We're Loud Athens Documentary

A documentary on the contemporary underground rock'n'roll scene, filmed in the Greek capital during the We're Loud Fest, organized by Slovenly Recordings and taking place in September 2015, on the same turbulent weekend as political elections which immediately followed a extremely tense summer, with the country on the brink of financial collapse.

Featuring interviews and live footage of: THE KIDS (be),
NEW BOMB TURKS (usa), USELESS EATERS (usa),
ACID BABY JESUS (gr), BAZOOKA (gr), WAU & LOS
ARRRGHS!!! (es), AVENUE Z (fr), THE RIPPERS (it), LOLITE
(nl), THEE OOPS (it), SULTAN BATHERY (it), BIKES
(de), MAGNETIX (fr), KOMODINA3 (gr), THE ANOMALYS
(nl), GAY ANNIVERSARY (gr).

R.I.P. Lemmy

Ian Fraser Kilmister

1945-2015

R.I.P.

KEMEROV - ep 2015

Οι Kemerov είναι το δημιούργημα δύο τύπων που μεγάλωσαν με 90's oldschool deathmetal και Sabbathικές πεποιθήσεις, αλλά δε μπορούσαν ποτέ να διαλέξουν ανάμεσα στα metal ακούσματα και στη rock n'roll νοοτροπία. Ενδίδοντας στις σχιζοφρενικές αυτές τάσεις λοιπόν, και με επιρροές από μπάντες όπως Entombed, Cathedral και Turbonegro (μεταξύ άλλων), αποφάσισαν να τα παντρέψουν όλα μαζί. Το ξεκίνημα έγινε στα μέσα του 2013 με κιθάρα, φωνή και περιστασιακούς μπασίστες και ντράμερς. Tο φθινόπωρο του 2014 και το καλοκαίρι του 2015 βρέθηκαν μόνιμα μέλη σε τύμπανα και μπάσο αντίστοιχα, και επιτέλους είχαμε το πρώτο πλήρες Kemerov lineup. Έκτοτε, το Νοέμβριο του 2015 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο EP, ήδη υπάρχουν προγραμματισμένες ζωντανές εμφανίσεις (μία εκ των οποίων ως support στους Septicflesh) και η μπάντα δουλεύει ταυτόχρονα καινούριο υλικό για επόμενη κυκλοφορία.

Death n' Roll λοιπόν με πάνκ νοοτροπία και αρκετό τσαγανό (και ωραία samples) απο

τους φίλους απο Σέρρες μεριά!!!

Θάμπς άπ λάντς

σύνθεση:

Ματθαίος Καραμπάλιος (ex-Sicks Daze, ex-Lifestock) - φωνή
Γιώργος Τσαπκίνης (Freefall, ex-War Device) - κιθάρα
Σπύρος Διαμαντίδης - μπάσο
Τάσος Διαμαντίδης (ex-Lifestock) - τύμπανα

 ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

 https://kemerov.bandcamp.com/

https://www.facebook.com/kemerovgr/

Trik-A-Billy Wild Weekender, Saturday 7 & Sunday 8, June 2014

 

Είναι γεγονός!
Για δεύτερη συνεχή χρονιά , στην όμορφη πόλη των Τρικάλων, το Rock & Roll Festival “Trik-A-Billy Wild Weekender” παίρνει σάρκα και οστά.
Στην ίδια τοποθεσία λοιπόν, μόλις 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης, στο Apollon Palace.

Φέτος φιλοξενούμε:
6 αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα που καλύπτουν όλο το φάσμα του Rockabilly/Rock & Roll, από τους πρώιμους ήχους της δεκαετίας του ’50 μέχρι και σήμερα.

  *Phil Haley & His Comments (UK)

 *Carlos & The Bandidos (UK)

 *Wildwind (UK)

 *The Kustoms (GR)

 *Wildfire (GR)

 *Horo Ya Horo (GR)

+ Rocking DJs,Town Day Parties,Vintage Market,Dancing Shows/Lessons and After Parties

 Για περισσότερες πληροφορίες

εδω

η εδω

 Be There!!!

Reverend Beat Man

.Γεννημένος το 1967.

