ifwe - Тихий Парад (2014) EN

If you listen to our Monday’s Show Me A Dinosaur and the artist of today, you can hardly believe that one city could create two so different approaches to sensibility. Sasha, Misha and Dima alias Ifwe create subtle dreampop, quiet and ashamed of its beauty. They sound like an eastern reply for Fireflies although they provide us with less heart melting onyric notes and more melodies.

From what I can understand, they sing about forest, books and midnight. But in order to feel the lyrics you don’t have to know the language, everything is noticeable in the vocal, the music and the ashamed face on the album’s cover.

There’s next to nothing about them in the Internet. I don’t even know whether they still play, I certainly do hope so because it’s definitely one of the prettiest faces of Petersburg.

“Тихий Парад” costs only $5.

:bandcamp:

:facebook:

ifwe - Тихий Парад (2014) PL

Słuchając poniedziałkowego Show Me A Dinosaur i artysty dzisiejszego ciężko zrozumieć jak jedno miasto mogło wydać na świat dwie tak odmienne wrażliwości. Sasha, Misha i Dima, czyli Ifwe to subtelny dreampop, cichy i zawstydzony swoją urodą. Brzmi jak wschodnia odpowiedź na Fireflies, chociaż jest tu mniej rozpływających się onirycznych nut a więcej melodii.

Na ile mogę zrozumieć to śpiewają o lesie, książkach i północy. Ale żeby wczuć się w słowa nie trzeba wcale znać języka, wszystko słychać w głosie i muzyce oraz w zawstydzonej twarzy na okładce płyty.

Nie wiadomo o nich wiele, o sobie nie piszą nic. Nie wiem nawet, czy jeszcze działają, mam nadzieję, że tak, bo to bez wątpienia jedna z piękniejszych twarzy Petersburga.

“Тихий Парад” kupić można za 20 złotych ($5).

:bandcamp:

:facebook:

Lisa Marie Kruchak - Miles of Prairie (2014) EN

Who of us would think that Toronto, the city in Canada, could be an annoying moloch? That anything in Canada could? But it does. "Toronto has a way of wearing people down. With the constant noise, hustle and hurry there leaves little room for quiet reflection", the antidote for this is the first LP by Canadian artist Lisa Marie Kruchak - "Miles of Prairie".

You can hear here horses galloping through the prairie, groves that are being passed by and the pace of blood. The escape into the dark, like the dark sky above the fire, folk, escape from loneliness, loss and betrayal. Or maybe "escape" is not the word to use here? It does sound more like this night ride through the prairie and contemplation over those feelings. There's no escape from them but perhaps you can wrap your mind around them? The atmosphere of the album is done by the guitar with veeery heavy strings, the sound of which makes you almost feel how resistant they are under the fingers. It is balanced by surprisingly catchy melodies ("Without Losin") and choirs ("Sometimes") and deepen by distortions ("Lonely Heart"). Kruchak, as the Polish-like surname as well as her pictures suggest, is the black raven within the snowy landscape looking at the frozen feelings with eyes full of black wisdom.

"Miles of Prairie" was recorded in Slaughterhouse 754,  it costs 10 CAD.

:bandcamp:

:facebook:

:official:

Lisa Marie Kruchak - Miles of Prairie (2014) PL

Kto z nas przypuszczał, że Toronto, to miasto w Kanadzie, potrafi być nieznośnym miejskim molochem? Że cokolwiek w Kanadzie potrafi? A jednak. "Toronto potrafi na swój sposób znużyć człowieka. Ciągły hałas, krzątanina i pośpiech zostawiają mało miejsca dla cichej refleksji". Antidotum na to wszystko ma być pierwsza długogrająca płyta kanadyjskiej artystki Lisy Marie Kruchak - "Miles of Prairie".

Słychać tu konie biegnące przez tytułowe mile prerii, słychać mijane zagajniki i tętent krwi. Ucieczkę w kraj ciemnego jak niebo ponad ogniem folku, ucieczkę od samotności, utraty i zdrady. Chociaż czy ucieczka jest właściwym słowem? Bardziej brzmi to na nocną jazdę po prerii i kontemplację tych uczuć - nie da się od nich uwolnić ale może da się ja ogarnąć rozumem. Największą robotę robi na płycie gitara o bardzo ciężkich strunach, której dźwięk powoduje, że niemal czujemy opór, jaki stawia palcom. Równoważą ją zaskakująco skoczne melodie i okazjonalne chórki ("Sometimes") a pogłębiają różnego rodzaju zabrudzenia ("Lonely Heart"). Kruchak, tak jak sugeruje to polsko brzmiące nazwisko i jej zdjęcia, to czarny kruk w śnieżnym krajobrazie patrzący na mroźne uczucia i łyskający inteligentnymi, rozumiejącymi oczyma.

"Miles of Prairie" nagrano w Slaughterhouse 754, kosztuje 31,5 złotego (10 CAD).

:bandcamp:

:facebook:

:official:

Across the Snow - Ghost Ships (2014) EN

The solo project of the young Jackson Harden of Provo, Utah. Check out the images in Google after typing in this name. There's a huge Wasatch Range towering above the city. You can only imagine how it is to live your life in its shadow, how it teaches humility and wonderment over the biopowers. You can sense those frosty gods from the mountaintops in Harden's music.

Ambent beauty of AtS music resembles breaking through the snow when frost's crunching under your boots and your nose's getting numb from cold. And apart from that there's nothing there, just the white static. Ambient.

Exactly like under the surface of water, in the depths of arctic seas. It's important because the album tells the stories of ghost ships from XVIII century SS Octavius to the quite recently spotted at the coasts of Alaska SS Baychimo. You can hear it in AtS's music when the ships stops being mute with the pulsating radar or their bottom meeting the underwater rocks.

"Ghost Ships" was recorded in Cloud Factory Recordings. You can get it for free.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

Across the Snow - Ghost Ships (2014) PL

Solowy projekt młodziutkiego Jacksona Hardena z Provo w Utah. Spójrzcie na zdjęcia w Googlach po wpisaniu tej nawy. Nad miastem wznosi się wielki, ośnieżony masyw Wasatch, można sobie tylko wyobrazić jak dorastanie w jego cieniu uczy pokory i zachwytu nad biosiłami. W muzyce Hardena słychać tych mroźnych bogów mieszkających tuż pod sklepieniem niebieskim.

Ambientowe piękno muzyki AtS przypomina właśnie przedzieranie się przez śnieg, gdy pod butami chrzęści śnieg, a policzki drętwieją od zimna. A poza tym nie dzieje się nic, jest tylko biała statyczność. Ambient.

Zupełnie jak pod wodą, w głębinach arktycznych mórz. To ważne, bo płyta opowiada historie statków widmo od XVIII wiecznego SS Octavius po pojawiającego się współcześnie u wybrzeży Alaski SS Baychimo. Słychać to w muzyce, gdy statki odzywają się co jakiś czas impulsami radarów albo dnem szorującym po płytko zanurzone skały.

"Ghost Ships" nagrano w Cloud Factory Recordings. Można go dostać za free.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud: