ΛΑΛΗΜΕΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (1): the bad bad trip

Με απλά λόγια ταινίες που τις παρακολουθείς (και γουστάρεις βεβαίως) αλλά στο τέλος αναρωτιέσαι: πως διάολο γίνεται να βρήκαν το δρόμο προς τις αίθουσες αυτά τα ανοσιουργήματα (πλην όμως αριστουργήματα) και πόσο θεούλης ήταν αυτός που τα χρηματοδότησε; Φαντάζεσαι δηλαδή καμιά δεκαριά κουστουμάτους 60αρηδες σε ιδιωτική προβολή να περιμένουν το πολυαναμενόμενο αποτέλεσμα της χρηματοδότησης τους στην 7η τέχνη και να πέφτουν πάνω στο Videodrome; μουαχαχα! Πόσο μα πόσο θεοί ήταν αυτοί οι σκηνοθέτες τότε… 

ALTERED STATES (1980)

Director: Ken Russell

Writers: Paddy Chayefsky (written for the screen by), Paddy Chayefsky (novel)

Stars: William Hurt, Blair Brown, Bob Balaban

 Εδώ έχουμε μια κλασσική περίπτωση λαλημένης ταινίας τόσο λαλημένης που ήταν αυτή που με έκανε να συλλάβω αυτό το κονσεπτάκι. Ελπίζω έτσι να δίνω το στίγμα για την ανάλογη συνέχεια από άλλον της παρέας και από προτάσεις αναγνωστών(στα comments). Οπαδοί της ψυχεδέλειας, του τρόμου, της επιστημονικής φαντασίας και των παραισθησεογόνων ναρκωτικών (μιλάμε για πλήθος ε) αυτή είναι η ταινία σας. Αδέξιο στυλιστικά αλλά τόσο τολμηρό σεναριακά που σοκάρει για την εποχή του - αλλά παρ' ολα αυτά πείθει για τις προθέσεις του. Χωρίς να είναι ακραίο με την συμβατική κινηματογραφική έννοια καταφέρνει να σκαλώσει στο μυαλό του θεατή πανεύκολα.

Τα οπτικά και ηχητικά εφέ (προτάθηκε για το Όσκαρ ήχου) εντυπωσιάζουν με την over the top ψυχεδέλεια τους και μερικές εικόνες (όπως ο τράγος με τα 7 μάτια) μένουν για πάντα στο πάνθεον της cult κινηματογραφίας και επηρεάζουν αρκετούς καλλιτέχνες του ακραίου ήχου (βλ. εξώφυλλο Godflesh-Streetcleaner, samples στο Psalm 69 των Ministry, τραγούδι "Altered State" από τους Sepultura και άλλα).

Εν κατακλείδι... That's one hell of a trip!

VIDEODROME (1983)

Director: David Cronenberg

Writer: David Cronenberg

Stars: James Woods, Deborah Harry, Sonja Smits

Χα! Παλιός καλός Cronenberg… ΛΑΤΡΕΙΑ! Και μάλιστα στην καλύτερη στιγμή της λαλημένης φιλμογραφίας του. Με ταινιάρες ήδη στο βιογραφικό του (Rabid, The Brood, Scanners) εδώ ο αγαπημένος μας ανισόρροπος - γκουρού του "βιολογικού" τρόμου μας παραδίδει ένα άνευ προηγουμένου εφιαλτικό ταξίδι φουτουριστικού extravagant τρόμου. Προφητικό, ακραίο και πάνω απ' όλα σκεπτόμενο, ένα φίλμ που ισορροπεί ανάμεσα στην υπερβολή και την αλήθεια μιας εποχής που "έρχεται" - "ήρθε" ή "πάντα ήταν εδώ". Ο Cronenberg τότε δεν έδινε δεκάρα για μόδες αμερικάνικες, budget υψηλά για να βγεί το τάδε εφέ και σενάρια αψεγάδιαστα με ακαδημαική γραφή και σίγουρο κοινό.

Το μόνο που ήθελε ήταν να πει αυτό που είχε στο μυαλό του. Και είχε ΚΑΤΙ να πει. Όχι όπως οι περισσότερες ταινίες, ειδικά στο "χώρο του", που αγγίζαν τόσο επιφανειακά την ουσία - χωρίς άποψη για τίποτα - καταδικάζοντας ένα ολόκληρο είδος στην αφάνεια και την απαξίωση. Τα χαρακτηριστικά της σκηνοθετικής και σεναριακής του υπερβολής (της πρώιμης καριέρας του) είναι κι εδώ παρόντα μετέωρα στο όριο του κιτς και του τρας αλλά ΟΠΟΙΟΣ μπορέσει να δει πίσω απο αυτά κερδίζει. Κερδίζει μιάμιση ώρα καταβύθησης σε έναν εφιάλτη που δεν χαρίζεται σε τίποτα και δεν κρύβει τίποτα. Το Videdrome είναι το εφυές αριστούργημα μιας τέχνης που πέθανε στην γέννησή της.
Κι αυτό το κάνει τόσο πολύτιμο. Long live the new flesh!