Όργανα : Μία κιθάρα, ένα kickdrum, ένα hi hat και ένα μικρόφωνο.

Είδος : Blues Trash and Primitive Rock n' Roll

Συνέπειες : He'll make your back crack, your liver quiver and your knees freeze.

Trik-A-Billy Wild Weekender, Παρασκευή 13 & Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013, APOLLON PALACE, Κρηνίτσα - Τρίκαλα

Το Trik-A-Billy Wild Weekender είναι ένα διήμερο Rock & Roll φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην πανέμορφη πόλη των Τρικάλων, μόλις 3 χιλιόμετρα από το κέντρο στην τοποθεσία Κρινίτσα, την Παρασκευή,13 και το Σάββατο,14 Σεπτεμβρίου 2013.
Headliners του φεστιβάλ είναι οι Black Raven και οι Foggy Mountain Rockers από τη Γερμανία, ίσως τα δύο πιο αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στο χώρο του Revival Rock & Roll με πλούσια δισκογραφία και δύο δεκαετίες ζωντανών εμφανίσεων ανά τον κόσμο στις πλάτες τους.
Το διήμερο έρχονται να πλαισιώσουν 5 εγχώριες μπάντες: οι Bullets, το μακροβιότερο και πιο αναγνωρίσιμο Ελληνικό Rock & Roll συγκρότημα, οι Breathless με τον ξεσηκωτικό revival ήχο, οι Free Soul κάπου χαμένοι στα σταυροδρόμια του Αμερικάνικου Νότου, οι ντόπιοι Wildfire και οι Bali'Haians με γυαλισμένες τις σανίδες τους, συνθέτουν μια συνταγή δυναμίτη και εγγυώνται μία εκρηκτική ατμόσφαιρα!!!

 Apollon Palace
Krinitsa, Trikala, Greece
13 & 14 September 2013
Contact : trikabilly.info@gmail.com

Tickets: 25 euro - 2 Days (full access)
15 euro - 1 Day

*********ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - PROGRAMME**************


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - FRIDAY 13/9

APOLLON PALACE, Κρηνίτσα - Τρίκαλα

19:00 ΕΝΑΡΞΗ -DOORS OPEN
19:00 - 21:00 DJ set T.B.A.
21:00 - 22:00 BREATHLESS (Thessaloniki) https://www.facebook.com/breathlessband.greece?fref=ts
22:00 - 22:30 DJ set T.B.A.
22:30 - 23:30 WILDFIRE (Trikala, Thessaloniki)
23:30 - 00:00 DJ set T.B.A.
00:00 - ... FOGGY MOUNTAIN ROCKERS (DE) https://www.facebook.com/foggymountainrockers?fref=ts
AFTERSHOW DJ set T.B.A.

-----------------------------
ΣΑΒΒΑΤΟ - SATURDAY 14/9

DOWNTOWN EVENTS (Πλατεία ΟΤΕ)

SILVER SPUR, Καραϊσκάκη 64

12:00 - 18:00 *Coffee & cold beer

*Top Rockin' DJs
(Original 50's Rockabilly, Revival, Neo-Rockabilly etc)

4 PLAY, 25ης Μαρτίου 11

12:00 - 18:00 *Coffee, snacks & coctails

*Top Rockin' DJs
(all about 40's and 50's music)

*Vintage Hairstyling & Make Up
and
Pin up WORKSHOP!
Learn how to do Victory Rolls & Cat Eyes!!!
with
Dazzlin' Gal https://www.facebook.com/dazzlin.gal.5?fref=ts&
Boogie Bop Dame https://www.facebook.com/itsthebeat?fref=ts
*Free Dance lessons: Jive 40s & 50s style
with
JITTERBUGS SKG
https://www.facebook.com/jitterbugs.skg?fref=ts 

-------------------------------

APOLLON PALACE

18:00 DOORS OPEN
18:00 - 20:00 DJ set T.B.A.
20:00 - 21:00 BALI'HAIANS (Athens)
https://www.facebook.com/TheBaliHaians?fref=tshttps://www.facebook.com/TheBaliHaians?fref=ts
21:00 - 21:30 DJ set T.B.A.
21:30 - 22:30 FREE SOUL (Thessaloniki)https://www.facebook.com/pages/Free-Soul-Greece/332510406846583?fref=ts
22:30 - 23:00 DJ set T.B.A.
23:00 - 00:00 BULLETS
https://www.facebook.com/TheBulletsGr?fref=ts
00:00 - 00:30 DJ set T.B.A.
00:30 - ... BLACK RAVEN (DE)
https://www.facebook.com/blackravenband?fref=ts
AFTERSHOW DJ set T.B.A.

