Space Box: 1970 & Beyond - Space, Krautrock & Acid Trips (1996)

CD 1
Hawkwind - Valium 10 [12" Version]
Pressurehed - Slo Blo
Amon Duul II - Wolf City
Ron Geesin - Moninous
F/II Boots of Ascension
Cluster - Apropos Cluster
Architectural Metaphor - Brainticket
Gong - Gonwash Indelible
Porcupine Tree - Burning Shy
Chrome - Third from the Sun
Nik Turner - 10 Seconds of Forever
Alien Planetscapes - International Sponge

CD 2
Guru Guru - UFO
Melting Euphoria - In Aquarian Pream
Kraftwelt - Electric Dimension [Zero Gravity Remix]
Dark Matter - Pazt Zero Time
Harmonia - Sehr Kosmisch
Darktar - This Alien Nation [Space Mix]
Micheal Modrcock's Deep Fix - Time Center
Farflung - Vizion of Infinity [7" Version]
Brainstorm - *6
Conrad Schnitzler - Contrapuntal Interstellar Radars
Hawklords - Time of...

CD 3
Faust - Devoted Bone Dance
Helios Creed - Leaving The Body
Popol Vuh - Ich Mache Einen Spiegel - Dream Part 4
Anubian Lights - 12-24-2011
Nick Riff - Tribal Elders
Harvey Bainbridge - The Changing
Zero Gravity - Interferon
Dilate - Tangerine Sky
Kluster - 21:51 (Edit Version)
Steve Peregrine Took - Scorpius (Deep Space Version)
The Brain - Vortex In My Cortex
Spiral Realms - Cysyrgy
Surface 10 - Gamma Days

βγάλτε την στολή αστροναύτη απο την ντουλάπα

έφτασε η ώρα για αστροταξίδι

“Two possibilities exist: either we are alone in the Universe or we are not. Both are equally terrifying.” 
-Arthur C. Clarke-
 

1

2

3

 

Κalas - Kalas (2006)

Kάλας? Τι είναι πάλι τούτοι μου λέει? Όχι πάντως η Μαρία ...,

Όλοι γουστάρουμε Ηigh on Fire έτσι? Και SLEEP εννοείται!! Αλλά πάνω από όλα γουστάρουμε Matt Pike! O άνθρωπος που στα λαιβ του(αλλά και γενικότερα) εχει αλλεργία με τα μπλουζάκια, ο ξεδοντιάρης, αυτός που πολλοί λένε οτι είναι μια μίξη του μπαρμπα Λέμι και του "Dude" Lebowski, που πιάνει την κιθάρα και την δένει κόμπο με τέτοια βρωμιά και πάθος, που πίνει οτι βρεθεί μπροστά του και που έχει και τατουάζ Charles Bronson στο μπράτσο και που γκαρίζει τόσο όμορφα πίσω απ'το μικρόφωνο... Ναι... ειναι "cool" και γουστάρουμε!! Σε όποιον αρέσει...

Οι Kalas δημιουργήθηκαν το 2003 στην California από μέλη διάφορων συγκροτημάτων του bay area και ένα χρόνο αργότερα προστέθηκε και ο Pike στην παρέα, μέχρι που το 2006 κυκλοφόρησαν τον έναν και μοναδικό τους δίσκο και μετά το διαλύσαν.... Το παράξενο στην κυκλοφορία αυτή είναι οτι ο Παικ παρατάει την κιθάρα του και ασχολείται αποκλειστικά με τα φωνητικά και μόνο, εκτός από το κομμάτι Frozen sun που παίζει και την κιθαρίτσα του... Το ωραίο είναι οτι τον ακούμε πιο μελωδικό και laid back στις φωνές, όχι όπως τον έχουμε συνηθίσει να γκαρίζει στους H.Ο.F.....

To συγκεκριμένο άλμπουμ έγινε ευρύτερα γνωστό στο ιντερνέτι, όταν την εποχή που κυκλοφόρησε το Snakes For The Divine, διέρευσε ένα λινκ του snakes αλλά όσοι το κατέβασαν άκουγαν τον συγκεκριμένο δίσκο των Κalas νομίζοντας ότι άκουγαν το νέο Ηigh on Fire .....

