The Movements

  Garage στα πολύ ωραία του, σε συνδυασμό με ψυχεδέλεια και 60s μελωδίες. 
 Τους ανακάλυψα σε ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε το ένα γαμάτο κομμάτι μετά το άλλο.
 Συνειδητοποίησα ότι είναι από τις μπάντες που τις ακούς με full λιακάδα, με πυκνά σύννεφα να οργιάζουν πάνω απ'την κεφάλα σου, με ψιλόβροχο, με καταιγίδα να βαράει στα τέρματα, στην εξοχή, στην πόλη, στο ποδήλατο, πάνω στην μηχανάρα σου, στο αυτοκίνητο και ακόμη ακόμη όταν τηγανίζεις χωριάτικα λουκάνικα στην κουζίνα.
Μουσική που ξερνάει αισιοδοξία και όρεξη για δημιουργία.

 

info

Altar Of Oblivion - Grand Gesture Of Defiance

     Οι Altar Of Oblivion προέρχονται από τη Δανία και έχουν ως σκοπό να ταράξουν λίγο τα ''κοιμισμένα'' νερά του epic/doom. Έχοντας κυκλοφορήσει ένα 30λεπτο 'Ep (Salvation) τον γενάρη που μας πέρασε, με ξάφνιασαν κυκλοφορώντας σχετικά γρήγορα και το 2ο full album τους λίγους μήνες μετά.

     Οι φόβοι μου για προχειροδουλειά, γρήγορα σβήστηκαν και η μόνη μου 'ένσταση' είναι η μικρή διάρκεια του δίσκου (35 ολόκληρα λεπτά). Όπως και στο 'Ep (δεν έχω αξιωθεί ακόμα να ακούσω το ντεμπούτο τους), έτσι και εδώ τα κομμάτια βασίζονται στην ιδιαίτερη φωνή του Mik Mentor και στα επικά riffs. Όλα τα κομμάτια ξεπερνούν τα 6 λεπτά (εκτός από το instrumental) και στιχουργικά περιγράφουν τα αρνητικά συναισθήματα ενός στρατιώτη του β' παγκοσμίου πολέμου, σε βαθμό εθιστικό μπορώ να πω. 

     Μουσικά, η μπάντα δίνει βάρος στις κιθάρες αρκετά, δημιουργώντας έτσι αρκετά μελωδικά και επικά riffs, τα οποία θα αφήσουν ελάχιστους ακροατές ασυγκίνητους. Οι συγκρίσεις με τους Candlemass, Memento Mori, Solitude Aeturnus είναι αναπόφευκτες, χωρίς όμως να τρομάζουν τη μπάντα, μιας και έχουν καταφέρει ήδη στο 2ο τους δίσκο να αποκτήσουν τη δική τους ταυτότητα. Οι οπαδοί των προαναφερθέντων group, θα τους αγαπήσουν, μιας και ο δίσκος κυλά απίστευτα εθιστικά και το repeat μάλλον επιβάλλεται. 

     Τον δίσκο τον βρίσκουμε εδώ ή εδώ!

MASTER'S HAMMER

Μούχλα σε σοφίτα, κατσαρά μακριά μαλλιά εξαιτίας κεραυνών, καπνός από πίπα, βρεγμένα βαριά παλτά, βρασμένα βότανα, βραδιές με ατελείωτες παρτίδες σκάκι, μύτη βουτηγμένη μέσα σε παλιά βιβλία.... Όλα παρελκόμενα και αξεσουάρ μύησης του σύμπαντος των MASTER'S HAMMER. 