 Πληροφορίες

Ξενοδοχεία - Hotels:   

ACHILLION HOTEL

http://www.rphotels.gr/achillion/rphotels.html

TEL: +30 24310 28291
+ 30 24310 28192-3

Cafe Bar

Silver Spur Rock Bar

Καραϊσκάκη 64 (Μανάβικα)

4 Play

25ης Μαρτίου 11 (Μανάβικα)

Sante

Βύρωνος 16 & Ασκληπιού 

Κλεψύδρα 

Στουρνάρα 13 (Μανάβικα) 

Φαγητό 

Έλατος

Ασκληπιού 3

Τηγανιές & Σχάρες

Πλαταιών & Βρασύδα (Μπάρα)

Το Λαδοφάναρο

Υψηλάντου & Κάνιγγος (Μανάβικα)

 Προσοχή-Attention

 Ενδιαφερόμενοι για το πούλμαν από Θεσσαλονίκη - Τρίκαλα για το Trikabilly Wild Weekender να στείλουν inbox anna84pets@yahoo.gr για κρατήσεις θέσεων. Αναχώρηση Παρασκευή 13/09 πρωί (στις 11 περίπου) & επιστροφή Κυριακή 15/09 μεσημέρι.
Κόστος 20 ευρώ με επιστροφή

Be There Or Be Square

Καπνός απ'τη Κόλαση

Kατευθείαν από τα βάθη της κολάσεως, από την μεριά όπου παίζουν το καλύτερο rock n roll και η αλητεία βασίζεται στο καουμπόικο καπέλο που φοράς, έρχεται η παρέα του Eddie Spaghetti και της παρεάς του, προσφέροντας ιδανικό για πάρτυ garage punk, με καθημερινές ιστορίες για τον Βελζεβούλη, την ταχύτητα, ναρκωτικά, την ατελείωτη κατανάλωση αλκοόλ, το σέξ και κυνήγι γυναικών φυσικά και οτιδήποτε άλλο μπορεί να διαφθείρει την αγαθή νεολαία παρασέρνοντας την στην επικίνδυνη πλευρά του rock.
΄Οταν η μπάντα αυτή έχει περιοδεύσει με ονόματα όπως Reverend Horton Heat, Bad Religion, Social Distortion αλλά και με Ramones, Motorhead (μεταξύ άλλων) πιστέυω οτι κατέχουν το δικαίωμα του τίτλου της "καλύτερης rock n roll μπάντας του κόσμου" με τον οποίο έχουν αυτοβαπτιστεί...
Για να το πιστεύουν και να το λένε ίσως και να ισχύει... Από χαβαλέ πάντως σκίζουν.

ΤHE SUPERSUCKERS - THE SMOKE OF HELL (1992)

εδώ

THE SUPERSUCKERS - LA MANO CORNUDA (1994)

εδω

BACK IN THE DAZE!

   Οι Sicks Daze δημιουργήθηκαν προς τα τέλη της δεκαετίας του '90.
   Τότε που στην Ελλάδα μπάντες όπως οι Κyuss, οι Monster Magnet και οι Fu Manchu ήταν στα ντουζένια τους, η garage-0-punk/rock n' roll (ποτέ δεν μ'άρεσε ο ορος high energy) σκηνή με μπροστάρηδες τους αξεπέραστους Hellacopters σάρωναν τα πάντα στην διάβα τους και οι Entombed ήταν πιο bad ass rocknroll από όλους αυτούς μαζί.
Δεν ξέρω αν ήταν ακριβώς έτσι στο Ελλάδα αλλά κάπως έτσι τα βίωναν κάποιοι που θέλησαν να παίξουν ενα μείγμα όλων αυτών, πάντα με την σωστή δόση Sabbathodoom-ίλας και Μotorhead-ικής βρωμιάς...
   Μιας και μετά από αρκετά χρόνια στο πάγο η παρέα επανασυνδέθηκε, επικοινωνήσαμε με τον Matt για να νας πει καναδυό κουβέντες...

