DIY live - μουσική ομάδα Ηχητική Δυσαρμονία - Trikala 01 / 07 / 17

Η Ηχητική Δυσαρμονία, μουσική ομάδα αυτοοργανωμένης έκφρασης, παρουσιάζει:

Conspiracy Of Denial (Αθήνα)
crust hardcore
Terminal Records/Konepistooli (Αθήνα)
finnish hardcore punk
Procrastinate (Καρδίτσα)
crust hardcore
Terminal Records/Trapdoor (Αθήνα)
dark hardcore punk

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017, δίπλα από το κλειστό γήπεδο μπάρας, Τρίκαλα
Έναρξη 21.00 αυστηρά
Είσοδος ελεύθερη
Οικονομική ενίσχυση απαραίτητη!!

ηχητική δυσαρμονία

Ελληνική Metal Σκηνή e-zine - Punked (Tεύχος # 5)

Το γνωστό σε όλους μας e-zine του φίλου Themistokla απο Ηellenic Metal Cluster εφτασε αισίως στο 5ο του τέυχος!!

Το νέο τεύχος σηκώνει μοικάνα και ντυνεται πανκ παρουσιάζοντας αρκετα συγκροτήματα της Ελληνικης πάνκ και χαρντκορ σκηνής(ιστορικά αλλα και νεότερα) μέσα απο συνεντέξεις που 

έχουν αρκετό ενδιαφέρον απο AGAINST ALL ODDS, DEUS X MACHINA, SOUNDKRASH, ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΟΛΕΘΡΙΟ ΡΗΓΜΑ, PROCRASTINATE, PSYCOREPATHS, STREETWISE, ΑΔΙΕΞΟΔΟ και ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!!

Κύριος σκοπός όχι τόσο η ιστορική καταγραφή της σκηνής αλλά  περισσότερο η σχέση και αλληλεπίδραση του πανκ/κορ με το μέταλ.

Οπως πάντα στηρίζουμε την προσπάθεια του φίλου κατεβαζοντας/διαβάζοντας δωρεάν το τεύχος

εδω (πδφ)

Η

εδω (ονλαίν μπουκ)

υγ.. Με αφορμή το πάνκικο τεύχος ποστάρω υπεραγαπημένο εφτάρι των Νεκρική Σιγή

όπου έπαιζε γνωστός πλέον κιθαρίστας DEATHMETAL συγκροτήματος παγκοσμίου βελενηκούς!!!

Νεκρική Σιγή - Ο Ηχος της Σιωπής (1994)

εδω

ΚATAXNIA - S/T - 2014

Μελωδικό αλλα και τσιτωμένο crust punk με μεταλλοριφφάρες και μαυρομεταλλική επική ατμόσφαιρα

η αγαπημένη μου κυκλοφορία στο είδος για φέτος

Επική μαυρίλα

bandcamp

facebook

Shots Of Crust

     'Ενας μήνας και βάλε χωρίς post στο irrational!! Μπορεί να φταίει η βαρεμάρα που μας δέρνει, μπορεί να φταίει το καλοκαίρι που διανύουμε και χαλαρώνουμε, μπορεί να φταίει ο λιγοστός ελεύθερος χρόνος του καθενός μας. Δε ξέρω για τους άλλους, αλλά ένα κοκτέιλ των παραπάνω με κρατάει μακριά από το posting!

     Έχοντας ελάχιστο χρόνο για να ακούω μουσική, πόσο μάλλον να postάρω, τον τελευταίο καιρό προτιμώ να ακούω μικρά αλμπουμς, ''εύκολης'' μουσικής, που με λίγα ακούσματα εώς ελάχιστα, να μου δίνουν αυτό που θέλω. Έτσι λοιπόν, πιο κάτω σας προτείνω 4 σχετικά φρέσκα δισκάκια, τα οποία μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό, είναι σύντομα και δεν κουράζουν! 

   

Preteen Deathfuk - I Don't Remember

Αμερικάνικο ντουέτο στο ντεμπούτο του, που συνδυάζει black metal με crust/punk. Μην σας τρομάζει το πρόχειρο εξώφυλλο! Blastbeats, D-Beats, ουρλιαχτά και βόθροι, απλά ριφφάκια και βρώμικος ήχος. Αν εξαιρέσεις το τελευταίο κομμάτι του δίσκου που διαρκεί 13 λεπτά(!!!), ο υπόλοιπος δεν ξεπερνά τα 22!

Fredag Den 13:E - Tjugohundratretton

Το δεύτερο άλμπουμ των σουηδών απλά σπάει κόκκαλα! Το κλασσικό crust/hardcore που παίζανε παλιότερα έχει εμπλουτιστεί με αρκετό rock'n'roll και black metal στοιχεία. Αρκετά ατμοσφαιρικό και σκοτεινό, είναι σίγουρο οτι θα αφήσει καλές εντυπώσεις σε οπαδούς του crust, hardcore, death και black metal.

