Terminus - Τhe Reaper's Spiral (2015)

1.The Reaper's Spiral

2.The Psychohistorians

3.The Encyclopedists

4.The Mayors

5.The Traders

6.The Merchant Princes

7.Poseidon's Children

8.Fortress Titan          

9.Centaurean

 ΜΟΝΟ ΠΕΤΣΑ ΜΕΤΑΛ!! 

bandcamp

εδώ

 

Mael Mórdha - Damned When Dead

Εν όψη των live των θεών Primordial (που σκίζουμε φανέλες και λερώνουμε σώβρακα εμείς εδώ στο IA) έσκασε και ο δίσκος των επίσης Ιρλανδών Μael Mordha που τους υποστηρίζουν σ'αυτές τις εμφανίσεις. Eγώ προσωπικά με το σύγχρονο μεταλλικό φολκ δεν τα πάω και τόσο καλά. Kαι εξηγούμαι. Ψευτοβάρβαρο μέτσαλ με τουριστικές φολκλόρ αναζητήσεις και πλαστικό ήχο τελειωμένου power metal δεν βάζω στα αυτιά μου. Είναι κιτς με την κακή έννοια. Σίγουρα μέσα σ'αυτόν τον πανικό χάνω αξιόλογες μπάντες και κυκλοφορίες, αλλά θα ζήσω κι έτσι. Από την άλλη ο φίλος μας ο giak ρουφάει με όρεξη όλη αυτή τη σαβούρα, την μελετάει(!) και μπορεί πραγματικά να σου προτείνει μερικές κυκλοφορίες του είδους που ξεχωρίζουν ή ταιριάζουν στα γούστα σου. Αυτός είναι φίλος!

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία ήρθε να μου θυμίσει το προηγούμενο live των Primordial με τους Mael Mordha το 2006(?) στη Θεσσαλονίκη που παρακολούθησα παρέα με τον ιδρωμένο σε σημείο βρασμού giak. Μου το θύμισε ο ίδιος στην τελευταία συνάντησή μας με την προτροπή να ανέβω Θεσσαλονίκη για το live ώστε  να ξαναζήσουμε παρόμοιες επικές στιγμές με το '06. Εγώ περισσότερο από τους Mael Mordha βέβαια θυμόμουν τη διασκευή των (επίσης υποστηρικτών) Αgnes Vein στο Εquimanthorn των Βathory. Μου πρότεινε όμως να ακούσω το καινούργιο τους άλμπουμ όπως και ευτυχώς έκανα. Και αποδείχθηκε ένα πολύ ευχάριστο άκουσμα για μένα!

Κλασσικό επικό heavy/doom χωρίς φανφάρες με ένα κέλτικο παγανο-σκοτεινό συναίσθημα που βρίθει σε Primordial αναφορές… Καπου εδώ πρέπει να πούμε και για την ιδιόρρυθμη σχέση αυτών των δυο γκρουπ. Οι Μael Mordha εκτός από ομοεθνείς με τους Primordial και προφανώς φίλοι είναι και μια μπάντα πολύ επηρεασμένη από αυτούς με αποτέλεσμα να βρίσκονται στη σκιά τους εδώ και χρόνια. Αυτή η σύνδεσή τους με τους έταιρους και πολύ πιο δημοφιλείς συμπατριώτες τους έδωσε σίγουρα μια ώθηση στην αρχή της καριέρας τους αλλά αργότερα και σίγουρα σήμερα μπορεί να αποδειχθεί κάλλιστα και εμπόδιο. Γι'αυτό και θεωρώ αυτή την πρόσφατη κυκλοφορία τους και αρκετά κρίσιμη. Οι επιρροές των Primordial είναι κι εδώ παρούσες αλλά συνθετικά και ηχητικά το άλμπουμ είναι τόσο καλοδουλεμένο και φρέσκο που τις αγνοείς ή τις απολαμβάνεις. Αυτό είναι και το ζουμί της υπόθεσης. Αν συνεχίσουν με τόση όρεξη και έμπνευση στις επόμενες κυκλοφορίες τους το φάντασμα των Primordial θα εξαφανιστεί πάνω από τα κεφάλια τους. Και η δόξα θα είναι όλη δική τους. (Σημειωτέον οτι πρόσφατα υπεγράψαν στην Candlelight.)