Ρίχτο ρε Matt, πως ξεκίνησε η φάση με τους Sicks Daze?
   "Η ιδέα για το συγκρότημα ξεκίνησε αρχές του '99 απο εμένα (φωνή) και τον Ηλία (μπάσο), για να εκφράσουμε μουσικές ανησυχίες, κυρίως όμως την φιλοσοφία του rock n roll, όχι μόνο ως ήχο αλλά και ως άποψη και τρόπο ζωής...
   Λίγο αργότερα προστέθηκαν ο Κώστας (κιθάρες) και Φοίβος(ντραμς) και ολοκληρώθηκε η μπάντα, κυκλοφορήσαμε τα "Enter the Daze" και "Μy Best Day Of Your Life" που είναι γενικά κάτω απο το stoner/doom/heavyrock ήχο,μέχρι που την έκανε ο Κώστας(λόγω μουσικών διαφορών) για να έρθει ο Θανάσης στην κιθάρα. Με αυτήν την σύνθεση το 2001 κυκλοφορήσε η τρίτη δουλειά μας με τίτλο Six Days, που είναι οτι πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα  δουλειάς μας μέχρι στιγμής με επιρροές απο Entombed, Corrosion Of Conformity, Hellacopters κτλ πάντα με την σφραγίδα των Daze..."
 
Τότε γενικά δεν υπήρχαν πολλά συγκροτήματα στον συγκεκριμένο ήχο και φαινόταν πως άρχιζε να αναπτύσεται μια σκηνή.
Ποια ήταν τα ακούσματα και φάση της σκηνής τότε?
   "Επιρροές οτινάναι: Εγώ ακούω από punk/garage/stoner/deathmetal μέχρι Mississippi blues και παραδοσιακή μουσική, ο Λίας από hardcore και κλασικό heavy metal μέχρι jazz/freestyle/κλασική, o Φοίβος ως γνωστόν κυρίως σε crust/grindcore/death/sludge αλλά και hardcore/punk και κλασικό heavy, ενώ ο Θανάσης ξεκινάει από 80’s glam rock, σκυλάδικα/γενικότερα λαϊκά και φτάνει κι αυτός σε κλασικό heavy metal ως και λίγο stoner. Από αυτόν τον αχταρμά βγαίνει ο "Sicks Daze ήχος" (χαχαχα). Βασικά το θέμα είναι ότι τη φάση πάντα τη βλέπαμε ουσιαστικά ως παρέα, δεν υπήρξε ποτέ κάποια «επαγγελματική» ή σοβαρή προσέγγιση, όπως επίσης ούτε αρχηγός όσον αφορά μουσικές ιδέες και κατευθύνσεις, πάντα ήταν θέμα του να βρίσκεται μια χρυσή τομή για να συμφωνούμε όλοι σε ό,τι κάνουμε μουσικά (ή έστω οι περισσότεροι, γι’αυτό και την έκανε ο πρώτος κιθαρίστας τότε)."
   "10 -15 χρόνια πρίν ήταν που γεννιόταν η ελληνική doom/stoner σκηνή και στο είδος τότε υπήρχαν οι Violet Vortex, οι Lord 13, ενώ και οι Crimson Sunsets τότε το γύριζαν σε πιο alternative/stoner φόρμες από το ατμοσφαιρικό doom/death που έπαιζαν από τα μέσα ‘90s. Human Asteroid, Vibratore Bizarro άλλες μπάντες του είδους από τότε. Είχαμε γνωριστεί όλοι στο «Doomed and Stoned in Athens 2000”, το θρυλικό πια 2ήμερο φεστιβάλ που είχε διοργανώσει ο Σπύρος των Vortex στο «Στον Αέρα» στην Πετρούπολη. Ωραίες φάσεις, υπήρχε η αίσθηση ότι κάτι καινούριο μουσικά φτιαχνόταν στην Ελλάδα, άσχετο αν, κατά τη γνώμη μου, βάλτωσε τα επόμενα χρόνια δυστυχώς."

