Ferrara: juni 2020

dinsdag, juni 30, 2020

Tegenstelling

Donker-Licht

Snijraam Zierikzee

foto ferrara

woensdag, juni 24, 2020

Tijdens een korte vakantie in Overijssel fietsen we in de omgeving van mijn Sallands/Twentse geboortegrond. Het levert verrassende plaatjes op.
De knooppuntenroute die we volgen voert ons langs een van de gedempte oude sluizen in het Zwolsekanaal wat niet meer wordt bevaren.
Ik wijs meneer F. op een huis. Daar op de oprit kocht ik zo’n 50 jaar geleden mijn eerste tweedehands auto. Het huis zit goed in de verf, maar oogt nog als vroeger. Fietsend tussen weilanden en maisvelden kom ik tot de ontdekking dat er van de heidevelden geen enkel struikje is overgebleven.
Laat staan dat de herder met zijn schaapskudde nog ronddwaalt.
Opgestuwd in de vaart der volkeren hebben hier boerenbedrijven hun domicilie gevonden. Maar kijk, op de glooiende es van Daarle torent de watertoren als vanouds boven de omgeving uit.
Hier lijkt al die jaren niets te zijn veranderd. Het gebouw straalt nog dezelfde magie uit die ik vroeger als kind ervoer. Het bloeiende aardappelveld maakt de herinnering compleet. Even ben ik weer het kleine kind op het paarse doortrappertje dat hier zo vaak heeft gefietst. hier

Als we een paar dagen later de Lemelerberg op fietsen denk ik aan dat fietsje terug. Voor mijn kleine beentjes was dat toen een hele klim. Nu met al wat aardig kilometers in de benen is die klim op de E-bike zelfs in tourstand, een eitje. Eenmaal boven zie ik dat de ijskiosk er nog staat, weliswaar afgezet met rood-witte linten i.v.m. corona. Het ijs dat wordt verkocht is van een andere kwaliteit dan het schepijs van een dubbeltje uit mijn jeugd.

Achter het theehuis waakt de, uit rode steen opgetrokken, Nederlandse Leeuw nog altijd over de omgeving. Zijn chagrijnige uiterlijk is in de afgelopen 60 jaar niet veranderd. hier

De afdaling naar het dorp Lemele gaat, net als vroeger, supersnel.
Tot slot fietsen we langs De Regge die in oude glorie is hersteld.
Het riviertje meandert weer ouderwets door het prachtige landschap en voorziet ons van doorkijkjes op ‘Oale Groond’.

foto's ferrara

klik voor vergroten op de afbeelding
Wie over de eerste auto wil lezen klik hier

dinsdag, juni 23, 2020

Tegenstelling

Komen-Gaan

foto ferrara

Ik zat er een beetje mee tot ik

dit bordje in de berm zag

dinsdag, juni 16, 2020

Tegenstelling

Zwart-Wit

Kathedraal Sint-Laurentius

Genua

foto ferrara

zondag, juni 14, 2020

Hebbeding

Vanmorgen ben ik, voor mijn doen, vroeg op weg om een bezoekje af te leggen. Ik ben duidelijk niet de enige die op tijd uit de veren is.
Het is 10.00 uur en het mooie weer heeft meer mensen naar buiten gelokt. Op het fietspad waar ik moet invoegen is het bedrijvig.
Net als ik denk vrij baan te hebben hoor ik een zoemend geluid.

Ik kijk nog een keer naar links en zie een wonderlijk voertuigje op mij afkomen. Het gaat zo snel dat ik invoegen niet waag. Het vervoermiddeltje, model piepkleine vouwfiets, zoeft voorbij. Een grote kale man, gekleed in korte broek en T-shirt, bedient het ministuurtje waaraan een linnen tasje als een vlag heen en weer wappert. Terwijl ik achter hem invoeg valt me zijn houding op. De lange rug is lichtelijk gekromd, de benen staan in een hoek van 90 graden wijd uit en de kleine trappertjes verdwijnen onder enorme voeten die in reuzenslippers zijn gestoken. Het is een absurde combinatie die me op de lachspieren werkt. Grijnzend vraag ik af of de man extra groot lijkt of het fietsje extra klein. Antwoord op de vraag zal ik niet krijgen want aan het eind van de straat verlies ik hem uit het oog.

De man is aanzienlijk sneller bij de verkeerslichten dan ik.
Waar hij ruim groen licht heeft en rechts afslaat sta ik even later voor rood op de doorgaande baan, waar een zwarte auto voorlangs draait.
De jonge bestuurder beweegt ritmisch op de herrie die uit zijn opengedraaide raampjes naar buiten golft.

Geef mij maar het zoemende geluid van een gemotoriseerd vouwfietsje.