Tegenstelling

Heet-Koud
Sloten Noord-Holland

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Piece of Cake

In de hoop wat bruikbare ingrediënten op te lepelen voor een column heb ik naar een aflevering van “Heel Holland Bakt" gekeken. Het programma waar omroep Max maximaal succes mee heeft. Zelf heb ik niets met hogere bakkunst. Tot groot vermaak van mijn kleindochter willen bij mij zelfs de simpele cupcakes van Dr. Oetker in hun fraaie voorgevouwen bakjes niet opstijven. De kraaltjes voor de garnering drijven als gekleurde balletjes in de vanillesoep. Een beter excuus om me aan bakkunsten te onttrekken is er niet. Kijken naar die hobbybakkers is op zich al een zenuwslopende bezigheid. Maar voor de schrijverij gaat geen zee te hoog. Ik geef mij over aan de fanatieke koks die in een tochtige tent aan een klein aanrecht ingewikkelde baksels in elkaar proberen te knutselen. Ingezakte chocoladezoenen, romantische truffeltaart die niet wil rijzen of gesuikerde schijven die aan gruzelementen vallen, bezorgen mij in mijn makkelijke stoel het klamme zweet. Voeg daarbij Kampioen Moppentapper André van Duin, die alles aan flauwe kul uit de kast mag halen, en de nachtmerrie is compleet. Terwijl jij met je kleverige vingers garnering op je taart probeert te spuiten, komt die grapjas vanachter zijn draagbare spatscherm je extra op de proef stellen.
Meester Taartenbakker Robèrt vindt het nodig om er fijntjes op te wijzen dat je netjes moet werken. Hij moest de puinhoop op mijn aanrecht eens zien als ik lasagne sta te koken. De worsteling met kleffe bladeren die nooit als één stuk uit de pan komen en altijd in het midden tot een klont plakken. Zelfs bij voldoende aflegruimte pulkt deze Patissier de bladen niet netjes uit elkaar. Aan het eind van het (be)slagveld volgt het vorkje prikken en de beoordeling. Met een kolossaal mes wordt feilloos een punt uit een Hans en Grietje huisje gesneden. Er valt niets om, er blijft niets kleven. Alsof het om een eenvoudig rekensommetje gaat horen we Robèrt zeggen. ‘Het is plussen en minnen met deze taart.’ Mijn kleinkorrelig bakbrein ziet alleen maar plussen. Collega jurylid Janny, die per aflevering strakker in haar jurkje lijkt te zitten, beoordeelt de structuur van het baksel. Het is al of niet te vast of te zwaar om lekker te zijn. Ik rijm het niet met een ander oordeel dat ze geeft nadat ze aandachtig een hapje weg smikkelt. ‘Gewoon een heel lekkere zware taart.’ Vol bewondering kijk ik naar een sprookjesachtig opgebouwd kunstwerk. Afgewerkt met glad marsepein met een roze roos als decoratie. In een flits zie ik mijn kleindochter haar tanden in een puntgave cupcake zetten. Terwijl Janny haar wijsvinger bevallig onder haar neus houdt, blaast ze mijn visioen aan gort. ‘Er zit geen spanning in de taart.’ Nou ja, zit er na uren optimale inspanning geen spanning in je taart … je zou haar á la Laurel en Hardy de taart in haar gezicht smijten. Maar nee dat doet de kandidaat niet, die ondergaat met een teleurgestelde glimlach de afgang. Terwijl de koekenbakker naast haar met een stralend smoel de triomf viert. Meesterbakker van de week, met als beloning een lullig speldje op je kleverige schort.
Wat een beproeving, mijn maag draait ervan om. 

Schrijfcursus opdracht: Schrijf een column over een zelf te bepalen onderwerp.
Bovenstaand verhaal is wat ik ervan bakte. Advies om de cupcake en kleindochter nog een keer op te voeren voor verbinding in de tekst heb ik opgevolgd. 't Was even puzzelen op welke plek de bewuste zin moest komen. De schrijfcoach heeft genoten van mijn vinnige pen.