   Οι Sicks Daze υπήρξαν αρκετά ενεργοί στα λαιβ, οργώνοντας αρκετές πόλεις της Ελλάδας, από ιστορικές συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Κατερίνη, ως την Κρήτη και Αθήνα, ως και σαπόρτ στην θρυλική συναυλία των κάλτ μετάλλερς Κόκκαλο...
   Για δώσε μας λίγες αναμνήσεις... Το λάιβ με ΚΟΚΚΑΛΟ...
   "Εκτός του Doomed and Stoned in Athens 2000, είχαμε παίξει τον Μάιο του ίδιου έτους στο 1o Rock & Bike Festival έξω από τη Νίκαια της Λάρισας. Εκτός από το πρώτο μας live, αυτό ήταν και το πιο χύμα. Νομίζω ο Κώστας είχε ένα ψιλοκονέ με κάποιον από τη διοργάνωση και μας είπαν να πάμε να παίξουμε, χωρίς όμως κάποιο στοιχειώδες πρόγραμμα, σε φάση «ελάτε και θα παίξετε κάποια στιγμή». Πάμε κι εμείς από το Σάββατο το μεσημέρι, ανέβαιναν διάφοροι, μέχρι και ψιλογνωστά ελληνικά ονόματα, αλλά αυτή τη στιγμή πραγματικά δε θυμάμαι τίποτα πιο συγκεκριμένο. Πήγε βράδι και ακόμα περιμέναμε να μας πει κάποιος να παίξουμε αλλά τίποτα. Φεύγουμε το βράδι κα επιστρέφουμε την Κυριακή το μεσημέρι (αφού είχαν αρχίσει να ξυπνάνε οι μηχανόβιοι, ήταν και κατασκήνωση φάση) πιο αποφασισμένοι. Κάποια στιγμή κατά τις 5 το απόγευμα, και ενώ κατεβαίνει η προηγούμενη μπάντα, πάμε πίσω από το stage και πιάνουμε εκεί έναν ηχολήπτη σε φάση «τι θα γίνει, θα παίξουμε ή όχι» και αυτός σηκώνει τα χέρια ψηλά «ανεβείτε ρε παιδιά» και αυτό ήταν. Τι soundcheck και μαλακίες, στοιχειώδες «φτιάξιμο» ήχου και πάμε. Μόνο το πρώτο demo είχαμε τότε, παίξαμε καμιά ωρίτσα. Δε θυμάμαι λεπτομέρειες, θυμάμαι πάντως ότι οι μηχανόβιοι από κάτω γούσταραν, μάλιστα ο Κώστας ή ο Φοίβος άκουσε κάποιον να του λέει «πού ήσασταν εσείς, εσείς έπρεπε να παίξετε το βράδι», οτιναναι χαχαχα."
   "Μεγάλο live ήταν επίσης αυτό στο ΤΕΙ Ηρακλείου Κρήτης στις 7 Ιουλίου 2001 μαζί με Violet Vortex και Psychomonks. Το live αυτό καθαυτό δεν ήταν κάτι τόσο φοβερό αφού τέτοια εποχή στο ΤΕΙ είχε ελάχιστο κόσμο (αν και οι Vortex είχαν κάνει ακόμη μία φοβερή εμφάνιση), αλλά ήταν η όλη φάση που ξεκινήσαμε και οι τρεις μπάντες από Πειραιά με καράβι Παρασκευή βράδι, και γυρίσαμε πάλι όλοι μαζί Κυριακή βράδι (το live ήταν Σάββατο). Τι να λέμε από λιωσίματα, πιώματα, κενά μνήμης, μπανάκι, παρέα, γέλιο, μάλλον το κορυφαίο τριήμερο της ζωής μου."
   "Από το live με Κόκκαλο δε θυμάμαι πολλά πράγματα χαχαχα. Ευτυχώς είχα βρει και το βίντεο και το ανέβασα στο youtube, και από αυτό αλλά και από φωτογραφίες που σώζονται θυμάμαι λίγο τι έγινε εκείνο το βράδι. Πανικός στο ίσωμα και συγκινητικές στιγμές, όλα μαζί θολά χαχα..."

