antikapitalismoa-autogestioa-oroimena-komunismoa-herrigintza-duintasuna-formakuntza-asanblada-autodeterminazioa-parekidetasuna-borroka-elkartasuna-okupazioa-eztabaida-sozialismoa-lurralde batasuna-antinperialismoa-autonomia-iraultza-euskara-amnistía-internazionalismoa-langileria-kultura-erresistentziak.... KONTAKTUA: izartubuletina@gmail.com




Mostrando entradas con la etiqueta komunismoa. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta komunismoa. Mostrar todas las entradas

2017/07/31

JUSTO DE LA CUEVAri OMENALDIA

 
 
Resumen Latinoamericano
 
Compañeros y compañeras del recientemente fallecido Justo de la Cueva, vasco, marxista e independentista, convocan a un acto de homenaje en Bilbao el próximo 6 de agosto a las 11h en el gaztetxe (centro social juvenil) Zazpi Katu. Primero se pasará una película, “Guerra sucia”, después habrán intervenciones, debate, hasta las 13h que es cuando se hará el homenaje en la calle.
 
Los organizadores señalan en la invitación: “Esperemos que vengáis muchas personas, los más mayores para recordar a un militante comunista y las más jóvenes para conocerlo”.
 
Desde Resumen Latinoamericano nos sumamos a este homenaje, ya que conocimos mucho a Justo, quien infatigablemente luchó por unir al auténtico comunismo (no el que tranzó vergonzosamente con transición española y muchas veces actuó como colateral de la Guardia Civil y la Policía en la persecusión y condena de militantes independentistas vascos) con la izquierda abertzale,independentista y por el socialismo.
 
Justo de la Cueva, con el que colaboramos en el portal RED VASCA ROJA, siempre seguirá presente en nuestros corazones y ansias de seguir practicando un periodismo pegado a las causas populares.

2017/04/14

K17, 2017KO ABERRI EGUNEAN



2017. urteko Aberri Egun honetan, K17 ekimenak bere ekarpen propioa helarazi nahi dio Euskal Herriari.

Urriko Iraultzaren 100. urteurren honetan gogorarazi beharra dago gertakizun historiko honek errusiar inperioaren menpe zeuden hamaika nazio eta herri zapaldurentzat izan zuen garrantzia handia, honek ekarri baitzuen autodeterminazio eskubidea mahai gainean jartzea.

Horregatik, Euskal Herriaren askapena lortzeko hau Sozialismoaren eskutik etorri behar dela azpimarratzen dugu, herri langile eta zapaldu osoa, langileria buru duelarik, esplotaziorik gabeko jendarte komunistara bideratzeko.

Euskal nazioa ez baita honen lurzorua eta paisaiak soilik, lehenik eta behin euskal langileok osatzen dugu eta beraz ezin da ulertu Euskal Herriaren askapena gehiengoa osatzen duen klase sozialaren askapenik gabe.

K17 ekimenetik urte honetan antolatuko ditugun ekitaldi eta eztabaidetan partehartzeko deia luzatzen dizuegu bide hau jorratu ahal izateko.

GORA URRIKO IRAULTZA! GORA EUSKAL HERRIA ASKATUTA! GORA EUSKAL HERRIA SOZIALISTA!

2017/03/14

EMAKUME ERRESISTENTEAK (XII): CAMINO OSKOTZ, KOMUNISMOAREN ETA HEZKUNTZAREN BIDETIK

"Maistra, Alderdi Komunistakoa eta Nazioarteko Laguntza Gorriko kide; grina berak jositako hiru borroka esparru,  mugimendu memorialistatik  nabarmendu dutenez. Garesti ordaindu zuen  egindako bidea, ordea. “Erregimenarentzat arriskutsua zelako hil zuten Camino Oskotz; hirian barrena atxiloturik eraman zuten, pasieran, sufriarazteko, sari baten gisa, jendearen eskarmenturako”.

 
Ekintzaile politikoa izan zelako. Gorzako eskolan egiten zuen lanaren bidez etorkizun hobe baten aldeko arma bilakatu nahi izan zuelako hezkuntza. Konpromisoa hartu, eta jendaurrean defendatu zuelako; sutsuki, gainera. Horregatik atxilotu zuten Camino Oskotz, 1936ko uztailaren 31n; horregatik bortxatu zuten; eta horregatik hil zuten, urte bereko abuztuaren 10ean. Espetxetik atera, eta Urbasako Pilatoren Balkoira eraman zuten; handik behera bota omen zuten maistraren gorpua. 26 urte zituen; Alderdi Komunistakoa zen; UGT sindikatuko Hezkuntza Federazioko eta Nazioarteko Laguntza Gorriko kide; maistra errepublikazalea.