     Οι τρεις πρώτοι δίσκοι τους, έγιναν μυστικές πόρτες, παραισθησιογόνα ναρκωτικά, αερόστατα και μαγικοί μανδύες που σε κάνουν αόρατο για μένα. Είναι από τις θεικές μπάντες, που είναι αρκετά μπροστά από την εποχή τους και από το επίπεδο νοημοσύνης των οπαδών του είδους (black metal)... ακόμα και των οπαδών των Master's Hammer. Eτσι τσαμπουκαλεμένα και μοναχικά, ασκητικά πορεύονται αυτές οι "παρέες". Ανοίγουν μονοπάτια σε κακοτράχαλα βουνά για να περάσουν μετά χιλιάδες άλλοι, οι οποίοι χιλιάδες, μέχρι να περάσουν και αφού περάσουν, τους βρίζουν με όσες λέξεις, γλώσσες και τρόπους ξέρουν. Κι όμως οι μπάντες / παρέες / άνθρωποι που πάνε τα μυαλά των ανθρώπων παραπέρα, δε γυρεύουν ούτε λεφτά ούτε φήμη... ούτε κόπτονται για το τι και πως... υποψιάζομαι πως είναι απλά κάβλα... έτσι απλά βαριούνται τις δουλειές στα γραφεία, την περιποίηση του κήπου ή να πάνε σινεμά με τη γυναίκα της ζωής τους.

        Κλείνω με μια ευχή... να συνεχίσουν να το "πηγαίνουν παραπέρα" και ας τους παρατάμε στη μέση της διαδρομής (λόγω κούρασης ή δειλίας) εμείς οι υπόλοιποι.
      
Υ.Γ. Αφιερωμένο σε αυτόν που μου έκανε δώρο μια μπλούζα τους.

Αντράλα / Dizzyness (Irrational Boy / Alex SPLIT 2012)

 Αντράλα σημαίνει ζαλάδα, χάνω την γή κάτω απ'τα πόδια μου και γενικά την έχω ακούσει "στερεοφωνικά" λόγω βιολογικής παύλα οργανικής ανακατωσούρας. 

 Σε αυτήν την συλλογή υπάρχουν κομμάτια που τα ακούγαμε στο μεταίχμιο της εφηβείας μας (σαν παρέα), περνώντας στην ενηλικίωση. Κάποια απο αυτά ήταν το έναυσμα για να ανακαλύψουμε και τα υπόλοιπα της συλλογής σε βάθος χρόνου και αιτίας. 

 Ο λόγος ύπαρξης αυτής της συλλογής είναι να συνυπάρξει ο ύστατος αυτισμός στην πιο γρήγορη και αργή του μορφή και επίσης γιατί γουστάρουμε με τον Alex όταν φτιάχνουμε συλλογές.

 Καλή διασκέδαση!

part I

part II

Cover Sessions 3

Melvins - Symptom of the universe (Black Sabbath cover)

Napalm Death - Messiah (Hellhammer cover)

Entombed - Some velvet morning (Lee Hazelwood cover)

Admiral Sir Cloudesly Shovell - Don't Hear It...Fear It (2012)