Tegenstelling

Doen-Laten
Begijnhof Antwerpen

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto 

Zomer voorbij

in ijle ochtendmist
zweven koeien
boven nat grasland
strijkt laat zonlicht
over goudgekleurde bodem
en glimmende kastanjes
als zwarte bladeren
huizen rustende spreeuwen
op kale takken
dunne regen, die geen regen is
zakt uit loodgrijze hemel
langzaam wint herfst terrein
en verliest natuur haar glans
hopend op betere tijden
houdt in mijn tuin
het laatste roosje dapper stand

foto ferrara

Soms krijgen we een poëzieopdracht

Schrijf een gedicht over de herfst
Het kostte moeite, maar het is gelukt

Tegenstelling

 Treffer-Misser
Ootmarsum

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Alles of niets 2

Als bij Desiree de woede wat is gezakt maakt ze aanstalten de kinderen naar bed te brengen. Vooral voor Robin wil ze de lieve vrede bewaren. Het joch is op een leeftijd dat hij heus in de gaten heeft dat het tussen haar en Johan niet altijd botert. Robin protesteert, hij wil dat ene spelletje afmaken, maar Desiree is onverbiddelijk. Met op haar ene arm Jozefientje duwt ze met de andere arm Robin de trap op. ‘Van pap had ik het spelletje wel mogen afmaken.’ Zal best, denkt Desiree verbolgen, het kind krijgt het door zijn vader voorgedaan, die zit ook te vaak voor zijn pc met een spelletje. Terwijl Robin zijn tanden poetst legt Desiree de slapende Jozefien in haar bedje. Robin onder zijn Batman dekbed wacht op het kwartiertje voorlezen. Halverwege het hoofdstuk valt haar zoontje in slaap. Hij merkt niet meer dat ze hem over zijn wang aait.

Beneden ploft ze neer op de bank. In haar verhitte hoofd voert ze een denkbeeldig gesprek met Johan over hun financiele situatie. Ze schrikt op van de bel. Twee agenten staan voor de deur. Ze vragen naar Johan. Desiree gaat hen voor naar de kamer. Nadat ze Robin zijn cadeau opzij heeft geschoven wijst ze de heren een zitplaats op de bank.
‘Wat is er aan de hand, dat u mijn man wilt spreken.’
‘Uw man heeft vanmiddag benzine getankt en hij is zonder te betalen weggereden. De beveiligingscamera heeft de beelden geregistreerd. De pomphouder heeft aangifte gedaan van diefstal.’ Verbijsterd hoort Desiree het verhaal aan. Ze belt meteen met Rens.
‘Stuur Johan naar huis er zitten twee agenten op hem te wachten. Ze beweren dat hij vanmiddag bij een tankstation is weggereden zonder te betalen. Geldgebrek kan het niet zijn want hij heeft vandaag een bonus van de baas gekregen. Hij moet nu thuiskomen om te vertellen dat het een vergissing is.’
Rens zwijgt een paar seconden, maar begrijpt direct dat er meer aan de hand is en zegt: ‘Johan is al een tijdje weg, ik kom naar je toe. Zeg tegen die agenten dat Johan zich zal melden zodra hij thuiskomt.'

Als Rens zijn auto parkeert ziet hij dat de politiewagen net wegrijdt. Hij is er blij om want zonder agenten praat het makkelijker met Desiree. Dat het met Johan niet goed gaat is hem wel duidelijk, maar hoe legt hij dat aan haar uit. Desiree reageert verontwaardigd, die agenten beweren min of meer dat Johan een oplichter is. Rens vat meteen de koe bij de hoorns en informeert naar de bonus. Desiree doet verslag van de cadeautjes en ook van haar gevoel dat ze de wasmachine liever had afbetaald. Nu weet hij zeker dat er iets niet deugt en hij vertelt Desiree over de lening van duizend euro.
‘Duizend euro, dat kost die wasmachine samen met de droger niet eens. Het is een aanbieding die we in termijnen kunnen afbetalen. Het was tegen mijn zin, maar Johan wilde van de aanbieding gebruikmaken. Waarom zou Johan duizend euro van jou moeten lenen?‘
‘Denk eens goed na, Desiree, is er de laatste tijd iets veranderd in zijn gedrag. Komt hij later thuis dan anders, is hij nerveus?’
Ze realiseert zich dat Johan de afgelopen weken nauwelijks thuis heeft gegeten. Hij heeft altijd aannemelijke redenen waarom hij later thuiskomt. File, uitgelopen vergadering, nog even bij een belangrijke klant langs. Ze vertelt dat hij in de weekenden ongedurig is. ‘Vroeger ging hij met jou naar de sportschool, maar daar is op de een of andere manier de klad ingekomen. Het enige dat hem lijkt te kalmeren is een spelletje op de computer. Echt blij ben ik er niet mee, want hij geeft Robin een slecht voorbeeld, maar alles is beter dan een gang naar de gokhal.' Haar stem stokt, dan dringt de volle waarheid tot haar door. ‘Hij gokt weer, dat is het. Allemachtig, dat ik dat niet heb gezien, hij gokt weer.’ Verslagen kijkt ze voor zich uit.

