Reverend Beat Man

.Γεννημένος το 1967.

Όργανα : Μία κιθάρα, ένα kickdrum, ένα hi hat και ένα μικρόφωνο.

Είδος : Blues Trash and Primitive Rock n' Roll

Συνέπειες : He'll make your back crack, your liver quiver and your knees freeze.

Senseless Death - US Hardcore Compilation (1987)

 Πρώτη συλλογή της Nuclear Blast. Αμερικάνικο Hardcore του '87 μπολιασμένο με αρκετό Metal. Γρήγορα κομμάτια, κουλά, με γαμάτες μελωδίες και κλασσικά riffs, που επαναλαμβάνονται μέχρι σήμερα. Oldshool-άδικο σε βαθμό που με κάνει να συνειδητοποιώ για ποιον λόγο άκουγα πορωμένα Thrash Metal παλιότερα.
 Το καλό μ'αυτήν την συλλογή είναι ότι περιέχει μπάντες που δεν έγιναν γνωστές (αν εξαιρέσεις τους Impulse Manslaughter) στο ευρύτερο κοινό, συμπεριλαμβάνοντας και εμού.
 Ότι πρέπει για άραγμα με φίλους και μπύρες.

Τα Χαστουκόψαρα

Καθόμασταν. Βράχος. Τσιγαράκι. Θέα. Το μηχανικό γουργούρισμα δυνάμωνε και κάποια στιγμή απο τη γωνία εμφανίστηκε ένα τρακτέρ. Ο οδηγός του, ένας μοναχός, γύρω στα σαράντα, βαρύς, μόρτης, χωρίς ράσο, με λυμένη κοτσίδα και τσιγάρο στο στόμα, δεν ήταν το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα ασκητή. Ο άγιος Ονούφριος δεν εννοούσε αυτόν. Μπήκε σ'ένα χωράφι με το τρακτέρ. Σηκωθήκαμε. Έσβησα τσιγάρο. Περπατήσαμε. Το τρακτέρ είχε σταματήσει. Το τσιγάρο του όχι. 

 "Για την μονή Υ καλά πάμε?" ρώτησε ο Σωτήρης.

"Ναι", είπε ο τύπος και δεν είχε να προσθέσει ούτε λέξη παραπάνω.

"Ευχαριστούμε", είπε ο Σωτήρης.

"Το Θεό", είπε αυτός.

"Τι καλλιεργείτε?" ρώτησακι εγώ για να μπω στην παρέα.

"Πούτσες", μου είπε και αυτό δεν ήταν καθόλου καλός οιωνός.

 Λένος Χρηστίδης, 1997

Όσο κι αν δέρνει ο άνεμος

Γιώργης Ξυλούρης

Γιάγκος Χαιρέτης

Γιάννης Αγγελάκας

Νίκος Βελιώτης

Πρωτογενής

 Για τους Villagers of Ioannina City έχουμε ξαναπεί, οπότε τα λόγια είναι περιττά.

 Αυτό που θέλω να συμπληρώσω είναι ότι είναι μια μπάντα, που οπωσδήποτε, πρέπει να την δεί οποιοσδήποτε live, κάποια στιγμή στην ζωή του. 

 Ακολουθεί πρωτογενής απόλαυση.

Τα ερωτικά του Δεκέμβρη

Σάλα σάλα μες στη σάλα τα μιλήσαμε,
να με πάρεις, να σε πάρω συμφωνήσαμε.

Σάλα, Μαρουσώ μου, σάλα τα τζίτζι
μες στο μαγερειό,
άσ’ τα ψάρια να καούνε
κι έβγα να σε δω.

Πότε μαύρα, πότε άσπρα, πότε κόκκινα,
την καρδιά μου να ζητούσες, θα σ’ την έδινα.

Ο ήλιος βασιλεύει
κι η μέρα σώνεται
κι ο νους μου απ΄την αγάπη
δεν συμμαζώνεται.

Εύγα να σε ιδώ, Εύγα να σε ιδώ
 Εύγα να σε ιδώ
να παρηγορηθώ.

 Το φεγγάρι κάνει βόλτα
στης αγάπης μου την πόρτα
το φεγγάρι κάνει κύκλο
στης αγάπης μου το κήπο.

Ζαλίζομαι, ζαλίζομαι
όταν σε συλλογίζομαι
ναζιάρικο, ναζιάρικο
μικρό και σκανταλιάρικο.

Στα κατσαρά σου τα μαλλιά
λαλούν αηδόνια και πουλιά
ζαλιάρικο, ζαλιάρικο
μικρό και σκανταλιάρικο.

 Εγώ κρασί δεν έπινα
ούζο για να μεθύσω
τώρα τα πίνω και τα δυο
για να σε λησμονήσω.

Εσύ ήσουνα που μου 'λεγες
αν δεν με δεις πεθαίνεις
τώρα γυρίζεις και μου λες
πού μ' είδες πού με ξέρεις.

Πες μου μάτια μου γλυκά,
πες μου λόγια ερωτικά.

