelijk totdat je de gedachte erachter weet dat kan dan alles veranderen.
Door 1 van de ramen die je de Orangerie en daar hebben we geluncht.
Het zag er heel gezellig uit.
Het is 2 uur rijden bij ons vandaan.
We reden door mist en opeens was daar de zon.
Pffff na al die maanden.
op weg naar het hotel zagen we dit bord.
Laat ik nu gek zijn op sneeuwklokjes.
Alles was zo perfect dat we zelfs een parkeerplaats vlak voor de ingang vonden terwijl het heel druk was.
Er liepen pauwen door de tuinen en echt duizenden en duizenden sneeuwklokjes overal.
We dronken warme choco in het zonnetje. Kwamen allerlei vriendelijke en vrolijke mensen tegen en ik raakte zelfs in gesprek met de bewoner van het landgoed waar we erg mee gelachen hebben.
Echt scheutig met info was hij niet en antwoorde dus met grapjes. Ook goed, zoek ik toch later toch op Google.
Of we in Juni weer langskwamen want dan is het weer open dag.
Hij vroeg waar we vandaan kwamen en waarom en waar we logeerden.
Leuk zulke ontmoetingen maar we zijn veel leuke mensen tegengekomen.
De Flow zou zeg; korte vriendschappen.
Ik steek die Flows van jou nog eens in de fik zei de X die te pas en te onpas met teksten uit dat blad om de oren wordt geslagen.
In Flow staat dat het slecht is om steeds op je telefoon te kijken, dan mis je zoveel en het geeft stress.
Tja toen wist ie het zeker, de boel gaat in brand.
Is nog een behoorlijke stapel dus hij zal wel even zoet zijn.
Ik hou het er even hier bij.
Volgende keer ander museum en verhaal.