Στα θετικά τώρα του δίσκου να αναφέρουμε την βελτιωμένη σε σχέση με το παρελθόν παραγωγή και τα εκφραστικότατα και πορωτικά φωνητικά που κλέβουν την παράσταση. Απλό, κολληματικό επικό low profile heavy metal με Ιρλανδική ψυχή. 

Αναμένεται ΜΕΓΑΛΟ live.

YΓ: Aξιοσημείωτο το artwork του εξωφύλλου, δημιουργία Έλληνα εικονογράφου ονόματι Vasilis Zikos.

ΜΗ ΛΕΣ PRIMORDIAL

Είναι φορές που οι σφαλιάρες έρχονται πολλές και ασταμάτητα.. φορές που ο δρόμος σε έβγαλε σε μέρος ξένο, σκοτεινό... τόσο μακριά και τόσο μάυρο που καμιά θύμηση ευτυχίας, αγαπημένων προσώπων ή ακόμα και ηρωικές φωνές προγόνων... ΔΕΝ θα φωτίσουν το μέρος που κείτεσαι...
     Είναι φορές που έχεις δώσει ότι έχεις και δεν έχεις για να ξανασηκώνεσαι κάθε φορά που σε έριξαν ΕΧΘΡΟΙ.... φορές που δεν αναγνωρίζεις το πρόσωπό σου σε κανένα καθρέφτη... φορές που δε θυμάσαι γιατί πολεμούσες... φορές που πλέον είσαι τυφλός και ίσως να μη θες πλεον να ανοιξεις τα ματια... απλά κοίτεσαι εκει, κατάκοπος, ξεψυχησμένος και δηλητηριασμένος με μίσος.... που το μόνο που μπορείς να κάνεις και στο οποίο βρίσκεις ευχαρίστηση πλέον, είναι να βρίζεις μεθυσμένος.... Ένα "Άντε γαμήσου... άντε γαμή ΣΟΥ!.." ...όχι προς σε κάποιον... έτσι σκέτο, "Άντε γαμήσου!"
          ΓιΑ όλες αυτές τις φορές και για ΧΙΛΙΑΔΕΣ παρόμοιες και ακόμα χειρότερες.... Ενα πράγμα μου μένει να κάνω...... Να πω PRIMORDIAL...

 
     

"THE SECRET OF KELLS"

Σκηνοθέτες οι Tomm Moore και Nora Twomed. Τρία στούντιο για να παραχθεί, ένα Βελγικό, ένα Γαλλικό και ένα Ιρλανδέζικο. Είναι βασισμένο στην Ιρλανδέζικη μυθολογία, αλλά η αλληγορία του μύθου οδηγεί στη σημαντικότητα του να δημιουργείς εικόνες και μάλιστα το πόσο δύναμη έχουν οι όμορφες εικόνες... εμπρός του κόσμου εικονογράφοι.... Στολισμένο με την απίστευτη μουσική του μεγάλου και τρανού Γάλλου συνθέτη Bruno Coulais, ο οποίος έχει γράψει μουσική για 56 φιλμς (ταινίες και ντοκιμαντέρ), μεταξύ άλλων για την ταινία "Τα ταξιδιάρικα πουλιά" και "Μικρόκοσμο". Το αποτέλεσμα είναι δυνατό από κάθε άποψη.... μια ταινία σπάνιας ομορφιάς... Πάρτε μια γεύση από τις εικόνες και τη μουσική στο βιντεάκι...