Ασημένια μου αλυσίδα
έχω χρόνους που δεν σ' είδα
έχω μέρες και βδομάδες
που δεν κάναμε νταλγκάδες.

Τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε
τα παιδιά της γειτονιάς σου με πειράζουνε
πάλι μεθυσμένος είσαι μου φωνάζουνε
πάλι μεθυσμένος είσαι μου φωνάζουνε

Σαν σουρώνω πέφτω κάτω και λασπώνομαι
σαν σουρώνω πέφτω κάτω και λασπώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι
βάζω μπρoς τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι

Τα παιδιά της γειτονιάς σου τα μπαγάσικα
τα παιδιά της γειτονιάς σου τα μπαγάσικα
να τα δώσω δυο χαστούκια να ‘ναι χάσικα
να τα δώσω δυο χαστούκια να ‘ναι χάσικα 

Σαν μου πείς πως δε με θέλεις πως δε μ'αγαπάς 
Σαν μου πείς πως δε με θέλεις πως δε μ'αγαπάς
μαχαιράκια είναι τα λόγια κούκλα που πετάς,
μαχαιράκια είναι τα λόγια κούκλα που πετάς.

 

Όλο ούζο ούζο ούζο το βαρέθηκα

Όλο ούζο ούζο ούζο το βαρέθηκα

φέρτε μου ένα τσιγαράκι που τ'ορεχτηκα

φέρτε κι' ενα αργελεδάκι που τ'ορεχτηκα.   

Δώστα όλα Μανίτσα!

Heavy Doom

Για heavy doom αυτιά που γουστάρουν Candlemass, Pentagram και τέτοια.

Cover Sessions #6

"...Στείλεμ' μια κάρτα αγάπη μοοο...

  Στείλτη μο τώρα 'δααά..."

Οι Big Business διασκευάζουν Shocking Blue απ'τα 60'ς. Προσωπικά πιστεύω ότι το original κομμάτι δεν το φτάνουν αλλά η προσπάθεια εκτιμητέα και αξιέπαινη. Ωραιότατοι οι Big Business και επίσης φωνάρα η Mariska από τους Shocking Blue.

Αφιερωμένο στην δισκοθήκη του πατέρα μου.

Η έμπνευση, οι Dead Can Dance και οι Λυκάνθρωποι

'Οταν η Σελήνη ξεμυτίζει δεν χρειάζεται δικαιολογία κάποιος

για να σεληνιαστεί και να ενδώσει σε άστατη γαλήνη. 

 Απόψε όμως η δικαιολογία συνιστάται στον γραφόντα και 

ωσάν λύκάνθρωπος στην ταράτσα, ουρλιάζει για γαλήνη.

Οι Dead Can Dance συντροφεύουν

.αφιερωμένο. 

                        

                     

Anaparastasis - Η Ζωή και το Έργο του Γιάννη Χρήστου (1926-1970)

"Σκοπός της μουσικής είναι να δημιουργεί ψυχή,
δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για τον μύθο,
την ρίζα κάθε ψυχής. Εκεί όπου δεν υπάρχει ψυχή
η μουσική τη δημιουργεί. Εκεί όπου υπάρχει ψυχή
η μουσική την συντηρεί".
                                                   
                                          Γιάννης Χρήστου, Χίος, 23 Αυγ. 1968

ΣΑΠΙΑ ΝΥΧΤΑ...2013

 ΝΙΟΥΖ ΣΟΥΝ ΤΟΥ ΚΑΜ...

Δυστυχώς το φετινό ZOMBIE RIOT δεν απέφερε τους επιθυμητούς, νεκροζώντανους καρπούς, στους σκοτεινούς και καταχθόνιους φίλους του.

ΤΑ ΛΕΜΕ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...ΩΣ ΤΟΤΕ...ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΠΟΛΙΚΗ ΥΓΡΑΣΙΑ ΣΤΑ ΦΕΡΕΤΡΑ ΚΑΙ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ...

Cover Sessions 4

VISAGE - MONUMENTUM, (Fade to Grey), 1995

 1995, η Misanthropy Records έχει ήδη ξεκινήσει να ευνοεί τους τολμηρούς και συγκεντρώνει γύρω της διάφορους avant-garde μουσικάντηδες.
 Διασκευή σε Visage (80s new wave / pop μπάντα) με τους αισθητήρες της μελαγχολίας και τα φίλτρα του νεο-ρομαντισμού να βαράνε βαθύ κόκκινο.

Romain Gavras & Simian Mobile Disco

 Το μήλο έχει ήδη πέσει κάτω απ'τη μηλιά και 

 ξεκίνησε καινούργιο δέντρο.

Βιντεάικ σκηνοθετημένο απο τον Romain Gavras, 

(γιό του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά)

 για τους Simian Mobile Disco, 2007. 

