Metalhead (Malmhaus)

Iσλανδική ταινία του Ragnar Bragason για μια κοπέλα που χρησιμοποιει το heavy metal ως καταλύτη

και θεραπεία για την θλίψη απο την απώλεια οικογενειακού της προσώπου  

 με συμπλήρωμα όμορφων Ισλανδικών εικόνων,μουσικής και κοινωνικών ζητημάτων γύρω απο το

πως αντιμετωπίζει ο καθένας τον θάνατο

imdb

trailer

KAZE TACHINU

               Trailer για την καινουρια ταινια του Μιγιαζάκι "Kaze Tachinu" (The Wind Rizes) . 

WHAT YOU NEED

Το "Searching for sugar man" είναι ένα ντοκιμαντέρ που αφηγείται την ιστορία ενός Ανθρώπου. Ο sugar man είναι ένας μουσικός (πραγματικό όνομα: Rodrigues) o οποίος έβγαλε ένα δίσκο (όνομα δίσκου : Cold fact) την εποχή που έκανε το "μπαμ" ο Ντύλαν. Στην Αμερική δεν πούλησε καθόλου... μετά και την κυκλοφορία ενός δεύτερου δίσκου, παρατάει τη φάση με τη μουσική και πιάνει δουλειά σε ορυχεία και αργότερα (για πολλά πολλά χρόνια) σε οικοδομή. Στην οικοδομή όπου δούλευε εξαντλητικά οράρια πήγαινε φορώντας κουστούμι. Κάνει οικογένεια, μεγαλώνει και σπουδάζει τα παιδιά του.
         Την εποχή που κυκλοφόρησε ο πρωτος του δίσκος, μια αμερικανίδα πηγαίνει στην νότιο Αφρική να δει το φίλο της και του πηγαίνει δώρο το Cold fact. Εκεινη την εποχη στη Νότιο Αφρική είχαν το καθεστώς του απαρτχάιντ. Οι στίχοι των τραγουδιών του κάνουν τόσο μεγάλη αισθηση στον κόσμο εκεί (ο οποίος λόγω καθεστώτος ήταν απομονωμένος) που ο δίσκος πουλάει χιλιάδες αντίτυπα. Στην αρχή από πειρατικές εκδόσεις και αργότερα από διάφορες εταιρίες οι οποίες πλήρωναν δικαιώματα στην εταιρία του Rodrigues στην Αμερική. Ο δίσκος εκεί δημιουργεί ρεύμα... μουσικό (μπάντες που επηρεάζονται) αλλά κυρίως ρεύμα πολιτικό / επαναστατικό. Ο δίσκος ταυτιστηκε με την επανάσταση και το "πέσιμο" του καθεστώτος και έγινε ΚΛΑΣΙΚΟΣ... Κλασικός εννοώ ότι ο τύπος ήταν πιο διάσημος εκεί από τον Ελβις (!!!!) πουλώντας εκατομύρια αντίτυπα του Cold fact. Θεωρήθηκε τόσο επικίνδυνος από το καθεστώς που του χάραζαν (γρατζουνούσαν) 2 τραγούδια πάνω στο βινύλιο πριν πάνε τα αντίτυπα στα καταστήματα για να μην ακούει ο κόσμος τους στίχους του. Λογοκρισία λέγεται... συμβαινει και σήμερα, παντού.
   ΌΛΑ αυτά δεν τα μαθαίνει ο Rodrigues... Ούτε το πόσο εχει πουλήσει ο δίσκος του ούτε πόσα φραγκα έχει εισπράξει η μουσικη βιομηχανία... μέχρι που κάποιος οπαδός του αποφασίζει να ψάξει να τον βρει και να τον γνωρίσει από κοντά... Η συνέχεια της ταινίας, μέσω του ήθους, της τεράστιας καρδιάς και του απλού/λογικού μυαλού του Rodrigues θα διδάξει, θα θυμήσει και ξαναφανερώσει τα πλέον ξεχασμένα... τα αυτονόητα, τα σοφά... Το ποιές είναι οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ανάγκες του ανθρώπου!!!
       Υ.Γ. : Αν νομίζεις οτι σου είπα την ταινία κάνεις λάθος....