Parasit - Valj Din Egen Bodel

Κλασσικό σουηδικό hardcore/punk με αρκετό D-Beat από τους Parasit, οι οποίοι αποτελούνται από μέλη των Gadget, Uncurbed και Regurgitate. Η εμπειρία των μελών του group είναι εγγύηση για το τι θα ακούσετε εδώ. Διπλά φωνητικά, μεγάλες ταχύτητες, πολύ κοπάνημα!

Passiv Dodshjalp - Kollektiva Monster  

Και φτάνουμε στο έγχρωμο εξώφυλλο της παρέας και τους Passiv Dodshjalp με το τρίτο τους αλμπουμ. Απίστευτες μελωδίες, χωρίς όμως να χάνουν σε επιθετικότητα, D-Beat ρυθμοί, παραπονιάρικη φωνή, 9 κομμάτια σε 23 λεπτά και ο πιο ώριμος τους δίσκος έως τώρα!

4 δισκάκια έτοιμα να τα ρουφήξετε!!

Misery - From Where The Sun Never Shines

1. Mother Nature
2. Oil Age
3. Autonomy
4. The Hunt (New Model Army cover)
5. We Are Man
6. Today
7. Ready Aim Fire
8. God Squad
9. We Want You Down
10. Murder Ride
11. How Long
12. Just Never Ends
13. I.C.B.M. (Amebix cover)
14. All Of Us

   Οι Misery είναι μια legendary μπάντα από το Minneapolis η οποία έχει ιδρυθεί το 1987. Από τότε τους ακολουθεί το ''επηρεασμένοι από τους Amebix'', πράγμα που όντως ισχύει. Αυτό κάθε άλλο τρομακτικό/αρνητικό είναι, μιας και οι Misery έχουν καταφέρει να μπλέξουν τους Amebix με πιο crust/punk στοιχεία αλλά και με αρκετές metal στιγμές. 

   Ο δίσκος αυτός είναι ο 3ος τους και έρχεται το 2011, μετά από 5 χρόνια ενασχόλησης μαζί του, στο υπόγειο/studio, και πολλά χρόνια μετά τον 2ο τους. Ατμοσφαιρικοί, σκοτεινοί, επικοί, με ένα μπάσσο που καθοδηγεί τα παντά, μια φωνή απίστευτα βραχνιασμένη, riffακια απαισιόξα και παραπονιάρικα και γενικά ένα σύνολο με punk attitude. Πιστεύω οι διασκευές που κάνουν σε New Model Army και Amebix, χαρακτηρίζουν ακριβώς τι παίζουν.

   Μπορούνε άνετα να σταθούν δίπλα στους Amebix, όχι σαν κλώνοι, αλλά σαν μία ξεχωριστή οντότητα που έχει και αυτή να δώσει αρκετά.

Δεν μπόρεσα βρω καλύτερη ποιότητα σε mp3

  

Ξεδιάντροποι Σουηδοί, FREDAG DEN 13:E - Under Iskalla Fanor (2010)

100% ξεδιάντροπο crust n' roll μας προσέφεραν απλόχερα οι παρακάτω φρενοβλαβείς το 2010. FREDAG DEN 13:E. Οι Zeke και οι Disfear έχουν μπλέξει τα μπούτια τους έχοντας βρεί κοινό παρανομαστή τους έν λόγω καυλιάγκουρες. Πέρυσι είχανε παίξει και live στην Αθήνα με Ruined Families και Hellstorm, όποιος τους είδε στάθηκε τυχερός πιστευω. AAARRGH!!!

UNDER ISKALLA FANOR

Dead To A Dying World - Dead To A Dying World (2011)

Aπορώ μερικές φορές πως αυτή η κυκλοφορία πέρασε στο ντούκου εδώ στην Ελλάδα!! Όχι οτι στις υπόλοιπες χώρες πήγε κατευθείαν στο Νο1 των τσαρτς... αφού για underground κυκλοφορία πρόκειται.. αλλά γενικά δεν είδα καμμία αναφορά πουθενά στα μπλογκς της χώρας ή στα περιοδικά ή σε λίστες με τα αγαπημένα της χρονίας που πέρασε (εκτός του φίλου giak εννοείται ), ενώ κάποιοι από μας εδώ μέσα το λιώσαμε....

7μελής μπάντα απ' το Dallas Texas, λοιπόν και οι ίδιοι δηλώνουν οτι παίζουν blackened sludge/doom metal αλλά δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα....Γενικά έχουμε να κάνουμε με μια crust hardcore μπάντα με blackmetal ριφς και doom/sludge αισθητική και όλα αυτά με την προσθήκη τσέλου και κοντραμπάσου, που δίνουν ενα επικό χαρακτήρα στο αποτέλεσμα. Ταξιδιάρικο και επικό με post metal(!!) περάσματα, σε 3 μεγάλης διαρκείας τραγούδια, όπου οι εναλλαγές ρυθμών δινουν και πέρνουν ενώ μεγάλη εντύπωση προκαλούν τα γυναικεία μπλακ φωνητικά της τσελίστριας...

Στα συν και το οτι για την παραγωγή του αλμπουμ τσιμπήσανε τον  Philip Cope των Kylesa...

                                                                    ΕΔΩ