Camino Oskotzi buruzko memoria liburu batean jaso berri du Joseba Ezeolazak (Iruñea, 1979). Duela hamabost urte hasi zen Nafarroako Fusilatuen Senideen Elkartean lanean, eta denbora horretako gogoetak jaso ditu, maistrari buruzko zertzeladekin batera, Camino Oscoz y otras historias del 36 izenburuko lanean (Cenlit, 2017). Liburuaren bidez, “memoria historikoak emakumeekin duen zorra” kitatu nahi izan du Ezeolazak, batez ere. 1936. urte hartan, 47 hil zituzten Nafarroan. “Alargun, alaba, ama edo lagun gisa aurkeztu ohi ditugu emakumeok, baina orduko giro errepublikazalean protagonista eta ekintzaile ere izan ziren; gidari eta buruzagi”, nabarmendu du egileak.
 

Camino Oskotz aukeratu du Ezeolazak emakume ekintzaile eta gidari horien guztien ordezkari; emakume gaztea zelako, alde batetik; eta maistra lanetan ari zelako, bertzetik. Iruñean jaio zen Oskotz, 1910. urteko apirilaren 11n —12a agertzen da hainbat agiritan—. Hiriburuko Santo Domingo aldapako 29. zenbakian sortu zen, eta lau anai-arrebaren artean gazteena izan zen: Josefina eta Maria Pilar izan zituen ahizpa; eta Juan Antonio neba. Maisu izan zen azken hori, arreba bezala. 1936ko gerrak Iruñetik kanpo eraman zuen; Baigorrira, lehendabizi, eta, gero, Marseillara (Frantzia). Han zendu zen.

 

Iruñeko Kale Nagusiko teresarren ikastetxean aritu zen Camino Oskotz, eta, maistra bilakatu zenean, Gorzako eskola izan zuen lantoki, Zaraitzuko ibarrean. 1930. urtean, 280 biztanle zituen. “Pedagogia modernoaren aldeko jarrera agertu zuen Oskotzek”, azaldu du Ezeolazak. Egileak erantsi du Nafarroan egin zituztela ahaleginak, hezkuntzaren bidetik, “gizartean errepublikaren kultura zabaltzeko”, eta testuinguru horretan kokatu du, hain zuzen ere, 1932ko irailean egin zuten Aste Pedagogikoa. 750 maisu eta maistrak parte hartu zuten. “Maistrek, batez ere, rol oso garrantzitsua bete zuten, eskolaren esparruan berdintasunaren balioa ikusgarri bilakatu zutelako”, erran du liburuaren egileak.

 

Camino Oskotz izan zen maistra horietako bat. Izan ziren bertze anitz ere. Maria Dominguez aipatu du Ezeolazak, adibidez; hainbat hilabetez aritu zen Almandozko eskolan, eta, gero, 1933. urtean, Gallurko (Zaragoza, Espainia) alkate izendatu zuten. Julia Alvarez Resano nafarra nabarmendu nahi izan du Ezeolazak, halaber, gobernadore zibila izan zelako; bai eta Julia Alvarez ere, maistra, Oskotz bezala, eta UGT sindikatuko Nafarroako Hezkuntza Federazioko idazkari, 1932. urtean.

 

“Orotariko laidoak”

 

Maistra, Alderdi Komunistakoa eta Nazioarteko Laguntza Gorriko kide; grina berak jositako hiru borroka esparru, Ezeolazak nabarmendu duenez. Garesti ordaindu zuen egindako bidea, ordea. “Erregimenarentzat arriskutsua zelako hil zuten Camino Oskotz; hirian barrena atxiloturik eraman zuten, pasieran, sufriarazteko, sari baten gisa, jendearen eskarmenturako”.


2016/01/31

ANGELA DAVIS: INTERNAZIONALA Hedoi Etxarte


                             Hamarnaka preso politiko egon dira AEBetan. Hamarnaka 60ko eta 70eko hamarkadetan. Baina bat da beste edozein baino ezagunagoa. Angela Yvonne Davis da eta FBIren WANTED ehizarako afixarekin egindako nikiak ere janzten ditu jendeak. Bi liburu nagusi dauzka Davis komunistak: Women, Race &Class eta Blues Legacies and Black Feminism. Alegia, historiaren ñabardurak modu konplexu batean ikertu gabe (lehenengo liburuaren polifonia sublimea da: beltzen, langileen, emakumeen AEB) eta kulturaren analisi finik gabe (bigarrenean Rainey, Smith eta Holidayren abestiak basakeriaren dokumentu gisa aztertzen ditu) ezin da askapena harilkatzen hasi.