Heavy Load - Stronger Than Evil (1983)

Κι αν είμαι TRUE μη με φοβάσαι…

Φυσικά και αναφέρομαι στην συμπαθή φυλή ακροατών, των λεγόμενων "true-μεταλλάδων". Η πονεμένη ιστορία των οποίων ξεκινά στα τέλη των ενδόξων (σώνει και καλά cult) 80's, που αναγκαζόταν να υπερασπίζονται την κατρακύλα των Manowar με ομολογουμένως πενιχρά επιχειρήματα, συνεχίζει στα τέλη των 90's που χαρακτηρίζουν τους Pantera hardcore(?!) και τους χρεώνουν όλη την βδελυρή βερμουδάτη παρακμή του αληθινού metal και φτάνει μέχρι σήμερα που όλοι μαζί σαν μια γροθιά ενώνονται κάτω από την σκέπη του facebook και δίνουν στην έννοια "γραφικός" καινούργιες ψηφιακές διαστάσεις. Καταλάβαμε όλοι ποιούς εννοώ φαντάζομαι. Όπως επίσης και το ότι μου είναι συμπαθείς (σοβαρά).

Άλλο όμως είναι το ζουμί της υπόθεσης. Το ζουμί είναι κάμποσες πραγματικά (truely) εξαιρετικές δισκάρες που κρύβονται μέσα στον πανικό των cult - διαλυμένων - περασμένων μεγαλείων και θύματων της άτιμης κενωνίας σκηνών και εποχών και που πραγματικά αξίζουν την προσοχή μας. Αδιαφορώντας για τις ταμπέλες που τους φορέσαν και το ότι μερικοί τους έκαναν τσιφλίκι τους με το ζόρι (γιατί άμα ακούς εσύ Old man's gloom και Acid Bath να 'ούμε δεν μπορείς να καταλάβεις το μεγαλείο τους) εμείς τους δίνουμε την ευκαιρία να περάσουν απο το στερεοφωνικό μας και να το στοιχειώσουν για πολύ καιρό άμα λάχει. Καλό θα ήταν να έπρατταν το αντίστοιχο από τη μεριά τους με άλλα είδη και οι true-μέταλλοι γιατί μόνο καλό θα έκανε σ'αυτούς και τη αγαπημένη τους μουσική. Λέω εγώ τωρα…

Anyway. Πάμε παρακάτω. Το λοιπόν αν καταφέρναμε να τηλεμεταφερθούμε κάπου στα μέσα των 90's και να φανταστούμε εμένα και τον Alex με λιγότερα κιλά και περισσότερα μαλλιά θα συναντούσαμε και ένα σουρεάλ σκηνικό που θυμήθηκα με αφορμή την αγορά του "Stronger than Εvil" σε βινύλιο πρόσφατα. Τότε λοιπόν συνέβαινε το εξής σκηνικό (νορμάλ για τα τότε δεδομένα). Έβαζε κάποιος αγγελία στο metal hammer και έλεγε κάτι του τύπου "γράφονται κασέτες από σπάνια βινύλια, δωρεάν αποστολή λίστας, χαμηλές τιμές" και εσύ όντας επαρχιώτης με πρόσβαση μόνο στα 3 "m" (metallica, manowar, maiden) επικοινωνούσες να δεις τι παίζει. Έπαιρνες λοιπόν τη λίστα και τσέκαρες αυτά που θες σε κασέτα και το ανάλογο "συμπλήρωμα" στην 60άρα και του έστελνες τα ανάλογα λεφτά μέσα στο φάκελο (chic). Έτσι μετά απο καναδυό βδομάδες είχες στα χέρια σου το "πράμα" και ξεκίναγες να γράφεις κι εσύ καμιά 10αριά κόπιες για όλη την παρέα. Ανάμεσα σ'αυτά που ακούσαμε για πρώτη φορά τότε (alex βοήθα θυμάμαι μόνο το "guardians of the flame" και το "alkahest") ήταν και τα δυο Heavy Load  "Death or Glory" και "Stronger Than Evil".

Κόλαφος. Δισκάρες ανεπανάληπτες και τα δυο με προσωπικό αγαπημένο το δεύτερο. Αθώο επικό heavy metal με απλοϊκούς στίχους και πιασάρικα ρεφρέν που σου τηγανίζει το μυαλό και σε κάνει να σηκώνεις τη γροθιά σου στον αέρα σαν παλιό καλό metal nerd. Προσφέρεται για απανωτές ακροάσεις και συνθετικά έχει την δύναμη κλασσικών αριστουργημάτων του είδους. Σε δυο κομμάτια συμμετέχει και ο Phil Lynott έτσι για την έξτρα καύλα και το εξώφυλλο χαρακτηριστικό μιας εποχής που όλο πεθαίνει και όλο ξαναγεννιέται σαν ζόμπι και δώστου απο την αρχή. Α, και ξέχασα να αναφέρω οτι δεν γουστάρω καθόλου την λέξη "αδικοχαμένοι".

I am stronger than evil

I will change my world!

SAVAGE - LOOSE 'N LETHAL (1983)

1.Let it loose
2.cry wolf
3.Berlin
4.dirty money
5.ain't no fit place
6.on the rocks
7.the China run
8.white hot

NWOBHM δισκάκι που απέκτησα πρόσφατα σε βινύλιο, οι Βρετανοί εδώ παίζουν απλό, ξεροκεφαλιάρικο και μονοδιάστατο χεβι μεταλ, όπως όλες οι ανάλογες μπάντες της εποχής και με απίστευτο ήχο στις κιθάρες.

Ευθύ, γρήγορο και πιασιάρικο ώρες ώρες, τούτος ο δίσκος έγινε ευρύτερα γνωστός για το τραγούδι δυναμίτη Let It Loose (που υπήρχε σε μια συλλογή του 81), το οποιο είχανε διασκευάσει οι Metallica (εποχής Μustaine) σε κάποιο απο τα πρώτα demo τους, και τα ριφ και οι ταχύτητες επηρέασαν όλη την μεταγενέστερη πορεία τους. 

Κλασσικό για το είδος αλμπουμάκι.....

εδω