ΔΕΝ ειναι τίποτα το πολύ ιδιαίτερο το συγκεκριμένο αλμπουμάκι αλλά πρόκειται για αξιοπρεπέστατο doom/stonersludge που θα ικανοποιήσει κάθε οπαδό του ξεδοντιάρι....

Πάντως μεγάλη εντύπωση μου κάνει πως μία κιθάρα του Pike στους Η.Ο.F/SLEEP, "ρίχνει" στα αυτιά σε δύναμη και όγκο τους δύο κιθαρίστες των Kalas....

ε ...  μπλουζάκι Masters Of Reality και Witchfynder General στην ίδια φωτογραφία....

άσε που φαίνονται όλοι λες και τους πλάκωσαν στο ξύλο

...και μπόμπιρας...

ΚΑΛΑΣ

"Εκεί που κοιμούνται οι μεγάλοι πολεμιστές"

Μόνο τρεις δίσκοι στο Heavy Metal μετά το 2000 μου "πήραν τα μυαλά" (Ναι μόνο τρεις, τι να κάνουμε, έτσι είναι αυτά). Ο ένας από αυτούς είναι ο "Between two worlds" των " I " του Abbath των Immortal. (Για τους άλλους δύο δίσκους θα τα πω άλλη φορά). Μπορεί οι Immortal να είναι οι Μanowar του Βlack metal (όπως λέει και ο monotheist), αλλά εγώ τους αγαπάω από μικρός και κατά καιρούς βγάζουν δισκάρες (όταν σοβαρεύονται συνθετικά).
     Μου άρεσαν γιατί τις ποζεριές τις "άφηναν" για τις φωτογραφίες τους και τα βιντεοκλίπ τους...αν κάποιος συγκεντρωθεί στη μουσική τους, θα βρεί ποιότητα και τιμιότητα "μέχρι το κόκκαλο". Πλέον μου αρέσει και η όλη πορεία τους, που κρατάει σχετικά "ψηλά τον πήχη", σε αντίθεση με πάρα πολλές παλιές μπάντες που το έχουν "παρακάνει"(για να μην πω τίποτα άλλο).   
             Όλα τα υλικά των Immortal υπάρχουν και στον δίσκο των I. Mόνο που εδώ, θες επειδή ο δίσκος είναι αφιερωμένος στον Quorthon, θες επειδή δεν κουβαλάει το όνομα Immortal... τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Έχουν μπολιάσει απίστευτα τους Bathory, τους Αccept, τους Burzum και τους Immortal με αποτέλεσμα να έχουμε και να απολαμβάνουμε μια ανεπανάληπτη  ΕΠΙΚΟΥΡΑ!!!!
             Γιατί όμως θα με ρωτήσεις, αφού είμαι τόσο επιλεκτικός με το Heavy Metal διαλέγω αυτόν το δίσκο... γιατί είναι γραμμένα τα τραγούδια με τον παραδοσιακό Heavy τρόπο. Απλά, άμεσα, σχεδόν ανέμελα και "ανεβαστικά"... κατευθείαν στο στόχο, την καρδιά! Χωρίς "ψαγμενιές" και εντυπωσιασμούς. Τέτοια τραγούδια έχει αυτός ο δίσκος... Λυπάμαι πού ο δίσκος δεν φέρει το όνομα των Immortal (θα ήταν ο καλύτερός τους) και που όπως καταλαβαίνω δεν θα υπάρξει δεύτερος δίσκος για τους I. 

              Σε όσους αρέσουν οι μπάντες που ανέφερα πιο πάνω σαν επιροές του δίσκου και σε όσους αρέσει γενικά το επικό Heavy Metal,  "μπείτε με κλειστά τα μάτια". Υ.Γ. Η φωτογραφία επάνω είναι του Γιακουμπ Πολομσκι.