Ωραία πράγματα... Να πούμε επίσης οτι το 2001 κυκλοφόρησε και το promo Wolverine Booze ενω συμμετείχαν και στην συλλογή Doom or be Doomed δίπλα σε ονόματα οπώς Reverend Bizare, Asphodel, Spirit Caravan και άλλους... Οι Sicks Daze μπήκαν στον πάγο εκει γύρω στο 2005 λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων κυρίως ,τα μέλη της μπάντας όμως δεν σταμάτησαν να παίζουν σε άλλες μπάντες και πρότζεκτ όπως National Pornografik, Agnes Vein, Seventh Degree Imperial Yo Yo Master, Shock Absorber, FreeFall, FunWith Nuns (ξεχνάω κάποιους!!??) α τους θεό-doomsters Almost Heaven... (ή ήταν πιο πριν αυτοί?).
   Πρόσφατα αποφάσισαν να ξανα βάλουν μπρός την μηχανή και η κατάσταση δείχνει πως βρίσκονται σε καλό δρόμο. Από κάποια μικροδείγματα που ακούσαμε η επιστροφή θα είναι πολύ δυνατή.

   Πώς έκατσε η φάση της επαναμάζωξης?
   "Η επανένωση ξεκίνησε με την έλευσή μου Σέρρες, οι οποίες είναι δίπλα στη Θεσσαλονίκη και από αυτή την άποψη τα πράγματα είναι πιο ευνοϊκά από όσο στην αρχή, αφού η Λάρισα ήταν δυο φορές μακρύτερα. Βέβαια τώρα υπάρχουν άλλα θεματάκια, όπως πχ δεν είμαστε 25ρηδες και σπουδαστές πια και άρα υπάρχουν σοβαρές υποχρεώσεις. Επαγγελματικές για όλους, αλλά και οικογενειακές, αφού εγώ έχω και έναν αντάρτη 2μιση ετών αλλά και ο Θανάσης είναι κι αυτός παντρεμένος. Παρ’όλα αυτά, η δίψα είναι μεγάλη και κανονίζουμε ώστε να βρίσκουμε χρόνο για πρόβες, σε πρώτη φάση δουλεύοντας σε ήδη υπάρχον ανέκδοτο (και γαμάτο, κατά τη γνώμη μου) υλικό. Η πρώτη πρόβα έγινε αρχές του καλοκαιριού 2012, η δεύτερη αρχές Αυγούστου και, ενώ τα δείγματα είναι σούπερ ως τώρα (αν λάβεις υπόψη την 7χρονη διακοπή), από Σεπτέμβριο που μαζευόμαστε όλοι στα σπίτια μας θα μπορέσουμε να μπούμε σε ένα πιο νορμάλ και τακτικό πρόγραμμα όσον αφορά τις πρόβες.
   Για το μέλλον, χαλαρά και βλέπουμε. Για live πολλά δε μας βλέπω, λόγω του ότι θέλουμε πολλή δουλειά σαν δέσιμο μπάντας ακόμα (πιο συχνές πρόβες θα το βελτιώσουν αυτό σίγουρα), αλλά κυρίως λόγω των παραπάνω υποχρεώσεων. Δεν αποκλείουμε τίποτα βέβαια, ειδικά αν περάσει ο καιρός και βελτιωθεί η κατάσταση της μπάντας, φαντάζομαι δε μπορεί να αποκλειστεί κάποιο live Θεσσαλονίκη, για εκτός είναι σίγουρα πιο δύσκολο, αλλά και πάλι βλέπουμε. Δισκογραφικά υπάρχουν πιο άμεσα σχέδια, θέλουμε μόλις μπορέσουμε να βγάλουμε ένα 7’’ με δύο κομμάτια, και ψαχνόμαστε ίσως και για ακόμα ένα split 7’’ με κάποια φιλική μπάντα. Προέχουν λοιπόν πρόβες, πολλές πρόβες, και όπως έρχονται τα πράγματα βλέπουμε."