ΖΗΤΩ Η ΑΛΗΤΕΙΑ

Με λέν μπερμπάντη και μπεκρή,
ξενύχτη γκομενιάρη
Χαρτόμουτρο και μπελαλή,
με λένε κι αλανιάρη

Μα δε με νοιάζει τίποτα
σ’ αυτή τη κοινωνί α
Όσο υπάρχει θάνατος
ζήτω η αλητεία

Εγώ ξεκίνησα σωστά με
γλέντια και παιχνίδια
Τα’ ριξα όλα ένα παρά,
μέγαρα και στολίδια

Μα δε με νοιάζει τίποτα
σ’ αυτή τη κοινωνία
Όσο υπάρχει θάνατος
ζήτω η αλητεία

Με υπέρμετρο σεβασμό στον Σπύρο Ζαγοραίο και στην αληθινή πίστη στον εαυτό του.

Jean Michel Jarre - Equinoxe (1978)

e

q

u

i

n

o

x

e

.

.

.

.

.

Βρυκόλακας

"Πες μου τι στέκεσαι Θανάση, ορθός,
  βουβός σα λείψανο, στα μάτια μπρος;
  Γιατί Θανάση μου, βγαίνεις το βράδυ;
  Ύπνος για σένανε δεν είν' στον 'Αδη;

   Τώρα περάσανε χρόνοι πολλοί...
  Βαθιά σε ρίξανε μέσα στη γη...
  Φεύγα, σπλαχνίσου με. Θα κοιμηθώ.
  'Ασε με ήσυχη ν' αναπαυθώ.

   Στάσου μακρύτερα... Γιατί με σκιάζεις;
  Θανάση τί έκαμα και με τρομάζεις;
  Πώς είσαι πράσινος; Μυρίζεις χώμα...
  Πες μου... δεν έλυωσες, Θανάση, ακόμα;

 Απόσπασμα από το ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη “Ο Βρυκόλακας”

Η συλλογή είναι αφιερωμένη σε όσους 

έχουν πιστέψει στην Αιώνια Αγάπη και ιδιαίτερα

στον Bella Lugosi (1882-1956) R.I.P.
με εξαίρετη συμπάθεια...

Γαμιούνται οι ΣΤΑΡ!!!

"Ρε παιδιά, δε γίνεται να συνεχίσουμε έτσι, έχει στραβώσ' το μικρόφωνο, μην ανεβαίνετε όλοι πάνω."
 Έτσι ακριβώς ήταν το χθεσινό live στην Νομική (Θεσσαλονίκη) των Ζώα Προς Εξαφάνιση (Βανδαλούπ), με όποιες εικόνες μπορεί να δημιουργούνται στο μυαλό όσων τους έχουν δεί live (και μη). Πυρσοί, ότι νά ναι ήχος, άφθονες μπύρες και οτιδήποτε άλλες παρεκτροπές και εορταστικές "εκπλήξεις". 
 Ακολουθεί live ηχογράφηση του '95 κάπου στην Θεσσαλονίκη και  live video στο στέκι στην Ιατρική το '98 μαζί με Καταδίκη και Κοινωνική Αποσύνθεση.

LIVE Βανδαλούπ 1995

 

The Movements

  Garage στα πολύ ωραία του, σε συνδυασμό με ψυχεδέλεια και 60s μελωδίες. 
 Τους ανακάλυψα σε ραδιοφωνικό σταθμό που έπαιζε το ένα γαμάτο κομμάτι μετά το άλλο.
 Συνειδητοποίησα ότι είναι από τις μπάντες που τις ακούς με full λιακάδα, με πυκνά σύννεφα να οργιάζουν πάνω απ'την κεφάλα σου, με ψιλόβροχο, με καταιγίδα να βαράει στα τέρματα, στην εξοχή, στην πόλη, στο ποδήλατο, πάνω στην μηχανάρα σου, στο αυτοκίνητο και ακόμη ακόμη όταν τηγανίζεις χωριάτικα λουκάνικα στην κουζίνα.
Μουσική που ξερνάει αισιοδοξία και όρεξη για δημιουργία.

 

info

Αντράλα / Dizzyness (Irrational Boy / Alex SPLIT 2012)

 Αντράλα σημαίνει ζαλάδα, χάνω την γή κάτω απ'τα πόδια μου και γενικά την έχω ακούσει "στερεοφωνικά" λόγω βιολογικής παύλα οργανικής ανακατωσούρας. 

 Σε αυτήν την συλλογή υπάρχουν κομμάτια που τα ακούγαμε στο μεταίχμιο της εφηβείας μας (σαν παρέα), περνώντας στην ενηλικίωση. Κάποια απο αυτά ήταν το έναυσμα για να ανακαλύψουμε και τα υπόλοιπα της συλλογής σε βάθος χρόνου και αιτίας. 

 Ο λόγος ύπαρξης αυτής της συλλογής είναι να συνυπάρξει ο ύστατος αυτισμός στην πιο γρήγορη και αργή του μορφή και επίσης γιατί γουστάρουμε με τον Alex όταν φτιάχνουμε συλλογές.

 Καλή διασκέδαση!

part I

part II