Rens slaat een arm om haar heen. Het troostende gebaar maakt bij Desiree de tranen los. Tegen zijn schouder huilt ze met lange uithalen haar verdriet uit. Wanneer Johan tegen middernacht thuiskomt is Desiree voldoende bedaard. Als hij zijn vriend op de bank ziet zitten, weet hij dat hij geen enkele smoes hoeft te verzinnen en maar beter alles kan opbiechten. Desiree geeft hem niet de kans iets te zeggen. Ze wil weten hoe lang hij alweer aan zijn verslaving toegeeft. Hoeveel geld hij vergokt heeft en of hij nog meer schulden heeft gemaakt. Ze gooit hem alles voor de voeten van de afgelopen weken. Het late thuiskomen, de redenen die hij heeft opgegeven, allemaal leugens, hij zat gewoon ergens te gokken. Als klap op de vuurpijl komt ze met de niet betaalde tankbeurt op de proppen. Hij heeft het dus goed begrepen, die politiewagen stond er voor hem. Als Desiree is uitgeraasd laat Johan zijn tranen de vrije loop en vertelt dat hij het gokken nooit helemaal heeft opgegeven, terwijl dat voor Desiree een voorwaarde is geweest, toen hij haar ten huwelijk vroeg. Al die jaren is het hem gelukt zijn verslaving in de hand te houden en geen schulden te maken. Het ging mis na de geboorte van Jozefientje, twee jaar geleden. De strenge kraamverzorgster die vond dat hij moest leren hoe je een baby de luier aandeed. Bij Robin was dat nooit aan de orde geweest en hield hij zich verre van dat soort handelingen. De doorwaakte nachten en de uren die hij met de huilbaby in zijn armen beneden rondliep, om Desiree haar rust te gunnen. Haar moeder met haar eeuwige verwijt dat hij niet genoeg verdient om een gezin met twee kinderen te onderhouden. Kortom de laatste twee jaar is het leven voor Johan niet gemakkelijk geweest, het heeft hem naar de gokhal en het casino gedreven. Het afrekenen van de benzine is hij gewoon vergeten. Desiree is niet onder de indruk van zijn tranen en zijn zielige verhaal. Ze maakt korte metten met hem. ‘Morgen neem je vrij en gaat die benzine betalen, daarna maak je een afspraak bij de huisarts en je vraagt een verwijzing voor de verslavingszorg. Eén kans geef ik je Johan, je laat je behandelen en als je dat niet doet pak ik mijn biezen en ben ik weg met de kinderen.’
Rens toont zich een ware vriend. ‘Johan, voorlopig hoef ik mijn geld niet terug, maar grijp de kans die Desiree je geeft, ga werken aan jezelf.’

Na een slapeloze nacht, waarin de discussies hoog oplaaien, belt Johan met de huisarts. Hij vertelt Desiree niet dat de assistente op het antwoordapparaat laat weten dat de huisarts met vakantie is. Hij neemt zich voor te zeggen dat hij ’s middags al terecht kan en als ze daarna naar de verwijsbrief vraagt zal hij zeggen dat hij die al heeft weggebracht en een afspraak heeft voor een intakegesprek.  Als Johan die middag wegrijdt passeert hem een politiewagen. Even schrikt hij en houdt in, dan vindt zijn rechter voet het gaspedaal. 

Jullie hebben even op deel 2 moeten wachten. Ik heb een aantal aanpassingen gedaan. Lange zinnen ingekort en informatie die niet echt van belang was verwijderd of aangepast.
De suggestie Rens een wat prominentere rol te geven heb ik niet overgenomen. In mijn beleving is Desiree nog veel te druk met haar gokkende echtgenoot. 'Misschien iets voor een derde deel?' vroeg ze. Voorlopig niet.

Tegenstelling

Overheen-Onderdoor
windwijzer in Lemele

foto ferrara
klik voor vergroten op de foto

Maandelijks laat ik een serie foto's zien uit mijn verzameling
 'Op en Rond de Deur' 
 In de loop der jaren heb ik flink wat onderwerpen vastgelegd
waaronder windwijzers, deze met duif maakte ik 
onder het motto, je weet maar nooit wanneer ik
hem kan gebruiken. Vandaag dus.
Voor de verzameling heb ik nog een tijdje moeten
wachten voor de duif weer op de vleugels ging.

Op en Rond de Deur

Ingangen
Klik voor het blog op de deurklink rechts op de pagina
of: https://ferrara-openronddedeur.blogspot.com/2021/11/ingangen.html

Tegenstelling

Zacht-Hard
peer als deurklopper
 Schouwerzijl

foto ferrara

Taalcuriosa