Για ενημέρωση, like στο http://www.facebook.com/sicksdaze αλλά και συχνό τσεκάρισμα στο http://sicksdaze.bandcamp.com/, το οποίο θα είναι το κύριο site προώθησης του υλικού της μπάντας.
Άντε με το καλό παίδες...

 

 Enter the Daze + My Best Day Of Your life    

Six Days             

Motorhead - Overnight Sensation - 1996

Λοιπόν επειδή έχω καιρό να ποστάρω θα παίξω με ένα σίγουρο "χαρτί" και θα σας ταϊσω με μια δισκάρα των 90's που περνάει απ' το πικάπ μου ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το '96 που κυκλοφόρησε και μέχρι σήμερα.

Το "Overnight sensation" είναι ο αγαπημένος μου δίσκος της 3ης περιόδου αυτής της υπερμπάντας και έχω και μια αμυδρή εντύπωση πως τυγχάνει και λιγάκι υποτιμημένος. Λίγο η πρώτη "μούφα" του γκρουπ μετά από χρόνια "March or die" και το άνισο "Bastards", λίγο η ανακατατάξεις των μελών και ο διαφορετικός ήχος, δεν ήθελε και πολύ για να κηδέψουν κάποιοι πρόωρα το πρώην αγαπημένο τους συγκρότημα. Κάτι το οποίο βέβαια ίσχυσε για όλα τα καταξιωμένα από τα 80's γκρουπ που βρέθηκαν αμήχανα μπροστά στην καινούργια δεκαετία και έχασαν αρκετή από την αίγλη τους και τους ορκισμένους οπαδούς τους. 

Οι θεοί Motorhead όμως αποδεικνύονται πολύ σκληροί για να πεθάνουν και μας πετάνε στη μάπα τον ογκόλιθο "Sacrifice" το '95 και καπάκι το παρόν διαμαντάκι. Ο Howard Benson στην παραγωγή πετυχαίνει τον σωστότερο ήχο από όλες τις (πριν και μετά) συνεργασίες του με την μπάντα και το φανερό κέφι στη σύνθεση αφήνει την αίσθηση ότι μια καινούργια εποχή έχει ήδη ξεκινήσει. Μακράν αγαπημένο κομμάτι της (δικιάς μου) παρέας το παθιάρικο αργόσυρτο "I don't believe a word" με στίχους κατευθείαν από τον ξέχειλο σε "σοφία του δρόμου" εγκέφαλο του Lemmy και μπάσο βαρύ και παραπονιάρικο. Άφθονη ποικιλία σε ταχύτητες και ύφος ανάμεσα στα κομμάτια έχουμε από πολεμικούς rock 'n roll δυναμίτες μεχρι ακουστικές κιθάρες και hardrockaδικα περάσματα όλα ζυγισμένα όλα ενδιαφέροντα.

Όσοι έχετε αγνοήσει την παρούσα κυκλοφορία στην εποχή της (σε σας απευθύνεται το ποστ εξάλλου) δώστε της μια (ακόμα) "αυτιά" και ίσως ανακαλύψετε και εσείς τον αγαπημένο σας 90's Motorhead δίσκο.

Να σας μορφώσω και με κάποια trivia έτσι για το οπαδιλίκι; 

Είναι ο πρώτος δίσκος με την σύνθεση Lemmy - Phil Cambell - Mickey Dee που κρατάει μέχρι σήμερα, αφού ο έρημος ο wurzel(r.i.p.) αποχώρησε αμέσως μετά το "Sacrifice". 

Έχει για εξώφυλλο εικόνα της μπάντας κάτι που έχει ξανασυμβεί ΜΟΝΟ στο "Ace of spades" και…

Ο Lemmy πρώτη φορά ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΤΑΚΙ!!! (λιποθυμώ)

Το βινύλιο πάντως μην το ψάξετε γιατί γινόντουσαν τότες κάτι εξυπνάδες και τυπωνόταν τέτοιοι δίσκοι σε 1000 κομμάτια (χωρίς κανείς να το αναφέρει σαν limited) και επανέκδοση δεν έχει παίξει.

