Ζemial - Sleeping Under Tartarus EP (1992)

Σε μία εποχή που το μπλακμέταλ ήταν ακόμη underground υπόθεση και ο κόσμος που το παρακολουθούσε δεν άκουγε αποκλειστικά μπάντες απο Νορβηγία μεριά, η παγκόσμια κοινότητα του είδους υποστήριζε μπάντες απο Ελλάδα, Ιταλία, Τσεχία, Αμερική, Βέλγιο, Σουηδία αλλα και Νορβηγία φυσικά. Μπάντες που είχαν προσωπικό και ομπσκιούρ ήχο και δεν θύμιζε καμία η άλλη μεταξύ τους.

Μιλάμε για εποχή Π.Γ.Γ.Ν (προ γνωστών γεγονότων Νορβηγίας), γεγονότα που έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας στην χώρα του Βορρά, μετατρεποντας την σε Μέκκα του είδους, δημιουργώντας και το γνωστό πλέον ήχο ορόσημο του μπλακμέταλ.

Π.Γ.Γ.Ν λοιπόν κυκλοφόρησε και το γνωστό δίδυμο των Zemial τούτο το εφτάρι που τους μετέτρεψε σε τεράστια υπολογίσιμη δύναμη στο παγκόσμιο underground των αρχών του '90.

Eδώ συναντάμε Μπαθορικό και πρωτόγονο μπλακμέταλ με την γνωστή σφραγίδα του Ελληνικού ήχου της εποχής και πέρα απο το οτι το '92 κυκλοφόρησε και το A Blaze In The Northern Sky αλλάζοντας την ιστορία της σκηνής, oι Zemial επηρεασμένοι απο το Passage To Arcturo (του '91 παρακαλώ) έδιναν την δική τους απάντηση στο παγκόσμιο underground για το πως έπρεπε να ακούγεται το μπλακμεταλ.

Μελωδικό, τραχύ, μυστικιστικό, ομπσκιούρ και Μπαθορικό.

1992

 

Καπνός απ'τη Κόλαση

Kατευθείαν από τα βάθη της κολάσεως, από την μεριά όπου παίζουν το καλύτερο rock n roll και η αλητεία βασίζεται στο καουμπόικο καπέλο που φοράς, έρχεται η παρέα του Eddie Spaghetti και της παρεάς του, προσφέροντας ιδανικό για πάρτυ garage punk, με καθημερινές ιστορίες για τον Βελζεβούλη, την ταχύτητα, ναρκωτικά, την ατελείωτη κατανάλωση αλκοόλ, το σέξ και κυνήγι γυναικών φυσικά και οτιδήποτε άλλο μπορεί να διαφθείρει την αγαθή νεολαία παρασέρνοντας την στην επικίνδυνη πλευρά του rock.
΄Οταν η μπάντα αυτή έχει περιοδεύσει με ονόματα όπως Reverend Horton Heat, Bad Religion, Social Distortion αλλά και με Ramones, Motorhead (μεταξύ άλλων) πιστέυω οτι κατέχουν το δικαίωμα του τίτλου της "καλύτερης rock n roll μπάντας του κόσμου" με τον οποίο έχουν αυτοβαπτιστεί...
Για να το πιστεύουν και να το λένε ίσως και να ισχύει... Από χαβαλέ πάντως σκίζουν.

ΤHE SUPERSUCKERS - THE SMOKE OF HELL (1992)

εδώ

THE SUPERSUCKERS - LA MANO CORNUDA (1994)

εδω

Solitude Aeturnus - Into the depths of sorrow (1991) + Beyond The Crimson Horizon (1992)

Αυτοί εδώ οι Τεξανοί ήταν μεγάλη περίπτωση στις αρχές της δεκαετίας του '90. Επηρεασμένοι από τους Candlemass, σε μία εποχή που δύσκολα έβρισκες ανάλογη doom μπάντα, κυκλοφόρησαν κάποιους απο τους καλύτερους doom δίσκους της δεκαετίας εκείνης, κάνοντας όμως μια μαγκιά που τους έκανε να ξεχωρίσουν αμέσως και να δημιουργήσουν δικιά τους σχολή στο είδος.

Ναι μεν είχαν doom βάση, αλλά το συνδύασαν το θέμα με άκρως επικομεταλλική επίστρωση, κάνοντας και τους επικούς παουεράδες ακροατές να το γυρίσουν σε πιο αργά ακούσματα και το αντίστροφο... Εδώ έχουμε ΕΠΙΚΟ, αργό, ατμοσφαιρικό, λυρικό doom μέταλ με power ξεσπάσματα, με τα κιθαριστικά θέματα των John Perez / Edgar Rivers να σε κάνουν να ταξιδεύεις σε κόσμους μακρινούς και ονειρικούς... με τη φωνή του τεράστιου Robert Lowe να συνοδεύει με άκρως ταξιδιάρικο και προσωπικό τρόπο, κάνοντας τα τραγούδια ακόμα πιο μεγαλοπρεπή και αγέρωχα!!

Τεράστια φωνή!! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που τον επέλεξε ο μάστορας Leif Edling πολλά χρόνια αργότερα για την φωνή των Candlemass.

Το είχα αγοράσει σε κασσέτα εταιρίας, αφού είχα ακούσει πρώτα κάποια τραγούδια τους απ'το Beyond The Crimson Horizon σε ένα φιλαράκι και από τότε με έχει στοιχειώσει. Τον θεωρώ από τα καλύτερα ντεμπούτα μπάντας και doom κυκλοφορίας των 90ς. Αξεπέραστος!! Αν και συνέχισαν με τον ίδιο ρυθμό στους επόμενους δίσκους και πολλοί θεωρούν το καλύτερό τους το επόμενο Beyond The Crimson Horizon (ΔΙΣΚΑΡΑ!!), εγώ πάντα θα είμαι κολλημένος με το Into the Depths Of Sorrow.... Δεκάρι δαγκωτό!!!

Άντε.... έχουν να κυκλοφορήσουν δίσκο απο το 2006... Πότε θα το κάνουν το καλό???

1991

1992