            

ΛΑΛΗΜΕΝΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (1): the bad bad trip

Με απλά λόγια ταινίες που τις παρακολουθείς (και γουστάρεις βεβαίως) αλλά στο τέλος αναρωτιέσαι: πως διάολο γίνεται να βρήκαν το δρόμο προς τις αίθουσες αυτά τα ανοσιουργήματα (πλην όμως αριστουργήματα) και πόσο θεούλης ήταν αυτός που τα χρηματοδότησε; Φαντάζεσαι δηλαδή καμιά δεκαριά κουστουμάτους 60αρηδες σε ιδιωτική προβολή να περιμένουν το πολυαναμενόμενο αποτέλεσμα της χρηματοδότησης τους στην 7η τέχνη και να πέφτουν πάνω στο Videodrome; μουαχαχα! Πόσο μα πόσο θεοί ήταν αυτοί οι σκηνοθέτες τότε… 

ALTERED STATES (1980)

Director: Ken Russell

Writers: Paddy Chayefsky (written for the screen by), Paddy Chayefsky (novel)

Stars: William Hurt, Blair Brown, Bob Balaban

 Εδώ έχουμε μια κλασσική περίπτωση λαλημένης ταινίας τόσο λαλημένης που ήταν αυτή που με έκανε να συλλάβω αυτό το κονσεπτάκι. Ελπίζω έτσι να δίνω το στίγμα για την ανάλογη συνέχεια από άλλον της παρέας και από προτάσεις αναγνωστών(στα comments). Οπαδοί της ψυχεδέλειας, του τρόμου, της επιστημονικής φαντασίας και των παραισθησεογόνων ναρκωτικών (μιλάμε για πλήθος ε) αυτή είναι η ταινία σας. Αδέξιο στυλιστικά αλλά τόσο τολμηρό σεναριακά που σοκάρει για την εποχή του - αλλά παρ' ολα αυτά πείθει για τις προθέσεις του. Χωρίς να είναι ακραίο με την συμβατική κινηματογραφική έννοια καταφέρνει να σκαλώσει στο μυαλό του θεατή πανεύκολα.

Τα οπτικά και ηχητικά εφέ (προτάθηκε για το Όσκαρ ήχου) εντυπωσιάζουν με την over the top ψυχεδέλεια τους και μερικές εικόνες (όπως ο τράγος με τα 7 μάτια) μένουν για πάντα στο πάνθεον της cult κινηματογραφίας και επηρεάζουν αρκετούς καλλιτέχνες του ακραίου ήχου (βλ. εξώφυλλο Godflesh-Streetcleaner, samples στο Psalm 69 των Ministry, τραγούδι "Altered State" από τους Sepultura και άλλα).

Εν κατακλείδι... That's one hell of a trip!

VIDEODROME (1983)

Director: David Cronenberg

Writer: David Cronenberg

Stars: James Woods, Deborah Harry, Sonja Smits

Χα! Παλιός καλός Cronenberg… ΛΑΤΡΕΙΑ! Και μάλιστα στην καλύτερη στιγμή της λαλημένης φιλμογραφίας του. Με ταινιάρες ήδη στο βιογραφικό του (Rabid, The Brood, Scanners) εδώ ο αγαπημένος μας ανισόρροπος - γκουρού του "βιολογικού" τρόμου μας παραδίδει ένα άνευ προηγουμένου εφιαλτικό ταξίδι φουτουριστικού extravagant τρόμου. Προφητικό, ακραίο και πάνω απ' όλα σκεπτόμενο, ένα φίλμ που ισορροπεί ανάμεσα στην υπερβολή και την αλήθεια μιας εποχής που "έρχεται" - "ήρθε" ή "πάντα ήταν εδώ". Ο Cronenberg τότε δεν έδινε δεκάρα για μόδες αμερικάνικες, budget υψηλά για να βγεί το τάδε εφέ και σενάρια αψεγάδιαστα με ακαδημαική γραφή και σίγουρο κοινό.