Baina Davisen oihartzuna esplikatzeko bada beste liburu bat —If they come in the morning...— hasieratik amaierara askapen borrokari laudorio egiteko. Bere askapen kanpainaren aldeko testuak-eta biltzen ditu. Davis egon zen Vietnamen, egon zen Valentina Terexkovarekin —kartzelan zegoela gutuna idatzi zion «Zure konbikzioengatik epaitzen zaituzte, zure ideiengatik, zure mundu ikuskeragatik, justiziaren txapelduna zarelako, AEBetako nazio gutxituen eskubide berdintasunen alde egiteagatik, AEBen Asia Hego-ekialdeko eraso odoltsuen aurka borrokatzeagatik... Angela! Ez zaude bakarrik»— SESBen eta Berlin demokratikoan. Oraindik espetxean zela Lukacsek eta Europako beste 60 intelektualek idatzi zuten aska zezaten, eta preso egon zen espetxe bateko emaginak, eta Hego Afrikako ANCko Florence Mophoshok, eta Vietnamgo behin-behineko gobernu iraultzaileko Nguyen Thi Binhek. Terexkovak zioen «milioika emakume sobietarren bihotzek batera egiten zutela taupaka [Davisenarekin]».

Baina taupada unisono horiek guztiak posible izan ziren antolaketa bat zegoelako. Tokian tokikoa gainditzen zuten internazionalak zeudelako. Munduko erakundeok gabe agian beltzen xehagailuaren barruan jarraituko luke.
 
BERRIA egunkaria

2015/10/04

BIOGRAFIA DE FRANCISCO JAVIER MARTIN EIZAGIRRE (1937 – 1979) ANTIFASCISTA Y COMUNISTA VASCO

"Siendo secretario general en funciones del PCE (r) fue asesinado de 5 disparos por la espalda en Paris junto a un compañero, en un atentado reivindicado por el Batallón Vasco Español (BVE). Los autores materiales fueron los mercenarios ultraderechistas Jean Pierre Cherid y Mohamed Talbi, quienes de regreso al Estado español asesinaron en Ipar Euskal Herria a los refugiados vascos Enrique Gómez ´Korta´ y Jon Lopetegi, ´Pantu´"


El pasado junio se cumplieron 36 años desde que las balas fascistas del terrorismo de Estado mataban en Paris al militante antifascista y comunista vasco Francisco Javier Martin Eizagirre. Conocido por en la clandestinidad con el nombre de “Juan”, Eizagirre nació en el seno de una familia obrera de Erandio (Bizkaia) el 4 de diciembre de 1937. Era el cuarto de seis hermanos. Con 20 años al igual que muchos miles de trabajadores de todo el Estado español tuvo que viajar hasta el Estado frances y Suiza para escapar de la miseria y la represión fascista en los años cincuenta.

Comenzó su militancia revolucionaria desde muy joven, primero en el EPK-PCE. Fue miembro del Comité para Europa de Comisiones Obreras. Protagonizó una de las rupturas con el carrillismo dentro de la emigración española acusando una política revisionista y traidora hacia el movimiento obrero.

Formó en Francia los Comités de Apoyo a la lucha del Pueblo Vietnamita y Cubano. En aquella época militaba en una organización guevarista formada por emigrados y exiliados que trataban de organizar la lucha armada antifascista en el interior del Estado español. En 1967 fue uno de los dirigentes de la Organización Comunista Marxista Leninista, radicada en París, donde participó activamente en las grandes movilizaciones de mayo de 1968.

Junto con ellos y otras organizaciones de refugiados provenientes del Estado español fundó en 1968 en Bruselas la Organización de Marxistas Lenininstas de España. A partir de ese momento su principal objetivo fue la reconstrucción del Partido Comunista para acabar con la explotación de la clase obrera y con la opresión nacional que sufre el pueblo vasco.

En 1971 se encarga del Comité de Dirección así como de las relaciones internacionales de la OMLE en París. Dos años después edita en el Estado frances y Bélgica la revista mensual Noticias de España para ser distribuida entre los obreros emigrantes.

Por ser el más veterano de la organización, en 1973 presidió la III Conferencia de la OMLE y el 8 de junio de 1975 en Torrelavega (Santander) fue secretario de la mesa en el Congreso Reconstitutivo del PCE(r), participando activamente en la elaboración de la Línea Política, el Programa y los Estatutos.

Por tanto, él fue el fundador y primer presidente del PCE(r) en el que formó parte, desde el principio, del Comité Central. Desde París, desempeñó un papel fundamental en la Comisión de Relaciones Internacionales. Mantenía contacto con las embajadas de China y Albania, con organizaciones comunistas de todo el mundo y difundía la revista de información exterior del PCE(r), que se llamaba España Antifascista.

Archivo del blog