Βρυκόλακας

"Πες μου τι στέκεσαι Θανάση, ορθός,
  βουβός σα λείψανο, στα μάτια μπρος;
  Γιατί Θανάση μου, βγαίνεις το βράδυ;
  Ύπνος για σένανε δεν είν' στον 'Αδη;

   Τώρα περάσανε χρόνοι πολλοί...
  Βαθιά σε ρίξανε μέσα στη γη...
  Φεύγα, σπλαχνίσου με. Θα κοιμηθώ.
  'Ασε με ήσυχη ν' αναπαυθώ.

   Στάσου μακρύτερα... Γιατί με σκιάζεις;
  Θανάση τί έκαμα και με τρομάζεις;
  Πώς είσαι πράσινος; Μυρίζεις χώμα...
  Πες μου... δεν έλυωσες, Θανάση, ακόμα;

 Απόσπασμα από το ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη “Ο Βρυκόλακας”

Η συλλογή είναι αφιερωμένη σε όσους 

έχουν πιστέψει στην Αιώνια Αγάπη και ιδιαίτερα

στον Bella Lugosi (1882-1956) R.I.P.
με εξαίρετη συμπάθεια...