Το μόνο που ήθελε ήταν να πει αυτό που είχε στο μυαλό του. Και είχε ΚΑΤΙ να πει. Όχι όπως οι περισσότερες ταινίες, ειδικά στο "χώρο του", που αγγίζαν τόσο επιφανειακά την ουσία - χωρίς άποψη για τίποτα - καταδικάζοντας ένα ολόκληρο είδος στην αφάνεια και την απαξίωση. Τα χαρακτηριστικά της σκηνοθετικής και σεναριακής του υπερβολής (της πρώιμης καριέρας του) είναι κι εδώ παρόντα μετέωρα στο όριο του κιτς και του τρας αλλά ΟΠΟΙΟΣ μπορέσει να δει πίσω απο αυτά κερδίζει. Κερδίζει μιάμιση ώρα καταβύθησης σε έναν εφιάλτη που δεν χαρίζεται σε τίποτα και δεν κρύβει τίποτα. Το Videdrome είναι το εφυές αριστούργημα μιας τέχνης που πέθανε στην γέννησή της.
Κι αυτό το κάνει τόσο πολύτιμο. Long live the new flesh!

"THE SECRET OF KELLS"

Σκηνοθέτες οι Tomm Moore και Nora Twomed. Τρία στούντιο για να παραχθεί, ένα Βελγικό, ένα Γαλλικό και ένα Ιρλανδέζικο. Είναι βασισμένο στην Ιρλανδέζικη μυθολογία, αλλά η αλληγορία του μύθου οδηγεί στη σημαντικότητα του να δημιουργείς εικόνες και μάλιστα το πόσο δύναμη έχουν οι όμορφες εικόνες... εμπρός του κόσμου εικονογράφοι.... Στολισμένο με την απίστευτη μουσική του μεγάλου και τρανού Γάλλου συνθέτη Bruno Coulais, ο οποίος έχει γράψει μουσική για 56 φιλμς (ταινίες και ντοκιμαντέρ), μεταξύ άλλων για την ταινία "Τα ταξιδιάρικα πουλιά" και "Μικρόκοσμο". Το αποτέλεσμα είναι δυνατό από κάθε άποψη.... μια ταινία σπάνιας ομορφιάς... Πάρτε μια γεύση από τις εικόνες και τη μουσική στο βιντεάκι...

    

ΤΟΝ ΠΙΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΑΗ...THE WICKER MAN (1973)

Πρωτομαγιά σήμερα και πέρα από την αργία/απεργία της εργατικής τάξης, μην ξεχνάμε οτι η σημερινή μέρα γιορτάζονταν από προ-χριστιανικές εποχές, από πολλούς λαούς, κυρίως της Ευρώπης ως την αρχή του καλοκαιριού, αποτελώντας μία απο τις μεγαλύτερες παγανιστικές γιορτές. Οι ρίζες της βρίσκονται σε πανάρχαια χρόνια σε πολλές μυθολογίες κυρίως της Βρετανίας, Κελτών και Σκανδιναβικών χωρών, αλλά και της Ελλάδας.
Εμείς σήμερα αφού εξασκηθήκαμε στο ευγενές σπόρ του ψησίματος κρεατικών εδεσμάτων (όχι που θα χάναμε ευκαιρία), μου ήρθε στο μυαλό η αγαπημένη μου Βρετανική ταινία των 70ς, το υπερκάλτ αριστούργημα του Robin Hardy Τhe Wicker Man(1973), ταινία βασισμένη κατά κάποιο τρόπο στις παγανιστικές γιορτές της πρωτομαγιάς.
Ένας αστυνομικός της σκωτσέζικης ενδοχώρας, λαμβάνει μια κλήση από ένα απομονωμένο νησί στ’ ανοιχτά του Ατλαντικού για την εξιχνίαση της εξαφάνισης μιας νεαρής κοπέλας. Φθάνοντας στο νησί θα βρει, ούτε λίγο ούτε πολύ, μια χώρα παγανιστών, μιας θρησκείας φυσιολατρικής, πέρα μακριά από κάθε γνωστή χριστιανική επιρροή, που τελεί υπό την πνευματική εποπτεία του Lord Summerisle (Christofer Lee). O αστυνομικός ως φανατικός χριστιανός θα έρθει αντιμέτωπος με τις αρχές του,αφού οι κάτοικοι προσπαθούν συνεχώς να τον αποπλανήσουν και να τον αποπροσανατολίσουν στις έρευνες για την έυρεση του εξαφανισμένου κοριτσιού.Υπάρχει όντως το κορίτσι? Ζεί? Έπεσε θύμα θυσίας? Ή όλα είναι μια καλοστημένη απάτη για να γιορτάσουν τελετουργικά την πρωτομαγιά?