Να υποθέσω λοιπόν ότι τα κομματάκια που λείπουν απο από την άκρη του εξωφύλου μου και βοήθησαν την γάτα μου να τροχίσει τα νύχια της τώρα αξίζουν κανένα 20αρι american dollars?

The Fleshtones - Beachhead ... ΛΕΜΕ!

Ήταν 31 Αυγούστου 2008, γιόρταζε ο Aλεξ... αυτοκίνητα, μπύρες, 5 ευρώ εισητήριο και βουρ για "No budgetfest" και θεϊκή συναυλία στη Λάρισα. Ο άλεξ τους ήξερε και ήταν ψιλιασμένος για το τι θα δούμε... όμως εγώ δεν είχα ιδέα και μάλιστα ήμουν κακοδιάθετος. Και ήμαστε παρέα με μπύρες στην κερκίδα και βλέπαμε την προηγούμενη μπάντα, Bullets... και έχουμε μερακλώσει γιορτάζοντας τον Άλεξ. Και αφού είμαστε γεμάτοι από μπύρα και ανυπομονυσία για περισσότερο rock n roll, βγαίνουν στη σκηνή 4 παππούδες από Νέα Υόρκη. Έχει φύγει όλος ο κόσμος από την κερκίδα, μάζί και η παρέα μου και έχουν κατέβει μπροστά στη σκηνή και χορεύουν.... εγώ μένω μόνος να απορώ πώς γίνεται 5 λεπτά μουσικής να μου "κολλήσουν" ένα χαμόγελο που έκανε να φύγει μέρες από το πρόσωπό μου.
Διασκεδαστικό, χορευτικό rock n roll που έκανε όλο το κόσμο να χοροπηδάει και να ξεφεύγει. Για κοντά 2 ώρες, μπάντα και κόσμος ένα τεράστιο πάρτυ. Αφού κατάλαβα το σκοπό και τις διαθέσεις της garage-rock n roll μουσικής (δεν ήμουν μύστης τότε), που δεν είναι άλλες από το να διασκεδάσεις ξεχνώντας τις παπαριές της καθημερινότητας, κατέβηκα να μπω στο χορό. Γούσταρα τόσο πολύ που αγόρασα το "Beachhead" φεύγοντας από τη συναυλία. Από τότε είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες.
            Ανεβαστικό garage με θεϊκό ήχο (αρκετά βρώμικο), ότι πρέπει για καλοκαίρι και παραλία όπως λέει και ο τίτλος. Ακομπλεξάριστοι στίχοι στο ίδιο στυλ που λέγαμε και παραπάνω, ώστε να χαλαρώσεις και να γουστάρεις. Για πες και εσύ ρε Άλεξ....
                Κοτσυφας: Τι θυμάσαι από το live;
                Άλεξ        : Θυμάμαι ότι ήτανε από τις καλύτερες γιορτές, με τη σωστή παρέα, σωστή ποσότητα αλκοόλ και σωστές δόσεις δισκεδαστικού rock n roll.
                Κότσυφας: Ο Πετράν πώς τα κατάφερε και απέκτησε ένα γιγάντιο μοβ δάκτυλο στο πόδι;
                Άλεξ        : Ε... πολύ θέλει; Ενώ ήμαστε με Πετράν, Εβίτα και λοιπούς, και έχουμε ξεφύγει λες και βρισκόμαστε σε πάρτυ βουντού στην Αιτή... αποφασίζει πάνω στη πόρωση να ανέβει πάνω στη σκηνή για stagediving πηδώντας στο κενό... και έσκασε πρώτα με το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, αποκτώντας ένα δάκτυλο σαν τεράστια μοβ μελιτζάνα... όχι ότι κατάλαβε και τίποτα...
               Κότσυφας: Ανταλλάζεις το Beachhead βινύλιο με το "τραγούδια για κακά παιδιά" του Κελαιδόνη;
               Αλεξ        : Είσαι τρελός ρε;;!:! Θες να σου δώσω το "Πατάτες" του Χαρρυ Κλυν? Νευροκοπίου...