Giorgio Fazer - Gorzki to chleb jest polskość (2017) PL

Giorgio Fazer to współpraca znanego z JAAA! Mirona Grzegorkiewicza i Mateusza Franczaka (Daktari) oraz tony liryczności i wrażliwości, która cechuje na ogół poezję. Tym razem wiersze pisane są jednak dźwiękami a za inspirację posłużyła twórczość polskich poetów.

Wiemy już kto jest Giorgio Fazerem jednak kim on jest? Bez wątpienia jest artystą, który o Polsce pisze z perspektywy emigranta. Skąd to wiem? Niewyraźny wokal jest po angielsku, Fazer mieszka za oceanem (pewnie w Milwaukee) i nie ma domu (mimo, że już kwiecień). W dodatku dzięki temu jest świetnym przedłużeniem tradycji polskiego artysty na emigracji i dobrze się tu komponuje.

Tym bardziej, że płyta mówi o tym kim jesteśmy, po co żyjemy, czym jest polskość i czy jest ona gorzka tak jak chce tytuł. Robi to za pomocą pozornie chaotycznych sampli i gitarowych sekwencji powiązanych ze sobą mniej lub bardziej umowną linią melodyjną, które jednak widziane z pewnej odległości tworzą całość. Być może to jest odpowiedź na pytanie o nasz kraj.

"Gorzki to chleb jest polskość" kosztuje 20 złotych.

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

:spotify:

Paosin The Well - Garasu No Kokoro / ガラスの心 (2017) PL

Paosin The Well, zagadkowa artystka z Filipin tworzy intymną mieszankę ambientu, dubu i... poezji dla ludzi o szklanych sercach (co sugeruje tytuł płyty, ガラスの心 to właśnie szklane serce po japońsku). Nie pozwala przejść obok siebie obojętnie i urzeka oryginalnością.

Wiersze, które artystka recytuje do wtóru elektroniki zadziwiają zarówno tematyką jak i formą. Nie dość, że w sposób bardzo intymny wykładają co się dzieje w głowie poetki (całkiem dosłownie w "Inside A Mad Girl's Head") to jeszcze na modłę kawałków hip-hopowych znakomicie nadają się do rytmicznej choć niezbyt szybkiej melorecytacji. Czasem jest wyraźna i dosłownie podana, czasem umiejętnie zniekształcona i klimatyczna ("A New Beginning").

A towarzyszy im nastrojowa elektronika, w której ambientowe tła brzmiące jak napinająca się powierzchnia wody przekrzykiwane są jedynie przez subtelne melodie wygrywane na klawiszach i pojawiające się znikąd bity (jak w "Little Isabel (Don't Fret)").

"ガラスの心" kosztuje 22 złote (6 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:soundcloud:

XMDMX / DCDNS - Айзельгерц (2016) PL

Dziwnie jest słuchać hip-hopu, nawet tego najbardziej abstrakcyjnego, nie rozumiejąc słów. Z drugiej strony, można głos potraktować jak kolejny instrument i cieszyć się całą kompozycją, niczym ambientem czy post-rockiem. Z XMDMX na pewno się to udaje. Już pierwsze dźwięki pianina mnie kupują, a do tego głos artysty, który z hip-hopem nie ma nic wspólnego. Brzmi jak cierpiący bard recytujący poezję głębokim, rezonującym głosem. Jeżeli to nie jest goth-hop to nic nigdy nie będzie.

Tytuły utworów mówią co nieco o tematyce. Jest więc i "Pył" i "Spowiedź" i "Cienie", tytuły wyjęte z ponurej dark ambientowej płyty. Jest też "Ole Lukkoye" - piosenka na cześć rosyjskiego zespołu łączącego za Gorbaczewa rock progresywny z szamańskimi wpływami z Tuwy. Być może czas zacząć naukę rosyjskiego żeby móc dowiedzieć się więcej.

XMDMX jest artystą uniwersalnym, na swoim Instagramie publikuje serię filmów pod wiele mówiącym wspólnym tytułem "Projekt: Melancholia". Nie da się nie polubić.

"Айзельгерц" to poezja za piątaka (1 USD).

:bandcamp:

:facebook:

:vk: