Yumi Ito - Stardust Crystals (2020)

Yumi Ito

Yumi Ito - vocals

Izabella Effenberg - vibraphone
Jakub Dworak - bass
and others

Stardust Crystals

UNIT 4946

By Adam Baruch

This is an album by Polish (Mother) - Japanese (Father) (resident in Switzerland) vocalist / composer / lyricist Yumi Ito, recorded with an international eleven piece band, which also includes Polish (resident in Germany) vibraphonist Izabella Effenberg and bassist Jakub Dworak. The album presents eight original pieces, all composed and arranged by Ito, six of which feature her lyrics (in English) and two are instrumentals.

The music is multi-layered and utilizes complex instrumental arrangements, which from the very onset of the album clearly state that this is a serious and extremely elaborate piece of music. The overall sound is strongly influenced by contemporary Chamber Music, featuring a unique lineup of vocals, string and woodwind trios, harp, vibraphone and a bass/drums rhythm section, which only very rarely can be found within the Jazz idiom. Ito brilliantly utilizes the many hidden possibilities of such a large ensemble to beautifully ornament and enhance her vocal parts, keeping the instrumental parts somewhat in the background behind her vocals and yet fully audible for the listener to enjoy their wonderful support.

Ito presents an entire spectrum of vocal abilities, which includes recitation, singing lyrics, improvising using vocalese, etc. all tastefully and masterly executed with great respect to the entire framework of her compositions and the vocal tradition, which is truly cross-genre, but always perfectly aesthetically rounded. The instrumental work by the ensemble members is all superb, and although there is relatively little soloing per se, there are multiple mini-solo parts of delicate nature. But more importantly the ensemble work, which is by all means demanding, is perfectly executed, full of mutual respect and fragile interplays, including the rhythm section wonderfully chronometric, but highly imaginative support.

Overall this is a superbly composed and executed piece of Artistic music, which is a true joy to listen to, a uniquely genuine and mysterious kaleidoscope of sounds and ideas that is mind-boggling and utterly relaxing at the same time. This is definitely one of the most interesting albums that arrived on my desk in 2020. You certainly made good young Lady! Hats off!

Yumi Ito - Stardust Crystals - premiera nowej płyty w Unit Records

Yumi Ito - wokal, kompozycje
Marina Tantanozi - flet 
Sam Barnett - saksofon altowy 
Enrique Oliver - saksofon tenorowy, klarnet basowy

Victor Darmon - skrzypce
Hugo Van Rechem - altówka 
Jo Flüeler - wiolonczela
Esther Sévérac - harfa 
Izabella Effenberg - wibrafon, array mbira, krotale 
Kuba Dworak - kontrabas 
Phelan Burgoyne - perkusja

"Stardust Crystals" - tak zatytułowany jest nowy album mieszkającej w Szwajcarii, mającej polskie i japońskie korzenie, wokalistki i kompozytorki Yumi Ito. Płyta ukaże się 20 listopada 2020 r. nakładem wytwórni Unit Records.

Album nagrany został we współpracy z Swiss Radio SRF Kultur, z udziałem 11-osobowego zespołu muzyków z ośmiu krajów. Osiem własnych kompozycji Yumi Ito oferuje niepowtarzalny koloryt, zachwyca subtelnością i oryginalnością. Wydawnictwo łączy w sobie regionalną różnorodność pochodzenia zaangażowanych w jego stworzenie artystów, pozwalając im odnaleźć wspólny muzyczny język, w którym doszukać się można wpływów neoklasycznego art-popu, nawiązań do progresywnej muzyki elektronicznej i oczywiście klasycznie jazzowego brzmienia. Nagrane na płycie utwory powstawały w okresie dwóch lat po wygraniu przez Yumi Ito Montreux Jazz Vocal Competition. Inspirowane osobistymi doświadczeniami stanowią rodzaj muzycznego dzienniki z życia artystki.

Yumi Ito - Stardust Crystals (2020)

Yumi Ito

Yumi Ito - vocals

Izabella Effenberg - vibraphone, array mbira, crotales
Kuba Dworak - double bass
with others 

Stardust Crystals

UNIT RECORDS 4946

By Krzysztof Komorek

Yumi Ito jest jedną z absolwentek pierwszego rocznika programu Focusyear, prowadzonego przez Akademię Muzyczną w Bazylei. Miałem już okazję na różnych forach komplementować kilka projektów uczestników tego przedsięwzięcia: ot, choćby duetowe występy bohaterki niniejszego tekstu z gitarzystą Szymonem Miką, który również brał udział w inauguracyjnej edycji programu. 