ΥΓ. Ο ίδιος ο Christofer Lee είχε αναφέρει σε συνέντευξη του, οτι ο ρόλος του ως Lord Summerisle, είναι ο αγαπημένος του που έχει παίξει ποτέ!!

H. P. Lovecraft. Fear Of The Unknown

Στον Λάβκραφτ βασίζεται σχεδόν όλη η σύγχρονη χόρορ λογοτεχνία και κουλτούρα. Τα βιβλία του, που συνδύαζαν τον τρόμο, την επιστημονική φαντασία, το γοτθικό, τον αρχαίο πολιτισμό και αρχαία μυθολογία, και κάθε λογής εξωπραγματικά πλάσματα και φανταστικά τοπία... έδωσαν τροφή για άπειρες απόπειρες βιβλίων, ταινιών, δημιουργώντας την μυθολογία Κθούλου και την πιστευτή σε πολλούς μυθολογία του βιβλίου Necronomicon.
Oσο όμως ταλαντούχος και ευφυής ήταν στο να πλάθει φανταστικές ιστορίες απο το υπερπέραν, άλλο τόσο προβληματικός(?) υπήρξε σαν προσωπικότητα.
Απο μικρή ηλικία η μητέρα του τον υπερπροστάτευε δημιουργώντας του ανασφάλειες, υπήρξε εκκεντρικός, φιλάσθενος, εσωστρεφής και κλεινόταν στο δικό του κόσμο, διαβάζοντας εκατοντάδες βιβλία, αγνοώντας την κοινωνική του ύπαρξη... βυθίζοντας τον εαυτό του στην ανάγνωση αρχαίων μυθολογιών και ιστορίας, κάνοντας την φαντασία του να οργιάζει και γράφοντας συνεχώς,επηρεασμένος και από τα όνειρα που έβλεπε...
Σε αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ, βλέπουμε όλες τις πτυχές της ζωής του, από την παιδική του ηλικία, ως της μανούρες που τραβούσε με την οικογένεια του, μέχρι την ικανότητα του για δημιουργική σκέψη, και το πρόβλημα του να διατηρεί σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ως και τον θανατό του απο καρκίνο στην ηλικία των 46 ετών το 1937...
Πάνω απο όλα όμως βλέπουμε την τεράστια κληρονομιά που άφησε πίσω του, δημιουργώντας άπειρες ¨σχολές¨ στον χώρο της φαντασίας, μέσα από συνεντέυξεις γνωστών μετρ του είδους όπως του John Carpenter, Guillermo Del Toro, Stuart Gordon και άλλων σκηνοθετών, συγγραφεών και μελετητών του άρχοντα του τρόμου...
Must see για όλους τους οπαδούς του φανταστικού και όχι μόνο, αφού η επιρροή του στην κουλτούρα του φανταστικού τρόμου είναι τέτοια που, έχουν ασχοληθεί αμέτρητα συγκροτήματα (και όχι μόνο αφού η κληρονομιά του εντοπίζεται σε πολλές μορφές τέχνης)  με τα έργα και την μυθολογία του...

The oldest and strongest emotion of mankind is fear, and the oldest and strongest kind of fear is Fear of the Unknown.