   This album fuckin' rocks!!! Πόσο χαίρομαι όταν ανακαλύπτω τέτοια δισκάκια, που με κάνουν να κολλάω μαζί τους, που με κάνουν να χαίρομαι που ακούω ηλεκτροδοτούμενη κιθαριστική μουσική, που με κάνουν να νιώθω οτι όσο βγαίνουν τέτοιες κυκλοφορίες το είδος δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ! Δισκάκια που δεν μας νοιάζει ποιά χρονολογία κυκλοφόρησαν ή αν ανακαλύπτουν τον τροχό, γιατί απλούστατα πρόκειται για pure fun heavy rocknroll. Γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση το τρίο των Admiral Sir Cloudesly Shovel από την Αγγλία, παίζει μπάλα με τέτοιο πάθος, γκάβλα και τσαμπουκά, που αυτό που βγαίνει απο τα ηχεία με παρασέρνει σαν χαζό σε ακατάπαυστο air guitaring!!
   Κλασσική περίπτωση ανακάλυψης του Dorrian (κυκλοφορεί απο Rise above), οι άνθρωποι αυτοί φαίνεται οτι έχουν μελετήσει πολύ καλά την μουσική που παίζουν και "το΄χουν" και με το παραπάνω.
  Φιλαράκια και με τους Uncle acid and the Deadbeats, όπου δίνουν συχνά πυκνά συναυλίες παρέα, επιδίδονται σε βομβαρδιστικό hardrock-protometal, τίγκα στα τσουπωτά κιθαριστικά μέρη και σόλος, μπαμπουνισμένες μπασογραμμές και τύμπανα, όλα βγαλμένα απο τα αναλογικά σέβεντις επηρεασμένοι απο μπάντες οπώς (ας αρχίσει ασταμάτητο namedropping) Sabbath, Captain Beyond, Sir Lord Baltimore, Atomic Rooster, Dust, Budgie, Buffallo και όποια άλλα σίξτις/ σέβεντις ομπσκιούρ πρωτομέταλ συκροτήματα προσθέσετε, καταφέρνοντας όμως με πάθος και μαγκιά να μπολιάσουν όλα τα παραπάνω με μια γκαραζό MC5/Stooges βρωμιά, που στα αυτιά μου τους κάνει ακαταμάχητους! Σε αρκετά σημεία μου θύμισαν τους αγαπημένους Cathedral αλλά με ήχο τελείως 60s/70s.
  Το δισκάκι μικρό σε διάρκεια, ακούγεται μονορούφι και στο repeat (όπως κάνω εγώ το τελευταίο δεκαήμερο), ενώ κλείνει με κρυμμένο κομμάτι διασκευή στους αγαπημένους Αυστραλούς Buffalo, στους οποίους έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν. Πάντως οι τύποι πρέπει να είναι και λίγο "λαλλημένοι" αν κρίνω απο το εξώφυλλο και όνομα...
  Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ... που στο διάολο τους ανακαλύπτει όλους αυτούς ο Dorrian?

...Don't fear..hear..

" ΒΟΡΕΙO ΣΕΛΑΣ "

                                      Χαμένο διαμαντάκι μέσα στην άμμο απέραντης
                                     (όμως) παραλίας. Οι δίσκοι είναι σαν τα βιβλία
                                     ποτέ δε θα προλάβεις ή καταφέρεις να ακούσεις
                                     όλους τους "καλούς" δίσκους... είναι αμέτρητοι
                                     σαν αστέρια και συνεχώς αυξάνονται. Οπότε
                                     παραδίδεσαι στα χέρια της τύχης / μοίρας ή τα
                                     χέρια των φίλων και των ραδιοφώνων.
                                               Το "NORSE" είναι μια EP κυκλοφορία
                                     τριών τραγουδιών των Νορβηγών KAMPFAR.
                                     Aυτή η μπάντα δεν έχει κανένα δίσκο που να με
                                     έχει ξετρελάνει ( μόνο κάποια τραγούδια σε κάθε
                                     δίσκο ).... εκτός από το NORSE! Ίσως ακριβώς
                                     επειδή είναι μόνο τρία τραγούδια, κατάφεραν να
                                     έχουν όλα τα τραγούδια υψηλό επίπεδο έμπνευσης
                                     και συνθετικής "ποιότητας". Αν ήταν κανονική
                                     κυκλοφορία με οκτώ ή δέκα τραγούδια, θα
                                     μιλούσα τώρα για ένα δίσκο που θα έβαζε τους
                                     KAMPFAR δίπλα στους STORM και τους
                                     ISENGARD. Είναι μπολιασμένο με αρκετά
                                     στοιχεία από τη Νορβηγική παραδοσιακή μυθο-
                                     λογία και μουσική. Βγήκε το 1998 και για τότε
                                     εκτός από φρέσκο, ιδιαίτερο, ήταν και πειραματι-
                                     κό. Δεν είχαν την ανάλογη "τσαμπουκαλεμένη"
                                     συνέχεια, αλλά αυτό το EP μου αρέσει όσο και
                                     το TROLLTAΑR των ANCIENT!!!