Dzisiaj jednak pełnia uwagi skupi się na Yumi Ito, która albumem "Stardust Crystals" otwiera swoją autorską dyskografię. Na płycie znajdziemy osiem kompozycji napisanych i zaaranżowanych przez samą liderkę. W sesji nagraniowej wzięła udział aż jedenastka muzyków. Niewątpliwie sam wybór instrumentów, jakie zaangażowane zostały w proces tworzenia, wzbudzić musi zainteresowanie: smyczki, harfa, array mbira - już to bez dwóch zdań zwiastuje oryginalność całości. 

Pochwały dla "Stardust Crystals" nie zakończą się jednak wyłącznie na powyższych ciekawostkach. Finalnie liczy się przecież bowiem ich wykorzystanie. A śmiało można powiedzieć, że efekt całościowy jest znakomity. Oczywiście pierwszeństwo ma tutaj kapitalny wokal Yumi, która znakomicie operuje zarówno tradycyjnym śpiewem, jak i scatem, sprawnie przeskakując pomiędzy oboma technikami. Ale także niuanse drugiego planu wielokrotnie wzbudzają entuzjazm słuchacza. 

Już w rozpoczynającym album utworze tytułowym spokojny śpiew skontrowany został nieco dynamiczniejszą wokalizą. Znalazły się na płycie również bardziej piosenkowe kompozycje, z zapadającym w pamięć motywem, jak w "Little Things" czy "What Seems To Be" - ta druga z ciekawymi fragmentami a capella. Przepiękne jest delikatne, balladowe "Old Redwood Tree" z ciekawą partią saksofonu, przełamane wprowadzającym nastrój lekkiego niepokoju solem instrumentów smyczkowych. Za to finałowy "Spaziergangin Prag" zaskakuje otwartą formą i finałem rozpoczynającym się w pastiszowo-operowej konwencji, a kończącym free jazzowo. 

W tym wszystkim dużo jest miejsca dla zaproszonych na płytę muzyków - Yumi potrafi cofnąć się z pierwszego planu, ot chociażby jak w "Ballad For The Unknown", gdzie subtelna wokaliza pojawia się dopiero w samej końcówce nagrania. A instrumentaliści w pełni ową swobodę wykorzystują. W zasadzie niewymienienie któregokolwiek z muzyków byłoby rażącą niesprawiedliwością. Pochwały należą się wszystkim. Wniosek z tego może być tylko jeden: według mnie "Stardust Crystals" będzie jednym z najciekawszych tytułów roku 2020.

Izabella Effenberg - Crystal Silence. Music For Array Mbira (2019)

Izabella Effenberg

Izabella Effenberg – array mbira, vibes, crotales, percussion
Marcin Górny – percussion, marimbola

Crystal Silence. Music For Array Mbira

Unit Records 2019

By Krzysztof Komorek

Izabella Effenberg znana już jest słuchaczom między innymi ze swoich dwóch poprzednich płyt nagranych z septetem i triem. Na drugim z wymienionych albumów obok – koronnego jak dotąd instrumentu artystki – wibrafonu, pojawiła się także array mbira. Była to jak się okazuje swoista zapowiedź kolejnych artystycznych działań Izabelli Effenberg, bowiem jej najnowsza płyta przynosi nam muzykę – co notabene zaznaczone jest w podtytule wydawnictwa – skomponowaną specjalnie i zagraną właśnie na array mbirze. W charakterze instrumentów towarzyszących artystka wykorzystała perkusjonalia i wibrafon, a gościnnie w dwóch utworach zagrał Marcin Górny. 

Przy array mbirze – spolszczenia owego "array" nie udało mi się znaleźć – warto zatrzymać się na chwilę. Ciekawy jest rodowód tego instrumentu, bowiem choć należy do tej samej rodziny co mające egzotyczny rodowód mbiry, kalimby i podobne im lamelofony, to została skonstruowana współcześnie (lata 60.) w Stanach Zjednoczonych i ma swoje oryginalne, niepowtarzalne cechy. W jazzie jest raczej rzadko spotykana, a zupełnym fenomenem jest wykorzystanie jej jako instrumentu pierwszoplanowego. 

