PRZEDWIOŚNIE

         

            Zakwitły przebiśniegi. Przyleciały żurawie. Przedwiośnie. 

           Kara - Color Reveal, zaprasza Was na spacer po przedwiosennym ogrodzie. 

       W opakowaniu wyglądała tak, ale do mnie przybyła li tylko w stroju plażowym i bez peruki. 

          A że pora roku nie nastraja do noszenia plażowych strojów, to do ogrodu udała się w kozaczkach, spodniach, futerku i czapce.

            Znalazła wiele oznak, ze wiosna nadciąga, wraz z kluczami dzikich gęsi i żurawi.

                  Przebiśniegi zbudziły bratki. Również białe.

           I stokrotki, które nieśmiało otwierają różowe płatki. Kara, żeby je zachęcić zdjęła czapkę. Popatrzcie jak cieplutko.

  Potem podziwiała leszczynowe kotki nabrzmiałe pyłkiem.

                    I jednego, uganiającego się po drzewach.

 

POSZUKAJMY PRZBISNIEGÓW

                       Ledwie kilka ciepłych dni, a śnieg już znika z pól. W ogrodzie trzyma się jeszcze w najbardziej zacienionych miejscach, ale w tych słonecznych już nawet śladu  po nim nie ma. Yona długo patrzyła przez okno. Wreszcie zdecydowała się na spacer w poszukiwaniu oznak przedwiośnia. Na termometrze +12 stopni. Nawet czapki nie potrzeba.

                  Najpierw przysiadła na pniu orzecha i rozejrzała się dookoła. Sikorki głośno ćwierkają. A stąd widać w trawie stokrotki. Złote oczka otwierają do słońca.

               Kotki na leszczynie nabrzmiałe, niedługo sypną złotym pyłkiem.

                   A z tych pączków na dereniu, to nie będzie listków, tylko żółte kwiatuszki.

                Pomaszerowała Yona do drugiej części ogrodu, a tam całe kępy przebiśniegów już ukazują białe pączki kwiatowe.

               Przysiadła Yonka na worku przy inspekcie i już planuje, jakie tu roślinki posiejemy. A słonko mocno przygrzewa. Do domu nie chce się wracać. Spojrzała w niebo, a tam stado żurawi leci i głośno nas wita. 

               Witajcie! Witajcie! Czy wiosna już blisko? Pyta Yonka, a żurawie odpowiadają. Blisko! Blisko!

NA GŁOWIE KWIETNY MA WIANEK

           
                       Pogoda dzisiaj śliczna. Wczorajszy zimny wiatr ucichł i choć chmurki na niebie Paolka wybrała się paść swego baranka.  Ale baranek wolał leżeć sobie na zielonej trawce wśród stokrotek niż jak w piosence "bieżyć przed nią", gdy motylek pokręcił się i poleciał zapylać kwiatki. Paolka ruszyła na spacer po ogrodzie, wszędzie wściubiając swój mały nosek.

A to między szafirki

A to między żółciutki omieg

 

                            Czy kępę pachnącej gęsiówki

                               Znalazła niezapominajki

                                      słodkie fiołkowe bratki

                                     czerwone tulipany

        w niektórych mogła się prawie całkiem schować

                       przypadły jej też do gustu sasanki 

                           podglądała wylegujące się koty 

                 zmęczona odpoczywała na kamieniu 

                               a baranek cierpliwie czekał