Bardzo lubię kameralne projekty. Bo choć dla artystów stanowią zawsze nie lada wyzwanie, to z drugiej strony potrafią odpłacić odbiorcy interesującymi doznaniami. Na "Crystal Silence" dużo jest muzyki delikatnej, sprzyjającej refleksji, kontemplacji. Przepięknie wybrzmiewa choćby "Spanish Ballad". Idiom jazzowy przeplata się z wątkami etnicznymi, muzycznymi tradycjami różnych zakątków świata, klasyką. Nie brakuje także rytmów żywszych. "Todavia Es Temprano" jest śpiewno-taneczne, "Dave Bubek" oprócz tytułu intryguje lekko awangardowym podejściem. 

Godzinne spotkanie z array mbirą porusza wyobraźnię i może dać słuchaczowi dużo satysfakcji. Potwierdza to także innymi krótkie wprowadzenie Larsa Danielssona, z którym Izabella Effenberg miała okazję występować. Kilka zdań zachęty stanowiące dobry przykład, dokąd poprowadzić mogą odbiorcę te utwory.

Izabella Effenberg Trio – Iza (2016)

Izabella Effenberg Trio

Izabella Effenberg - vibraphone
Jochen Pfister - piano
Paweł Czubatka - drums, marimbola
Agnes Lepp - voice (13)

Iza

UNIT 4730


By Adam Baruch

This is the second album by Polish (resident in Germany) vibraphonist/composer Izabella Effenberg, recorded in a trio setting with German pianist Jochen Pfister and Polish (also resident in Germany) drummer Paweł Czubatka. Vocalist Agnes Lepp guests on one track. The album presents fifteen original compositions, all by Effenberg.

The intimate trio format seems to be a perfect setting for Effenberg to show her skills as a player, while Pfister and Czubatka support her amicably all the way through. They let the vibraphone to pave the way, providing the harmonic and rhythmic support, which is needed to turn the trio into an ensemble. There is a lot of mutual sympathy and understanding, and the rather difficult format seems to pose no serious obstacles to these excellent musicians.

But the album is also a great opportunity to encounter the superb compositions, which this album presents. They are wonderfully melodic and lyrical, and ideally suited for the vibraphone, which is a difficult and demanding instrument. These compositions are more mature than those on her debut and Effenberg's progress as a composer is quite evident. She displays typical European sensitivities and harmonic tendencies, which distant her somewhat from the Jazz mainstream tradition, moving more in the direction of contemporary European Jazz. There is even a tendency to open up and introduce more openness and freedom into the music.

This is definitely an impressive follow up to her debut, marking a clear step forward in developing her career, both as an instrumentalist and a composer. Being one of relatively few female vibraphonists, Effenberg definitely starts mo make a mark on the vibraphone scene, which is also completed by her role as an organizer of the Vibraphonissimo Festival in Nuremberg. As usual I'm already looking forward to hear more of her wonderful compositions and her playing in the near future.

Izabella Effenberg – Cuentame (2014)

Izabella Effenberg

Izabella Effenberg - vibraphone
with others

Cuentame

UNIT 4559





By Adam Baruch

This is the debut album by Polish vibraphonist/composer Izabella Effenberg, currently residing in Germany, recorded with an ensemble which includes Israeli (also resident in Germany) vocalist Efrat Alony and German players: harpist Maja Taube, multi-instrumentalist Florian Trubsbach, baritone saxophonist Norbert Emminger, bassist Markus Schieferdecker and drummer Jens Duppe. The album consists of nine compositions, four of which are her originals, one by Emminger and the remaining ones by German composers like Peter Fulda and others.

Effenberg, who is the only Polish female vibraphonist, presents here a suite-like cycle of complex compositions, which differ from each other and yet somehow make sense as a continuous whole. Although inevitably Jazz, the music carries a strong contemporary Classical influence and could be easily classified as Chamber Jazz, if such labeling makes any sense at all. It is unquestionably fundamentally European, with the strong aesthetic/sonoric elements of European Jazz overwhelmingly outweighing the American Jazz tradition. There are some World Music elements present as well, albeit mostly quite concealed. The overall atmosphere is fairly unique and wonderfully weird.

Of course all the musicians involved are hardcore professionals, so one should expect the perfect execution present herein, but at times the proceedings seem a bit over calculated, screaming for some more spontaneity. But of course these are personal musings and should not influence the overall excellence of the entire work. Effenberg plays some great vibes (pun intended) and I'd love to hear her live, which I hope will happen one day.

This is undoubtedly a very ambitious and bold debut, which offers no easy outings and no compromises, neither stylistically not intellectually. This music requires attentive listening and eschews unnecessary pleasantries, as all ambitious music should. Hopefully it will find its admirers among the listeners and serve as an important step in building Effenberg's future career. Well done Milady!